Deuteronômio 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Izirayɛlimɔgɔw, aw ye lamɛnni kɛ! Aw bɛna Zuridɛn ba tigɛ bi. Siya minw ka ca ni aw ye, ani minw baraka ka bon ni aw ta ye, aw bɛna taga olugu ta jamanaw mina, ani o ta dugu barakaman minw lamininin bɛ ni kogojanw ye k’a wuri fɔ san fɛ.
1 — Escute, Israel! Hoje vocês vão passar o Jordão para tomar posse de nações maiores e mais fortes do que vocês, cidades grandes e com muralhas que chegam até os céus,
2 O jamanaw mɔgɔw ka janjan, baraka bɛ o ra kosɛbɛ; Anakikaw lo. Aw ka o ko mɛn; aw k’a mɛn fana ko mɔgɔ si tɛ se ka lɔ Anakikaw ɲa ko a bɛ o kɛrɛ.
2 um povo grande e alto, filhos dos anaquins, que vocês conhecem e de quem vocês já ouviram dizer: “Quem poderá resistir aos filhos de Anaque?”
3 Nka aw ye la a ra bi, k’a lɔn ko Matigi Ala, aw ta Ala yɛrɛ le bɛ bla aw ɲa fɛ ka taga i ko tasuma farimanba; ale le bɛna o siyaw halaki, ka o kɛ aw sago ye. O ra, aw bɛna o gbɛn ka bɔ o ta jamana ra, ka o bɛɛ faga yɔrɔnin kelen na, i n’a fɔ Matigi Ala yɛrɛ k’a layiri ta aw ye cogo min na.
3 Saibam, pois, hoje que o Senhor , seu Deus, é que vai adiante de vocês. Ele é fogo que consome; ele os destruirá e os subjugará diante de vocês. Assim, vocês os expulsarão e, depressa, os farão desaparecer, como o Senhor prometeu a vocês.
4 Nka ni Matigi Ala, aw ta Ala nana o siyaw gbɛn ka bɔ aw ɲa, aw kana a fɔ aw yɛrɛ kɔnɔ ko: «Anw terennin lo minkɛ, o kosɔn Matigi Ala ka an ladon nin jamana ra k’a kɛ an ta ye.» O tɛ dɛ! Nin siyaw ta kɛwalejuguya le kosɔn Matigi Ala bɛ o gbɛn ka bɔ aw ɲa.
4 — Quando, pois, o Senhor , seu Deus, tiver expulsado essas nações de diante de vocês, não fiquem pensando: “É por causa da nossa justiça que o Senhor nos trouxe a esta terra para que tomemos posse dela.” Pelo contrário, é por causa da maldade dessas nações que o Senhor irá expulsá-las de diante de vocês.
5 A tɛ ko aw terennin lo, walama ko jarakiyɔrɔ tɛ aw ra minkɛ, ko o kosɔn nin siyaw ta jamana dira aw ma. O ta kɛwalejuguya le kosɔn Matigi Ala, aw ta Ala bɛ o gbɛn ka bɔ aw ɲa, janko a tun karira ka layiri min ta aw bɛmaw Iburahima ni Isiyaka ni Yakuba ye, ka o layiri fa.
5 Não é por causa da justiça de vocês, nem por causa da retidão do seu coração que vocês entrarão para possuir a terra dessas nações, mas o Senhor , o seu Deus, as expulsará de diante de vocês por causa da maldade delas e também para confirmar a palavra que o Senhor , o seu Deus, jurou aos seus pais, Abraão, Isaque e Jacó.
6 O kosɔn, aw ka kan k’a lɔn ko Matigi Ala, aw ta Ala tɛ nin jamanaɲuman dira aw ma k’a kɛ aw ta ye aw yɛrɛ ta terenninya le kosɔn; sabu aw ye mɔgɔ torokungbɛlɛnw le ye.
6 — Saibam, pois, que não é por causa da justiça de vocês que o Senhor , seu Deus, lhes dá esta boa terra para que tomem posse dela, pois vocês são um povo teimoso.
7 Aw ta kɛwalew k’a to Matigi Ala dimina aw kɔrɔ cogo min na kongokolon kɔnɔ, aw ye aw hakiri to o ra, aw kana ɲina o kɔ. K’a ta aw bɔlon na Misiran jamana ra, fɔ ka na aw se nin yɔrɔ ra, aw ma sɔn ka Matigi Ala ta kuma lamɛn ka ye.
7 Lembrem-se e não se esqueçam de como no deserto vocês provocaram o Senhor à ira. Desde o dia em que saíram do Egito até que chegaram a este lugar, vocês foram rebeldes contra o Senhor .
8 Horɛbu kuru yɔrɔ ra, aw ta kɛwalew k’a to Matigi Ala dimina aw kɔrɔ. A tun dimina aw kɔrɔ, fɔ a ta miiriya ra, a tun b’a fɛ ka aw bɛɛ halaki.
8 Em Horebe, vocês tanto provocaram o Senhor à ira, que o Senhor ficou irado com vocês, ao ponto de querer destruí-los.
9 O y’a sɔrɔ ne tun yɛlɛnna kuru kan; Ala ka jɛnɲɔgɔnya* min don ni aw ye, a tun ka o jɛnɲɔgɔnya sariyaw sɛbɛ kabakuru walaka minw kan, ne tun tagara o walakaw le mina. Ne ka tere binaani ni su binaani le kɛ kuru kunna, ne ma domuni kɛ, ne ma ji min.
9 Quando eu subi o monte para receber as tábuas de pedra, as tábuas da aliança que o Senhor havia feito com vocês, fiquei no monte quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água.
10 Matigi Ala ka o kabakuru walaka fla di ne ma; Ala yɛrɛ ta sɛbɛrinɔ le tun b’a kan. A tun ka kuma minw bɛɛ fɔ aw ye kuru kunna, tasuma cɛ ma, lon min na ne ka aw bɛɛ lajɛn, o kumaw le tun sɛbɛnin bɛ o walakaw kan.
10 O Senhor me deu as duas tábuas de pedra, escritas com o dedo de Deus. Nelas estavam todas as palavras que o Senhor havia falado com vocês no monte, do meio do fogo, quando todo o povo estava reunido.
11 Ayiwa, tere binaani ni su binaani tɛmɛnin kɔ le, Matigi Ala sɔrɔra ka o walaka fla di ne ma, a ta jɛnɲɔgɔnya* sariyaw tun sɛbɛnin bɛ walaka minw kan.
11 No fim dos quarenta dias e quarenta noites, o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas da aliança.
12 O tuma ra, Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «Wuri ka bɔ yan, i ye jigi ka taga joona joona, sabu i bɔra ni i ta mɔgɔ minw ye Misiran, o ka kojuguba kɛ. Ne tun ka sira min yira o ra, o ka o yɛrɛ mabɔ o le ra yɔrɔnin kelen na ka ban. O ka sanin yeele ka o kɛ batofɛn dɔ ye.»
12 E o Senhor me disse: “Levante-se, desça depressa, porque o seu povo, que você tirou do Egito, já se corrompeu. Bem depressa se desviaram do caminho que lhes ordenei; fizeram uma imagem fundida para si.”
13 Matigi Ala k’a fɔ ne ye tuun ko: «Ne ɲa b’a ra cogo min na, nin mɔgɔw ye mɔgɔ torokungbɛlɛnw le ye.
13 — E o Senhor continuou, dizendo: “Tenho observado este povo, e eis que ele é povo teimoso.
14 A to ne ye o halaki ka o tɔgɔ tunu ka bɔ dugukolo kan pewu; o kɔ, ne bɛna ele kɛ siya wɛrɛ ye, siya min baraka ka bon, ani min ka ca ka tɛmɛ nin mɔgɔw kan.»
14 Deixe que eu os destrua e apague o nome deles da face da terra; e farei de você uma nação mais forte e mais numerosa do que esta.”
15 Ayiwa, ne jigira ka bɔ kuru tasumaman kan, ni walaka fla ye ne boro, jɛnɲɔgɔnya ta kumaw tun sɛbɛnin bɛ o walaka minw kan.
15 — Então me virei e desci do monte, que estava em chamas. As duas tábuas da aliança estavam em minhas mãos.
16 Ne ka flɛri kɛ k’a ye ko aw ka jurumun kɛ, ka Matigi Ala, aw ta Ala hakɛ ta. Aw tun ka sanin yeele k’a kɛ misiden dɔ bisigiya ye, ka o bato. Matigi Ala tun ka sira min yira aw ra, aw tun ka aw yɛrɛ mabɔ o sira ra yɔrɔnin kelen na.
16 Olhei, e eis que vocês haviam pecado contra o Senhor , seu Deus: tinham feito para si um bezerro de metal fundido. Bem depressa vocês se desviaram do caminho que o Senhor lhes havia ordenado.
17 A kɛra ten, ne ka o walaka fla mina ka o firi dugu ma, ka o bɛɛ cici aw yɛrɛ ɲa na.
17 Então peguei as duas tábuas e as joguei no chão, quebrando-as diante dos olhos de vocês.
18 Ne ka ne kinbiri gban Matigi Ala ɲa kɔrɔ, ka tere binaani ni su binaani kɛ tuun, i n’a fɔ ne tun k’a kɛ cogo min na kakɔrɔ; ne ma domuni kɛ, ne ma ji min; ne ka o kɛ aw ta jurumunw bɛɛ kosɔn, sabu fɛn minw ma bɛn Matigi Ala ɲa kɔrɔ, aw tun ka o le kɛ k’a to Matigi Ala dimina.
18 Depois, como havia feito na ocasião anterior, fiquei prostrado diante do Senhor durante quarenta dias e quarenta noites. Não comi pão e não bebi água, por causa de todo o pecado que vocês haviam cometido, fazendo o que é mau aos olhos do Senhor , para o provocar à ira.
19 Matigi Ala tun dimina, ani a jusu tun bɔra aw kɔrɔ, fɔ a tun b’a fɛ ka aw halaki; ne ka o ye minkɛ, ne ja tigɛra. Nka Matigi Ala sɔnna ka ne ta daariri lamɛn tuun.
19 Porque eu estava com medo por causa da ira e do furor com que o Senhor tanto estava irado contra vocês, ao ponto de querer destruí-los. Porém mais uma vez o Senhor me ouviu.
20 Matigi Ala tun dimina Haruna fana kɔrɔ; a tun b’a fɛ ka ale fana faga. Ne ka Ala daari Haruna fana ye o wagati kelen na.
20 O Senhor estava muito irado com Arão e queria destruí-lo; mas também orei por Arão ao mesmo tempo.
21 Aw tun ka saninmisiden min bisigiya lalaga, min kɛra aw ta jurumun sababu ye, ne ka o ta, k’a don tasuma ra k’a jɛni, k’a cici fɔ ka mugumugu. Kɔ min bɛ woyo ka bɔ kuru kan, ne k’a mugu firi o kɔ ji ra.
21 Depois peguei o pecado de vocês, aquele bezerro que vocês tinham feito, o queimei e o esmaguei, moendo-o bem, até que se desfez em pó; e o pó eu joguei no ribeiro que descia do monte.
22 Aw ta kɛwalew kosɔn, Matigi Ala tun dimina aw kɔrɔ fana ka an to Tabera; a kɛra o cogo kelen na ka an to Masa, ani ka an to Kiburɔti Hatava.
22 — Também em Taberá, em Massá e em Quibrote-Hataavá vocês provocaram muito a ira do Senhor .
23 Wagati min na Matigi Ala ka aw bla ka bɔ Kadɛsi Barineya, a k’a fɔ aw ye ko ale ka jamana min di aw ma, ko aw ye taga o jamana mina k’a kɛ aw ta ye. Nka aw banna Matigi Ala, aw ta Ala ta kuma ma. Aw ma sɔn ka la Ala ra, k’a kan mina.
23 Também quando o Senhor os enviou de Cades-Barneia, dizendo: “Vão e tomem posse da terra que lhes dei”, vocês se rebelaram contra o mandado do Senhor , seu Deus, e não creram nem obedeceram à sua voz.
24 Kabini ne kɔni ka aw lɔn, aw ma sɔn Matigi Ala ta kuma ma ka ye.
24 Vocês têm sido rebeldes contra o Senhor , desde o dia em que os conheci.
25 O le kosɔn ne tun ka ne kinbiri gban Matigi Ala ɲa kɔrɔ, k’a daari tere binaani ni su binaani, sabu Matigi Ala tun b’a fɛ ka aw halaki.
25 — Assim, fiquei prostrado diante do Senhor . Durante quarenta dias e quarenta noites, estive prostrado, porque o Senhor tinha dito que queria destruir vocês.
26 Ne ka Matigi Ala daari k’a fɔ ko: «E, Dunuɲatigi Ala, sabari i kana i ta mɔgɔw halaki, sabu nin mɔgɔw ye i ta le ye. Ele le ka o kunmabɔ ni i ta fanga ye, ka o labɔ Misiran jamana ra i ta sebagaya baraka ra.
26 Orei ao Senhor , dizendo: “Ó Senhor Deus! Não destruas o teu povo e a tua herança, que resgataste com a tua grandeza, que tiraste do Egito com mão poderosa.
27 I hakiri to i ta jɔnw na, Iburahima, ani Isiyaka, ani Yakuba. I kana ta nin mɔgɔw ta kanminabariya ni o ta juguya ni o ta jurumun fɛ;
27 Lembra-te dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Não atentes para a dureza deste povo, nem para a sua maldade, nem para o seu pecado,
28 ni o tɛ, i ka an labɔ jamana min na, o jamana mɔgɔw bɛna a fɔ ko: ‹Matigi Ala tun ka jamana min layiri ta nin mɔgɔw ye, a tun tɛ se ka taga o ladon o jamana ra, nin mɔgɔw ko tun man di a ye fana; o kosɔn a ka o labɔ Misiran ka taga o halaki kongokolon kɔnɔ.›
28 para que o povo da terra da qual nos tiraste não diga: ‘O Senhor não conseguiu levá-los para a terra que lhes havia prometido. E, por odiá-los, tirou-os daqui para matá-los no deserto.’
29 E, Matigi Ala, k’a sɔrɔ i ta mɔgɔw lo; nin mɔgɔw ye i ta le ye; ele le ka o labɔ Misiran i ta sebagayaba ni i ta fanga baraka ra.»
29 Mas eles são o teu povo e a tua herança, que tiraste com o teu grande poder e com o braço estendido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.