Deuteronômio 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT
1 O kɔ, an faranna, ka Basan jamana sira ta. Basan jamana ta masacɛ Ɔgi bɔra ka na an kunbɛn ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ ye, ko a bɛ an kɛrɛ, ka an to Edereyi.
1 “Em seguida, voltamos e nos dirigimos à terra de Basã, onde o rei Ogue e todo o seu exército nos atacaram em Edrei.
2 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «I kana siran a ɲa, sabu ne bɛna a don i boro, ani a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ, ani a ta jamana; i bɛna a kɛ i n’a fɔ i ka Amɔrikaw ta masacɛ Sihɔn kɛ cogo min na, min tun siginin bɛ Hɛsibɔn.»
2 Mas o S enhor me disse: ‘Não tenha medo, pois eu lhe dei vitória sobre Ogue e todo o seu exército, e lhe darei toda a terra dele. Trate-o como você tratou Seom, rei dos amorreus, que vivia em Hesbom’.
3 Ayiwa, a kɛra ten, Matigi Ala, an ta Ala ka Basan masacɛ Ɔgi fana don an boro, a ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ. An ka o bɛɛ halaki, an ma hali mɔgɔ kelen ɲanaman to.
3 “Então o S enhor , nosso Deus, entregou em nossas mãos o rei Ogue e todo o seu povo. Nós os aniquilamos, de modo que não restaram sobreviventes.
4 O wagati ra, an ka o ta duguw bɛɛ mina. O ta dugu biwɔɔrɔ minw tun bɛ Arigɔbu mara ra, Basan jamana ra, min ye masacɛ Ɔgi ta mara ye. O duguw kelen ma to ni an ma min mina.
4 Conquistamos todas as sessenta cidades deles, a região inteira de Argobe, no reino de Basã. Não deixamos de tomar uma cidade sequer.
5 A duguw bɛɛ tun ye dugu barakamanw le ye. O tun ka o lamini ni kogojanw ye; kon minw b’a dondaw ra, olugu tun bɛ dasɔgɔ ni nɛgɛberew le ye. Dugumisɛn caman fana tun bɛ yi, minw tun ma lamini ni kogo ye.
5 Eram todas fortificadas com muralhas altas e portões com trancas. Na mesma ocasião, também conquistamos muitos outros povoados sem muros.
6 An ka o bɛɛ halaki ka ban pewu, i n’a fɔ an ka Hɛsibɔn masacɛ Sihɔn ta kɛ cogo min na. An ka duguw bɛɛ halaki pewu, ani a dugumɔgɔw bɛɛ: cɛw, ani musow, ani denfitiniw bɛɛ.
6 Destruímos completamente o reino de Ogue, como havíamos destruído Seom, rei de Hesbom. Exterminamos todo o povo das cidades que conquistamos, tanto homens como mulheres e crianças.
7 Nka an ka dugu bɛganw ni a naforow ta ka o kɛ an yɛrɛ ta ye.
7 Ficamos, porém, com todos os animais e levamos os despojos das cidades.
8 A kɛra ten le, o wagati ra, an ka Zuridɛn ba terebɔyanfan jamana mina Amɔrikaw ta masacɛ fla ra, k’a ta Arinɔn kɔ ra, ka taga a bla fɔ Hɛrimɔn kuru ra.
8 “Assim, tomamos o território dos dois reis amorreus a leste do rio Jordão, desde o vale de Arnom até o monte Hermom.
9 Sidɔnkaw bɛ Hɛrimɔn kuru wele ko Siriyɔn; Amɔrikaw b’a wele ko Seniri.
9 (Os sidônios chamam o monte Hermom de Siriom, enquanto os amorreus o chamam de Senir.)
10 An ka o kɛnɛgbɛyɔrɔ duguw bɛɛ mina, ani Galadi mara bɛɛ, ani Basan jamana bɛɛ, ka taga a bla Salika ni Edereyi. O duguw bɛɛ tun ye masacɛ Ɔgi ta mara le ye, Basan jamana ra.
10 A essa altura, havíamos conquistado todas as cidades do planalto e todo o território de Gileade e Basã, até as cidades de Salcá e Edrei, que faziam parte do reino de Ogue, em Basã.”
11 Basan masacɛ Ɔgi kelen le tun tora Refayikaw ta siya ra. A ta lanan tun lalagara ni nɛgɛ le ye. A janya tun ye nɔngɔn ɲa kɔnɔntɔn ye, k’a bonya kɛ nɔngɔn ɲa naani ye, ka kaɲa ni mɔgɔw ta jatecogo ye. Hali bi o lanan bɛ sɔrɔ Amɔnkaw ta duguba kɔnɔ, min ye Raba dugu ye.
11 (O rei Ogue de Basã foi o último sobrevivente dos refains. Sua cama era feita de ferro e media mais de quatro metros de comprimento e quase dois metros de largura. Ainda hoje é possível vê-la na cidade amonita de Rabá.)
12 Ayiwa, an ka o jamana mina o cogo le ra o wagati ra. Yɔrɔ min bɛ Arowɛri sahiliyanfan na, Arinɔn kɔda ra, ne ka o yɔrɔ di Rubɛn ta mɔgɔw ni Gadi ta mɔgɔw ma, ka Galadi kuruyɔrɔw tarancɛ ni a duguw fana di o ma.
12 “Quando tomamos posse da terra, dei às tribos de Rúben e Gade o território para além de Aroer, ao longo do vale de Arnom, e também metade do território de Gileade com suas cidades.
13 Galadi mara tɔ, ani Basan mara, min tun ye masacɛ Ɔgi ta mara ye, ne ka o di Manase ta gba tarancɛ mɔgɔw ma. Fɔlɔfɔlɔ, Arigɔbu mara min bɛɛ bɛ Basan jamana ra, o fana tun bɛ jate Refayikaw ta yɔrɔ dɔ le ye.
13 Depois, entreguei o restante de Gileade e toda a Basã, o antigo reino de Ogue, à meia tribo de Manassés. (Toda essa região de Argobe, em Basã, era conhecida como a terra dos refains.
14 Manase dencɛ min tɔgɔ tun ye ko Yahiri, ale ka Arigɔbu mara bɛɛ mina, ka taga se fɔ Gesurikaw ni Mahakakaw ta jamana dan na. A k’a yɛrɛ tɔgɔ la o duguw ra, Basan mara ra. O kosɔn hali bi o duguw bɛ wele ko Yahiri ta duguw.
14 Jair, um dos descendentes da tribo de Manassés, conquistou toda a região de Argobe, em Basã, até a fronteira com os gesuritas e maacatitas. Jair deu à região seu próprio nome, Cidades de Jair, pelo qual ela é conhecida até hoje.)
15 Ayiwa, ne ka Galadi mara di Manase dencɛ Makiri ma.
15 Dei Gileade ao clã de Maquir,
16 Nka ne ka Galadi mara yɔrɔ dɔ le di Rubɛn ta mɔgɔw ni Gadi ta mɔgɔw ma. O yɔrɔ bɛ taga se fɔ Arinɔn kɔ kɛnɛgbɛ ma; o kɔ le ye a dan ye. A bɛ taga se fana fɔ Yabɔki kɔ ma; o ye a ni Amɔnkaw ta jamana dan ye.
16 mas também dei parte de Gileade às tribos de Rúben e Gade. A região que lhes entreguei se estende desde a metade do vale de Arnom, ao sul, até o rio Jaboque, na fronteira amonita.
17 A terebenyanfan na, a dan ye Zuridɛn kɛnɛgbɛ ye, k’a ta Kinerɛti ba ra, ka taga a bla Zuridɛn kɛnɛgbɛ ta kɔgɔji ma, min ye Kɔgɔji sanin ye, Pisiga kuru kɔrɔ.
17 Eles também receberam o vale do Jordão, desde o mar da Galileia até o mar Morto, tendo o Jordão como limite a oeste e, a leste, as encostas do monte Pisga.
18 O wagati ra, ne k’a fɔ o ye ko: «Matigi Ala, aw ta Ala ka nin jamana di aw ma k’a kɛ aw ta ye. O ra, aw minw bɛɛ ye kɛrɛkɛdenw ye, aw ye ba tigɛ ka bla aw balemaw Izirayɛlimɔgɔ tɔw ɲa ni aw ta kɛrɛkɛminanw ye.
18 “Naquela ocasião, dei a seguinte ordem às tribos que habitariam a leste do Jordão: ‘Embora o S enhor , seu Deus, lhes tenha dado esta terra como propriedade, todos os seus homens aptos à guerra devem atravessar o Jordão à frente de seus parentes israelitas, armados e prontos para ajudá-los.
19 Aw ta musow ni aw ta denw, ani bɛgan caman minw bɛ aw fɛ, olugu dɔrɔn le bɛ to aw ta duguw ra yan, ne ka dugu minw di aw ma. Ne k’a lɔn ko bɛgan caman bɛ aw fɛ.
19 Suas esposas, filhos e rebanhos numerosos ficarão nas cidades que já lhes dei.
20 Aw ye taga aw balemaw dɛmɛ, fɔ Matigi Ala ye na laganfiya di olugu fana ma, i n’a fɔ a k’a di aw ma cogo min na, janko Matigi Ala, aw ta Ala ka jamana min di o ma Zuridɛn ba fan dɔ fɛ, olugu fana ye o sɔrɔ. O kɔ, ne ka yɔrɔ min di aw ma yan, aw bɛɛ bɛ sekɔ ka na sigi o yɔrɔ ra.»
20 Quando o S enhor tiver dado segurança aos demais israelitas, como deu a vocês, e quando eles tiverem tomado posse da terra que o S enhor , seu Deus, lhes dá do outro lado do Jordão, então vocês poderão voltar para esta terra que lhes dei’.”
21 O wagati ra, ne k’a fɔ Yosuwe ye ko: «Matigi Ala, aw ta Ala ka min kɛ nin masacɛ fla ra, i yɛrɛ ɲa ka o bɛɛ ye. Ayiwa, aw bɛ tagara yɔrɔ min na, ba kɔ fɛ, Matigi Ala bɛna o ɲɔgɔn le kɛ o yɔrɔw masacɛw bɛɛ ra fana.
21 “Naquela ocasião, dei a Josué a seguinte ordem: ‘Você viu com os próprios olhos tudo que o S enhor , seu Deus, fez a esses dois reis. Ele fará o mesmo a todos os reinos do lado oeste do Jordão.
22 Aw kana siran o ɲa, sabu Matigi Ala, aw ta Ala yɛrɛ le bɛna o kɛrɛ aw ye.»
22 Não tenham medo dessas nações, pois o S enhor , seu Deus, lutará por vocês’.
23 O wagati ra, ne ka Matigi Ala daari k’a gbɛlɛya; ne ko:
23 “Também naquela ocasião, supliquei ao S enhor :
24 «E! Dunuɲatigi Ala, i ka i ta bonyaba ni i ta sebagayaba yira i ta jɔncɛ ra, min ye ne ye; sabu ala juman wɛrɛ le bɛ sankolo kɔnɔ, walama dugukolo kan, min bɛ se ka ele ta kɛwalew ni i ta kabakobaw ɲɔgɔn kɛ?
24 ‘Ó S enhor Soberano, tu apenas começaste a mostrar a este teu servo a tua grandeza e a força da tua mão. Existe algum deus no céu ou na terra capaz de realizar obras tão grandiosas e poderosas como as que tu realizas?
25 Sabari k’a to ne ye ba tigɛ, ka taga nin jamanaɲuman ye, Zuridɛn ba kɔ fɛ, nin kuruyɔrɔ cɛɲumanw, ani Liban jamana.»
25 Por favor, peço que me deixes atravessar o Jordão para ver a boa terra do outro lado do rio, a bela região montanhosa e o Líbano’.
26 Nka Matigi Ala dimina ne kɔrɔ aw kosɔn; a ma sɔn ka ne lamɛn. A ko: «Nin kuma dabla ten, i kana foyi fɔ ne ye nin ko ra tuun.
26 “Mas o S enhor estava irado comigo por causa de vocês e não me atendeu. ‘Basta!’, declarou ele. ‘Não toque mais nesse assunto.
27 Yɛlɛn Pisiga kuru kunna, i ye flɛri kɛ terebenyanfan na, ani sahiliyanfan na, ani woroduguyanfan na, ani terebɔyanfan na; jamana flɛ dɔrɔn ni i ɲa ye, sabu i tɛna nin Zuridɛn ba tigɛ ka se yi.
27 Suba ao topo do monte Pisga e contemple a terra em todas as direções. Olhe bem, pois você não atravessará o Jordão.
28 Yosuwe ka kan ka ko minw kɛ, o fɔ a ye, k’a ja gbɛlɛya, ka baraka don a ra, sabu i bɛna to kuru kan ka nin jamana min ye i ɲa ra, Yosuwe le bɛna bla Izirayɛlimɔgɔw ɲa, ka ba tigɛ ni o ye, ka taga o ladon o jamana ra.»
28 Encarregue Josué dessa tarefa, encoraje-o e fortaleça-o, pois ele conduzirá o povo para o outro lado do Jordão. Ele lhes dará como herança toda a terra que você está vendo.’
29 Ayiwa, o cogo ra, an tora kurufurancɛ ra yi, Bɛti Pehɔri kɛrɛ fɛ.
29 Assim, ficamos no vale junto a Bete-Peor.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.