Deuteronômio 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 An sekɔra, ka taga kongokolon kɔnɔ tuun, Kɔgɔjiwulen sira fɛ, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ ne ye cogo min na; an ka Seyiri kuruyɔrɔw munumunu ka mɛɛn.
1 “Depois disso, demos meia-volta e regressamos pelo deserto, em direção ao mar Vermelho, conforme a instrução que o S enhor me deu. Por um longo tempo, vagamos de um lugar para outro na região do monte Seir.
2 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko:
2 “Finalmente, o S enhor me disse:
3 «Aw ka wagatijan kɛ ka ban, aw bɛ nin kuruyɔrɔw munumununa. Sisan aw ye taga sahiliyanfan fɛ.
3 ‘Vocês andaram por esta região montanhosa tempo suficiente; agora, sigam para o norte.
4 A fɔ mɔgɔw ye ko o bɛna taga tɛmɛ o balemaw ta jamana kɔrɔ, minw ye Esawu ta mɔgɔw ye, minw siginin bɛ Seyiri kuruyɔrɔw ra. O bɛna siran aw ɲa, nka aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi kosɛbɛ.
4 Dê as seguintes ordens ao povo: Vocês passarão pelo território de seus parentes edomitas, os descendentes de Esaú, que habitam em Seir. Tenham muito cuidado, pois os edomitas se sentirão ameaçados.
5 Aw kana o kɛrɛ, sabu ne tɛna o ta jamana yɔrɔ si di aw ma; hali senlayɔrɔ, ne tɛna a di aw ma o ta jamana ra. Ne ka Seyiri kuruyɔrɔw di Esawu le ma, k’a kɛ a ta ye.
5 Não os perturbem, pois eu dei a eles como propriedade toda a região montanhosa ao redor do monte Seir, e não darei a vocês um metro sequer da terra deles.
6 Ni aw ka fɛn o fɛn domu o ta jamana ra, aw ka kan ka o sara. Hali aw ta ji minta, aw ka kan ka o san o fɛ;
6 Paguem por todo alimento que comerem e pela água que beberem.
7 sabu Matigi Ala, aw ta Ala ka baraka don aw ra, aw ta kokɛtaw bɛɛ ra. A ka aw kɔrɔsi aw ta tagama bɛɛ ra, nin kongokolonba kɔnɔ. Nin ye a san binaani ye, Matigi Ala bɛ ni aw ye, foyi ma aw dɛsɛ.»
7 Pois o S enhor , seu Deus, tem abençoado vocês em tudo que têm feito. Ele tem cuidado de cada um de seus passos por este grande deserto. Durante estes quarenta anos, o S enhor , seu Deus, tem estado com vocês, e nada lhes tem faltado’.
8 Ayiwa, o ra, an faranna ka an balemaw ta jamana to yɔrɔjan, minw ye Esawu ta mɔgɔw ye, minw siginin bɛ Seyiri kuruyɔrɔw ra; an ka Zuridɛn kɛnɛgbɛ sira bla, ka Elati dugu ni Esiyɔn Gebɛri dugu fana to yɔrɔjan, ka munumunu ka taga Mohabu kongokolon sira ta.
8 “Assim, contornamos o território de nossos parentes, os descendentes de Esaú, que habitam em Seir. Evitamos o caminho que passa pelo vale de Arabá, que sobe de Elate e Eziom-Geber. “Então, quando nos dirigimos para o norte pelo caminho do deserto de Moabe,
9 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «Aw kana taga Mohabukaw kɛ an juguw ye, ka kɛrɛ kɛ ni o ye, sabu tɛna yɔrɔ si di an ma o ta jamana ra, sabu ne ka Ari jamana di Mohabukaw le ma, minw ye Lutu ta mɔgɔw ye, k’a kɛ o ta ye.»
9 o S enhor nos advertiu: ‘Não perturbem os moabitas, os descendentes de Ló, nem comecem uma guerra contra eles. Eu dei a eles como propriedade a região de Ar, e não darei a vocês parte alguma do território deles’.
10 Emitikaw le tun siginin bɛ o yɔrɔ ra fɔlɔfɔlɔ. Mɔgɔ barakaman dɔw tun lo, o tun ka ca, o fana tun ka janjan i ko Anakikaw.
10 (Antigamente, um povo chamado emins havia habitado na região de Ar. Eram tão fortes, numerosos e altos quanto os enaquins.
11 Mɔgɔw tun bɛ o jate Refayika dɔw le ye fana, i n’a fɔ Anakikaw; nka Mohabukaw tun bɛ o wele ko Emitikaw.
11 Os emins e os enaquins também eram conhecidos como refains, embora os moabitas os chamassem de emins.
12 Hɔrikaw le tun siginin bɛ Seyiri kuruyɔrɔw ra kakɔrɔ. Esawu ta mɔgɔw nana olugu wuri ka bɔ yi, ka o faga, ka sigi o nɔ ra, i n’a fɔ Matigi Ala ka jamana min di Izirayɛlimɔgɔw ma, olugu fana ka o jamana mɔgɔw wuri cogo min na.
12 Em outros tempos, os horeus haviam habitado em Seir, mas os edomitas os expulsaram e ocuparam sua terra, da mesma forma que Israel expulsou os habitantes de Canaã quando o S enhor lhe deu a terra deles.)
13 Ayiwa, Matigi Ala k’a fɔ ne ye tuun ko: «Sisan aw ye wuri ka Zerɛdi kɔ tigɛ.» An ka Zerɛdi kɔ tigɛ.
13 “Então o S enhor nos disse: ‘Mexam-se! Atravessem o ribeiro de Zerede’. Assim, atravessamos o ribeiro.
14 An ka wagati min kɛ tagama ra ka bɔ Kadɛsi Barineya ka na se Zerɛdi kɔ ma, o kɛra san bisaba ni seegi. Sani o wagati cɛ, cɛ minw tun bɛ se ka taga kɛrɛ ra, olugu bɛɛ sara ka bɔ Izirayɛlimɔgɔw ra, i n’a fɔ Matigi Ala tun karira k’a fɔ cogo min na.
14 “Trinta e oito anos se passaram desde que partimos pela primeira vez de Cades-Barneia até atravessarmos, por fim, o ribeiro de Zerede. Àquela altura, todos os homens com idade suficiente para ir à guerra tinham morrido no deserto, como o S enhor havia jurado que aconteceria.
15 Matigi Ala yɛrɛ wurira o kama, fɔ ka taga o ban Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra pewu.
15 A mão do S enhor pesou sobre eles e os eliminou, e eles morreram no meio do acampamento.
16 O kɛrɛkɛcɛw bɛɛ nana sa ka ban Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra tuma min na,
16 “Quando todos os homens com idade suficiente para ir à guerra haviam morrido,
17 Matigi Ala kumana ne fɛ, k’a fɔ ne ye ko:
17 o S enhor me disse:
18 «Aw bɛna Mohabukaw ta mara dan tɛmɛ bi, min ye Ari jamana ye.
18 ‘Hoje vocês atravessarão a fronteira com Moabe pela região de Ar
19 Aw bɛna taga se Amɔn ta mɔgɔw ma; nka aw kana taga ben o kan, ka kɛrɛ kɛ ni o ye, sabu ne tɛna yɔrɔ si di aw ma Amɔn ta mɔgɔw ta jamana ra. Ne ka o yɔrɔ di Lutu ta mɔgɔw le ma, k’a kɛ o ta ye.»
19 e se aproximarão da terra dos amonitas, os descendentes de Ló. Não os perturbem nem comecem uma guerra contra eles. Eu dei a eles como propriedade a terra de Amom, e não darei a vocês parte alguma do território deles’.
20 Mɔgɔw tun bɛ o jamana fana jate Refayikaw ta jamana dɔ le ye; Refayika dɔw le tun siginin bɛ o jamana ra kakɔrɔ. Amɔnkaw tun bɛ o wele ko Zamizumikaw.
20 (Antigamente, aquela região era considerada terra dos refains que haviam habitado ali, embora os amonitas os chamassem de zanzumins.
21 Mɔgɔ barakaman dɔw tun lo, o tun ka ca, o fana tun ka janjan i ko Anakikaw. Matigi Ala ka o halaki ka bɔ Amɔnkaw ɲa; olugu ka o gbɛn, ka sigi o nɔ ra.
21 Também eram tão fortes, numerosos e altos quanto os enaquins. Mas o S enhor os destruiu para que os amonitas tomassem posse de sua terra.
22 Matigi Ala tun ka o kelen le kɛ Esawu ta mɔgɔw fana ye, minw tun siginin bɛ Seyiri kuruyɔrɔ ra; a ka Hɔrikaw halaki ka bɔ o ɲa. O ka Hɔrikaw gbɛn, ka sigi o nɔ ra, fɔ ka na se bi ma.
22 Ele fez o mesmo pelos descendentes de Esaú que habitavam em Seir, pois destruiu os horeus para que os descendentes de Esaú se estabelecessem no lugar deles. Os descendentes de Esaú habitam nessa terra até hoje.
23 Avika minw tun siginin bɛ dugumisɛnw na, ka taga a bla fɔ Gaza, Kafitɔrikaw le ka olugu fana halaki, ka sigi o nɔ ra. Kafitɔrikaw tun bɔra Kafitɔri jamana le ra.
23 Algo parecido aconteceu quando os caftoreus de Creta invadiram e destruíram os aveus, que habitavam em povoados na região de Gaza.)
24 O kɔ, Matigi Ala k’a fɔ an ye ko: «Aw ye wuri ka taga Arinɔn kɔ tigɛ; a flɛ, ne bɛ Amɔrikacɛ Sihɔn, Hɛsibɔn masacɛ ni a ta jamana di aw ma. Aw ye taga o kɛrɛ, ka o ta jamana ta.
24 “Então o S enhor disse: ‘Mexam-se! Atravessem o vale de Arnom. Vejam, eu lhes entregarei o amorreu Seom, rei de Hesbom, e lhes darei a terra dele. Ataquem-no e comecem a tomar posse daquele território.
25 K’a damina bi yɛrɛ ra, ne bɛna jatigɛ ni siranya bla dunuɲa siyaw bɛɛ ra aw kosɔn. Ni o ka aw ko mɛn dɔrɔn, o bɛ yɛrɛyɛrɛ, fɔ ka o kɔnɔ gban aw kosɔn.»
25 A partir de hoje, farei os povos de toda a terra se encherem de medo por sua causa. Quando ouvirem relatos a seu respeito, tremerão de angústia e pavor’.”
26 Ayiwa, ka an to Kedemɔti kongokolon kɔnɔ, ne ka ciraden dɔw ci ka taga Hɛsibɔn masacɛ Sihɔn fɛ ni hɛrakuma ye, ka taga a fɔ a ye ko:
26 “Do deserto de Quedemote, enviei embaixadores ao rei Seom de Hesbom com a seguinte proposta de paz:
27 «Sabari k’a to an ye tɛmɛ i ta jamana fɛ. An bɛna teren ka tɛmɛ masacɛ ta sirabajuru kelen le fɛ; an tɛna jɛngɛ ka taga an kininboro fɛ, walama an numanboro fɛ.
27 ‘Deixe-nos atravessar seu território. Ficaremos na estrada principal e não nos desviaremos nem para um lado nem para o outro.
28 An bɛna domuni min kɛ aw ta jamana ra, aw ye o fiyeere an ma wari ra; hali an bɛna ji min min, aw ye o fana fiyeere an ma wari ra; janko i y’a to an ye tagama ka tɛmɛ i ta jamana fɛ dɔrɔn.
28 Venda-nos alimentos para comermos e água para bebermos, e pagaremos por tudo. Queremos apenas permissão para passar por seu território.
29 Esawu ta mɔgɔ minw siginin bɛ Seyiri, ani Mohabuka minw bɛ Ari, olugu ka o le kɛ an ye. Aw fana ye o kɛ an ye, k’a to an ye taga Zuridɛn ba tigɛ ka don an ta jamana ra, Matigi Ala, an ta Ala ka o jamana min di an ma.»
29 Os descendentes de Esaú, que habitam em Seir, nos permitiram passar pelo território deles, como também fizeram os moabitas, que habitam na região de Ar. Deixe-nos passar até atravessarmos o Jordão e entrarmos na terra que o S enhor , nosso Deus, nos dá’.
30 Nka Hɛsibɔn masacɛ Sihɔn banna, a ma sɔn an ye tɛmɛ a ta jamana fɛ, sabu Matigi Ala, aw ta Ala tun ka o miiriyajuguw don a hakiri ra, k’a jusukun gbɛlɛya, janko k’a don aw boro; a fana nana kɛ o cogo le ra.
30 “Mas Seom, rei de Hesbom, não nos permitiu passar, pois o S enhor , seu Deus, endureceu-lhe o coração e o tornou hostil, a fim de entregá-lo em nossas mãos, como de fato aconteceu.
31 Matigi Ala tun k’a fɔ ne ye ko: «A flɛ, k’a ta sisan, ne bɛ masacɛ Sihɔn ni a ta jamana di aw ma.»
31 “Então o S enhor me disse: ‘Veja, eu lhes entrego o rei Seom e seu território. Agora, comecem a conquistar sua terra e a tomar posse dela’.
32 Ayiwa, masacɛ Sihɔn bɔra ni a ta mɔgɔw bɛɛ ye ka na an kama, ko a bɛna an kɛrɛ Yahasi yɔrɔ ra.
32 “Então o rei Seom declarou guerra contra nós e mobilizou todas as suas tropas em Jaza.
33 Matigi Ala, an ta Ala k’a don an boro. An ka ale ni a dencɛw, ni a ta mɔgɔw bɛɛ halaki.
33 Mas o S enhor , nosso Deus, o entregou a nós, e matamos a ele, seus filhos e todo o seu povo.
34 An k’a ta duguw bɛɛ mina, ka o bɛɛ halaki; ka cɛw, ani musow, ani denfitiniw bɛɛ faga, hali mɔgɔ kelen ma bɔsi.
34 Conquistamos todas as suas cidades e as destruímos completamente. Matamos homens, mulheres e crianças. Não poupamos ninguém.
35 Bɛganw, ani naforo minw sɔrɔra o duguw kɔnɔ, an ka o le ta ka o kɛ an yɛrɛ ta ye.
35 Tomamos como despojo todos os animais e todos os objetos de valor das cidades que conquistamos.
36 K’a ta Arowɛri, dugu min bɛ Arinɔn kɔda ra, ani min bɛ kurufurancɛ ra, ka taga a bla fɔ Galadi jamana ra, dugu si mɔgɔw ta baraka ma bonya an ma. Matigi Ala, an ta Ala ka o duguw bɛɛ don an boro.
36 “Também conquistamos Aroer, à beira do vale de Arnom, além da cidade no vale e toda a região até Gileade. Nenhuma cidade tinha muralhas fortes o suficiente para nos deter, pois o S enhor , nosso Deus, nos entregou tudo.
37 Nka an ma sɔn ka se Amɔnkaw ta yɔrɔ si ma; ani yɔrɔ minw ye Yabɔki kɔda yɔrɔw ra, ani dugu minw bɛ kuruyɔrɔw ra, Matigi Ala, an ta Ala tun k’a fɔ an ye ko an kana se o yɔrɔ minw ma.
37 Evitamos, porém, a terra dos amonitas, ao longo do rio Jaboque, e as cidades da região montanhosa, ou seja, todos os lugares que o S enhor , nosso Deus, havia ordenado que deixássemos em paz.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.