Deuteronômio 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 O kɔ, an faranna, ka Basan jamana sira ta. Basan jamana ta masacɛ Ɔgi bɔra ka na an kunbɛn ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ ye, ko a bɛ an kɛrɛ, ka an to Edereyi.
1 — Depois, voltamos e fomos na direção de Basã. E Ogue, rei de Basã, saiu ao nosso encontro, ele e todo o seu povo, para lutar contra nós em Edrei.
2 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «I kana siran a ɲa, sabu ne bɛna a don i boro, ani a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ, ani a ta jamana; i bɛna a kɛ i n’a fɔ i ka Amɔrikaw ta masacɛ Sihɔn kɛ cogo min na, min tun siginin bɛ Hɛsibɔn.»
2 Então o Senhor me disse: “Não tenha medo, porque eu o entreguei nas suas mãos, ele, todo o seu povo e a terra dele. Você fará com ele como fez com Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.”
3 Ayiwa, a kɛra ten, Matigi Ala, an ta Ala ka Basan masacɛ Ɔgi fana don an boro, a ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ. An ka o bɛɛ halaki, an ma hali mɔgɔ kelen ɲanaman to.
3 E o Senhor , nosso Deus, entregou em nossas mãos também Ogue, rei de Basã, e todo o seu povo; lutamos contra ele, até que não sobrasse ninguém.
4 O wagati ra, an ka o ta duguw bɛɛ mina. O ta dugu biwɔɔrɔ minw tun bɛ Arigɔbu mara ra, Basan jamana ra, min ye masacɛ Ɔgi ta mara ye. O duguw kelen ma to ni an ma min mina.
4 Nesse tempo, tomamos todas as suas cidades. Não houve nenhuma cidade que não lhe tomássemos: sessenta cidades, toda a região de Argobe, o reino de Ogue, em Basã.
5 A duguw bɛɛ tun ye dugu barakamanw le ye. O tun ka o lamini ni kogojanw ye; kon minw b’a dondaw ra, olugu tun bɛ dasɔgɔ ni nɛgɛberew le ye. Dugumisɛn caman fana tun bɛ yi, minw tun ma lamini ni kogo ye.
5 Todas estas cidades eram fortificadas com altas muralhas, portões e ferrolhos. Tomamos também muitas outras cidades que não tinham muralhas.
6 An ka o bɛɛ halaki ka ban pewu, i n’a fɔ an ka Hɛsibɔn masacɛ Sihɔn ta kɛ cogo min na. An ka duguw bɛɛ halaki pewu, ani a dugumɔgɔw bɛɛ: cɛw, ani musow, ani denfitiniw bɛɛ.
6 Nós as destruímos totalmente, como fizemos com Seom, rei de Hesbom, destruindo por completo cada uma das cidades com os seus homens, suas mulheres e crianças.
7 Nka an ka dugu bɛganw ni a naforow ta ka o kɛ an yɛrɛ ta ye.
7 Porém todo o gado e o despojo das cidades tomamos para nós, por presa.
8 A kɛra ten le, o wagati ra, an ka Zuridɛn ba terebɔyanfan jamana mina Amɔrikaw ta masacɛ fla ra, k’a ta Arinɔn kɔ ra, ka taga a bla fɔ Hɛrimɔn kuru ra.
8 — Assim, nesse tempo, tomamos a terra das mãos daqueles dois reis dos amorreus que estavam além do Jordão: desde o ribeiro de Arnom até o monte Hermom.
9 Sidɔnkaw bɛ Hɛrimɔn kuru wele ko Siriyɔn; Amɔrikaw b’a wele ko Seniri.
9 (Os sidônios chamam o Hermom de Siriom; porém os amorreus o chamam de Senir.)
10 An ka o kɛnɛgbɛyɔrɔ duguw bɛɛ mina, ani Galadi mara bɛɛ, ani Basan jamana bɛɛ, ka taga a bla Salika ni Edereyi. O duguw bɛɛ tun ye masacɛ Ɔgi ta mara le ye, Basan jamana ra.
10 Tomamos todas as cidades do planalto, todo o Gileade e todo o Basã, até Salca e Edrei, cidades do reino de Ogue, em Basã.
11 Basan masacɛ Ɔgi kelen le tun tora Refayikaw ta siya ra. A ta lanan tun lalagara ni nɛgɛ le ye. A janya tun ye nɔngɔn ɲa kɔnɔntɔn ye, k’a bonya kɛ nɔngɔn ɲa naani ye, ka kaɲa ni mɔgɔw ta jatecogo ye. Hali bi o lanan bɛ sɔrɔ Amɔnkaw ta duguba kɔnɔ, min ye Raba dugu ye.
11 (Ogue, rei de Basã, era o último sobrevivente dos refains. A cama dele era feita de ferro e ainda se encontra em Rabá dos filhos de Amom. Tinha quatro metros de comprimento e um metro e oitenta de largura, pela medida comum.)
12 Ayiwa, an ka o jamana mina o cogo le ra o wagati ra. Yɔrɔ min bɛ Arowɛri sahiliyanfan na, Arinɔn kɔda ra, ne ka o yɔrɔ di Rubɛn ta mɔgɔw ni Gadi ta mɔgɔw ma, ka Galadi kuruyɔrɔw tarancɛ ni a duguw fana di o ma.
12 — Tomamos posse desta terra nesse tempo. A região que vai de Aroer, que está junto ao vale de Arnom, e a metade da região montanhosa de Gileade, com as suas cidades, dei aos rubenitas e gaditas.
13 Galadi mara tɔ, ani Basan mara, min tun ye masacɛ Ɔgi ta mara ye, ne ka o di Manase ta gba tarancɛ mɔgɔw ma. Fɔlɔfɔlɔ, Arigɔbu mara min bɛɛ bɛ Basan jamana ra, o fana tun bɛ jate Refayikaw ta yɔrɔ dɔ le ye.
13 O resto de Gileade e toda a região de Basã, o reino de Ogue, dei à meia tribo de Manassés. (Toda aquela região de Argobe, todo o Basã, se chamava a terra dos refains.)
14 Manase dencɛ min tɔgɔ tun ye ko Yahiri, ale ka Arigɔbu mara bɛɛ mina, ka taga se fɔ Gesurikaw ni Mahakakaw ta jamana dan na. A k’a yɛrɛ tɔgɔ la o duguw ra, Basan mara ra. O kosɔn hali bi o duguw bɛ wele ko Yahiri ta duguw.
14 Jair, filho de Manassés, tomou toda a região de Argobe até a fronteira dos gesuritas e maacatitas, isto é, Basã, e às aldeias chamou pelo seu nome: Havote-Jair, até o dia de hoje.
15 Ayiwa, ne ka Galadi mara di Manase dencɛ Makiri ma.
15 A Maquir dei Gileade.
16 Nka ne ka Galadi mara yɔrɔ dɔ le di Rubɛn ta mɔgɔw ni Gadi ta mɔgɔw ma. O yɔrɔ bɛ taga se fɔ Arinɔn kɔ kɛnɛgbɛ ma; o kɔ le ye a dan ye. A bɛ taga se fana fɔ Yabɔki kɔ ma; o ye a ni Amɔnkaw ta jamana dan ye.
16 Aos rubenitas e gaditas dei desde Gileade até o vale de Arnom, cujo meio serve de fronteira; e até o ribeiro de Jaboque, na fronteira dos filhos de Amom,
17 A terebenyanfan na, a dan ye Zuridɛn kɛnɛgbɛ ye, k’a ta Kinerɛti ba ra, ka taga a bla Zuridɛn kɛnɛgbɛ ta kɔgɔji ma, min ye Kɔgɔji sanin ye, Pisiga kuru kɔrɔ.
17 bem como a Arabá e o Jordão por fronteira, desde Quinerete até o mar da Arabá, o mar Salgado, pelas encostas do monte Pisga, para o leste.
18 O wagati ra, ne k’a fɔ o ye ko: «Matigi Ala, aw ta Ala ka nin jamana di aw ma k’a kɛ aw ta ye. O ra, aw minw bɛɛ ye kɛrɛkɛdenw ye, aw ye ba tigɛ ka bla aw balemaw Izirayɛlimɔgɔ tɔw ɲa ni aw ta kɛrɛkɛminanw ye.
18 — Nesse mesmo tempo, eu lhes ordenei, dizendo: “O Senhor , o Deus de vocês, lhes deu esta terra, para que vocês tomem posse dela. Todos os homens valentes, armados, devem passar adiante de seus irmãos, os filhos de Israel.
19 Aw ta musow ni aw ta denw, ani bɛgan caman minw bɛ aw fɛ, olugu dɔrɔn le bɛ to aw ta duguw ra yan, ne ka dugu minw di aw ma. Ne k’a lɔn ko bɛgan caman bɛ aw fɛ.
19 Tão somente as mulheres, as crianças e o gado de vocês — porque sei que vocês têm muito gado — ficarão nas cidades que já lhes dei.
20 Aw ye taga aw balemaw dɛmɛ, fɔ Matigi Ala ye na laganfiya di olugu fana ma, i n’a fɔ a k’a di aw ma cogo min na, janko Matigi Ala, aw ta Ala ka jamana min di o ma Zuridɛn ba fan dɔ fɛ, olugu fana ye o sɔrɔ. O kɔ, ne ka yɔrɔ min di aw ma yan, aw bɛɛ bɛ sekɔ ka na sigi o yɔrɔ ra.»
20 Vocês deverão lutar até que o Senhor dê descanso a seus irmãos como deu a vocês, para que eles também ocupem a terra que o Senhor , o Deus de vocês, está dando a eles do outro lado do Jordão; depois, vocês poderão voltar, cada um à propriedade que lhe dei.”
21 O wagati ra, ne k’a fɔ Yosuwe ye ko: «Matigi Ala, aw ta Ala ka min kɛ nin masacɛ fla ra, i yɛrɛ ɲa ka o bɛɛ ye. Ayiwa, aw bɛ tagara yɔrɔ min na, ba kɔ fɛ, Matigi Ala bɛna o ɲɔgɔn le kɛ o yɔrɔw masacɛw bɛɛ ra fana.
21 — Também, nesse tempo, dei ordem a Josué, dizendo: “Você viu tudo o que o Senhor , o Deus de vocês, tem feito com esses dois reis; assim o Senhor fará com todos os reinos em que você entrar.
22 Aw kana siran o ɲa, sabu Matigi Ala, aw ta Ala yɛrɛ le bɛna o kɛrɛ aw ye.»
22 Não tenham medo deles, porque o Senhor , o Deus de vocês, é o que luta por vocês.”
23 O wagati ra, ne ka Matigi Ala daari k’a gbɛlɛya; ne ko:
23 — Também eu, nesse tempo, implorei ao Senhor , dizendo:
24 «E! Dunuɲatigi Ala, i ka i ta bonyaba ni i ta sebagayaba yira i ta jɔncɛ ra, min ye ne ye; sabu ala juman wɛrɛ le bɛ sankolo kɔnɔ, walama dugukolo kan, min bɛ se ka ele ta kɛwalew ni i ta kabakobaw ɲɔgɔn kɛ?
24 “Ó Senhor Deus, já começaste a mostrar ao teu servo a tua grandeza e a tua mão poderosa! Pois que deus há, nos céus ou na terra, que possa fazer as obras e os feitos poderosos que tu realizas?
25 Sabari k’a to ne ye ba tigɛ, ka taga nin jamanaɲuman ye, Zuridɛn ba kɔ fɛ, nin kuruyɔrɔ cɛɲumanw, ani Liban jamana.»
25 Peço-te que me deixes passar, para que eu veja esta boa terra que está do outro lado do Jordão, esta boa região montanhosa e o Líbano.”
26 Nka Matigi Ala dimina ne kɔrɔ aw kosɔn; a ma sɔn ka ne lamɛn. A ko: «Nin kuma dabla ten, i kana foyi fɔ ne ye nin ko ra tuun.
26 Porém o Senhor estava indignado contra mim, por causa de vocês, e não me ouviu. Pelo contrário, ele me disse: “Basta! Não me fale mais nisso.
27 Yɛlɛn Pisiga kuru kunna, i ye flɛri kɛ terebenyanfan na, ani sahiliyanfan na, ani woroduguyanfan na, ani terebɔyanfan na; jamana flɛ dɔrɔn ni i ɲa ye, sabu i tɛna nin Zuridɛn ba tigɛ ka se yi.
27 Suba ao alto do monte Pisga e levante os olhos para o oeste, para o norte, para o sul e para o leste e contemple com os seus próprios olhos, porque você não passará este Jordão.
28 Yosuwe ka kan ka ko minw kɛ, o fɔ a ye, k’a ja gbɛlɛya, ka baraka don a ra, sabu i bɛna to kuru kan ka nin jamana min ye i ɲa ra, Yosuwe le bɛna bla Izirayɛlimɔgɔw ɲa, ka ba tigɛ ni o ye, ka taga o ladon o jamana ra.»
28 Dê ordens a Josué, anime-o e fortaleça-o; porque ele irá à frente deste povo e o fará possuir a terra que você apenas verá.”
29 Ayiwa, o cogo ra, an tora kurufurancɛ ra yi, Bɛti Pehɔri kɛrɛ fɛ.
29 — Assim, ficamos no vale diante de Bete-Peor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.