Deuteronômio 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Izirayɛlimɔgɔw, aw ye lamɛnni kɛ! Aw bɛna Zuridɛn ba tigɛ bi. Siya minw ka ca ni aw ye, ani minw baraka ka bon ni aw ta ye, aw bɛna taga olugu ta jamanaw mina, ani o ta dugu barakaman minw lamininin bɛ ni kogojanw ye k’a wuri fɔ san fɛ.
1 Moisés disse ao povo: — Escute, ó povo de Israel! Hoje vocês vão atravessar o rio Jordão e vão tomar posse de uma terra que pertence a povos mais numerosos e mais poderosos do que vocês. As cidades deles são enormes e são protegidas por muralhas que chegam até o céu.
2 O jamanaw mɔgɔw ka janjan, baraka bɛ o ra kosɛbɛ; Anakikaw lo. Aw ka o ko mɛn; aw k’a mɛn fana ko mɔgɔ si tɛ se ka lɔ Anakikaw ɲa ko a bɛ o kɛrɛ.
2 Vocês já ouviram falar dos anaquins , uma raça de gigantes fortes que moram naquela terra; pois todos dizem: “Ninguém pode derrotar os anaquins.”
3 Nka aw ye la a ra bi, k’a lɔn ko Matigi Ala, aw ta Ala yɛrɛ le bɛ bla aw ɲa fɛ ka taga i ko tasuma farimanba; ale le bɛna o siyaw halaki, ka o kɛ aw sago ye. O ra, aw bɛna o gbɛn ka bɔ o ta jamana ra, ka o bɛɛ faga yɔrɔnin kelen na, i n’a fɔ Matigi Ala yɛrɛ k’a layiri ta aw ye cogo min na.
3 Mas fiquem certos de que o Senhor , nosso Deus, vai hoje na frente de vocês como um fogo que devora tudo. Ele derrotará e destruirá os povos dessa terra, e assim, conforme o Senhor Deus prometeu, vocês irão expulsá-los e matá-los depressa.
4 Nka ni Matigi Ala, aw ta Ala nana o siyaw gbɛn ka bɔ aw ɲa, aw kana a fɔ aw yɛrɛ kɔnɔ ko: «Anw terennin lo minkɛ, o kosɔn Matigi Ala ka an ladon nin jamana ra k’a kɛ an ta ye.» O tɛ dɛ! Nin siyaw ta kɛwalejuguya le kosɔn Matigi Ala bɛ o gbɛn ka bɔ aw ɲa.
4 — Mas, depois que o Senhor , nosso Deus, tiver expulsado esses povos da presença de vocês, não fiquem pensando assim: “Deus nos trouxe aqui e nos deu esta terra porque somos bons.” Não é por isso; mas Deus vai expulsar esses povos da presença de vocês porque eles são maus.
5 A tɛ ko aw terennin lo, walama ko jarakiyɔrɔ tɛ aw ra minkɛ, ko o kosɔn nin siyaw ta jamana dira aw ma. O ta kɛwalejuguya le kosɔn Matigi Ala, aw ta Ala bɛ o gbɛn ka bɔ aw ɲa, janko a tun karira ka layiri min ta aw bɛmaw Iburahima ni Isiyaka ni Yakuba ye, ka o layiri fa.
5 Vocês não vão tomar posse da terra porque são bons e honestos. É por causa da maldade desses povos que Deus vai expulsá-los e também porque o Senhor , nosso Deus, quer cumprir o que prometeu aos nossos antepassados Abraão, Isaque e Jacó.
6 O kosɔn, aw ka kan k’a lɔn ko Matigi Ala, aw ta Ala tɛ nin jamanaɲuman dira aw ma k’a kɛ aw ta ye aw yɛrɛ ta terenninya le kosɔn; sabu aw ye mɔgɔ torokungbɛlɛnw le ye.
6 Portanto, fiquem certos de que Deus lhes está dando esta boa terra não porque vocês sejam bons; pelo contrário, vocês são gente teimosa.
7 Aw ta kɛwalew k’a to Matigi Ala dimina aw kɔrɔ cogo min na kongokolon kɔnɔ, aw ye aw hakiri to o ra, aw kana ɲina o kɔ. K’a ta aw bɔlon na Misiran jamana ra, fɔ ka na aw se nin yɔrɔ ra, aw ma sɔn ka Matigi Ala ta kuma lamɛn ka ye.
7 — Nunca esqueçam que no deserto vocês provocaram tanto a Deus, o Senhor , que ele ficou irado com vocês. Desde que saíram do Egito até chegarem aqui, vocês têm se revoltado contra Deus.
8 Horɛbu kuru yɔrɔ ra, aw ta kɛwalew k’a to Matigi Ala dimina aw kɔrɔ. A tun dimina aw kɔrɔ, fɔ a ta miiriya ra, a tun b’a fɛ ka aw bɛɛ halaki.
8 Até mesmo no monte Sinai vocês o provocaram, e ele ficou tão irado, que pensou em destruí-los.
9 O y’a sɔrɔ ne tun yɛlɛnna kuru kan; Ala ka jɛnɲɔgɔnya* min don ni aw ye, a tun ka o jɛnɲɔgɔnya sariyaw sɛbɛ kabakuru walaka minw kan, ne tun tagara o walakaw le mina. Ne ka tere binaani ni su binaani le kɛ kuru kunna, ne ma domuni kɛ, ne ma ji min.
9 Eu subi o monte para receber de Deus as duas placas de pedra, nas quais estava escrita a aliança que ele fez com vocês. Fiquei ali no monte quarenta dias e quarenta noites e durante todo aquele tempo não comi, nem bebi nada.
10 Matigi Ala ka o kabakuru walaka fla di ne ma; Ala yɛrɛ ta sɛbɛrinɔ le tun b’a kan. A tun ka kuma minw bɛɛ fɔ aw ye kuru kunna, tasuma cɛ ma, lon min na ne ka aw bɛɛ lajɛn, o kumaw le tun sɛbɛnin bɛ o walakaw kan.
10 O Senhor Deus me deu as duas placas de pedra. Ele mesmo tinha escrito nelas tudo o que tinha dito a vocês do meio do fogo, quando estavam reunidos ao pé do monte.
11 Ayiwa, tere binaani ni su binaani tɛmɛnin kɔ le, Matigi Ala sɔrɔra ka o walaka fla di ne ma, a ta jɛnɲɔgɔnya* sariyaw tun sɛbɛnin bɛ walaka minw kan.
11 — Foi no fim daqueles quarenta dias que o Senhor Deus me deu as duas placas da aliança.
12 O tuma ra, Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «Wuri ka bɔ yan, i ye jigi ka taga joona joona, sabu i bɔra ni i ta mɔgɔ minw ye Misiran, o ka kojuguba kɛ. Ne tun ka sira min yira o ra, o ka o yɛrɛ mabɔ o le ra yɔrɔnin kelen na ka ban. O ka sanin yeele ka o kɛ batofɛn dɔ ye.»
12 Aí ele me disse: “Desça logo daqui e volte para onde está o povo que você tirou do Egito, pois eles já cometeram um pecado grave. Bem depressa deixaram de seguir as minhas ordens e já fizeram um ídolo de metal para adorar.
13 Matigi Ala k’a fɔ ne ye tuun ko: «Ne ɲa b’a ra cogo min na, nin mɔgɔw ye mɔgɔ torokungbɛlɛnw le ye.
13 Eu sei — Deus continuou — que este povo é teimoso.
14 A to ne ye o halaki ka o tɔgɔ tunu ka bɔ dugukolo kan pewu; o kɔ, ne bɛna ele kɛ siya wɛrɛ ye, siya min baraka ka bon, ani min ka ca ka tɛmɛ nin mɔgɔw kan.»
14 Portanto, não procure me impedir, pois vou destruí-los, e assim ninguém lembrará mais que existiram. E de você, Moisés, e dos seus descendentes farei uma nação maior e mais poderosa do que a deles.”
15 Ayiwa, ne jigira ka bɔ kuru tasumaman kan, ni walaka fla ye ne boro, jɛnɲɔgɔnya ta kumaw tun sɛbɛnin bɛ o walaka minw kan.
15 E Moisés continuou: — Aí eu desci do monte, do qual subiam chamas de fogo. Levava comigo as duas placas de pedra, as placas da aliança.
16 Ne ka flɛri kɛ k’a ye ko aw ka jurumun kɛ, ka Matigi Ala, aw ta Ala hakɛ ta. Aw tun ka sanin yeele k’a kɛ misiden dɔ bisigiya ye, ka o bato. Matigi Ala tun ka sira min yira aw ra, aw tun ka aw yɛrɛ mabɔ o sira ra yɔrɔnin kelen na.
16 Quando cheguei perto de vocês, vi que haviam pecado contra o Senhor , nosso Deus, e que bem depressa haviam deixado de seguir as suas ordens. Vi o bezerro de metal que vocês haviam feito para adorar.
17 A kɛra ten, ne ka o walaka fla mina ka o firi dugu ma, ka o bɛɛ cici aw yɛrɛ ɲa na.
17 Então, na presença de vocês, joguei as placas de pedra no chão e as quebrei.
18 Ne ka ne kinbiri gban Matigi Ala ɲa kɔrɔ, ka tere binaani ni su binaani kɛ tuun, i n’a fɔ ne tun k’a kɛ cogo min na kakɔrɔ; ne ma domuni kɛ, ne ma ji min; ne ka o kɛ aw ta jurumunw bɛɛ kosɔn, sabu fɛn minw ma bɛn Matigi Ala ɲa kɔrɔ, aw tun ka o le kɛ k’a to Matigi Ala dimina.
18 Depois me ajoelhei diante de Deus, o Senhor , e fiquei ali quarenta dias e quarenta noites com o rosto encostado no chão. Como havia feito antes, não comi nem bebi nada durante aquele tempo. Agi dessa maneira porque vocês pecaram contra o Senhor , fazendo o que ele condena e provocando a sua ira.
19 Matigi Ala tun dimina, ani a jusu tun bɔra aw kɔrɔ, fɔ a tun b’a fɛ ka aw halaki; ne ka o ye minkɛ, ne ja tigɛra. Nka Matigi Ala sɔnna ka ne ta daariri lamɛn tuun.
19 Eu estava com medo da ira e do furor de Deus; ele estava tão irado, que pensava em destruí-los. Porém mais uma vez Deus atendeu o meu pedido.
20 Matigi Ala tun dimina Haruna fana kɔrɔ; a tun b’a fɛ ka ale fana faga. Ne ka Ala daari Haruna fana ye o wagati kelen na.
20 Ele estava irado também com Arão e pensou em matá-lo; por isso orei também em favor de Arão.
21 Aw tun ka saninmisiden min bisigiya lalaga, min kɛra aw ta jurumun sababu ye, ne ka o ta, k’a don tasuma ra k’a jɛni, k’a cici fɔ ka mugumugu. Kɔ min bɛ woyo ka bɔ kuru kan, ne k’a mugu firi o kɔ ji ra.
21 Aí peguei o bezerro de metal, aquele objeto nojento que vocês tinham feito, e o joguei no fogo. Depois o quebrei em pedaços, moí tudo até virar pó e atirei o pó no ribeirão que corria monte abaixo.
22 Aw ta kɛwalew kosɔn, Matigi Ala tun dimina aw kɔrɔ fana ka an to Tabera; a kɛra o cogo kelen na ka an to Masa, ani ka an to Kiburɔti Hatava.
22 — Vocês provocaram, de novo, a ira do Senhor Deus, em Taberá, em Massá e em Quibrote-Ataavá.
23 Wagati min na Matigi Ala ka aw bla ka bɔ Kadɛsi Barineya, a k’a fɔ aw ye ko ale ka jamana min di aw ma, ko aw ye taga o jamana mina k’a kɛ aw ta ye. Nka aw banna Matigi Ala, aw ta Ala ta kuma ma. Aw ma sɔn ka la Ala ra, k’a kan mina.
23 E também o provocaram em Cades-Barneia, quando ele mandou que tomassem posse da terra que lhes estava dando. Vocês não confiaram em Deus, mas se revoltaram contra ele e desobedeceram à sua ordem.
24 Kabini ne kɔni ka aw lɔn, aw ma sɔn Matigi Ala ta kuma ma ka ye.
24 Desde o dia em que eu os conheci, vocês sempre foram rebeldes contra Deus, o Senhor !
25 O le kosɔn ne tun ka ne kinbiri gban Matigi Ala ɲa kɔrɔ, k’a daari tere binaani ni su binaani, sabu Matigi Ala tun b’a fɛ ka aw halaki.
25 E Moisés continuou, dizendo: — Quarenta dias e quarenta noites fiquei ajoelhado, com o rosto encostado no chão, na presença de Deus, o
26 Ne ka Matigi Ala daari k’a fɔ ko: «E, Dunuɲatigi Ala, sabari i kana i ta mɔgɔw halaki, sabu nin mɔgɔw ye i ta le ye. Ele le ka o kunmabɔ ni i ta fanga ye, ka o labɔ Misiran jamana ra i ta sebagaya baraka ra.
26 E orei assim ao Senhor : “Ó Senhor , meu Deus! Eu te peço que não destruas o teu povo, o teu povo escolhido, que com a tua força e com o teu poder livraste do Egito.
27 I hakiri to i ta jɔnw na, Iburahima, ani Isiyaka, ani Yakuba. I kana ta nin mɔgɔw ta kanminabariya ni o ta juguya ni o ta jurumun fɛ;
27 Lembra dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó e não dês atenção à teimosia, à maldade e ao pecado deste povo.
28 ni o tɛ, i ka an labɔ jamana min na, o jamana mɔgɔw bɛna a fɔ ko: ‹Matigi Ala tun ka jamana min layiri ta nin mɔgɔw ye, a tun tɛ se ka taga o ladon o jamana ra, nin mɔgɔw ko tun man di a ye fana; o kosɔn a ka o labɔ Misiran ka taga o halaki kongokolon kɔnɔ.›
28 Pois, se destruíres o teu povo, os egípcios vão dizer que não pudeste levá-lo para a terra que lhe prometeste. Dirão também que odeias este povo e por isso o levaste ao deserto para matá-lo.
29 E, Matigi Ala, k’a sɔrɔ i ta mɔgɔw lo; nin mɔgɔw ye i ta le ye; ele le ka o labɔ Misiran i ta sebagayaba ni i ta fanga baraka ra.»
29 Mas eles são o teu povo, o teu povo escolhido, que tiraste do Egito com a tua força e com o teu grande poder.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.