Êxodo 16
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF
1 Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɔra Elimu, ka taga se Sinɛ kongokolon kɔnɔ. O yɔrɔ bɛ Elimu ni Sinayi kuru cɛ. O sera yi karo flanan tere tan ni looru ra, o bɔnin kɔ Misiran.
1 E partindo de Elim, toda a congregação dos filhos de Israel veio ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do mês segundo, depois de sua saída da terra do Egito.
2 Ayiwa, ka o to kongokolon kɔnɔ yi, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka kɛ Musa ni Haruna mafiyɛnya ye.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 O ko Musa ni Haruna ma ko: «E! Hali ni Matigi Ala tun ka a to an ye sa Misiran jamana ra, o belen tun bɛna fisaya ni nin ye. O yɔrɔ ra an tun bɛ sigi dagababaw kɔrɔ, o fanin sogo ra; an bɛ domuni kɛ ka fa. Sisan, a flɛ, aw nana ni an ye nin kongokolon kɔnɔ yan, ka na a to kɔngɔ ye an bɛɛ faga yan gbansan!»
3 E os filhos de Israel disseram-lhes: Quem dera tivéssemos morrido por mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! Porque nos tendes trazido a este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 Matigi Ala ko Musa ma o le ra ko: «Ne bɛna domuni lajigi aw ye ka bɔ san fɛ, i n’a fɔ sanji. Lon o lon, bɛɛ bɛna taga a ta tere domuni cɛ a ra. Ne bɛna aw kɔrɔbɔ k’a flɛ, k’a lɔn yala ni aw bɛna tagama ka kaɲa ni ne ta sariya ye, walama ni aw tɛna tagama ka kaɲa ni a ye.
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão dos céus, e o povo sairá, e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 Ayiwa, lɔgɔkun tere wɔɔrɔnan, aw bɛna taga min cɛ ka na a tobi, aw ka kan ka o caya janko a ye lon tɔw ta ɲɔgɔn fla bɔ.»
5 E acontecerá, no sexto dia, que prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Musa ni Haruna k’a fɔ Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye ko: «Bi wula fɛ, aw bɛna a lɔn ko Matigi Ala le ka aw labɔ Misiran jamana ra.
6 Então disseram Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: À tarde sabereis que o Senhor vos tirou da terra do Egito,
7 Sini sɔgɔma fana, aw bɛna Matigi Ala ta nɔɔrɔ ye, sabu aw ka Matigi Ala mafiyɛnya ni kuma minw ye, a ka o mɛn; ne ni Haruna ye jɔntigiw le ye fɔ aw bɛ anw mafiyɛnya?»
7 E amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ouviu as vossas murmurações contra o Senhor. E quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Musa ko: «Matigi Ala bɛna sogo di aw ma bi wula fɛ, aw b’a domu. Sini sɔgɔma fana, a bɛna domuni di aw ma aw b’a domu ka fa; sabu aw ka Matigi Ala mafiyɛnya ni kuma minw ye, a ka o mɛn. Anw ye jɔntigiw le ye ko aw bɛ anw mafiyɛnya? Aw ma anw le mafiyɛnya dɛ, aw ka Matigi Ala yɛrɛ le mafiyɛnya.»
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouviu as vossas murmurações, com que murmurais contra ele. E quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 Musa ko Haruna ma ko: «A fɔ Izirayɛlimɔgɔw ye ko o bɛɛ ye gbara ka na lɔ Matigi Ala ɲa kɔrɔ, sabu o ka Matigi Ala mafiyɛnya ni kuma minw ye, a ka o mɛn.»
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ouviu as vossas murmurações.
10 Ayiwa, ka Haruna to kuma ra jama fɛ, o barara ka Matigi Ala ta nɔɔrɔ ye sankaba jamijan cɛ ma kongokolon kɔnɔ.
10 E aconteceu que, quando falou Arão a toda a congregação dos filhos de Israel, e eles se viraram para o deserto, eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Matigi Ala ko Musa ma tuun ko:
11 E o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 «Ne ka Izirayɛlimɔgɔw ta mafiyɛnyakanw mɛn. A fɔ o ye ko ne ko, ko bi wula fɛ o bɛna sogo domu; sini sɔgɔma fana o bɛna domuni caman sɔrɔ. Ni o kɛra, aw bɛna a lɔn ko ne le ye Matigi Ala, o ta Ala ye.»
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel. Fala-lhes, dizendo: Entre as duas tardes comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Ayiwa, wulada nana se minkɛ, a kɛra ten fana; wɔlɔnin suguya dɔw nana sigisigi yɔrɔ bɛɛ. O dugusagbɛ sɔgɔmada fɛ fana, gɔmiji ka fanibonw kɔrɔyɔrɔw bɛɛ lamini.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã jazia o orvalho ao redor do arraial.
14 Ayiwa, gɔmiji nana ban tuma min na, fɛn dɔ tora dugu ma; a tun ka misɛnmisɛn i ko sanbɛrɛ, a bɛ misɛnman, gbɛman.
14 E quando o orvalho se levantou, eis que sobre a face do deserto estava uma coisa miúda, redonda, miúda como a geada sobre a terra.
15 Izirayɛlimɔgɔw k’a flɛ, o m’a lɔn fɛn min lo. O ko: «Mun le ye nin ye tan?» Musa ka o jaabi ko: «Matigi Ala ka domunifɛn min di aw ma, o lo.
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? Porque não sabiam o que era. Disse-lhes pois Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 «Matigi Ala ka ci min fɔ, o ye nin ye: ‹A ko mɔgɔ bɛɛ ye dɔ cɛ, min bɛ a ta domuta bɔ; mɔgɔ kelen, sumanikɛminan ɲa kelen. Aw ye a cɛ ka kaɲa ni aw ta sokɔnɔmɔgɔw hakɛya ye.› »
16 Esta é a palavra que o Senhor tem mandado: Colhei dele cada um conforme ao que pode comer, um ômer por cabeça, segundo o número das vossas almas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 A fɔra cogo min na, Izirayɛlimɔgɔw k’a kɛ ten. Dɔw ka caman cɛ, dɔw ka dɔɔnin dɔrɔn cɛ, ka kaɲa ni o ta sokɔnɔmɔgɔw hakɛya ye.
17 E os filhos de Israel fizeram assim; e colheram, uns mais e outros menos.
18 Nka o nana a suma ni sumanikɛminan ye minkɛ, o k’a ye ko minw ka caman cɛ, olugu ta tɔ ma to, minw ka dɔɔnin cɛ, olugu ta ma dɛsɛ fana. Bɛɛ tun k’a ta tere domuni hakɛya le cɛ.
18 Porém, medindo-o com o ômer, não sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; cada um colheu tanto quanto podia comer.
19 Musa k’a fɔ o ye tuun ko: «Mɔgɔ si kana a ta domuni tɔ bla a ye si.»
19 E disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Nka o bɛɛ n’a ta, o ma Musa lamɛn. Dɔw ka dɔ bla ka si; tumu donna o ra, a torira. Musa dimina o kɔrɔ.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns deles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 K’a ta o lon na, sɔgɔma o sɔgɔma, min bɛ bɛn o ta tere domuni ma, bɛɛ bɛ bɔ ka o le cɛ. Ni tere tun ka gban, a tɔ min tora dugu ma o tun bɛ yeele.
21 Eles, pois, o colhiam cada manhã, cada um conforme ao que podia comer; porque, aquecendo o sol, derretia-se.
22 Lɔgɔkun tere wɔɔrɔnan lon, o ka tere fla ta cɛ. Mɔgɔ bɛɛ kelen kelen ta kɛra sumanikɛminan ɲa fla ye. Jama ɲamɔgɔw tagara o fɔ Musa ye.
22 E aconteceu que ao sexto dia colheram pão em dobro, dois ômeres para cada um; e todos os príncipes da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 Musa ko: «Matigi Ala ka o le fɔ. Sini le ye Nɛnɛkirilon ye; o lon blara danna ka Matigi Ala bonya. Aw b’a fɛ ka fɛn minw jɛni, aw ye o jɛni bi. Aw b’a fɛ ka min barabara, aw ye o barabara bi. Aw ye bi ta domuni bɔ a ra k’a tɔ bla sini ɲa.»
23 E ele disse-lhes: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, o santo sábado do Senhor; o que quiserdes cozer no forno, cozei-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, guardai para vós até amanhã.
24 O k’a tɔ bla o dugusagbɛ ɲa, i n’a fɔ Musa tun k’a fɔ o ye cogo min na. O ma tori, tumu fana ma don a ra.
24 E guardaram-no até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal nem nele houve algum bicho.
25 Musa ko o ma o le ra ko: «Aw ka domuni min bla kunu, aw ye o domu bi; sabu bi ye Nɛnɛkirilon le ye. Bi lon blara ka Matigi Ala bonya. Aw tɛna domuni foyi sɔrɔ kongo kɔnɔ bi.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Lɔgɔkun tere wɔɔrɔ bɛɛ ra, aw bɛna nin domuni sɔrɔ. Nka lɔgɔkun tere wolonflanan na, min ye Nɛnɛkirilon ye, aw tɛna foyi sɔrɔ.»
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 O bɛɛ n’a ta, lɔgɔkun tere wolonflanan, dɔw belen bɔra ko o bɛ taga dɔ cɛ, o ma foyi sɔrɔ.
27 E aconteceu ao sétimo dia, que alguns do povo saíram para colher, mas não o acharam.
28 Ayiwa, Matigi Ala ko Musa ma o le ra ko: «Tuma juman le aw bɛna sɔn ka ne ta ci fɔninw, ni ne ta sariyaw mara dɛ?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Ayiwa, aw ye nin kuma mɛn ka ɲa kosɛbɛ; ne ka Nɛnɛkirilon di aw ma, ko aw ye nɛnɛkiri le. O le kosɔn ne bɛ lɔgɔkun tere wolonflanan domuni di aw ma a tere wɔɔrɔnan lon na. Lɔgɔkun tere wolonflanan na, aw bɛɛ ye to aw ta yɔrɔ ra. Mɔgɔ si kana bɔ a ta yɔrɔ ra.»
29 Vede, porquanto o Senhor vos deu o sábado, portanto ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; cada um fique no seu lugar, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 O kɛra minkɛ, mɔgɔw ka to ka nɛnɛkiri lɔgɔkun tere wolonflanan na.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 Izirayɛlimɔgɔw ka o domuni tɔgɔ la ko mane. A tun bɔra simankisɛ dɔ le fɛ, min bɛ gbɛman; a tun ka timi i n’a fɔ lidɛgɛ.
31 E chamou a casa de Israel o seu nome maná; e era como semente de coentro branco, e o seu sabor como bolos de mel.
32 Musa ko: «Matigi Ala ka ci min fɔ, o ye nin ye: ‹A ko aw ye sumanikɛminan kelen fa mane ra, ka o mara aw denw ni aw mamadenw ye; janko o ɲa ye a ye. Ni o kɛra, o bɛna a lɔn ko wagati min na ne ka aw labɔ Misiran jamana ra, ko ne ka o le di aw ma, k’a kɛ aw ta domuni ye kongokolon kɔnɔ.› »
32 E disse Moisés: Esta é a palavra que o Senhor tem mandado: Encherás um ômer dele e guardá-lo-ás para as vossas gerações, para que vejam o pão que vos tenho dado a comer neste deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Musa ko Haruna ma ko: «Daga dɔ ta ka sumanikɛminan ɲa kelen mane kɛ o kɔnɔ, ka o bla yɔrɔ saninman kɔnɔ, Matigi Ala ɲa kɔrɔ. O bɛna mara aw denw ni aw mamadenw ye.»
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, e põe nele um ômer cheio de maná, e coloca-o diante do Senhor, para guardá-lo para as vossas gerações.
34 Haruna ka mane kɛ daga kɔnɔ. Kɛsu min bɛ Ala ta jɛnɲɔgɔnya yira, a k’a bla o kɛsu ɲa fɛ, k’a mara, i n’a fɔ Matigi Ala k’a fɔ Musa ye cogo min na.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do Testemunho, para ser guardado.
35 Izirayɛlimɔgɔw ka mane domu fɔ san binaani, fɔ ka taga o se jamana dɔ ma, mɔgɔ bɛ jamana min na. O ka mane domu fɔ ka taga o don Kanaana jamana kɔnɔ.
35 E comeram os filhos de Israel maná quarenta anos, até que entraram em terra habitada; comeram maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 Mane ta sumanikɛminan min ye omɛri ye, o ɲa tan le tun bɛ don sumanikɛminanba kɔnɔ, min ye efa ye.
36 E um ômer é a décima parte do efa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.