Êxodo 32
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, mɔgɔw k’a ye ko Musa mɛɛnna, ko a tɛ jigira ka bɔ kuru kan minkɛ, o ka ɲɔgɔn lajɛn ka taga Haruna fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: «Haruna, wuri ka batofɛn dɔw lalaga an ye, minw bɛna bla an tagamatɔ ɲa fɛ ka taga; sabu nin cɛ tɔgɔ min ka an labɔ Misiran jamana ra, min ye Musa ye, an tɛ a yera, an m’a lɔn fɛn min k’a sɔrɔ.»
1 Mas, vendo o povo que Moisés tardava em descer do monte, acercou-se de Arão e lhe disse: Levanta-te, faze-nos deuses que vão adiante de nós; pois, quanto a este Moisés, o homem que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe terá sucedido.
2 Haruna k’a fɔ o ye ko: «Tororanɛgɛ saninlaman minw bɛ aw ta musow ni aw denmusow ni aw dencɛw torow ra, aw ye o bɛɛ bɔ ka na ni o ye yan.»
2 Disse-lhes Arão: Tirai as argolas de ouro das orelhas de vossas mulheres, vossos filhos e vossas filhas e trazei-mas.
3 O yɔrɔnin bɛɛ, o bɛɛ ka o ta sanin tororanɛgɛw bɔ ka na ni o ye Haruna fɛ.
3 Então, todo o povo tirou das orelhas as argolas e as trouxe a Arão.
4 Haruna ka o tororanɛgɛw mina ka o yeele, ka o kɛ misiden bisigi dɔ ye. Izirayɛlimɔgɔw ka o ye minkɛ, o pɛrɛnna ko: «Izirayɛlimɔgɔw, aw ta ala ye nin ye! Ale le ka aw labɔ Misiran jamana ra!»
4 Este, recebendo-as das suas mãos, trabalhou o ouro com buril e fez dele um bezerro fundido. Então, disseram: São estes, ó Israel, os teus deuses, que te tiraram da terra do Egito.
5 Haruna k’a ye ko o diyara mɔgɔw ye minkɛ, a ka sarakajɛnifɛn dɔ lɔ misiden saninlaman ɲa fɛ, ka pɛrɛn k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Sini an bɛna ɲanagbɛba kɛ ka Matigi Ala bato!»
5 Arão, vendo isso, edificou um altar diante dele e, apregoando, disse: Amanhã, será festa ao Senhor .
6 O dugusagbɛ, o wurira sɔgɔmada joona fɛ, ka saraka jɛnita* dɔw bɔ, ani jɛnɲɔgɔnya sarakaw*. Mɔgɔw sigira ka domuni kɛ, ka min; o kɔ, o wurira ka dɔn kɛ ka o yɛrɛ ɲanagbɛ.
6 No dia seguinte, madrugaram, e ofereceram holocaustos, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo assentou-se para comer e beber e levantou-se para divertir-se.
7 Matigi Ala ko Musa ma ko: «Jigi i ye taga, sabu i ka i ta mɔgɔ minw labɔ Misiran jamana ra, o ka kojuguba kɛ.
7 Então, disse o Senhor a Moisés: Vai, desce; porque o teu povo, que fizeste sair do Egito, se corrompeu
8 Ne tun ka sira min yira o ra, o ka o yɛrɛ mabɔ o le ra yɔrɔnin kelen na tan ka ban. O ka misiden dɔ lalaga ni sanin ye, ka biri o kɔrɔ ka o bato, fɔ ka saraka bɔ a ye k’a fɔ ko: ‹Izirayɛlimɔgɔw, aw ta ala ye nin ye! Ale le ka aw labɔ Misiran jamana ra!› »
8 e depressa se desviou do caminho que lhe havia eu ordenado; fez para si um bezerro fundido, e o adorou, e lhe sacrificou, e diz: São estes, ó Israel, os teus deuses, que te tiraram da terra do Egito.
9 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye tuun ko: «Ne k’a ye ko nin mɔgɔw ye mɔgɔ torokungbɛlɛnw le ye.
9 Disse mais o Senhor a Moisés: Tenho visto este povo, e eis que é povo de dura cerviz.
10 Ayiwa, ele ye i nin bɔ a ra k’a to ne ma. Ne dimina o kɔrɔ cogo min na, ne bɛna o bɛɛ halaki ka ban pewu ten le. Ne bɛna ele Musa dɔrɔn ta duruja le kɛ siyaba ye.»
10 Agora, pois, deixa-me, para que se acenda contra eles o meu furor, e eu os consuma; e de ti farei uma grande nação.
11 Musa ka Matigi Ala daari kosɛbɛ. A ko: «Matigi Ala, i ka i ta mɔgɔ minw labɔ Misiran jamana ra i ta sebagaya ni i ta baraka sababu ra, mun kosɔn i dimina o mɔgɔw kɔrɔ tan?
11 Porém Moisés suplicou ao Senhor , seu Deus, e disse: Por que se acende, Senhor , a tua ira contra o teu povo, que tiraste da terra do Egito com grande fortaleza e poderosa mão?
12 Ni i ka o kɛ, Misirankaw bɛna a fɔ ko: ‹Ala k’a ta mɔgɔw labɔ Misiran ka taga kojugu le kɛ o ra.› O bɛna a fɔ ko i tun b’a fɛ ka taga o faga kuruw cɛ ra yi le, ka o si tunu ka bɔ dugukolo kan.
12 Por que hão de dizer os egípcios: Com maus intentos os tirou, para matá-los nos montes e para consumi-los da face da terra? Torna-te do furor da tua ira e arrepende-te deste mal contra o teu povo.
13 I hakiri to i ta jɔnw na, an bɛmacɛw Iburahima, ani Isiyaka, ni Izirayɛli. I tun ka layiri ta olugu ye, ko i bɛna o ta duruja caya i n’a fɔ lolow, ani i ka jamana min layiri ta o ye, i ko i bɛna o di o ta durujaw ma, k’a kɛ o ta ye wagati bɛɛ.»
13 Lembra-te de Abraão, de Isaque e de Israel, teus servos, aos quais por ti mesmo tens jurado e lhes disseste: Multiplicarei a vossa descendência como as estrelas do céu, e toda esta terra de que tenho falado, dá-la-ei à vossa descendência, para que a possuam por herança eternamente.
14 Ayiwa, Musa ka Matigi Ala daari ten minkɛ, Matigi Ala tun ko, ko a bɛna kojuguba min kɛ a ta mɔgɔw ra, a k’a ta miiriya yɛlɛma ka o dabla, a ma o kɛ tuun.
14 Então, se arrependeu o Senhor do mal que dissera havia de fazer ao povo.
15 Musa jigira ka bɔ kuru kunna ni jɛnɲɔgɔnya walaka fla ye a boro. Ala ta sariyaw tun sɛbɛnin bɛ a fan fla bɛɛ kan,
15 E, voltando-se, desceu Moisés do monte com as duas tábuas do Testemunho nas mãos, tábuas escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.
16 Matigi Ala yɛrɛ boro le tun ka o walakaw lalaga. Sɛbɛri min tun fana bɛ a kan, o tun ye a yɛrɛ boro nɔ le ye.
16 As tábuas eram obra de Deus; também a escritura era a mesma escritura de Deus, esculpida nas tábuas.
17 Ayiwa, ka Musa ni Yosuwe natɔ to, o ka mankan dɔ mɛn. Yosuwe ko Musa ma ko: «Kɛrɛ mankan dɔ bɛ bɔra dugu kɔnɔ.»
17 Ouvindo Josué a voz do povo que gritava, disse a Moisés: Há alarido de guerra no arraial.
18 Musa ko Yosuwe ma ko: «Nin tɛ kɛrɛkan ye. Sesɔrɔbaga kan tɛ, sesɔrɔbari kan tɛ fana. Ne bɛ min mɛnna, o ye dɔnkirilakan le ye.»
18 Respondeu-lhe Moisés: Não é alarido dos vencedores nem alarido dos vencidos, mas alarido dos que cantam é o que ouço.
19 O surunyara mɔgɔw ra minkɛ, Musa ka misiden saninlaman ye, ka mɔgɔw ye o bɛ dɔn kɛra k’a lamini. Ayiwa, Musa dimikojugu fɛ, kabakuru walaka minw tun bɛ a boro, a ka o firi, ka o cici kuru sen kɔrɔ.
19 Logo que se aproximou do arraial, viu ele o bezerro e as danças; então, acendendo-se-lhe a ira, arrojou das mãos as tábuas e quebrou-as ao pé do monte;
20 O tun ka misiden min lalaga, a ka o jɛni; k’a tɔ mugumugu, ka o mugu ɲagami ji ra, k’a di o ma, ko o ye a min.
20 e, pegando no bezerro que tinham feito, queimou-o, e o reduziu a pó, que espalhou sobre a água, e deu de beber aos filhos de Israel.
21 O kɔ, Musa ko Haruna ma ko: «O tuma, nin mɔgɔw ka mun le kɛ ele ra, ka na a to i sɔnna ka nin jurumunba ɲɔgɔn lase o ma?»
21 Depois, perguntou Moisés a Arão: Que te fez este povo, que trouxeste sobre ele tamanho pecado?
22 Haruna ko: «Ne matigicɛ, sabari i kana dimi. Kojugu ka di nin mɔgɔw ye cogo min na, ele yɛrɛ ka o lɔn.
22 Respondeu-lhe Arão: Não se acenda a ira do meu senhor; tu sabes que o povo é propenso para o mal.
23 O nana a fɔ ne ye ko: ‹Haruna, batofɛn dɔw lalaga an ye, minw bɛna bla an tagamatɔ ɲa fɛ ka taga; sabu nin cɛ min ka an labɔ Misiran jamana ra, min ye Musa ye, an tɛ a yera, an m’a lɔn fɛn min k’a sɔrɔ.›
23 Pois me disseram: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; pois, quanto a este Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe terá acontecido.
24 Ne k’a fɔ o ye o le ra, ko ni sanin bɛ mɔgɔ o mɔgɔ fɛ, a ye na ni a ye. O nana ni sanin ye ka na a di ne ma. Ne ka a don tasuma ra k’a yeele minkɛ, a kɛra nin misiden le ye.»
24 Então, eu lhes disse: quem tem ouro, tire-o. Deram-mo; e eu o lancei no fogo, e saiu este bezerro.
25 Ayiwa, Musa k’a ye ko Haruna ka mɔgɔw to o yɛrɛ ma, o ka o sago kɛ. A k’a ye ko sisan olugu juguw bɛna yɛrɛko o ma.
25 Vendo Moisés que o povo estava desenfreado, pois Arão o deixara à solta para vergonha no meio dos seus inimigos,
26 Musa tagara lɔ dugu donda ra ka pɛrɛn ko: «Minw bɛ Matigi Ala kanu, olugu ye na ne kɔrɔ yan!» Levi ta gbamɔgɔw bɛɛ nana ɲɔgɔn kunbɛn Musa kɔrɔ.
26 pôs-se em pé à entrada do arraial e disse: Quem é do Senhor venha até mim. Então, se ajuntaram a ele todos os filhos de Levi,
27 Musa ko o ma ko: «Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Aw ra cɛ bɛɛ kelen kelen ye a ta kɛrɛkɛmuru ta. Aw ye fanibonw bɛɛ yaala, ka aw balemacɛw, ni aw teriw, ni aw sigiɲɔgɔnw faga.› »
27 aos quais disse: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel: Cada um cinja a espada sobre o lado, passai e tornai a passar pelo arraial de porta em porta, e mate cada um a seu irmão, cada um, a seu amigo, e cada um, a seu vizinho.
28 Musa ka min fɔ, Levi ta mɔgɔw k’a kɛ ten. Cɛ waga saba le fagara mɔgɔw cɛ ra o lon na.
28 E fizeram os filhos de Levi segundo a palavra de Moisés; e caíram do povo, naquele dia, uns três mil homens.
29 Musa ko Levi ta mɔgɔw ma o le ra ko: «Bi aw ka aw yɛrɛ bla danna Matigi ta baara kama, sabu aw ma sigiya hali ka aw dencɛw ni aw balemacɛw faga. Matigi Ala ye baraka don aw ra bi.»
29 Pois Moisés dissera: Consagrai-vos, hoje, ao Senhor ; cada um contra o seu filho e contra o seu irmão, para que ele vos conceda, hoje, bênção.
30 Ayiwa, o dugusagbɛ, Musa k’a fɔ mɔgɔw bɛɛ ye ko: «Aw ka jurumunba le kɛ. Ne bɛna kɔsegi kuru kunna ka taga Matigi Ala fɛ, ka taga a daari k’a flɛ, ni a bɛna sɔn ka yafa aw ma.»
30 No dia seguinte, disse Moisés ao povo: Vós cometestes grande pecado; agora, porém, subirei ao Senhor e, porventura, farei propiciação pelo vosso pecado.
31 Musa kɔsegira o le ra kuru kunna Matigi Ala fɛ. A tagara a fɔ a ye ko: «E, Matigi Ala, nin mɔgɔw ka jurumunba le kɛ. O ka batofɛn saninlaman le lalaga k’a bato.
31 Tornou Moisés ao Senhor e disse: Ora, o povo cometeu grande pecado, fazendo para si deuses de ouro.
32 Sisan ne bɛ i daari, i ye yafa o ma. Ni i tɛ se ka yafa o ma, o tuma i ye ne tɔgɔ jɔsi ka bɔ i ta ɲanamanya kitabu kɔnɔ.»
32 Agora, pois, perdoa-lhe o pecado; ou, se não, risca-me, peço-te, do livro que escreveste.
33 Matigi Ala ko: «Ne tɛna ele tɔgɔ jɔsi. Minw ka ne hakɛ ta, ne bɛna olugu tɔgɔw le jɔsi ka bɔ ne ta ɲanamanya kitabu kɔnɔ.
33 Então, disse o Senhor a Moisés: Riscarei do meu livro todo aquele que pecar contra mim.
34 Ayiwa, sisan, taga. Ne ka jamana min yira i ra, i ye taga ni nin mɔgɔw ye o jamana ra; ne ta mɛlɛkɛ bɛna kɛ ni i ye. Nka ni ne ta hakɛbɔlon sera, ne bɛna ne hakɛ bɔ o ra o ta kojuguw kosɔn.»
34 Vai, pois, agora, e conduze o povo para onde te disse; eis que o meu Anjo irá adiante de ti; porém, no dia da minha visitação, vingarei, neles, o seu pecado.
35 Ayiwa, Matigi Ala nana a hakɛ bɔ Izirayɛlimɔgɔw ra o misiden kosɔn, o tun ko Haruna ye o misiden min lalaga o ye.
35 Feriu, pois, o Senhor ao povo, porque fizeram o bezerro que Arão fabricara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.