Eclesiastes 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 O kɔ, tɔɲɔri minw bɛɛ bɛ kɛra dugukolo kan yan, ne ka o fana kɔrɔsi. O bɛ mɔgɔ minw tɔɲɔra, ne ka olugu ɲaji bɔtɔ ye; nka mɔgɔ si tɛ sɔrɔ ka o ɲaji cɛ. Fanga bɛ o tɔɲɔbagaw le boro; mɔgɔ si tɛ sɔrɔ ka o ɲaji cɛ.
1 Então olhei de novo para toda a injustiça que existe neste mundo. Vi muitos sendo explorados e maltratados. Eles choravam, mas ninguém os ajudava. Ninguém os ajudava porque os seus perseguidores tinham o poder do seu lado.
2 O kosɔn ne k’a miiri k’a fɔ ko mɔgɔ minw sara ka ban, ko olugu ta ka di ka tɛmɛ mɔgɔ ɲanamanw kan, minw bɛ nin na.
2 Por isso, cheguei a esta conclusão: aqueles que morreram são mais felizes do que os que continuam vivos.
3 Nka minw belen ta ka fisa ni a tɔ bɛɛ ye, o ye mɔgɔ minw yɛrɛ ma woro, kojugu minw bɛ kɛ dugukolo kan yan minw ma o dɔ ye.
3 Porém mais felizes do que todos são aqueles que ainda não nasceram e que ainda não viram as injustiças que há neste mundo.
4 Ne k’a kɔrɔsi fana, k’a ye ko mɔgɔ b’a yɛrɛ sɛgɛ ka baara o baara kɛ k’a ɲa, a bɛ o bɛɛ kɛ a mɔgɔɲɔgɔn ɲangboya le kosɔn. O fana ye kogbansan le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ, ko a b’a mina.
4 Também descobri por que as pessoas se esforçam tanto para ter sucesso no seu trabalho: é porque elas querem ser mais do que os outros. Mas tudo é ilusão. É tudo como correr atrás do vento.
5 Hakirintan kɔni bɛ sigi k’a boro fla mini ɲɔgɔn ma
5 Dizem que só mesmo um louco chegaria ao ponto de cruzar os braços e passar fome até morrer.
6 Nka ka boroɲa kelen sɔrɔ, o ni laganfiya,
6 Pode ser. Mas é melhor ter pouco numa das mãos, com paz de espírito, do que estar sempre com as duas mãos cheias de trabalho, tentando pegar o vento.
7 Ne ka kogbansan dɔ wɛrɛ ye dugukolo kan yan.
7 Descobri que na vida existe mais uma coisa que não vale a pena:
8 Mɔgɔ dɔ flɛ nin ye, a kelen lo, mɔgɔ wɛrɛ tɛ ni a ye. Den t’a fɛ, balema t’a fɛ; nka a ta baara tɛ ban ka ye. A ɲa fana tɛ wasa naforo ra ka ye. «O tuma ne bɛ sɛgɛra ka nin baaraw bɛɛ kɛ jɔntigi le ye sa, ka ne yɛrɛ bari ɲanagbɛ bɛɛ ma?» Nin fana ye kogbansan dɔ le ye, ani ɲanasisiko dɔ.
8 é o homem viver sozinho, sem amigos, sem filhos, sem irmãos, sempre trabalhando e nunca satisfeito com a riqueza que tem. Para que é que ele trabalha tanto, deixando de aproveitar as coisas boas da vida? Isso também é ilusão, é uma triste maneira de viver.
9 Fla ka fisa ni kelen ye; sabu mɔgɔ fla ta baara tɔnɔ le bɛ caya.
9 É melhor haver dois do que um, porque duas pessoas trabalhando juntas podem ganhar muito mais.
10 O fla ra ni kelen ka ben, a tɔɲɔgɔn b’a lawuri. Nka mɔgɔ min bɛ a kelen na, bɔnɔ bɛ o tigi sɔrɔ, sabu ni a ka ben, mɔgɔ t’a fɛ min bɛ se k’a lawuri.
10 Se uma delas cai, a outra a ajuda a se levantar. Mas, se alguém está sozinho e cai, fica em má situação porque não tem ninguém que o ajude a se levantar.
11 O cogo ra fana, ni mɔgɔ fla ka la ɲɔgɔn kɔrɔ, o bɛ nɛnɛ bɔ ɲɔgɔn na. Nka ele min bɛ la i kelen na, ele bɛ se ka nɛnɛ bɔ i yɛrɛ ra cogo di?
11 Se faz frio, dois podem dormir juntos e se esquentar; mas um sozinho, como é que vai se esquentar?
12 Ni mɔgɔ dɔ sera cɛ kelen na, cɛ fla bɛ se ka lɔ ka o tigi kɔnɔ. Juru min danna ni juruden saba ye, o tigɛ man di dɛ!
12 Dois homens podem resistir a um ataque que derrotaria um deles se estivesse sozinho. Uma corda de três cordões é difícil de arrebentar.
13 Denmisɛn fagantan hakiritigi, o ka fisa ni masacɛ dɔ ye min kɔrɔra, nka hakirintan lo, a fana tɛ sɔn ladiri ma tuun.
13 O moço pobre mas sábio vale mais do que o rei velho e sem juízo que já não aceita conselhos.
14 Hali ni a kɛra ko o den bɔra kaso le ra ka na sigi masaya ra, walama ni a fagantanman le worora, ka sɔrɔ ka na sigi masaya ra, o belen ka fisa.
14 Um homem pode muito bem sair da cadeia e se tornar o rei do seu país, mesmo tendo nascido pobre.
15 Ne k’a kɔrɔsi k’a ye ko adamaden min o min bɛ ɲanamanyara dugukolo kan yan, ko o bɛɛ bɛ tugu o denmisɛn ɲɔgɔn le kɔ, min sigira masaya ra masacɛ fɔlɔ nɔ ra.
15 Eu pensei em todas as pessoas que vivem neste mundo e imaginei que existe entre elas, em algum lugar, um moço que tomará o lugar do rei.
16 Jama min bɛ o masacɛ kɔ, o jama hakɛya tɛ se ka lɔn. Nka o bɛɛ n’a ta, mɔgɔ minw bɛna na olugu kɔ fɛ, olugu tɛna ninsɔndiya foyi sɔrɔ o masacɛ ta ko ra. Nin fana ye kogbansan dɔ le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ ko a b’a mina.
16 O número de pessoas que um rei governa é muito grande; no entanto, quando deixa de ser rei, ninguém é agradecido pelo que ele fez. É tudo ilusão, é tudo como correr atrás do vento.
17 Ni i bɛ don Ala ta batoso kɔnɔ, i ka kan ka i yɛrɛ kɔrɔsi. I ye gbara ka mɛnni kɛ, o ka fisa, sani i ye taga hakirintanw ta saraka bɔ; sabu olugu t’a lɔn ko o bɛ kojugu le kɛra.
17 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.