Êxodo 12

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ayiwa, ka Musa ni Haruna to Misiran jamana ra, Matigi Ala k’a fɔ o ye, ko:
1 O Senhor disse a Moisés e a Arão na terra do Egito:
2 «Nin karo le bɛna kɛ karo fɔlɔ ye; ale le bɛna kɛ san karo fɔlɔ ye aw fɛ.
2 — Este mês será para vocês o principal dos meses; será o primeiro mês do ano.
3 Aw ye a fɔ Izirayɛlimɔgɔw ye, ko: ‹San o san, nin karo tere tan, gba bɛɛ kelen kelen ye sagadennin kelen, walama badennin kelen mina; lu bɛɛ kelen kelen ni a ta sagaden walama baden.
3 Falem a toda a congregação de Israel, dizendo: No dia dez deste mês, cada um tomará para si um cordeiro, segundo a casa dos pais, um cordeiro para cada família.
4 Ni lu min mɔgɔw man ca, olugu ni o sigiɲɔgɔnw ye jɛn bɛgan kelen na, ka kaɲa ni mɔgɔw hakɛya ye. Mɔgɔ hakɛya min bɛ se ka bɛgan kelen domu k’a ban, aw ye o da le jate mina.
4 Mas, se a família for pequena para um cordeiro, então o chefe da família convidará o seu vizinho mais próximo, conforme o número de pessoas. Conforme o que cada um puder comer, por aí vocês calcularão quantos são necessários para o cordeiro.
5 A ka kan ka kɛ bɛganden cɛman le ye, fiyɛn tɛ min na, min ka san kelen sɔrɔ fana.
5 O cordeiro será sem defeito, macho de um ano, podendo também ser um cabrito.
6 Aw ye a mina k’a bla ka se fɔ karo tere tan ni naani ma. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɛna o bɛganden faga karo tere tan ni naaninan wulada fɛ.
6 Vocês guardarão o cordeiro até o décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o matará no crepúsculo da tarde.
7 Aw bɛna a sogo ɲimi bon min kɔnɔ, aw ye a jori dɔ seriseri o bon donda kɛrɛfɛyɔrɔ fla ni a sanfɛyɔrɔ ra.
7 Pegarão um pouco do sangue e o passarão nas duas ombreiras e na viga superior da porta, nas casas em que o comerem.
8 O su kelen na, aw ye a sogo jɛni k’a domu; aw ye a ni burufunubari le domu, ani ɲuguflaburu kunaman dɔ.
8 — Naquela noite, comerão a carne assada no fogo, com pães sem fermento e ervas amargas.
9 Aw kana a kɛnɛ domu, walama a barabaranin; aw ye a kuturu le jɛni; a kun, ni a senw, ni a kɔnɔfɛnw.
9 Não comam do animal nada cru, nem cozido em água, porém assado ao fogo: a cabeça, as pernas e as vísceras.
10 Aw man kan k’a to a tɔ ye si. Ni a tɔ min sira, aw ye o jɛni ka a sisi fɔ k’a kɛ buguri ye.
10 Não deixem nada do cordeiro até pela manhã; o que, porém, ficar até pela manhã, queimem.
11 Aw bɛna a domu cogo min na, o flɛ nin ye: aw bɛ aw ta deregew don ka aw yɛrɛ cɛsiri, ka aw ta sanbaraw don aw senw na, ka aw ta tagamabere mina aw boro; aw ye a domu teliya ra. Jɔnyaban ɲanagbɛ* lo; aw ye o kɛ ka Matigi Ala bonya.
11 É assim que vocês devem comê-lo: já prontos para viajar, com as sandálias nos pés e o cajado na mão. Comam depressa. É a Páscoa do Senhor .
12 « ‹Bi su nin yɛrɛ ra, ne bɛna tɛmɛ Misiran jamana yɔrɔ bɛɛ ra, ka Misiran jamana den fɔlɔ cɛmanw bɛɛ faga; k’a ta mɔgɔw ra, ka taga a bla bɛganw na. Ne bɛna kiti ben Misiran batofɛnw bɛɛ kan; sabu ne le ye Matigi Ala ye.
12 Porque, naquela noite, passarei pela terra do Egito e matarei na terra do Egito todos os primogênitos, tanto das pessoas como dos animais, e executarei juízo sobre todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor .
13 Nka aw bɛna kɛ bon min kɔnɔ, jori le bɛna kɛ tagamasiyɛn ye o bondaw ra. Ni ne ka jori ye, ne bɛ tɛmɛ aw ta bonw kan. O cogo ra ni ne nana kɛ Misirankaw faga ye tuma min na, o tɔɔrɔw tɛna se aw ma.
13 — O sangue será um sinal para indicar as casas em que vocês se encontram. Quando eu vir o sangue, passarei por vocês, e não haverá entre vocês praga destruidora, quando eu ferir a terra do Egito.
14 « ‹Nin lon bɛna kɛ aw fɛ hakirijigilonba le ye tuma bɛɛ. Aw bɛna ɲanagbɛba kɛ o lon na, ka Matigi Ala bonya. O ye kɛ sariya dablabari ye aw fɛ, ani aw ta duruja nataw bɛɛ fɛ.› »
14 Este dia lhes será por memorial, e vocês o celebrarão como festa ao Senhor ; de geração em geração vocês celebrarão este dia por estatuto perpétuo.
15 Matigi Ala k’a fɔ tuun ko: «Aw bɛna burufunubari domu fɔ tere wolonfla. K’a damina a tere fɔlɔ ra, burufunufɛn si man kan ka ye aw ta sow kɔnɔ tuun; sabu ni mɔgɔ o mɔgɔ ka burufununin domu, o tere wolonfla kɔnɔ, o tigi bɛ faran ka bɔ Izirayɛli ta jamanadenw na.
15 — Sete dias vocês comerão pães sem fermento. Logo no primeiro dia, tirem o fermento das suas casas, pois todo aquele que comer coisa levedada, desde o primeiro dia até o sétimo dia, será eliminado de Israel.
16 A tere fɔlɔ ra, aw bɛna jamalajɛnba kɛ, ka Matigi Ala bato. A tere wolonflanan fana ra, aw bɛna jamalajɛnba kɛ tuun ka Matigi Ala bato. Mɔgɔ si man kan ka baara kɛ o lon fla ra; aw bɛ se ka aw ta tobiriw dɔrɔn le kɛ.
16 No primeiro dia vocês terão uma santa convocação, e também no sétimo dia terão santa convocação. Não façam nenhum trabalho nesses dias, exceto o que diz respeito ao comer; somente isso poderão fazer.
17 «Aw ye to ka burufunubari ɲanagbɛ kɛ san o san, ka aw hakiri jigi ko o lon yɛrɛ le ra ne ka aw kɛ jɛnkuru jɛnkuru, ka aw labɔ Misiran. Aw ye o lon bla danna ka o ɲanagbɛ kɛ, a ye kɛ sariya dablabari ye aw ni aw denw fɛ.
17 Guardem a Festa dos Pães sem Fermento, porque nesse mesmo dia tirei os exércitos de vocês da terra do Egito. Portanto, vocês guardarão este dia de geração em geração por estatuto perpétuo.
18 San karo fɔlɔ, k’a damina a tere tan ni naani wulada fɛ, fɔ ka taga se a tere mugan ni kelen wulada fɛ, aw ye burufunubari le domu.
18 Vocês comerão pães sem fermento desde o dia catorze do primeiro mês, à tarde, até a tarde do dia vinte e um do mesmo mês.
19 O tere wolonfla bɛɛ kɔnɔ, burufunufɛn si man kan ka ye aw si ta so kɔnɔ; sabu ni mɔgɔ o mɔgɔ ka burufununin domu, lonan fara dugulen kan, o tigi bɛ faran ka bɔ Izirayɛlimɔgɔw ta jɛn ra o lon na.
19 Por sete dias, não se ache nenhum fermento em suas casas, porque todo aquele que comer pão levedado será eliminado da congregação de Israel, tanto o estrangeiro como o natural da terra.
20 Burufunufɛn bɛ buru o buru ra, aw kana o domu. Bɛɛ ka kan ka burufunubari le domu a ta so kɔnɔ.»
20 Não comam nada que tenha fermento. Em todas as suas habitações, comam somente pães sem fermento.
21 Ayiwa, Musa ka Izirayɛli cɛkɔrɔbaw bɛɛ wele k’a fɔ o ye ko: «Aw bɛɛ ye taga sagaden kelen walama baden kelen mina, gba bɛɛ ni a ta, k’a faga ka Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ.
21 Moisés chamou todos os anciãos de Israel e lhes disse: — Escolham e peguem cordeiros para as famílias de vocês, e matem esses animais para celebrar a Páscoa.
22 Aw ye sagaden kannatigɛ k’a jori kɛ minan dɔ kɔnɔ, ka izopeyiri flaburu dɔw su o jori ra, ka o jori seriseri bonda sanfɛyɔrɔ ra, ani a kɛrɛfɛyɔrɔ fla ra. Mɔgɔ si kana bɔ a ta so kɔnɔ fɔ ka taga dugu gbɛ.
22 Peguem ramos de hissopo, molhem no sangue que estiver na bacia e marquem a viga superior da porta e suas ombreiras com o sangue que estiver na bacia. E que nenhum de vocês saia da porta da sua casa até pela manhã.
23 Ni Matigi Ala nana kɛ tɛmɛ ye, ka kɛ Misirankaw faga ye tuma min na, ni a ka jori ye bonda min sanfɛyɔrɔ ni a kɛrɛfɛyɔrɔ fla ra, a bɛ tɛmɛ o bon kan; a tɛna sɔn ninminamɛlɛkɛ ye don aw ta bon kɔnɔ ka aw faga.
23 Porque o Senhor passará para matar os egípcios. Quando, porém, enxergar o sangue na viga superior da porta e em ambas as ombreiras, o Senhor passará por cima da porta e não permitirá que o Destruidor entre na casa de vocês para matá-los.
24 Aw ye nin sariyaw sira tagama, ka o kɛ sariya dablabariw ye aw ni aw ta durujaw fɛ wagati bɛɛ.
24 Portanto, guardem isto por estatuto para vocês e para os seus filhos, para sempre.
25 Matigi ka layiri ta ko a bɛna jamana min di aw ma, ni aw tagara se o jamana ra tuma o tuma, aw ye to ka nin landa saninman kɛ.
25 E, quando estiverem na terra que o Senhor lhes dará, como prometeu, observem este rito.
26 Ni aw ta denw ka aw ɲininka ko: ‹Nin landa kɔrɔ ye di aw fɛ?›
26 Quando os seus filhos perguntarem: “Que rito é este?”,
27 Aw ye a fɔ o ye ko: ‹Nin ye Jɔnyaban saraka le ye; an bɛ o kɛ ka Matigi Ala, an ta Ala bonya, sabu ka an to Misiran, tuma min na Matigi Ala ka Misirankaw den fɔlɔw faga, a tɛmɛna Izirayɛlimɔgɔw ta sow kan, a ma se olugu ma; a ka o kisi.› »
27 respondam: “É o sacrifício da Páscoa ao Senhor , que passou por cima das casas dos filhos de Israel no Egito, quando matou os egípcios e livrou as nossas casas.” Então o povo se inclinou e adorou.
28 O kɔ, Izirayɛlimɔgɔw tagara o ta sow kɔnɔ. Matigi Ala tun ka fɛn o fɛn fɔ Musa ni Haruna ye, o ka o bɛɛ kɛ.
28 E os filhos de Israel foram e fizeram como o Senhor havia ordenado a Moisés e Arão.
29 Ayiwa, su cɛmancɛ ra, Matigi Ala ka Misiran jamana den fɔlɔw bɛɛ faga. K’a ta Misiran masacɛba yɛrɛ den fɔlɔ ra, ka taga a bla fɔ Misiran kasoden gbansanw den fɔlɔw ra, ani bɛganw den fɔlɔw bɛɛ.
29 Aconteceu que, à meia-noite, o Senhor matou todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se assentava no seu trono, até o primogênito do prisioneiro que estava na cadeia, e todos os primogênitos dos animais.
30 A kɛra ten, Farawona ni a ta jamana ɲamɔgɔw ni Misirankaw bɛɛ wurira dugutarama fɛ. Kasikanbaw ni kulekanbaw tun bɛ bɔra jamana yɔrɔ bɛɛ ra; sabu so si ma to, ni saya ma kɛ min na.
30 Faraó levantou-se de noite, ele, todos os seus oficiais e todos os egípcios; e houve grande clamor no Egito, pois não havia casa em que não houvesse um morto.
31 O su yɛrɛ fɛ, Farawona ka Musa ni Haruna wele k’a fɔ o ye ko: «Aw ye teliya ka taga ka bɔ ne ta mɔgɔw cɛ ra, aw ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ; aw ye taga Matigi Ala bato i n’a fɔ aw k’a fɔ cogo min na.
31 Então, naquela mesma noite, Faraó chamou Moisés e Arão e lhes disse: — Levantem-se e saiam do meio do meu povo, vocês e os filhos de Israel! Vão e adorem o
32 Aw ye taga ni aw ta misiw, ani aw ta sagaw, ani aw ta baw ye, i n’a fɔ aw k’a fɔ cogo min na. Aw ye taga Ala daari ne ye.»
32 Levem também com vocês as suas ovelhas e o seu gado, como vocês pediram. Vão embora e abençoem também a mim.
33 Misirankaw gbanna Izirayɛlimɔgɔw ra, ko o ye bɔ; o tun kɔrɔtɔra ko Izirayɛlimɔgɔw ye bɔ o ta jamana ra; sabu o tun bɛ a miirira ko olugu Misirankaw bɛɛ le bɛna sa.
33 Os egípcios insistiram com o povo para que saísse da terra o mais depressa possível, pois diziam: — Todos vamos morrer.
34 Izirayɛlimɔgɔw ka o ta mugu nɔɔninin ta, k’a sɔrɔ a tun ma funu fɔlɔ; o ka o ta burugbasiminanw bɛɛ siri o ta faniw na, ka o la o kamankun na.
34 O povo pegou a sua massa de pão, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em trouxas com as suas roupas, sobre os ombros.
35 Ayiwa, Musa tun ka min fɔ Izirayɛlimɔgɔw ye, o ka o kɛ. O ka minan warigbɛramanw, ani minan saninlaman ni faniw daari Misirankaw fɛ.
35 Os filhos de Israel fizeram conforme a palavra de Moisés e pediram aos egípcios objetos de prata, objetos de ouro e roupas.
36 Matigi Ala ka Izirayɛlimɔgɔw ko diya Misirankaw ye fana. Izirayɛlimɔgɔw ka fɛn o fɛn daari o fɛ, o ka o bɛɛ di o ma. Izirayɛlimɔgɔw ka Misirankaw ta fɛnw cɛ o cogo le ra ka o borolakolon to.
36 E o Senhor fez com que o seu povo encontrasse favor da parte dos egípcios, de maneira que estes lhes davam o que pediam. E despojaram os egípcios.
37 Izirayɛlimɔgɔw bɔra Ramusɛsi dugu kɔnɔ, ka taga se Sukɔti. Minw tun bɛ o sen na olugu tun bɛ mɔgɔ waga kɛmɛ wɔɔrɔ bɔ (600 000); musow ni denmisɛnw ma jate.Izirayɛlimɔgɔw bɔtɔ Misiran|src="CO00826B.TIF" size="span" loc="Exo 12" copy="Cook" ref="Bɔri 12"
37 Assim, os filhos de Israel partiram de Ramessés para Sucote. Eram cerca de seiscentos mil a pé, somente de homens, sem contar mulheres e crianças.
38 O tagatɔ, siya wɛrɛ mɔgɔ caman tugura o kɔ; bɛgan caman tun bɛ olugu fana fɛ: misiw, ani sagaw, ani baw.
38 Saiu também com eles um misto de gente, ovelhas, gado, muitos animais.
39 Izirayɛlimɔgɔw bɔtɔ Misiran, o tun ka mugu nɔɔninin min ta, k’a sɔrɔ a ma funu fɔlɔ, o ka o le jɛni ka o kɛ buru ye ka o domu; sabu Misirankaw tun bɛ gbanna o ra ko o ye bɔ minkɛ, o ma se ka domunifɛn ta o yɛrɛ boro.
39 E assaram pães sem fermento da massa que levaram do Egito, pois a massa não tinha levedado, porque eles foram expulsos do Egito. Não puderam deter-se e não haviam preparado para si provisões.
40 Izirayɛlimɔgɔw tun ka san kɛmɛ naani ni san bisaba le kɛ Misiran.
40 Ora, o tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 O san kɛmɛ naani ni san bisaba dafalon yɛrɛ le ra Matigi Ala ka Izirayɛlimɔgɔw kɛ jɛnkuru jɛnkuru, ka o bɛɛ labɔ Misiran.
41 Aconteceu que, ao final dos quatrocentos e trinta anos, nesse mesmo dia, todos os exércitos do Senhor saíram da terra do Egito.
42 O kosɔn o su bɛna bla a danna Matigi ye, ka kɛ ɲanagbɛsu ye, sabu Matigi Ala ka o su bla danna, ka Izirayɛlimɔgɔw labɔ Misiran jamana ra o su fɛ. Izirayɛlimɔgɔw ni o ta durujaw bɛɛ ka kan ka o su bla danna fana, ka o kɛ ɲanagbɛsuba ye ka Matigi Ala bonya.
42 Esta noite será dedicada ao Senhor , porque, nela, os tirou da terra do Egito. Esta é a noite do Senhor , que todos os filhos de Israel devem comemorar de geração em geração.
43 Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye tuun ko: «Jɔnyaban ɲanagbɛ sariya ye nin ye: jamana wɛrɛ mɔgɔ man kan k’a saraka domu.
43 O Senhor disse a Moisés e a Arão: — Esta é a ordenança da Páscoa: nenhum estrangeiro comerá dela.
44 Ni jɔn dɔ bɛ aw fɛ, aw ka min san, aw ka kan k’a kɛnɛsigi fɔlɔ, sani a ye Jɔnyaban ɲanagbɛ* domuni kɛ.
44 Porém todo escravo comprado por dinheiro, depois de ser circuncidado, comerá da Páscoa.
45 Nka lonan tɛmɛbaga, ani baaraden, olugu si man kan k’a domu.
45 O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.
46 Aw ka kan k’a domu bon le kɔnɔ. Mɔgɔ si kana bɔ ni a sogo dɔ ye kɛnɛ ma; aw man kan k’a kolo dɔ kari fana.
46 O cordeiro deverá ser comido numa só casa. Não levem nada da carne para fora da casa nem lhe quebrem osso nenhum.
47 «Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka kan ka Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ.
47 Toda a congregação de Israel o fará.
48 Lonan minw siginin bɛ aw fɛ, ni o dɔ b’a fɛ ka Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ ka Matigi Ala bonya, cɛ o cɛ bɛ a ta so, olugu bɛɛ ka kan ka kɛnɛsigi fɔlɔ; ni o kɛra, a bɛ se ka Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ. O tuma, a bɛ kɛ i ko Izirayɛlimɔgɔ dɔ. Nka ni mɔgɔ o mɔgɔ ma kɛnɛsigi, o tigi man kan ka Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni kɛ.
48 Porém, se algum estrangeiro se hospedar com você e quiser celebrar a Páscoa do Senhor , que primeiro sejam circuncidadas todas as pessoas do sexo masculino; depois poderá observar a Páscoa, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 O sariya kelen le bɛ Izirayɛlimɔgɔw ni lonanw bɛɛ kan.»
49 A mesma lei será aplicada ao natural da terra e ao estrangeiro que estiver entre vocês.
50 Matigi Ala ka ci min fɔ Musa ni Haruna ye, Izirayɛlimɔgɔw ka o kɛ k’a dafa.
50 Assim fizeram todos os filhos de Israel; como o Senhor havia ordenado a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 O lon yɛrɛ ra, Matigi Ala ka Izirayɛlimɔgɔw ta gbaw tugutugu ɲɔgɔn kɔ, ka o kɛ jɛnkuru jɛnkuru, ka o labɔ Misiran jamana ra.
51 Naquele mesmo dia o Senhor tirou os filhos de Israel do Egito, segundo os seus exércitos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.