Eclesiastes 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ayiwa, ne bɛna ɲagarikow kɛ k’a flɛ, ka kodimanw diyabɔ k’a flɛ.» Nka o bɛɛ ye kogbansan le ye fana!
1 Disse comigo: vamos! Eu te provarei com a alegria; goza, pois, a felicidade; mas também isso era vaidade.
2 Ne ko:
2 Do riso disse: é loucura; e da alegria: de que serve?
3 O kɔ, ne k’a latigɛ ne yɛrɛ kɔnɔ, ko ne bɛna to ne ta hakiritigiya sira kan, ka ne yɛrɛ bla duvɛnmin na. Ne k’a latigɛ ka ne yɛrɛ bla fatɔya ra, janko k’a lɔn min ka fisa adamaden ma dugukolo kan yan, a ta dunuɲalatigɛ wagati ra.
3 Resolvi no meu coração dar-me ao vinho, regendo-me, contudo, pela sabedoria, e entregar-me à loucura, até ver o que melhor seria que fizessem os filhos dos homens debaixo do céu, durante os poucos dias da sua vida.
4 Ne ka baarabaw dabɔ. Ne ka bonw lɔ, ka rɛzɛnforow sɛnɛ.
4 Empreendi grandes obras; edifiquei para mim casas; plantei para mim vinhas.
5 Ne ka nankɔw, ani yiriforow sɛnɛ; ne ka yiridenta suguya bɛɛ turu.
5 Fiz jardins e pomares para mim e nestes plantei árvores frutíferas de toda espécie.
6 Ne ka jidingaw sogi ka yirimisɛnw sɔn ni o ji ye.
6 Fiz para mim açudes, para regar com eles o bosque em que reverdeciam as árvores.
7 Ne ka jɔncɛw ni jɔnmusow san. Olugu ta denw fana worora ne ta so ka fara jɔn tɔw kan. Ka fara o bɛɛ kan, misiw, ani sagaw, ani baw camanba tun bɛ ne fɛ; minw bɛɛ tun sigira Zeruzalɛmu ne ɲa, ne borofɛnw cayara ka tɛmɛ olugu bɛɛ ta kan.
7 Comprei servos e servas e tive servos nascidos em casa; também possuí bois e ovelhas, mais do que possuíram todos os que antes de mim viveram em Jerusalém.
8 Ne ka warigbɛ ni sanin caman lajɛn, ka masacɛ wɛrɛw, ani jamana wɛrɛw ta naforow fana lajɛn ka o bla ne yɛrɛ ye. Ne ka dɔnkirilabaga cɛmanw ni a musomanw ta, dɔnkirila kama. Ne ka muso caman fana ta, o min ye cɛw diyanyakoba ye.
8 Amontoei também para mim prata e ouro e tesouros de reis e de províncias; provi-me de cantores e cantoras e das delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 O ra, ne ta fanga bonyara. Minw bɛɛ tun tɛmɛna ne ɲa Zeruzalɛmu, ne ta bonya tun tɛmɛna olugu bɛɛ ta kan. O bɛɛ n’a ta, ne ta hakiritigiya ma bɔsi ne ra.
9 Engrandeci-me e sobrepujei a todos os que viveram antes de mim em Jerusalém; perseverou também comigo a minha sabedoria.
10 Ne ɲabɔra fɛn o fɛn fɛ, ne ma ne yɛrɛ bari o si ra. Ne ma ne yɛrɛ bari ɲagariko si ma. Ne ka ne ta baaraw bɛɛ diyabɔ. Ne ka ɲagari min sɔrɔ, o le kɛra ne ta baaraw tɔnɔ ye.
10 Tudo quanto desejaram os meus olhos não lhes neguei, nem privei o coração de alegria alguma, pois eu me alegrava com todas as minhas fadigas, e isso era a recompensa de todas elas.
11 O kɔ, ne boro ka baara minw kɛ, ani ne ka sɛgɛ min kɛ ka o baaraw dafa, ne ka o jate mina. Ne k’a ye ko o bɛɛ ye kogbansan le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ, ko a b’a mina. Nafa tɛ foyi si le ra dugukolo kan yan.
11 Considerei todas as obras que fizeram as minhas mãos, como também o trabalho que eu, com fadigas, havia feito; e eis que tudo era vaidade e correr atrás do vento, e nenhum proveito havia debaixo do sol.
12 O kɔ, ne ka jatemina kɛ, k’a lɔn hakiritigiya ye min ye, ani fatɔya ye min ye, ani nalomanya ye min ye; sabu mɔgɔ min bɛna sigi masaya ra masacɛ kɔ, o tigi bɛna mun wɛrɛ le kɛ, ni min tun ma kɛ kakɔrɔ?
12 Então, passei a considerar a sabedoria, e a loucura, e a estultícia. Que fará o homem que seguir ao rei? O mesmo que outros já fizeram.
13 O bɛɛ n’a ta, ne k’a ye ko nafa bɛ hakiritigiya ra ka tɛmɛ nalomanya kan, i n’a fɔ nafa bɛ yeelen na ka tɛmɛ dibi kan cogo min na.
13 Então, vi que a sabedoria é mais proveitosa do que a estultícia, quanto a luz traz mais proveito do que as trevas.
14 Hakiritigi ɲa bɛ a tagayɔrɔ ra;
14 Os olhos do sábio estão na sua cabeça, mas o estulto anda em trevas; contudo, entendi que o mesmo lhes sucede a ambos.
15 Ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ko min bɛ se hakirintan ma, o le bɛna se ne fana ma. O tuma, ne ta hakiritigiya nafa kɛra juman le ye sa?» O kosɔn ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko nin fana ye kogbansan le ye.
15 Pelo que disse eu comigo: como acontece ao estulto, assim me sucede a mim; por que, pois, busquei eu mais a sabedoria? Então, disse a mim mesmo que também isso era vaidade.
16 Sabu mɔgɔw hakiri tɛna to hakiritigi ra ka mɛɛn ka tɛmɛ hakirintan kan; ni wagati dɔ nana se fana, mɔgɔw bɛna ɲina o fla bɛɛ kɔ. Hakiritigi bɛ sa, hakirintan fana bɛ sa. Mun le ka o kɛ sa?
16 Pois, tanto do sábio como do estulto, a memória não durará para sempre; pois, passados alguns dias, tudo cai no esquecimento. Ah! Morre o sábio, e da mesma sorte, o estulto!
17 Ayiwa, o le kosɔn dunuɲa lɔgɔ bɛɛ bɔra ne ra pewu, sabu fɛn o fɛn bɛ kɛ dugukolo kan yan, o bɛɛ gboyara ne ye; sabu a bɛɛ ye kogbansan le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ, ko a b’a mina.
17 Pelo que aborreci a vida, pois me foi penosa a obra que se faz debaixo do sol; sim, tudo é vaidade e correr atrás do vento.
18 O kosɔn ne tun bɛ sɛgɛra baara minw bɛɛ ra dugukolo kan yan, ne ka o bɛɛ kɔninya, sabu mɔgɔ min bɛna na ne kɔ, ne bɛna ne ta sɛgɛ nafa bɛɛ to ale le boro.
18 Também aborreci todo o meu trabalho, com que me afadiguei debaixo do sol, visto que o seu ganho eu havia de deixar a quem viesse depois de mim.
19 Jɔn k’a lɔn ni o tigi bɛna kɛ hakiritigi ye, walama hakirintan? K’a sɔrɔ ne sɛgɛra ka baara min bɛɛ kɛ ni hakiri ye dugukolo kan yan, ale le bɛna o tigiya ta. Nin bɛɛ ye kogbansan le ye fana.
19 E quem pode dizer se será sábio ou estulto? Contudo, ele terá domínio sobre todo o ganho das minhas fadigas e sabedoria debaixo do sol; também isto é vaidade.
20 A laban, ne ka sɛgɛ min bɛɛ kɛ baara ra dugukolo kan yan, ni ne miirira o ra, ne jusu bɛ kasi.
20 Então, me empenhei por que o coração se desesperasse de todo trabalho com que me afadigara debaixo do sol.
21 Sabu mɔgɔ dɔ bɛ a ta baara kɛ ni hakiri ye, ani lɔnniya, ani timinadiya, ka na a borofɛn bɛɛ to dɔ wɛrɛ boro, min m’a sɛgɛ kɛ. O fana ye kogbansan dɔ le ye, ani kojuguba!
21 Porque há homem cujo trabalho é feito com sabedoria, ciência e destreza; contudo, deixará o seu ganho como porção a quem por ele não se esforçou; também isto é vaidade e grande mal.
22 Adamaden b’a yɛrɛ sɛgɛ dugukolo kan yan ka baara min bɛɛ kɛ, ani ka tɔɔrɔ min bɛɛ la a yɛrɛ kan, a bɛ mun nafa le sɔrɔ o bɛɛ ra sa?
22 Pois que tem o homem de todo o seu trabalho e da fadiga do seu coração, em que ele anda trabalhando debaixo do sol?
23 A bɛ a ta dunuɲalatigɛ bɛɛ kɛ sɛgɛ le ra. A ta baara fana bɛ dɔ le fara a ta jusukasi kan. Hali su fɛ, a hakiri tɛ sigi. Nin bɛɛ ye kogbansan le ye fana.
23 Porque todos os seus dias são dores, e o seu trabalho, desgosto; até de noite não descansa o seu coração; também isto é vaidade.
24 Foyi man fisa adamaden ma, fɔ ka domuni kɛ, ka min, ka i ta baara nafa diyabɔ. Nka ne k’a ye fana ko Ala le bɛ o kɛ mɔgɔ ye.
24 Nada há melhor para o homem do que comer, beber e fazer que a sua alma goze o bem do seu trabalho. No entanto, vi também que isto vem da mão de Deus,
25 Jɔn le bɛ se ka domuni kɛ, ka ɲagari ni Ala m’a di i ma?
25 pois, separado deste, quem pode comer ou quem pode alegrar-se?
26 Sabu ni mɔgɔ min ko diyara Ala ye, Ala bɛ hakiritigiya ni lɔnniya ni ɲagari di o tigi le ma. Nka a b’a to jurumunkɛbaga le ye sɛgɛ ka baara kɛ k’a tɔnɔ lajɛn k’a bla Ala diyanyamɔgɔ ye. O fana ye kogbansan le ye, i ko mɔgɔ min bɛ borira fɔɲɔ kɔ, ko a b’a mina.
26 Porque Deus dá sabedoria, conhecimento e prazer ao homem que lhe agrada; mas ao pecador dá trabalho, para que ele ajunte e amontoe, a fim de dar àquele que agrada a Deus. Também isto é vaidade e correr atrás do vento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.