Eclesiastes 2
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ayiwa, ne bɛna ɲagarikow kɛ k’a flɛ, ka kodimanw diyabɔ k’a flɛ.» Nka o bɛɛ ye kogbansan le ye fana!
1 Disse eu no meu coração: Vamos agora, eu te provarei com júbilo; portanto goza o prazer; mas eis que isso também é vaidade.
2 Ne ko:
2 Do riso eu disse: Está louco; e da alegria: Para que serve esta?
3 O kɔ, ne k’a latigɛ ne yɛrɛ kɔnɔ, ko ne bɛna to ne ta hakiritigiya sira kan, ka ne yɛrɛ bla duvɛnmin na. Ne k’a latigɛ ka ne yɛrɛ bla fatɔya ra, janko k’a lɔn min ka fisa adamaden ma dugukolo kan yan, a ta dunuɲalatigɛ wagati ra.
3 Busquei no meu coração como me dar ao vinho, porém instruindo o meu coração com sabedoria; e como entregar-me à loucura, até ver o que seria bom que os filhos dos homens fizessem debaixo do céu todos os dias de sua vida.
4 Ne ka baarabaw dabɔ. Ne ka bonw lɔ, ka rɛzɛnforow sɛnɛ.
4 Fiz para mim grandes obras; edifiquei para mim casas; plantei para mim vinhas.
5 Ne ka nankɔw, ani yiriforow sɛnɛ; ne ka yiridenta suguya bɛɛ turu.
5 Fiz para mim jardins e pomares, e plantei neles árvores de todos os tipos de frutos.
6 Ne ka jidingaw sogi ka yirimisɛnw sɔn ni o ji ye.
6 Fiz para mim tanques de águas, para regar com eles a mata que produz árvores.
7 Ne ka jɔncɛw ni jɔnmusow san. Olugu ta denw fana worora ne ta so ka fara jɔn tɔw kan. Ka fara o bɛɛ kan, misiw, ani sagaw, ani baw camanba tun bɛ ne fɛ; minw bɛɛ tun sigira Zeruzalɛmu ne ɲa, ne borofɛnw cayara ka tɛmɛ olugu bɛɛ ta kan.
7 Adquiri para mim servos e donzelas, e tive servos nascidos em minha casa; também tive grandes possessões de rebanhos, grandes e pequenos, mais do que todos os que houve antes de mim em Jerusalém.
8 Ne ka warigbɛ ni sanin caman lajɛn, ka masacɛ wɛrɛw, ani jamana wɛrɛw ta naforow fana lajɛn ka o bla ne yɛrɛ ye. Ne ka dɔnkirilabaga cɛmanw ni a musomanw ta, dɔnkirila kama. Ne ka muso caman fana ta, o min ye cɛw diyanyakoba ye.
8 Amontoei também para mim prata e ouro, e os peculiares tesouros dos reis e das províncias; provi-me de cantores e cantoras, e das delícias dos filhos dos homens; assim como de instrumentos musicais de todo o tipo.
9 O ra, ne ta fanga bonyara. Minw bɛɛ tun tɛmɛna ne ɲa Zeruzalɛmu, ne ta bonya tun tɛmɛna olugu bɛɛ ta kan. O bɛɛ n’a ta, ne ta hakiritigiya ma bɔsi ne ra.
9 E assim fui engrandecido, e aumentei mais do que todos os que houve antes de mim em Jerusalém; e também permaneceu comigo a minha sabedoria.
10 Ne ɲabɔra fɛn o fɛn fɛ, ne ma ne yɛrɛ bari o si ra. Ne ma ne yɛrɛ bari ɲagariko si ma. Ne ka ne ta baaraw bɛɛ diyabɔ. Ne ka ɲagari min sɔrɔ, o le kɛra ne ta baaraw tɔnɔ ye.
10 E tudo quanto os meus olhos desejaram, não lhes neguei, nem privei o meu coração de qualquer gozo; porque o meu coração se alegrou por todo o meu trabalho, e esta foi a minha porção de todo o meu trabalho.
11 O kɔ, ne boro ka baara minw kɛ, ani ne ka sɛgɛ min kɛ ka o baaraw dafa, ne ka o jate mina. Ne k’a ye ko o bɛɛ ye kogbansan le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ, ko a b’a mina. Nafa tɛ foyi si le ra dugukolo kan yan.
11 Eu olhei para todas as obras que fizeram as minhas mãos, como também para o trabalho que eu tinha me esforçado para fazer, e eis que tudo era vaidade e angústia de espírito; e nenhum benefício havia debaixo do sol.
12 O kɔ, ne ka jatemina kɛ, k’a lɔn hakiritigiya ye min ye, ani fatɔya ye min ye, ani nalomanya ye min ye; sabu mɔgɔ min bɛna sigi masaya ra masacɛ kɔ, o tigi bɛna mun wɛrɛ le kɛ, ni min tun ma kɛ kakɔrɔ?
12 Então passei a contemplar a sabedoria, e a loucura e a insensatez. Pois, o que pode fazer o homem que vem após o rei? Apenas aquilo que já foi feito.
13 O bɛɛ n’a ta, ne k’a ye ko nafa bɛ hakiritigiya ra ka tɛmɛ nalomanya kan, i n’a fɔ nafa bɛ yeelen na ka tɛmɛ dibi kan cogo min na.
13 Então eu vi que a sabedoria é mais excelente do que a insensatez, assim como a luz é mais excelente do que a escuridão.
14 Hakiritigi ɲa bɛ a tagayɔrɔ ra;
14 Os olhos do homem sábio estão na sua cabeça, mas o tolo anda na escuridão; então também percebi que o mesmo caso sucede a ambos.
15 Ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ko min bɛ se hakirintan ma, o le bɛna se ne fana ma. O tuma, ne ta hakiritigiya nafa kɛra juman le ye sa?» O kosɔn ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko nin fana ye kogbansan le ye.
15 Então eu disse assim no meu coração: Como acontece ao tolo, assim acontecerá comigo; por que então eu busquei ser mais sábio? Então disse no meu coração que isto também é vaidade.
16 Sabu mɔgɔw hakiri tɛna to hakiritigi ra ka mɛɛn ka tɛmɛ hakirintan kan; ni wagati dɔ nana se fana, mɔgɔw bɛna ɲina o fla bɛɛ kɔ. Hakiritigi bɛ sa, hakirintan fana bɛ sa. Mun le ka o kɛ sa?
16 Porque não haverá, para sempre, mais lembrança do sábio do que do tolo; visto excluir o que agora é, será esquecido nos dias futuros. E como morre o homem sábio? Da mesma maneira que morre o tolo!
17 Ayiwa, o le kosɔn dunuɲa lɔgɔ bɛɛ bɔra ne ra pewu, sabu fɛn o fɛn bɛ kɛ dugukolo kan yan, o bɛɛ gboyara ne ye; sabu a bɛɛ ye kogbansan le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ, ko a b’a mina.
17 Portanto odiei a vida, porque o trabalho que se faz debaixo do sol é doloroso para mim; porque tudo é vaidade e angústia de espírito.
18 O kosɔn ne tun bɛ sɛgɛra baara minw bɛɛ ra dugukolo kan yan, ne ka o bɛɛ kɔninya, sabu mɔgɔ min bɛna na ne kɔ, ne bɛna ne ta sɛgɛ nafa bɛɛ to ale le boro.
18 Sim, eu odiei todo o meu trabalho, o que realizei debaixo do sol, porque eu havia de deixá-lo ao homem que viesse depois de mim.
19 Jɔn k’a lɔn ni o tigi bɛna kɛ hakiritigi ye, walama hakirintan? K’a sɔrɔ ne sɛgɛra ka baara min bɛɛ kɛ ni hakiri ye dugukolo kan yan, ale le bɛna o tigiya ta. Nin bɛɛ ye kogbansan le ye fana.
19 E quem poderá saber se ele será um homem sábio ou tolo? Todavia, ele terá domínio sobre todo o trabalho que realizei, e onde eu me mostrei sábio debaixo do sol; isto também é vaidade.
20 A laban, ne ka sɛgɛ min bɛɛ kɛ baara ra dugukolo kan yan, ni ne miirira o ra, ne jusu bɛ kasi.
20 Então eu comecei a trazer desespero ao meu coração por todo o trabalho que realizei debaixo do sol.
21 Sabu mɔgɔ dɔ bɛ a ta baara kɛ ni hakiri ye, ani lɔnniya, ani timinadiya, ka na a borofɛn bɛɛ to dɔ wɛrɛ boro, min m’a sɛgɛ kɛ. O fana ye kogbansan dɔ le ye, ani kojuguba!
21 Porque há um homem cujo trabalho é com sabedoria, conhecimento, e equidade; contudo deixará o seu trabalho como porção de quem nele não trabalhou; isto também é vaidade e grande mal.
22 Adamaden b’a yɛrɛ sɛgɛ dugukolo kan yan ka baara min bɛɛ kɛ, ani ka tɔɔrɔ min bɛɛ la a yɛrɛ kan, a bɛ mun nafa le sɔrɔ o bɛɛ ra sa?
22 Porque, o que tem o homem de todo o seu trabalho, e da angústia do seu coração, em que ele anda trabalhando debaixo do sol?
23 A bɛ a ta dunuɲalatigɛ bɛɛ kɛ sɛgɛ le ra. A ta baara fana bɛ dɔ le fara a ta jusukasi kan. Hali su fɛ, a hakiri tɛ sigi. Nin bɛɛ ye kogbansan le ye fana.
23 Porque todos os seus dias são dores, e o seu trabalho tristeza; o seu coração não descansa à noite. Isto também é vaidade.
24 Foyi man fisa adamaden ma, fɔ ka domuni kɛ, ka min, ka i ta baara nafa diyabɔ. Nka ne k’a ye fana ko Ala le bɛ o kɛ mɔgɔ ye.
24 Não há nada melhor para o homem do que comer e beber, e fazer com que sua alma goze do bem do seu trabalho. Isto também eu vi que vem da mão de Deus.
25 Jɔn le bɛ se ka domuni kɛ, ka ɲagari ni Ala m’a di i ma?
25 Por que quem pode comer, ou quem pode se alegrar mais do que eu?
26 Sabu ni mɔgɔ min ko diyara Ala ye, Ala bɛ hakiritigiya ni lɔnniya ni ɲagari di o tigi le ma. Nka a b’a to jurumunkɛbaga le ye sɛgɛ ka baara kɛ k’a tɔnɔ lajɛn k’a bla Ala diyanyamɔgɔ ye. O fana ye kogbansan le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ, ko a b’a mina.
26 Porque Deus dá ao homem que é bom aos seus olhos, a sabedoria, o conhecimento e a alegria; mas ao pecador ele dá trabalho, para que ele ajunte, e amontoe, e para que ele, dê o que é bom diante de Deus. Isto também é vaidade e angústia de espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.