Êxodo 16
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɔra Elimu, ka taga se Sinɛ kongokolon kɔnɔ. O yɔrɔ bɛ Elimu ni Sinayi kuru cɛ. O sera yi karo flanan tere tan ni looru ra, o bɔnin kɔ Misiran.
1 Toda a comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, que fica entre Elim e o Sinai. Foi no décimo quinto dia do segundo mês, depois que saíram do Egito.
2 Ayiwa, ka o to kongokolon kɔnɔ yi, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka kɛ Musa ni Haruna mafiyɛnya ye.
2 No deserto, toda a comunidade de Israel reclamou a Moisés e Arão.
3 O ko Musa ni Haruna ma ko: «E! Hali ni Matigi Ala tun ka a to an ye sa Misiran jamana ra, o belen tun bɛna fisaya ni nin ye. O yɔrɔ ra an tun bɛ sigi dagababaw kɔrɔ, o fanin sogo ra; an bɛ domuni kɛ ka fa. Sisan, a flɛ, aw nana ni an ye nin kongokolon kɔnɔ yan, ka na a to kɔngɔ ye an bɛɛ faga yan gbansan!»
3 Disseram-lhes os israelitas: "Quem dera a mão do Senhor nos tivesse matado no Egito! Lá nos sentávamos ao redor das panelas de carne e comíamos pão à vontade, mas vocês nos trouxeram a este deserto para fazer morrer de fome toda esta multidão! "
4 Matigi Ala ko Musa ma o le ra ko: «Ne bɛna domuni lajigi aw ye ka bɔ san fɛ, i n’a fɔ sanji. Lon o lon, bɛɛ bɛna taga a ta tere domuni cɛ a ra. Ne bɛna aw kɔrɔbɔ k’a flɛ, k’a lɔn yala ni aw bɛna tagama ka kaɲa ni ne ta sariya ye, walama ni aw tɛna tagama ka kaɲa ni a ye.
4 Disse, porém, o Senhor a Moisés: "Eu lhes farei chover pão do céu. O povo sairá e recolherá diariamente a porção necessária para aquele dia. Com isso os porei à prova para ver se seguem ou não as minhas instruções.
5 Ayiwa, lɔgɔkun tere wɔɔrɔnan, aw bɛna taga min cɛ ka na a tobi, aw ka kan ka o caya janko a ye lon tɔw ta ɲɔgɔn fla bɔ.»
5 No sexto dia trarão para ser preparado o dobro do que recolhem nos outros dias".
6 Musa ni Haruna k’a fɔ Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye ko: «Bi wula fɛ, aw bɛna a lɔn ko Matigi Ala le ka aw labɔ Misiran jamana ra.
6 Assim Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: "Ao entardecer, vocês saberão que foi o Senhor quem os tirou do Egito,
7 Sini sɔgɔma fana, aw bɛna Matigi Ala ta nɔɔrɔ ye, sabu aw ka Matigi Ala mafiyɛnya ni kuma minw ye, a ka o mɛn; ne ni Haruna ye jɔntigiw le ye fɔ aw bɛ anw mafiyɛnya?»
7 e amanhã cedo verão a glória do Senhor, porque o Senhor ouviu a queixa de vocês contra ele. Quem somos nós para que vocês reclamem a nós? "
8 Musa ko: «Matigi Ala bɛna sogo di aw ma bi wula fɛ, aw b’a domu. Sini sɔgɔma fana, a bɛna domuni di aw ma aw b’a domu ka fa; sabu aw ka Matigi Ala mafiyɛnya ni kuma minw ye, a ka o mɛn. Anw ye jɔntigiw le ye ko aw bɛ anw mafiyɛnya? Aw ma anw le mafiyɛnya dɛ, aw ka Matigi Ala yɛrɛ le mafiyɛnya.»
8 Disse ainda Moisés: "O Senhor lhes dará carne para comer ao entardecer e pão à vontade pela manhã, porque ele ouviu as suas queixas contra ele. Quem somos nós? Vocês não estão reclamando de nós, mas do Senhor".
9 Musa ko Haruna ma ko: «A fɔ Izirayɛlimɔgɔw ye ko o bɛɛ ye gbara ka na lɔ Matigi Ala ɲa kɔrɔ, sabu o ka Matigi Ala mafiyɛnya ni kuma minw ye, a ka o mɛn.»
9 Disse Moisés a Arão: "Diga a toda a comunidade de Israel que se apresente ao Senhor, pois ele ouviu as suas queixas".
10 Ayiwa, ka Haruna to kuma ra jama fɛ, o barara ka Matigi Ala ta nɔɔrɔ ye sankaba jamijan cɛ ma kongokolon kɔnɔ.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade, todos olharam em direção ao deserto, e a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Matigi Ala ko Musa ma tuun ko:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 «Ne ka Izirayɛlimɔgɔw ta mafiyɛnyakanw mɛn. A fɔ o ye ko ne ko, ko bi wula fɛ o bɛna sogo domu; sini sɔgɔma fana o bɛna domuni caman sɔrɔ. Ni o kɛra, aw bɛna a lɔn ko ne le ye Matigi Ala, o ta Ala ye.»
12 "Ouvi as queixas dos israelitas. Responda-lhes que ao pôr-do-sol vocês comerão carne, e ao amanhecer se fartarão de pão. Assim saberão que eu sou o Senhor seu Deus".
13 Ayiwa, wulada nana se minkɛ, a kɛra ten fana; wɔlɔnin suguya dɔw nana sigisigi yɔrɔ bɛɛ. O dugusagbɛ sɔgɔmada fɛ fana, gɔmiji ka fanibonw kɔrɔyɔrɔw bɛɛ lamini.
13 No final da tarde, apareceram codornizes que cobriram o lugar onde estavam acampados; ao amanhecer havia uma camada de orvalho ao redor do acampamento.
14 Ayiwa, gɔmiji nana ban tuma min na, fɛn dɔ tora dugu ma; a tun ka misɛnmisɛn i ko sanbɛrɛ, a bɛ misɛnman, gbɛman.
14 Depois que o orvalho secou, flocos finos semelhantes a geada estavam sobre a superfície do deserto.
15 Izirayɛlimɔgɔw k’a flɛ, o m’a lɔn fɛn min lo. O ko: «Mun le ye nin ye tan?» Musa ka o jaabi ko: «Matigi Ala ka domunifɛn min di aw ma, o lo.
15 Quando os israelitas viram aquilo, começaram a perguntar uns aos outros: "Que é isso? ", pois não sabiam do que se tratava. Disse-lhes Moisés: "Este é o pão que o Senhor lhes deu para comer.
16 «Matigi Ala ka ci min fɔ, o ye nin ye: ‹A ko mɔgɔ bɛɛ ye dɔ cɛ, min bɛ a ta domuta bɔ; mɔgɔ kelen, sumanikɛminan ɲa kelen. Aw ye a cɛ ka kaɲa ni aw ta sokɔnɔmɔgɔw hakɛya ye.› »
16 Assim ordenou o Senhor: ‘Cada chefe de família recolha o quanto precisar: um jarro para cada pessoa da sua tenda’ ".
17 A fɔra cogo min na, Izirayɛlimɔgɔw k’a kɛ ten. Dɔw ka caman cɛ, dɔw ka dɔɔnin dɔrɔn cɛ, ka kaɲa ni o ta sokɔnɔmɔgɔw hakɛya ye.
17 Os israelitas fizeram como lhes fora dito; alguns recolheram mais, outros menos.
18 Nka o nana a suma ni sumanikɛminan ye minkɛ, o k’a ye ko minw ka caman cɛ, olugu ta tɔ ma to, minw ka dɔɔnin cɛ, olugu ta ma dɛsɛ fana. Bɛɛ tun k’a ta tere domuni hakɛya le cɛ.
18 Quando mediram com o jarro, quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco. Cada um recolheu tanto quanto precisava.
19 Musa k’a fɔ o ye tuun ko: «Mɔgɔ si kana a ta domuni tɔ bla a ye si.»
19 "Ninguém deve guardar nada para a manhã seguinte", ordenou-lhes Moisés.
20 Nka o bɛɛ n’a ta, o ma Musa lamɛn. Dɔw ka dɔ bla ka si; tumu donna o ra, a torira. Musa dimina o kɔrɔ.
20 Todavia, alguns deles não deram atenção a Moisés e guardaram um pouco até a manhã seguinte, mas aquilo criou bicho e começou a cheirar mal. Por isso Moisés irou-se contra eles.
21 K’a ta o lon na, sɔgɔma o sɔgɔma, min bɛ bɛn o ta tere domuni ma, bɛɛ bɛ bɔ ka o le cɛ. Ni tere tun ka gban, a tɔ min tora dugu ma o tun bɛ yeele.
21 Cada manhã todos recolhiam o quanto precisavam, pois quando o sol esquentava, aquilo se derretia.
22 Lɔgɔkun tere wɔɔrɔnan lon, o ka tere fla ta cɛ. Mɔgɔ bɛɛ kelen kelen ta kɛra sumanikɛminan ɲa fla ye. Jama ɲamɔgɔw tagara o fɔ Musa ye.
22 No sexto dia recolheram o dobro: dois jarros para cada pessoa; e os líderes da comunidade foram contar isso a Moisés,
23 Musa ko: «Matigi Ala ka o le fɔ. Sini le ye Nɛnɛkirilon ye; o lon blara danna ka Matigi Ala bonya. Aw b’a fɛ ka fɛn minw jɛni, aw ye o jɛni bi. Aw b’a fɛ ka min barabara, aw ye o barabara bi. Aw ye bi ta domuni bɔ a ra k’a tɔ bla sini ɲa.»
23 que lhes explicou: "Foi isto que o Senhor ordenou: ‘Amanhã será dia de descanso, sábado consagrado ao Senhor. Assem e cozinhem o que quiserem. Guardem o que sobrar até a manhã seguinte’ ".
24 O k’a tɔ bla o dugusagbɛ ɲa, i n’a fɔ Musa tun k’a fɔ o ye cogo min na. O ma tori, tumu fana ma don a ra.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés tinha ordenado, e não cheirou mal nem criou bicho.
25 Musa ko o ma o le ra ko: «Aw ka domuni min bla kunu, aw ye o domu bi; sabu bi ye Nɛnɛkirilon le ye. Bi lon blara ka Matigi Ala bonya. Aw tɛna domuni foyi sɔrɔ kongo kɔnɔ bi.
25 "Comam-no hoje", disse Moisés, "pois hoje é o sábado do Senhor. Hoje, vocês não o encontrarão no terreno.
26 Lɔgɔkun tere wɔɔrɔ bɛɛ ra, aw bɛna nin domuni sɔrɔ. Nka lɔgɔkun tere wolonflanan na, min ye Nɛnɛkirilon ye, aw tɛna foyi sɔrɔ.»
26 Durante seis dias vocês podem recolhê-lo, mas, no sétimo dia, o sábado, nada acharão. "
27 O bɛɛ n’a ta, lɔgɔkun tere wolonflanan, dɔw belen bɔra ko o bɛ taga dɔ cɛ, o ma foyi sɔrɔ.
27 Apesar disso, alguns deles saíram no sétimo dia para recolhê-lo, mas não encontraram nada.
28 Ayiwa, Matigi Ala ko Musa ma o le ra ko: «Tuma juman le aw bɛna sɔn ka ne ta ci fɔninw, ni ne ta sariyaw mara dɛ?
28 Então o Senhor disse a Moisés: "Até quando vocês se recusarão a obedecer aos meus mandamentos e às minhas instruções?
29 Ayiwa, aw ye nin kuma mɛn ka ɲa kosɛbɛ; ne ka Nɛnɛkirilon di aw ma, ko aw ye nɛnɛkiri le. O le kosɔn ne bɛ lɔgɔkun tere wolonflanan domuni di aw ma a tere wɔɔrɔnan lon na. Lɔgɔkun tere wolonflanan na, aw bɛɛ ye to aw ta yɔrɔ ra. Mɔgɔ si kana bɔ a ta yɔrɔ ra.»
29 Vejam que o Senhor lhes deu o sábado; e por isso, no sexto dia, ele lhes dá pão para dois dias. No sétimo dia, fiquem todos onde estiverem; ninguém deve sair".
30 O kɛra minkɛ, mɔgɔw ka to ka nɛnɛkiri lɔgɔkun tere wolonflanan na.
30 Então o povo descansou no sétimo dia.
31 Izirayɛlimɔgɔw ka o domuni tɔgɔ la ko mane. A tun bɔra simankisɛ dɔ le fɛ, min bɛ gbɛman; a tun ka timi i n’a fɔ lidɛgɛ.
31 O povo de Israel chamou maná àquele pão. Era branco como semente de coentro e tinha gosto de bolo de mel.
32 Musa ko: «Matigi Ala ka ci min fɔ, o ye nin ye: ‹A ko aw ye sumanikɛminan kelen fa mane ra, ka o mara aw denw ni aw mamadenw ye; janko o ɲa ye a ye. Ni o kɛra, o bɛna a lɔn ko wagati min na ne ka aw labɔ Misiran jamana ra, ko ne ka o le di aw ma, k’a kɛ aw ta domuni ye kongokolon kɔnɔ.› »
32 Disse Moisés: "O Senhor ordenou-lhes que recolham um jarro de maná e guardem-no para as futuras gerações, para que vejam o pão que lhes dei no deserto, quando os tirei do Egito".
33 Musa ko Haruna ma ko: «Daga dɔ ta ka sumanikɛminan ɲa kelen mane kɛ o kɔnɔ, ka o bla yɔrɔ saninman kɔnɔ, Matigi Ala ɲa kɔrɔ. O bɛna mara aw denw ni aw mamadenw ye.»
33 Então Moisés disse a Arão: "Ponha numa vasilha a medida de um jarro de maná, e coloque-a diante do Senhor, para que seja conservado para as futuras gerações".
34 Haruna ka mane kɛ daga kɔnɔ. Kɛsu min bɛ Ala ta jɛnɲɔgɔnya yira, a k’a bla o kɛsu ɲa fɛ, k’a mara, i n’a fɔ Matigi Ala k’a fɔ Musa ye cogo min na.
34 Em obediência ao que o Senhor tinha ordenado a Moisés, Arão colocou o maná junto às tábuas da aliança, para ali ser guardado.
35 Izirayɛlimɔgɔw ka mane domu fɔ san binaani, fɔ ka taga o se jamana dɔ ma, mɔgɔ bɛ jamana min na. O ka mane domu fɔ ka taga o don Kanaana jamana kɔnɔ.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem a uma terra habitável; comeram maná até chegarem às fronteiras de Canaã.
36 Mane ta sumanikɛminan min ye omɛri ye, o ɲa tan le tun bɛ don sumanikɛminanba kɔnɔ, min ye efa ye.
36 ( O jarro é a décima parte de uma arroba. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.