Êxodo 5

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, o kɔ, Musa ni Haruna tagara Farawona fɛ; o tagara a fɔ a ye ko: «Matigi Ala, Izirayɛlimɔgɔw ta Ala ko i ye ale ta mɔgɔw bla, janko o ye taga ɲanagbɛ dɔ kɛ a ye kongo kɔnɔ, k’a bonya.»
1 Depois, foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Farawona ko: «Jɔn le ye Matigi Ala ye ko ne bɛ a kan lamɛn, ka Izirayɛlimɔgɔw bla o ye taga? Ne ma Matigi Ala lɔn, ne tɛna Izirayɛlimɔgɔw bla o ye taga fana.»
2 Respondeu Faraó: Quem é o Senhor para que lhe ouça eu a voz e deixe ir a Israel? Não conheço o Senhor , nem tampouco deixarei ir a Israel.
3 Musa ni Haruna ko: «Heburuw ta Ala k’a yɛrɛ yira an na. A to an ye tere saba tagama kɛ kongo kɔnɔ, ka taga saraka dɔw bɔ Matigi Ala, an ta Ala ye, janko a kana na banajugu ben an kan ka an faga, walama k’a to o ye an faga ni kɛrɛkɛmuru ye.»
3 Eles prosseguiram: O Deus dos hebreus nos encontrou; deixa-nos ir, pois, caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor , nosso Deus, e não venha ele sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Misiran masacɛ Farawona ko: «Ele Musa, ani ele Haruna, mun kosɔn aw bɛ mɔgɔw kunnacɛnna ka o ta baara lalɔ dɛ? Aw ye tɛmɛ ka taga baara kɛ dɛ!
4 Então, lhes disse o rei do Egito: Por que, Moisés e Arão, por que interrompeis o povo no seu trabalho? Ide às vossas tarefas.
5 Mɔgɔw cayara sisan jamana kɔnɔ; mun kosɔn aw bɛna o ta baara lalɔ?»
5 Disse também Faraó: O povo da terra já é muito, e vós o distraís das suas tarefas.
6 Ayiwa, o lon yɛrɛ ra, Farawona k’a fɔ baara kɔrɔsibagaw ni baarakuntigiw ye ko:
6 Naquele mesmo dia, pois, deu ordem Faraó aos superintendentes do povo e aos seus capatazes, dizendo:
7 «Aw kana bin ɲini k’a di Izirayɛlimɔgɔw ma tuun o ye biriki bɔ ni a ye, i n’a fɔ aw derira k’a kɛ cogo min na. Aw y’a to o ye taga bin ɲini o yɛrɛ ye.
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como antes; eles mesmos que vão e ajuntem para si a palha.
8 O bɛɛ n’a ta, o derira ka birikidenda min bɔ kakɔrɔ, aw y’a fɔ o ye ko o ka kan ka o da kelen le bɔ. Aw kana dɔ bɔ a ra dɛ! Sabu salibagatɔw lo, o kosɔn o b’a fɔra tuma bɛɛ ko: ‹An ye taga saraka bɔ an ta Ala ye›.
8 E exigireis deles a mesma conta de tijolos que antes faziam; nada diminuireis dela; estão ociosos e, por isso, clamam: Vamos e sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Aw ye baara caya o ra, ka o degu kosɛbɛ. Ni o kɛra, o tɛna nin faninyakumaw jate tuun.»
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que nele se apliquem e não deem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Ayiwa, baarakuntigiw, ani baara kɔrɔsibagaw nana o kuma fɔ mɔgɔw ye, ko: «Farawona ko an kana bin di aw ma tuun.
10 Então, saíram os superintendentes do povo e seus capatazes e falaram ao povo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Ko aw ye taga bin ɲini aw yɛrɛ ye. Ni aw bɛ se k’a sɔrɔ yɔrɔ o yɔrɔ, aw ye taga a ɲini yi, sabu dɔ tɛna bɔ aw ta baara ra.»
11 Ide vós mesmos e ajuntai palha onde a puderdes achar; porque nada se diminuirá do vosso trabalho.
12 Mɔgɔw janjanna ka taga Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ ra, ka taga bin ɲini.
12 Então, o povo se espalhou por toda a terra do Egito a ajuntar restolho em lugar de palha.
13 Baarakuntigiw tun bɛ o ɲagbanna, k’a fɔ o ye ko: «Aw tun bɛ deri ka birikidenda min bɔ tere kɔnɔ, aw ka kan ka o le bɔ, i n’a fɔ wagati min na bin tun bɛ dira aw ma.»
13 Os superintendentes os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa do dia, como quando havia palha.
14 Farawona ta kuntigiw tun ka Izirayɛlimɔgɔ minw sigi Izirayɛlimɔgɔ tɔw kunna, ka o kɛ baara kɔrɔsibagaw ye, Misirankaw nana kɛ olugu fana bugɔ ye. O ko o ma ko: «Mun kosɔn aw tun bɛ deri ka birikidenda min bɔ, aw ma se ka o bɔ kunu ni bi?»
14 E foram açoitados os capatazes dos filhos de Israel, que os superintendentes de Faraó tinham posto sobre eles; e os superintendentes lhes diziam: Por que não acabastes nem ontem, nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como antes?
15 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw ta baara kɔrɔsibagaw dimina; o wurira ka taga o ko fɔ Farawona ye, ko: «Mun kosɔn i bɛ i ta jɔnw minako juguyara tan?
15 Então, foram os capatazes dos filhos de Israel e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim a teus servos?
16 Bin tɛ dira an ma, o bɛɛ n’a ta, o ko an ye biriki bɔ. A flɛ, o bɛ an bugɔra, k’a sɔrɔ i yɛrɛ ta mɔgɔw le jarakira.»
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos. Eis que teus servos são açoitados; porém o teu próprio povo é que tem a culpa.
17 Farawona ko: «Aw ye salibagatɔw le ye, salibagatɔw yɛrɛyɛrɛ! O kosɔn aw b’a fɔra ko: ‹An bɛ taga saraka bɔ an ta Ala ye, an bɛ taga saraka bɔ an ta Ala ye.›
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso, dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor .
18 Aw ye tɛmɛ ka taga baara kɛ sisan. Bin foyi tɛ di aw ma, nka aw tun bɛ deri ka birikidenda min kɛ kakɔrɔ, aw ka kan ka o le kɛ.»
18 Ide, pois, agora, e trabalhai; palha, porém, não se vos dará; contudo, dareis a mesma quantidade de tijolos.
19 Izirayɛlimɔgɔw ta baara kɔrɔsibagaw k’a ye ko o ka olugu ta koɲaw gbɛlɛya fɔ k’a dama tɛmɛ; ko birikidenda min fɔra, ko dɔ tɛna bɔ o ra, ko o da kelen le ka kan ka kɛ lon o lon.
19 Então, os capatazes dos filhos de Israel se viram em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da vossa tarefa diária.
20 Ayiwa, o bɔtɔ Farawona fɛ, o bɛnna ni Musa ni Haruna ye. Olugu tun bɛ o kɔnɔna da ra.
20 Quando saíram da presença de Faraó, encontraram Moisés e Arão, que estavam à espera deles;
21 O k’a fɔ Musa ni Haruna ye ko: «Matigi Ala yɛrɛ le bɛna nin ko ye, ka aw ta kɛwalew hakɛ bɔ aw ra. Aw le nana anw ta ko tɔ gbɛlɛya Farawona ni a ta jamana ɲamɔgɔw fɛ. Aw le ka an fagamuru di o ma ko a ye an faga.»
21 e lhes disseram: Olhe o Senhor para vós outros e vos julgue, porquanto nos fizestes odiosos aos olhos de Faraó e diante dos seus servos, dando-lhes a espada na mão para nos matar.
22 Musa ka o mɛn minkɛ, a k’a fɔ Matigi Ala ye ko: «Matigi, mun kosɔn i ka nin kojugu kɛ nin mɔgɔw ra? Mun na i ka ne ci?
22 Então, Moisés, tornando-se ao Senhor , disse: Ó Senhor, por que afligiste este povo? Por que me enviaste?
23 Kabini ne tagara Farawona fɛ ka taga kuma a fɛ i tɔgɔ ra, a bɛ kojugu dɔrɔn le kɛra i ta mɔgɔw ra. Ele fana ma foyi kɛ ka o kisi ka bɔ a boro!»
23 Pois, desde que me apresentei a Faraó, para falar-lhe em teu nome, ele tem maltratado este povo; e tu, de nenhuma sorte, livraste o teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.