Eclesiastes 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 O kɔ, tɔɲɔri minw bɛɛ bɛ kɛra dugukolo kan yan, ne ka o fana kɔrɔsi. O bɛ mɔgɔ minw tɔɲɔra, ne ka olugu ɲaji bɔtɔ ye; nka mɔgɔ si tɛ sɔrɔ ka o ɲaji cɛ. Fanga bɛ o tɔɲɔbagaw le boro; mɔgɔ si tɛ sɔrɔ ka o ɲaji cɛ.
1 Pus-me então a considerar todas as opressões que se exercem debaixo do sol. Eis aqui as lágrimas dos oprimidos e não há ninguém para consolá-los. Seus opressores fazem-lhes violência e não há ninguém para os consolar.
2 O kosɔn ne k’a miiri k’a fɔ ko mɔgɔ minw sara ka ban, ko olugu ta ka di ka tɛmɛ mɔgɔ ɲanamanw kan, minw bɛ nin na.
2 E julguei os mortos, que estão mortos, mais felizes que os vivos que ainda estão em vida,
3 Nka minw belen ta ka fisa ni a tɔ bɛɛ ye, o ye mɔgɔ minw yɛrɛ ma woro, kojugu minw bɛ kɛ dugukolo kan yan minw ma o dɔ ye.
3 e mais feliz que uns e outros o aborto que não chegou à existência, aquele que não viu o mal que se comete debaixo do sol.
4 Ne k’a kɔrɔsi fana, k’a ye ko mɔgɔ b’a yɛrɛ sɛgɛ ka baara o baara kɛ k’a ɲa, a bɛ o bɛɛ kɛ a mɔgɔɲɔgɔn ɲangboya le kosɔn. O fana ye kogbansan le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ, ko a b’a mina.
4 Vi que todo o trabalho, toda a habilidade numa obra, não passa de emulação de um homem diante do seu próximo. Isto é também vaidade e vento que passa.
5 Hakirintan kɔni bɛ sigi k’a boro fla mini ɲɔgɔn ma
5 O insensato cruza as mãos e devora sua própria carne.
6 Nka ka boroɲa kelen sɔrɔ, o ni laganfiya,
6 Mais vale uma mão cheia de tranqüilidade, que as duas mãos cheias de trabalho e de vento que passa.
7 Ne ka kogbansan dɔ wɛrɛ ye dugukolo kan yan.
7 Vi ainda outra vaidade debaixo do sol:
8 Mɔgɔ dɔ flɛ nin ye, a kelen lo, mɔgɔ wɛrɛ tɛ ni a ye. Den t’a fɛ, balema t’a fɛ; nka a ta baara tɛ ban ka ye. A ɲa fana tɛ wasa naforo ra ka ye. «O tuma ne bɛ sɛgɛra ka nin baaraw bɛɛ kɛ jɔntigi le ye sa, ka ne yɛrɛ bari ɲanagbɛ bɛɛ ma?» Nin fana ye kogbansan dɔ le ye, ani ɲanasisiko dɔ.
8 eis um homem sozinho, sem alguém junto de si, nem filho, nem irmão; trabalha sem parar, e, não obstante, seus olhos não se fartam de riquezas. Para quem trabalho eu, privando-me de todo bem-estar? Eis uma vaidade e um trabalho ingrato.
9 Fla ka fisa ni kelen ye; sabu mɔgɔ fla ta baara tɔnɔ le bɛ caya.
9 Dois homens juntos são mais felizes que um isolado, porque obterão um bom salário de seu trabalho.
10 O fla ra ni kelen ka ben, a tɔɲɔgɔn b’a lawuri. Nka mɔgɔ min bɛ a kelen na, bɔnɔ bɛ o tigi sɔrɔ, sabu ni a ka ben, mɔgɔ t’a fɛ min bɛ se k’a lawuri.
10 Se um vem a cair, o outro o levanta. Mas ai do homem solitário: se ele cair não há ninguém para o levantar.
11 O cogo ra fana, ni mɔgɔ fla ka la ɲɔgɔn kɔrɔ, o bɛ nɛnɛ bɔ ɲɔgɔn na. Nka ele min bɛ la i kelen na, ele bɛ se ka nɛnɛ bɔ i yɛrɛ ra cogo di?
11 Da mesma forma, se dormem dois juntos, aquecem-se; mas um homem só, como se há de aquecer?
12 Ni mɔgɔ dɔ sera cɛ kelen na, cɛ fla bɛ se ka lɔ ka o tigi kɔnɔ. Juru min danna ni juruden saba ye, o tigɛ man di dɛ!
12 Se é possível dominar o homem que está sozinho, dois podem resistir ao agressor, e um cordel triplicado não se rompe facilmente.
13 Denmisɛn fagantan hakiritigi, o ka fisa ni masacɛ dɔ ye min kɔrɔra, nka hakirintan lo, a fana tɛ sɔn ladiri ma tuun.
13 Mais vale um adolescente pobre, mas sábio, que um rei velho, mas insensato, que já não aceita conselhos;
14 Hali ni a kɛra ko o den bɔra kaso le ra ka na sigi masaya ra, walama ni a fagantanman le worora, ka sɔrɔ ka na sigi masaya ra, o belen ka fisa.
14 porque ele sai da prisão para reinar, se bem que pobre de nascimento no seu reino.
15 Ne k’a kɔrɔsi k’a ye ko adamaden min o min bɛ ɲanamanyara dugukolo kan yan, ko o bɛɛ bɛ tugu o denmisɛn ɲɔgɔn le kɔ, min sigira masaya ra masacɛ fɔlɔ nɔ ra.
15 Vi todos os viventes, que se acham debaixo do sol, apressarem-se junto do adolescente que o ia suceder;
16 Jama min bɛ o masacɛ kɔ, o jama hakɛya tɛ se ka lɔn. Nka o bɛɛ n’a ta, mɔgɔ minw bɛna na olugu kɔ fɛ, olugu tɛna ninsɔndiya foyi sɔrɔ o masacɛ ta ko ra. Nin fana ye kogbansan dɔ le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ ko a b’a mina.
16 era interminável o cortejo dessa multidão, à testa da qual ele caminhava. Contudo, a geração seguinte não se regozijará por sua causa. Tudo isso é ainda vaidade e vento que passa.
17 Ni i bɛ don Ala ta batoso kɔnɔ, i ka kan ka i yɛrɛ kɔrɔsi. I ye gbara ka mɛnni kɛ, o ka fisa, sani i ye taga hakirintanw ta saraka bɔ; sabu olugu t’a lɔn ko o bɛ kojugu le kɛra.
17 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.