Êxodo 32
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ayiwa, mɔgɔw k’a ye ko Musa mɛɛnna, ko a tɛ jigira ka bɔ kuru kan minkɛ, o ka ɲɔgɔn lajɛn ka taga Haruna fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: «Haruna, wuri ka batofɛn dɔw lalaga an ye, minw bɛna bla an tagamatɔ ɲa fɛ ka taga; sabu nin cɛ tɔgɔ min ka an labɔ Misiran jamana ra, min ye Musa ye, an tɛ a yera, an m’a lɔn fɛn min k’a sɔrɔ.»
1 Mas o povo, vendo que Moisés tardava em descer do monte, acercou-se de Arão, e lhe disse: Levanta-te, faze-nos um deus que vá adiante de nós; porque, quanto a esse Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
2 Haruna k’a fɔ o ye ko: «Tororanɛgɛ saninlaman minw bɛ aw ta musow ni aw denmusow ni aw dencɛw torow ra, aw ye o bɛɛ bɔ ka na ni o ye yan.»
2 E Arão lhes disse: Tirai os pendentes de ouro que estão nas orelhas de vossas mulheres, de vossos filhos e de vossas filhas, e trazei-mos.
3 O yɔrɔnin bɛɛ, o bɛɛ ka o ta sanin tororanɛgɛw bɔ ka na ni o ye Haruna fɛ.
3 Então todo o povo, tirando os pendentes de ouro que estavam nas suas orelhas, os trouxe a Arão;
4 Haruna ka o tororanɛgɛw mina ka o yeele, ka o kɛ misiden bisigi dɔ ye. Izirayɛlimɔgɔw ka o ye minkɛ, o pɛrɛnna ko: «Izirayɛlimɔgɔw, aw ta ala ye nin ye! Ale le ka aw labɔ Misiran jamana ra!»
4 ele os recebeu de suas mãos, e com um buril deu forma ao ouro, e dele fez um bezerro de fundição. Então eles exclamaram: Eis aqui, ó Israel, o teu deus, que te tirou da terra do Egito.
5 Haruna k’a ye ko o diyara mɔgɔw ye minkɛ, a ka sarakajɛnifɛn dɔ lɔ misiden saninlaman ɲa fɛ, ka pɛrɛn k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Sini an bɛna ɲanagbɛba kɛ ka Matigi Ala bato!»
5 E Arão, vendo isto, edificou um altar diante do bezerro e, fazendo uma proclamação, disse: Amanhã haverá festa ao Senhor.
6 O dugusagbɛ, o wurira sɔgɔmada joona fɛ, ka saraka jɛnita* dɔw bɔ, ani jɛnɲɔgɔnya sarakaw*. Mɔgɔw sigira ka domuni kɛ, ka min; o kɔ, o wurira ka dɔn kɛ ka o yɛrɛ ɲanagbɛ.
6 No dia seguinte levantaram-se cedo, ofereceram holocaustos, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo sentou-se a comer e a beber; depois levantou-se para folgar.
7 Matigi Ala ko Musa ma ko: «Jigi i ye taga, sabu i ka i ta mɔgɔ minw labɔ Misiran jamana ra, o ka kojuguba kɛ.
7 Então disse o Senhor a Moisés: Vai, desce; porque o teu povo, que fizeste subir da terra do Egito, se corrompeu;
8 Ne tun ka sira min yira o ra, o ka o yɛrɛ mabɔ o le ra yɔrɔnin kelen na tan ka ban. O ka misiden dɔ lalaga ni sanin ye, ka biri o kɔrɔ ka o bato, fɔ ka saraka bɔ a ye k’a fɔ ko: ‹Izirayɛlimɔgɔw, aw ta ala ye nin ye! Ale le ka aw labɔ Misiran jamana ra!› »
8 depressa se desviou do caminho que eu lhe ordenei; eles fizeram para si um bezerro de fundição, e adoraram-no, e lhe ofereceram sacrifícios, e disseram: Eis aqui, ó Israel, o teu deus, que te tirou da terra do Egito.
9 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye tuun ko: «Ne k’a ye ko nin mɔgɔw ye mɔgɔ torokungbɛlɛnw le ye.
9 Disse mais o Senhor a Moisés: Tenho observado este povo, e eis que é povo de dura cerviz.
10 Ayiwa, ele ye i nin bɔ a ra k’a to ne ma. Ne dimina o kɔrɔ cogo min na, ne bɛna o bɛɛ halaki ka ban pewu ten le. Ne bɛna ele Musa dɔrɔn ta duruja le kɛ siyaba ye.»
10 Agora, pois, deixa-me, para que a minha ira se acenda contra eles, e eu os consuma; e eu farei de ti uma grande nação.
11 Musa ka Matigi Ala daari kosɛbɛ. A ko: «Matigi Ala, i ka i ta mɔgɔ minw labɔ Misiran jamana ra i ta sebagaya ni i ta baraka sababu ra, mun kosɔn i dimina o mɔgɔw kɔrɔ tan?
11 Moisés, porém, suplicou ao Senhor seu Deus, e disse: Ó Senhor, por que se acende a tua ira contra o teu povo, que tiraste da terra do Egito com grande força e com forte mão?
12 Ni i ka o kɛ, Misirankaw bɛna a fɔ ko: ‹Ala k’a ta mɔgɔw labɔ Misiran ka taga kojugu le kɛ o ra.› O bɛna a fɔ ko i tun b’a fɛ ka taga o faga kuruw cɛ ra yi le, ka o si tunu ka bɔ dugukolo kan.
12 Por que hão de falar os egípcios, dizendo: Para mal os tirou, para matá-los nos montes, e para destruí-los da face da terra?. Torna-te da tua ardente ira, e arrepende-te deste mal contra o teu povo.
13 I hakiri to i ta jɔnw na, an bɛmacɛw Iburahima, ani Isiyaka, ni Izirayɛli. I tun ka layiri ta olugu ye, ko i bɛna o ta duruja caya i n’a fɔ lolow, ani i ka jamana min layiri ta o ye, i ko i bɛna o di o ta durujaw ma, k’a kɛ o ta ye wagati bɛɛ.»
13 Lembra-te de Abraão, de Isaque, e de Israel, teus servos, aos quais por ti mesmo juraste, e lhes disseste: Multiplicarei os vossos descendentes como as estrelas do céu, e lhes darei toda esta terra de que tenho falado, e eles a possuirão por herança para sempre.
14 Ayiwa, Musa ka Matigi Ala daari ten minkɛ, Matigi Ala tun ko, ko a bɛna kojuguba min kɛ a ta mɔgɔw ra, a k’a ta miiriya yɛlɛma ka o dabla, a ma o kɛ tuun.
14 Então o Senhor se arrependeu do mal que dissera que havia de fazer ao seu povo.
15 Musa jigira ka bɔ kuru kunna ni jɛnɲɔgɔnya walaka fla ye a boro. Ala ta sariyaw tun sɛbɛnin bɛ a fan fla bɛɛ kan,
15 E virou-se Moisés, e desceu do monte com as duas tábuas do testemunho na mão, tábuas escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.
16 Matigi Ala yɛrɛ boro le tun ka o walakaw lalaga. Sɛbɛri min tun fana bɛ a kan, o tun ye a yɛrɛ boro nɔ le ye.
16 E aquelas tábuas eram obra de Deus; também a escritura era a mesma escritura de Deus, esculpida nas tábuas.
17 Ayiwa, ka Musa ni Yosuwe natɔ to, o ka mankan dɔ mɛn. Yosuwe ko Musa ma ko: «Kɛrɛ mankan dɔ bɛ bɔra dugu kɔnɔ.»
17 Ora, ouvindo Josué a voz do povo que jubilava, disse a Moisés: Alarido de guerra há no arraial.
18 Musa ko Yosuwe ma ko: «Nin tɛ kɛrɛkan ye. Sesɔrɔbaga kan tɛ, sesɔrɔbari kan tɛ fana. Ne bɛ min mɛnna, o ye dɔnkirilakan le ye.»
18 Respondeu-lhe Moisés: Não é alarido dos vitoriosos, nem alarido dos vencidos, mas é a voz dos que cantam que eu ouço.
19 O surunyara mɔgɔw ra minkɛ, Musa ka misiden saninlaman ye, ka mɔgɔw ye o bɛ dɔn kɛra k’a lamini. Ayiwa, Musa dimikojugu fɛ, kabakuru walaka minw tun bɛ a boro, a ka o firi, ka o cici kuru sen kɔrɔ.
19 Chegando ele ao arraial e vendo o bezerro e as danças, acendeu-se-lhe a ira, e ele arremessou das mãos as tábuas, e as despedaçou ao pé do monte.
20 O tun ka misiden min lalaga, a ka o jɛni; k’a tɔ mugumugu, ka o mugu ɲagami ji ra, k’a di o ma, ko o ye a min.
20 Então tomou o bezerro que tinham feito, e queimou-o no fogo; e, moendo-o até que se tornou em pó, o espargiu sobre a água, e deu-o a beber aos filhos de Israel.
21 O kɔ, Musa ko Haruna ma ko: «O tuma, nin mɔgɔw ka mun le kɛ ele ra, ka na a to i sɔnna ka nin jurumunba ɲɔgɔn lase o ma?»
21 E perguntou Moisés a Arão: Que te fez este povo, que sobre ele trouxeste tamanho pecado?.
22 Haruna ko: «Ne matigicɛ, sabari i kana dimi. Kojugu ka di nin mɔgɔw ye cogo min na, ele yɛrɛ ka o lɔn.
22 Ao que respondeu Arão: Não se acenda a ira do meu senhor; tu conheces o povo, como ele é inclinado ao mal.
23 O nana a fɔ ne ye ko: ‹Haruna, batofɛn dɔw lalaga an ye, minw bɛna bla an tagamatɔ ɲa fɛ ka taga; sabu nin cɛ min ka an labɔ Misiran jamana ra, min ye Musa ye, an tɛ a yera, an m’a lɔn fɛn min k’a sɔrɔ.›
23 Pois eles me disseram: Faze-nos um deus que vá adiante de nós; porque, quanto a esse Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
24 Ne k’a fɔ o ye o le ra, ko ni sanin bɛ mɔgɔ o mɔgɔ fɛ, a ye na ni a ye. O nana ni sanin ye ka na a di ne ma. Ne ka a don tasuma ra k’a yeele minkɛ, a kɛra nin misiden le ye.»
24 Então eu lhes disse: Quem tem ouro, arranque-o. Assim mo deram; e eu o lancei no fogo, e saiu este bezerro.
25 Ayiwa, Musa k’a ye ko Haruna ka mɔgɔw to o yɛrɛ ma, o ka o sago kɛ. A k’a ye ko sisan olugu juguw bɛna yɛrɛko o ma.
25 Quando, pois, Moisés viu que o povo estava desenfreado {porque Arão o havia desenfreado, para escárnio entre os seus inimigos},
26 Musa tagara lɔ dugu donda ra ka pɛrɛn ko: «Minw bɛ Matigi Ala kanu, olugu ye na ne kɔrɔ yan!» Levi ta gbamɔgɔw bɛɛ nana ɲɔgɔn kunbɛn Musa kɔrɔ.
26 pôs-se em pé à entrada do arraial, e disse: Quem está ao lado do Senhor, venha a mim. Ao que se ajuntaram a ele todos os filhos de Levi.
27 Musa ko o ma ko: «Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Aw ra cɛ bɛɛ kelen kelen ye a ta kɛrɛkɛmuru ta. Aw ye fanibonw bɛɛ yaala, ka aw balemacɛw, ni aw teriw, ni aw sigiɲɔgɔnw faga.› »
27 Então ele lhes disse: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Cada um ponha a sua espada sobre a coxa; e passai e tornai pelo arraial de porta em porta, e mate cada um a seu irmão, e cada um a seu amigo, e cada um a seu vizinho.
28 Musa ka min fɔ, Levi ta mɔgɔw k’a kɛ ten. Cɛ waga saba le fagara mɔgɔw cɛ ra o lon na.
28 E os filhos de Levi fizeram conforme a palavra de Moisés; e caíram do povo naquele dia cerca de três mil homens.
29 Musa ko Levi ta mɔgɔw ma o le ra ko: «Bi aw ka aw yɛrɛ bla danna Matigi ta baara kama, sabu aw ma sigiya hali ka aw dencɛw ni aw balemacɛw faga. Matigi Ala ye baraka don aw ra bi.»
29 Porquanto Moisés tinha dito: Consagrai-vos hoje ao Senhor; porque cada um será contra o seu filho, e contra o seu irmão; para que o Senhor vos conceda hoje uma bênção.
30 Ayiwa, o dugusagbɛ, Musa k’a fɔ mɔgɔw bɛɛ ye ko: «Aw ka jurumunba le kɛ. Ne bɛna kɔsegi kuru kunna ka taga Matigi Ala fɛ, ka taga a daari k’a flɛ, ni a bɛna sɔn ka yafa aw ma.»
30 No dia seguinte disse Moisés ao povo Vós tendes cometido grande pecado; agora porém subirei ao Senhor; porventura farei expiação por vosso pecado.
31 Musa kɔsegira o le ra kuru kunna Matigi Ala fɛ. A tagara a fɔ a ye ko: «E, Matigi Ala, nin mɔgɔw ka jurumunba le kɛ. O ka batofɛn saninlaman le lalaga k’a bato.
31 Assim tornou Moisés ao Senhor, e disse: Oh! este povo cometeu um grande pecado, fazendo para si um deus de ouro.
32 Sisan ne bɛ i daari, i ye yafa o ma. Ni i tɛ se ka yafa o ma, o tuma i ye ne tɔgɔ jɔsi ka bɔ i ta ɲanamanya kitabu kɔnɔ.»
32 Agora, pois, perdoa o seu pecado; ou se não, risca-me do teu livro, que tens escrito.
33 Matigi Ala ko: «Ne tɛna ele tɔgɔ jɔsi. Minw ka ne hakɛ ta, ne bɛna olugu tɔgɔw le jɔsi ka bɔ ne ta ɲanamanya kitabu kɔnɔ.
33 Então disse o Senhor a Moisés: Aquele que tiver pecado contra mim, a este riscarei do meu livro.
34 Ayiwa, sisan, taga. Ne ka jamana min yira i ra, i ye taga ni nin mɔgɔw ye o jamana ra; ne ta mɛlɛkɛ bɛna kɛ ni i ye. Nka ni ne ta hakɛbɔlon sera, ne bɛna ne hakɛ bɔ o ra o ta kojuguw kosɔn.»
34 Vai pois agora, conduze este povo para o lugar de que te hei dito; eis que o meu anjo irá adiante de ti; porém no dia da minha visitação, sobre eles visitarei o seu pecado.
35 Ayiwa, Matigi Ala nana a hakɛ bɔ Izirayɛlimɔgɔw ra o misiden kosɔn, o tun ko Haruna ye o misiden min lalaga o ye.
35 Feriu, pois, o Senhor ao povo, por ter feito o bezerro que Arão formara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.