Êxodo 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko:
1 Disse o Senhor a Moisés:
2 «Izirayɛlimɔgɔw dencɛ fɔlɔw bɛɛ bla danna ka o kɛ ne ta ye. Mɔgɔw dencɛ fɔlɔw, ani bɛganw ta den fɔlɔ cɛmanw bɛɛ; sabu o ye ne ta le ye.»
2 Consagra-me todo primogênito; todo que abre a madre de sua mãe entre os filhos de Israel, tanto de homens como de animais, é meu.
3 Musa k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Aw ye aw hakiri to nin lon na, aw bɔra Misiran jɔnya ra lon min na; sabu Matigi Ala ka aw labɔ Misiran ni a yɛrɛ ta sebagaya baraka le ye. O kosɔn aw kana burufununin domu o lon na.
3 Disse Moisés ao povo: Lembrai-vos deste mesmo dia, em que saístes do Egito, da casa da servidão; pois com mão forte o Senhor vos tirou de lá; portanto, não comereis pão levedado.
4 Aw bɛna bɔ bi le, nin karo ra, min ye Abibu karo ye.
4 Hoje, mês de abibe, estais saindo.
5 «Matigi Ala karira aw bɛmaw ye ko a bɛna Kanaanakaw, ni Hɛtikaw, ni Amɔrikaw, ni Hevikaw, ni Yebusikaw ta jamana le di aw ma, nɔnɔ ni li bɛ woyo o jamana min na. Ni Matigi Ala nana aw ladon o jamana ra tuma min na, san o san, ni nin karo sera, aw ye Jɔnyaban ɲanagbɛ* kɛ ka Matigi Ala bonya.
5 Quando o Senhor te houver introduzido na terra dos cananeus, e dos heteus, e dos amorreus, e dos heveus, e dos jebuseus, a qual jurou a teus pais te dar, terra que mana leite e mel, guardarás este rito neste mês.
6 Aw bɛna burufunubari domu fɔ tere wolonfla. A tere wolonflanan bɛna kɛ ɲanagbɛba ye ka Matigi Ala bonya.
6 Sete dias comerás pães asmos; e, ao sétimo dia, haverá solenidade ao Senhor .
7 Bɛɛ bɛna burufunubari le domu fɔ tere wolonfla. Burufununin man kan ka sɔrɔ aw ta bonw si kɔnɔ; burufunufɛn si man kan ka ye yɛrɛ jamana yɔrɔ si ra fana.
7 Sete dias se comerão pães asmos, e o levedado não se encontrará contigo, nem ainda fermento será encontrado em todo o teu território.
8 «O ɲanagbɛ wagati ra, aw ka kan k’a ɲafɔ aw ta denw ye ko: ‹Matigi Ala ka koba min kɛ an ye an bɔtɔ Misiran, an bɛ nin kɛra ka an hakiri jigi o le ra.›
8 Naquele mesmo dia, contarás a teu filho, dizendo: É isto pelo que o Senhor me fez, quando saí do Egito.
9 Nin ɲanagbɛ bɛna kɛ hakirijigifɛn le ye aw fɛ, ka kɛ i n’a fɔ tagamasiyɛn aw borow ra, ani aw tenw kan. A bɛna aw hakiri jigi, ko aw ka kan ka to ka Matigi Ala ta sariya ko fɔ tuma bɛɛ; sabu Matigi Ala le ka aw labɔ Misiran a ta sebagaya baraka ra.
9 E será como sinal na tua mão e por memorial entre teus olhos; para que a lei do Senhor esteja na tua boca; pois com mão forte o Senhor te tirou do Egito.
10 O le kosɔn aw bɛna to ka nin landa kɛ a wagati ra san o san.
10 Portanto, guardarás esta ordenança no determinado tempo, de ano em ano.
11 «Matigi Ala karira aw ni aw bɛmaw ye, ko a bɛna Kanaanakaw ta jamana di aw ma; ni a nana o jamana kɛ aw ta ye tuma min na, ka aw ladon o jamana ra,
11 Quando o Senhor te houver introduzido na terra dos cananeus, como te jurou a ti e a teus pais, quando ta houver dado,
12 o tuma aw bɛna aw dencɛ fɔlɔw bɛɛ di Matigi Ala ma, hali aw ta bɛganw ta den fɔlɔ cɛmanw. O den cɛmanw ye Matigi Ala ta le ye.
12 apartarás para o Senhor todo que abrir a madre e todo primogênito dos animais que tiveres; os machos serão do Senhor .
13 «Ni faliden lo, aw ye sagaden, walama baden dɔ di a nɔ ra, k’a kunmabɔ. Ni aw t’a fɛ k’a kunmabɔ, o tuma aw ye o faliden kan kari k’a faga. Aw ka kan ka aw yɛrɛ dencɛ fɔlɔw fana kunmabɔ.
13 Porém todo primogênito da jumenta resgatarás com cordeiro; se o não resgatares, será desnucado; mas todo primogênito do homem entre teus filhos resgatarás.
14 «Ayiwa, ni aw dencɛw nana aw ɲininka lon dɔ ko: ‹Nin kɛkun ye mun ye aw fɛ?› Aw ye a fɔ o ye ko: ‹An bɛ nin kɛ, sabu Matigi Ala ka an kunmabɔ ka bɔ jɔnya ra Misiran, a ta sebagaya baraka ra.
14 Quando teu filho amanhã te perguntar: Que é isso? Responder-lhe-ás: O Senhor com mão forte nos tirou da casa da servidão.
15 Farawona tun t’a fɛ ka sɔn fiyewu k’a to an ye taga minkɛ, Matigi Ala ka Misiran jamana den fɔlɔ cɛmanw bɛɛ faga; k’a damina mɔgɔw ta den fɔlɔw ra, fɔ ka taga se bɛganw ta den fɔlɔw ma. O le kosɔn an bɛ bɛganden fɔlɔ cɛmanw bɛɛ di Ala ma saraka ye, ka an yɛrɛ dencɛ fɔlɔw bɛɛ kunmabɔ.›
15 Pois sucedeu que, endurecendo-se Faraó para não nos deixar sair, o Senhor matou todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito do homem até ao primogênito dos animais; por isso, eu sacrifico ao Senhor todos os machos que abrem a madre; porém a todo primogênito de meus filhos eu resgato.
16 «Ayiwa, nin bɛna kɛ hakirijigifɛn le ye aw fɛ, ka kɛ i n’a fɔ tagamasiyɛn, aw boro ra walama aw ten kan. Aw ka kan ka aw hakiri jigi a ra ko Matigi Ala le ka aw labɔ Misiran jɔnya ra a ta sebagaya baraka ra.»
16 E isto será como sinal na tua mão e por frontais entre os teus olhos; porque o Senhor com mão forte nos tirou do Egito.
17 Tuma min na Farawona sɔnna k’a to Izirayɛlimɔgɔw ye taga, Ala m’a to o ye tɛmɛ Filisikaw ta jamana sira fɛ, k’a sɔrɔ o sira le ka surun. A tun k’a lɔn ko ni o ka o sira ta, ni o ka taga bɛn nin siya wɛrɛw ye minw b’a fɛ ka o kɛrɛ, o bɛna siran, ka o ta miiriya yɛlɛma, ka kɔsegi Misiran tuun.
17 Tendo Faraó deixado ir o povo, Deus não o levou pelo caminho da terra dos filisteus, posto que mais perto, pois disse: Para que, porventura, o povo não se arrependa, vendo a guerra, e torne ao Egito.
18 O le kosɔn Ala k’a to o munumununa kongokolon sira fɛ, ka taga fɔ Kɔgɔjiwulen fan fɛ.
18 Porém Deus fez o povo rodear pelo caminho do deserto perto do mar Vermelho; e, arregimentados, subiram os filhos de Israel do Egito.
19 Musa ka Yusufu kolow ta ka taga ni o ye o boro; sabu sani Yusufu tun ye sa, a tun k’a balemacɛw jagboya ko o ye kari ale ye. A tun k’a fɔ o ye ko: «Sigiya t’a ra, Ala bɛna na, ka na aw labɔ yan; ni ne sara, aw tagatɔ, aw ye taga ni ne kolow ye.»
19 Também levou Moisés consigo os ossos de José, pois havia este feito os filhos de Israel jurarem solenemente, dizendo: Certamente, Deus vos visitará; daqui, pois, levai convosco os meus ossos.
20 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw bɔra Sukɔti, ka taga o ta fanibonw lɔ Etamu, kongokolon kɛrɛ fɛ.
20 Tendo, pois, partido de Sucote, acamparam-se em Etã, à entrada do deserto.
21 Ayiwa, Matigi Ala yɛrɛ le tun bɛ o ɲa, ka sira yira o ra. Tere fɛ, sankaba jamijan dɔ le tun bɛ kɛ o ɲa, ka sira yira o ra. Su fɛ, a tun bɛ kɛ tasumamana jamijan dɔ ye, ka yeelen bɔ o ye, janko o ye tagama su ni tere.
21 O Senhor ia adiante deles, durante o dia, numa coluna de nuvem, para os guiar pelo caminho; durante a noite, numa coluna de fogo, para os alumiar, a fim de que caminhassem de dia e de noite.
22 Sankaba jamijan tun tɛ bɔ o ɲa fiyewu tere fɛ; tasumamana jamijan fana tun tɛ bɔ o ɲa su fɛ.
22 Nunca se apartou do povo a coluna de nuvem durante o dia, nem a coluna de fogo durante a noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.