Êxodo 12
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ayiwa, ka Musa ni Haruna to Misiran jamana ra, Matigi Ala k’a fɔ o ye, ko:
1 O Senhor disse a Moisés e a Aarão:
2 «Nin karo le bɛna kɛ karo fɔlɔ ye; ale le bɛna kɛ san karo fɔlɔ ye aw fɛ.
2 "Este mês será para vós o princípio dos meses: tê-lo-eis como o primeiro mês do ano.
3 Aw ye a fɔ Izirayɛlimɔgɔw ye, ko: ‹San o san, nin karo tere tan, gba bɛɛ kelen kelen ye sagadennin kelen, walama badennin kelen mina; lu bɛɛ kelen kelen ni a ta sagaden walama baden.
3 Dizei a toda a assembléia de Israel: no décimo dia deste mês cada um de vós tome um cordeiro por família, um cordeiro por casa.
4 Ni lu min mɔgɔw man ca, olugu ni o sigiɲɔgɔnw ye jɛn bɛgan kelen na, ka kaɲa ni mɔgɔw hakɛya ye. Mɔgɔ hakɛya min bɛ se ka bɛgan kelen domu k’a ban, aw ye o da le jate mina.
4 Se a família for pequena demais para um cordeiro, então o tomará em comum com seu vizinho mais próximo, segundo o número das pessoas, calculando-se o que cada um pode comer.
5 A ka kan ka kɛ bɛganden cɛman le ye, fiyɛn tɛ min na, min ka san kelen sɔrɔ fana.
5 O animal será sem defeito, macho, de um ano; podereis tomar tanto um cordeiro como um cabrito.
6 Aw ye a mina k’a bla ka se fɔ karo tere tan ni naani ma. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɛna o bɛganden faga karo tere tan ni naaninan wulada fɛ.
6 E o guardareis até o décimo quarto dia deste mês; então toda a assembléia de Israel o imolará no crepúsculo.
7 Aw bɛna a sogo ɲimi bon min kɔnɔ, aw ye a jori dɔ seriseri o bon donda kɛrɛfɛyɔrɔ fla ni a sanfɛyɔrɔ ra.
7 Tomarão do seu sangue e pô-lo-ão sobre as duas ombreiras e sobre a verga da porta das casas em que o comerem.
8 O su kelen na, aw ye a sogo jɛni k’a domu; aw ye a ni burufunubari le domu, ani ɲuguflaburu kunaman dɔ.
8 Naquela noite comerão a carne assada no fogo com pães sem fermento e ervas amargas.
9 Aw kana a kɛnɛ domu, walama a barabaranin; aw ye a kuturu le jɛni; a kun, ni a senw, ni a kɔnɔfɛnw.
9 Nada comereis dele que seja cru, ou cozido, mas será assado no fogo completamente com a cabeça, as pernas e as entranhas.
10 Aw man kan k’a to a tɔ ye si. Ni a tɔ min sira, aw ye o jɛni ka a sisi fɔ k’a kɛ buguri ye.
10 Nada deixareis dele até pela manhã; se sobrar alguma coisa, queimá-la-eis no fogo.
11 Aw bɛna a domu cogo min na, o flɛ nin ye: aw bɛ aw ta deregew don ka aw yɛrɛ cɛsiri, ka aw ta sanbaraw don aw senw na, ka aw ta tagamabere mina aw boro; aw ye a domu teliya ra. Jɔnyaban ɲanagbɛ* lo; aw ye o kɛ ka Matigi Ala bonya.
11 Eis a maneira como o comereis: tereis cingidos os vossos rins, vossas sandálias nos pés e vosso cajado na mão. Comê-lo-eis apressadamente: é a Páscoa do Senhor.
12 « ‹Bi su nin yɛrɛ ra, ne bɛna tɛmɛ Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ ra, ka Misiran jamana den fɔlɔ cɛmanw bɛɛ faga; k’a ta mɔgɔw ra, ka taga a bla bɛganw na. Ne bɛna kiti ben Misiran batofɛnw bɛɛ kan; sabu ne le ye Matigi Ala ye.
12 "Naquela noite, passarei através do Egito, e ferirei os primogênitos no Egito, tanto os dos homens como os dos animais, e exercerei minha justiça contra todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor.
13 Nka aw bɛna kɛ bon min kɔnɔ, jori le bɛna kɛ tagamasiyɛn ye o bondaw ra. Ni ne ka jori ye, ne bɛ tɛmɛ aw ta bonw kan. O cogo ra ni ne nana kɛ Misirankaw faga ye tuma min na, o tɔɔrɔw tɛna se aw ma.
13 O sangue sobre as casas em que habitais vos servirá de sinal {de proteção}: vendo o sangue, passarei adiante, e não sereis atingidos pelo flagelo destruidor, quando eu ferir o Egito.
14 « ‹Nin lon bɛna kɛ aw fɛ hakirijigilonba le ye tuma bɛɛ. Aw bɛna ɲanagbɛba kɛ o lon na, ka Matigi Ala bonya. O ye kɛ sariya dablabari ye aw fɛ, ani aw ta duruja nataw bɛɛ fɛ.› »
14 Conservareis a memória daquele dia, celebrando-o com uma festa em honra do Senhor: fareis isso de geração em geração, pois é uma instituição perpétua.
15 Matigi Ala k’a fɔ tuun ko: «Aw bɛna burufunubari domu fɔ tere wolonfla. K’a damina a tere fɔlɔ ra, burufunufɛn si man kan ka ye aw ta sow kɔnɔ tuun; sabu ni mɔgɔ o mɔgɔ ka burufununin domu, o tere wolonfla kɔnɔ, o tigi bɛ faran ka bɔ Izirayɛli ta jamanadenw na.
15 "Comereis pão sem fermento durante sete dias. Logo ao primeiro dia tirareis de vossas casas o fermento, pois todo o que comer pão fermentado, desde o primeiro dia até o sétimo, será cortado de Israel.
16 A tere fɔlɔ ra, aw bɛna jamalajɛnba kɛ, ka Matigi Ala bato. A tere wolonflanan fana ra, aw bɛna jamalajɛnba kɛ tuun ka Matigi Ala bato. Mɔgɔ si man kan ka baara kɛ o lon fla ra; aw bɛ se ka aw ta tobiriw dɔrɔn le kɛ.
16 No primeiro dia, assim como no sétimo, tereis uma santa assembléia. Durante esses dias não se fará trabalho algum, exceto a preparação da comida para todos.
17 «Aw ye to ka burufunubari ɲanagbɛ kɛ san o san, ka aw hakiri jigi ko o lon yɛrɛ le ra ne ka aw kɛ jɛnkuru jɛnkuru, ka aw labɔ Misiran. Aw ye o lon bla danna ka o ɲanagbɛ kɛ, a ye kɛ sariya dablabari ye aw ni aw denw fɛ.
17 Guardareis {a festa} dos ázimos, porque foi naquele dia que tirei do Egito vossos exércitos. Guardareis aquele dia de geração em geração: é uma instituição perpétua.
18 San karo fɔlɔ, k’a damina a tere tan ni naani wulada fɛ, fɔ ka taga se a tere mugan ni kelen wulada fɛ, aw ye burufunubari le domu.
18 No primeiro mês, desde a tarde do décimo quarto dia do mês até a tarde do vigésimo primeiro, comereis pães sem fermento.
19 O tere wolonfla bɛɛ kɔnɔ, burufunufɛn si man kan ka ye aw si ta so kɔnɔ; sabu ni mɔgɔ o mɔgɔ ka burufununin domu, lonan fara dugulen kan, o tigi bɛ faran ka bɔ Izirayɛlimɔgɔw ta jɛn ra o lon na.
19 Durante sete dias não haverá fermento em vossas casas: se alguém comer pão fermentado, será cortado da assembléia de Israel, quer se trate de estrangeiro ou natural do país.
20 Burufunufɛn bɛ buru o buru ra, aw kana o domu. Bɛɛ ka kan ka burufunubari le domu a ta so kɔnɔ.»
20 Não comereis pão fermentado: em todas as vossas casas comereis ázimos".
21 Ayiwa, Musa ka Izirayɛli cɛkɔrɔbaw bɛɛ wele k’a fɔ o ye ko: «Aw bɛɛ ye taga sagaden kelen walama baden kelen mina, gba bɛɛ ni a ta, k’a faga ka Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ.
21 Moisés convocou todos os anciãos de Israel e disse-lhes: "Ide e escolhei um cordeiro por família, e imolai a Páscoa.
22 Aw ye sagaden kannatigɛ k’a jori kɛ minan dɔ kɔnɔ, ka izopeyiri flaburu dɔw su o jori ra, ka o jori seriseri bonda sanfɛyɔrɔ ra, ani a kɛrɛfɛyɔrɔ fla ra. Mɔgɔ si kana bɔ a ta so kɔnɔ fɔ ka taga dugu gbɛ.
22 Depois disso, tomareis um feixe de hissopo, ensopá-lo-eis no sangue que estiver na bacia e aspergireis com esse sangue a verga e as duas ombreiras da porta. Nenhum de vós transporá o limiar de sua casa até pela manhã.
23 Ni Matigi Ala nana kɛ tɛmɛ ye, ka kɛ Misirankaw faga ye tuma min na, ni a ka jori ye bonda min sanfɛyɔrɔ ni a kɛrɛfɛyɔrɔ fla ra, a bɛ tɛmɛ o bon kan; a tɛna sɔn ninminamɛlɛkɛ ye don aw ta bon kɔnɔ ka aw faga.
23 Quando o Senhor passar para ferir o Egito, vendo o sangue sobre a verga e sobre as duas ombreiras da porta, passará adiante e não permitirá ao destruidor entrar em vossas casas para ferir.
24 Aw ye nin sariyaw sira tagama, ka o kɛ sariya dablabariw ye aw ni aw ta durujaw fɛ wagati bɛɛ.
24 Observareis esse costume como uma instituição perpétua para vós e vossos filhos.
25 Matigi ka layiri ta ko a bɛna jamana min di aw ma, ni aw tagara se o jamana ra tuma o tuma, aw ye to ka nin landa saninman kɛ.
25 Quando tiverdes penetrado na terra que o Senhor vos dará, como prometeu, observareis esse rito.
26 Ni aw ta denw ka aw ɲininka ko: ‹Nin landa kɔrɔ ye di aw fɛ?›
26 E quando vossos filhos vos disserem: que significa esse rito? respondereis:
27 Aw ye a fɔ o ye ko: ‹Nin ye Jɔnyaban saraka le ye; an bɛ o kɛ ka Matigi Ala, an ta Ala bonya, sabu ka an to Misiran, tuma min na Matigi Ala ka Misirankaw den fɔlɔw faga, a tɛmɛna Izirayɛlimɔgɔw ta sow kan, a ma se olugu ma; a ka o kisi.› »
27 é o sacrifício da Páscoa, em honra do Senhor que, ferindo os egípcios, passou por cima das casas dos israelitas no Egito e preservou nossas casas." O povo inclinou-se e prostrou-se.
28 O kɔ, Izirayɛlimɔgɔw tagara o ta sow kɔnɔ. Matigi Ala tun ka fɛn o fɛn fɔ Musa ni Haruna ye, o ka o bɛɛ kɛ.
28 Em seguida, retiraram-se os israelitas para fazerem o que o Senhor tinha ordenado a Moisés e a Aarão. Assim o fizeram.
29 Ayiwa, su cɛmancɛ ra, Matigi Ala ka Misiran jamana den fɔlɔw bɛɛ faga. K’a ta Misiran masacɛba yɛrɛ den fɔlɔ ra, ka taga a bla fɔ Misiran kasoden gbansanw den fɔlɔw ra, ani bɛganw den fɔlɔw bɛɛ.
29 Pelo meio da noite, o Senhor feriu todos os primogênitos no Egito, desde o primogênito do faraó, que devia assentar-se no trono, até o primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 A kɛra ten, Farawona ni a ta jamana ɲamɔgɔw ni Misirankaw bɛɛ wurira dugutarama fɛ. Kasikanbaw ni kulekanbaw tun bɛ bɔra jamana yɔrɔ bɛɛ ra; sabu so si ma to, ni saya ma kɛ min na.
30 O faraó levantou-se durante a noite, assim como todos os seus servos e todos os egípcios e fez-se um grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 O su yɛrɛ fɛ, Farawona ka Musa ni Haruna wele k’a fɔ o ye ko: «Aw ye teliya ka taga ka bɔ ne ta mɔgɔw cɛ ra, aw ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ; aw ye taga Matigi Ala bato i n’a fɔ aw k’a fɔ cogo min na.
31 Naquela mesma noite, o rei mandou chamar Moisés e Aarão e disse-lhes: "Ide! Saí do meio do meu povo, vós e os israelitas. Ide prestar um culto ao Senhor, como o dissestes.
32 Aw ye taga ni aw ta misiw, ani aw ta sagaw, ani aw ta baw ye, i n’a fɔ aw k’a fɔ cogo min na. Aw ye taga Ala daari ne ye.»
32 Tomai vossas ovelhas e vossos bois, como o pedistes. Ide e abençoai-me".
33 Misirankaw gbanna Izirayɛlimɔgɔw ra, ko o ye bɔ; o tun kɔrɔtɔra ko Izirayɛlimɔgɔw ye bɔ o ta jamana ra; sabu o tun bɛ a miirira ko olugu Misirankaw bɛɛ le bɛna sa.
33 Os egípcios instavam com o povo para que saísse o quanto antes do país. "Vamos morrer todos", diziam eles.
34 Izirayɛlimɔgɔw ka o ta mugu nɔɔninin ta, k’a sɔrɔ a tun ma funu fɔlɔ; o ka o ta burugbasiminanw bɛɛ siri o ta faniw na, ka o la o kamankun na.
34 O povo tomou a sua massa antes que fosse levedada; cada um carregava em seus ombros a cesta embrulhada em seu manto.
35 Ayiwa, Musa tun ka min fɔ Izirayɛlimɔgɔw ye, o ka o kɛ. O ka minan warigbɛramanw, ani minan saninlaman ni faniw daari Misirankaw fɛ.
35 Os israelitas, segundo a ordem de Moisés, tinham pedido aos egípcios objetos de prata, objetos de ouro e vestes.
36 Matigi Ala ka Izirayɛlimɔgɔw ko diya Misirankaw ye fana. Izirayɛlimɔgɔw ka fɛn o fɛn daari o fɛ, o ka o bɛɛ di o ma. Izirayɛlimɔgɔw ka Misirankaw ta fɛnw cɛ o cogo le ra ka o borolakolon to.
36 O Senhor lhes fizera ganhar o favor dos egípcios, que atenderam ao seu pedido. Foi assim que despojaram os egípcios.
37 Izirayɛlimɔgɔw bɔra Ramusɛsi dugu kɔnɔ, ka taga se Sukɔti. Minw tun bɛ o sen na olugu tun bɛ mɔgɔ waga kɛmɛ wɔɔrɔ bɔ (600 000); musow ni denmisɛnw ma jate.Izirayɛlimɔgɔw bɔtɔ Misiran|src="CO00826B.TIF" size="span" loc="Exo 12" copy="Cook" ref="Bɔri 12"
37 Os israelitas partiram de Ramsés para Socot, em número de seiscentos mil homens, aproximadamente, sem contar os meninos.
38 O tagatɔ, siya wɛrɛ mɔgɔ caman tugura o kɔ; bɛgan caman tun bɛ olugu fana fɛ: misiw, ani sagaw, ani baw.
38 Além disso, acompanhava-os uma numerosa multidão, bem como rebanhos consideráveis de ovelhas e de bois.
39 Izirayɛlimɔgɔw bɔtɔ Misiran, o tun ka mugu nɔɔninin min ta, k’a sɔrɔ a ma funu fɔlɔ, o ka o le jɛni ka o kɛ buru ye ka o domu; sabu Misirankaw tun bɛ gbanna o ra ko o ye bɔ minkɛ, o ma se ka domunifɛn ta o yɛrɛ boro.
39 Cozeram bolos ázimos da massa que levaram do Egito, pois esta não se tinha fermentado, porque tinham sido lançados fora do país e não puderam deter-se nem fazer provisões.
40 Izirayɛlimɔgɔw tun ka san kɛmɛ naani ni san bisaba le kɛ Misiran.
40 A permanência dos israelitas no Egito durara quatrocentos e trinta anos.
41 O san kɛmɛ naani ni san bisaba dafalon yɛrɛ le ra Matigi Ala ka Izirayɛlimɔgɔw kɛ jɛnkuru jɛnkuru, ka o bɛɛ labɔ Misiran.
41 Exatamente no fim desses quatrocentos e trinta anos, todos os exércitos do Senhor saíram do Egito:
42 O kosɔn o su bɛna bla a danna Matigi ye, ka kɛ ɲanagbɛsu ye, sabu Matigi Ala ka o su bla danna, ka Izirayɛlimɔgɔw labɔ Misiran jamana ra o su fɛ. Izirayɛlimɔgɔw ni o ta durujaw bɛɛ ka kan ka o su bla danna fana, ka o kɛ ɲanagbɛsuba ye ka Matigi Ala bonya.
42 Foi uma noite de vigília para o Senhor, a fim de tirá-los do Egito: essa mesma noite é uma vigília a ser celebrada de geração em geração por todos os israelitas, em honra do Senhor.
43 Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye tuun ko: «Jɔnyaban ɲanagbɛ sariya ye nin ye: jamana wɛrɛ mɔgɔ man kan k’a saraka domu.
43 O Senhor disse a Moisés e a Aarão: "Eis a regra relativa à Páscoa: nenhum estrangeiro comerá dela;
44 Ni jɔn dɔ bɛ aw fɛ, aw ka min san, aw ka kan k’a kɛnɛsigi fɔlɔ, sani a ye Jɔnyaban ɲanagbɛ* domuni kɛ.
44 todo escravo adquirido a preço de dinheiro, e que tiver sido circuncidado, comerá dela,
45 Nka lonan tɛmɛbaga, ani baaraden, olugu si man kan k’a domu.
45 mas nem o estrangeiro nem o mercenário comerão dela.
46 Aw ka kan k’a domu bon le kɔnɔ. Mɔgɔ si kana bɔ ni a sogo dɔ ye kɛnɛ ma; aw man kan k’a kolo dɔ kari fana.
46 O cordeiro será comido em uma mesma casa: tu não levarás nada de sua carne para fora da casa e não lhe quebrarás osso algum.
47 «Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka kan ka Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ.
47 Toda a assembléia de Israel celebrará a Páscoa.
48 Lonan minw siginin bɛ aw fɛ, ni o dɔ b’a fɛ ka Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ ka Matigi Ala bonya, cɛ o cɛ bɛ a ta so, olugu bɛɛ ka kan ka kɛnɛsigi fɔlɔ; ni o kɛra, a bɛ se ka Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ. O tuma, a bɛ kɛ i ko Izirayɛlimɔgɔ dɔ. Nka ni mɔgɔ o mɔgɔ ma kɛnɛsigi, o tigi man kan ka Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni kɛ.
48 Se um estrangeiro, habitando em tua casa, quiser celebrar a Páscoa em honra do Senhor, que primeiro seja circuncidado todo varão de sua casa e somente depois poderá fazê-lo e será tratado com a mesma igualdade que o natural do país; mas nenhum incircunciso comerá a Páscoa.
49 O sariya kelen le bɛ Izirayɛlimɔgɔw ni lonanw bɛɛ kan.»
49 Haverá uma mesma lei para o natural e o estrangeiro que peregrina entre vós".
50 Matigi Ala ka ci min fɔ Musa ni Haruna ye, Izirayɛlimɔgɔw ka o kɛ k’a dafa.
50 Todos os israelitas fizeram o que o Senhor havia ordenado a Moisés e a Aarão. Obedeceram-lhes.
51 O lon yɛrɛ ra, Matigi Ala ka Izirayɛlimɔgɔw ta gbaw tugutugu ɲɔgɔn kɔ, ka o kɛ jɛnkuru jɛnkuru, ka o labɔ Misiran jamana ra.
51 Naquele mesmo dia, o Senhor fez sair do Egito os israelitas, como fileiras de um exército.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.