Deuteronômio 2
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 An sekɔra, ka taga kongokolon kɔnɔ tuun, Kɔgɔjiwulen sira fɛ, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ ne ye cogo min na; an ka Seyiri kuruyɔrɔw munumunu ka mɛɛn.
1 Depois viramo-nos, e caminhamos para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho, como o Senhor me tinha dito, e por muitos dias rodeamos o monte Seir.
2 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko:
2 Então o Senhor me disse:
3 «Aw ka wagatijan kɛ ka ban, aw bɛ nin kuruyɔrɔw munumununa. Sisan aw ye taga sahiliyanfan fɛ.
3 Basta de rodeardes este monte; virai-vos para o norte.
4 A fɔ mɔgɔw ye ko o bɛna taga tɛmɛ o balemaw ta jamana kɔrɔ, minw ye Esawu ta mɔgɔw ye, minw siginin bɛ Seyiri kuruyɔrɔw ra. O bɛna siran aw ɲa, nka aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi kosɛbɛ.
4 Dá ordem ao povo, dizendo: Haveis de passar pelo território de vossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vós. Portanto guardai-vos bem;
5 Aw kana o kɛrɛ, sabu ne tɛna o ta jamana yɔrɔ si di aw ma; hali senlayɔrɔ, ne tɛna a di aw ma o ta jamana ra. Ne ka Seyiri kuruyɔrɔw di Esawu le ma, k’a kɛ a ta ye.
5 não contendais com eles, porque não vos darei da sua terra nem sequer o que pisar a planta de um pé; porquanto a Esaú dei o monte Seir por herança.
6 Ni aw ka fɛn o fɛn domu o ta jamana ra, aw ka kan ka o sara. Hali aw ta ji minta, aw ka kan ka o san o fɛ;
6 Comprareis deles por dinheiro mantimento para comerdes, como também comprareis deles água para beberdes.
7 sabu Matigi Ala, aw ta Ala ka baraka don aw ra, aw ta kokɛtaw bɛɛ ra. A ka aw kɔrɔsi aw ta tagama bɛɛ ra, nin kongokolonba kɔnɔ. Nin ye a san binaani ye, Matigi Ala bɛ ni aw ye, foyi ma aw dɛsɛ.»
7 Pois o Senhor teu Deus te há abençoado em toda obra das tuas mãos; ele tem conhecido o teu caminho por este grande deserto; estes quarenta anos o Senhor teu Deus tem estado contigo; nada te há faltado.
8 Ayiwa, o ra, an faranna ka an balemaw ta jamana to yɔrɔjan, minw ye Esawu ta mɔgɔw ye, minw siginin bɛ Seyiri kuruyɔrɔw ra; an ka Zuridɛn kɛnɛgbɛ sira bla, ka Elati dugu ni Esiyɔn Gebɛri dugu fana to yɔrɔjan, ka munumunu ka taga Mohabu kongokolon sira ta.
8 Assim, pois, passamos por nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir, desde o caminho da Arabá de Elate e de Eziom-Geber: Depois nos viramos e passamos pelo caminho do deserto de Moabe.
9 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «Aw kana taga Mohabukaw kɛ an juguw ye, ka kɛrɛ kɛ ni o ye, sabu tɛna yɔrɔ si di an ma o ta jamana ra, sabu ne ka Ari jamana di Mohabukaw le ma, minw ye Lutu ta mɔgɔw ye, k’a kɛ o ta ye.»
9 Então o Senhor me disse: Não molestes aos de Moabe, e não contendas com eles em peleja, porque nada te darei da sua terra por herança; porquanto dei Ar por herança aos filhos de Ló.
10 Emitikaw le tun siginin bɛ o yɔrɔ ra fɔlɔfɔlɔ. Mɔgɔ barakaman dɔw tun lo, o tun ka ca, o fana tun ka janjan i ko Anakikaw.
10 {Antes haviam habitado nela os emins, povo grande e numeroso, e alto como os anaquins;
11 Mɔgɔw tun bɛ o jate Refayika dɔw le ye fana, i n’a fɔ Anakikaw; nka Mohabukaw tun bɛ o wele ko Emitikaw.
11 eles também são considerados refains como os anaquins; mas os moabitas lhes chamam emins.
12 Hɔrikaw le tun siginin bɛ Seyiri kuruyɔrɔw ra kakɔrɔ. Esawu ta mɔgɔw nana olugu wuri ka bɔ yi, ka o faga, ka sigi o nɔ ra, i n’a fɔ Matigi Ala ka jamana min di Izirayɛlimɔgɔw ma, olugu fana ka o jamana mɔgɔw wuri cogo min na.
12 Outrora os horeus também habitaram em Seir; porém os filhos de Esaú os desapossaram, e os destruíram de diante de si, e habitaram no lugar deles, assim come Israel fez à terra da sua herança, que o Senhor lhe deu.}
13 Ayiwa, Matigi Ala k’a fɔ ne ye tuun ko: «Sisan aw ye wuri ka Zerɛdi kɔ tigɛ.» An ka Zerɛdi kɔ tigɛ.
13 Levantai-vos agora, e passai o ribeiro de Zerede. Passamos, pois, o ribeiro de Zerede.
14 An ka wagati min kɛ tagama ra ka bɔ Kadɛsi Barineya ka na se Zerɛdi kɔ ma, o kɛra san bisaba ni seegi. Sani o wagati cɛ, cɛ minw tun bɛ se ka taga kɛrɛ ra, olugu bɛɛ sara ka bɔ Izirayɛlimɔgɔw ra, i n’a fɔ Matigi Ala tun karira k’a fɔ cogo min na.
14 E os dias que caminhamos, desde Cades-Barnéia até passarmos o ribeiro de Zerede, foram trinta e oito anos, até que toda aquela geração dos homens de guerra se consumiu do meio do arraial, como o Senhor lhes jurara.
15 Matigi Ala yɛrɛ wurira o kama, fɔ ka taga o ban Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra pewu.
15 Também foi contra eles a mão do Senhor, para os destruir do meio do arraial, até os haver consumido.
16 O kɛrɛkɛcɛw bɛɛ nana sa ka ban Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra tuma min na,
16 Ora, sucedeu que, sendo já consumidos pela morte todos os homens de guerra dentre o povo,
17 Matigi Ala kumana ne fɛ, k’a fɔ ne ye ko:
17 o Senhor me disse:
18 «Aw bɛna Mohabukaw ta mara dan tɛmɛ bi, min ye Ari jamana ye.
18 Hoje passarás por Ar, o limite de Moabe;
19 Aw bɛna taga se Amɔn ta mɔgɔw ma; nka aw kana taga ben o kan, ka kɛrɛ kɛ ni o ye, sabu ne tɛna yɔrɔ si di aw ma Amɔn ta mɔgɔw ta jamana ra. Ne ka o yɔrɔ di Lutu ta mɔgɔw le ma, k’a kɛ o ta ye.»
19 e quando chegares defronte dos amonitas, não os molestes, e com eles não contendas, porque nada te darei da terra dos amonitas por herança; porquanto aos filhos de Ló a dei por herança.
20 Mɔgɔw tun bɛ o jamana fana jate Refayikaw ta jamana dɔ le ye; Refayika dɔw le tun siginin bɛ o jamana ra kakɔrɔ. Amɔnkaw tun bɛ o wele ko Zamizumikaw.
20 {Também essa é considerada terra de refains; outrora habitavam nela refains, mas os amonitas lhes chamam zanzumins,
21 Mɔgɔ barakaman dɔw tun lo, o tun ka ca, o fana tun ka janjan i ko Anakikaw. Matigi Ala ka o halaki ka bɔ Amɔnkaw ɲa; olugu ka o gbɛn, ka sigi o nɔ ra.
21 povo grande e numeroso, e alto como os anaquins; mas o Senhor os destruiu de diante dos amonitas; e estes, tendo-os desapossado, habitaram no lugar deles;
22 Matigi Ala tun ka o kelen le kɛ Esawu ta mɔgɔw fana ye, minw tun siginin bɛ Seyiri kuruyɔrɔ ra; a ka Hɔrikaw halaki ka bɔ o ɲa. O ka Hɔrikaw gbɛn, ka sigi o nɔ ra, fɔ ka na se bi ma.
22 assim como fez pelos filhos de Esaú, que habitam em Seir, quando de diante deles destruiu os horeus; e os filhos de Esaú, havendo-os desapossado, habitaram no lugar deles até hoje.
23 Avika minw tun siginin bɛ dugumisɛnw na, ka taga a bla fɔ Gaza, Kafitɔrikaw le ka olugu fana halaki, ka sigi o nɔ ra. Kafitɔrikaw tun bɔra Kafitɔri jamana le ra.
23 Também os caftorins, que saíram de Caftor, destruíram os aveus, que habitavam em aldeias até Gaza, e habitaram no lugar deles.}
24 O kɔ, Matigi Ala k’a fɔ an ye ko: «Aw ye wuri ka taga Arinɔn kɔ tigɛ; a flɛ, ne bɛ Amɔrikacɛ Sihɔn, Hɛsibɔn masacɛ ni a ta jamana di aw ma. Aw ye taga o kɛrɛ, ka o ta jamana ta.
24 Levantai-vos, parti e passai o ribeiro de Arnom; eis que entreguei nas tuas mãos a Siom, o amorreu, rei de Hesbom, e à sua terra; começa a te apoderares dela, contendendo com eles em peleja.
25 K’a damina bi yɛrɛ ra, ne bɛna jatigɛ ni siranya bla dunuɲa siyaw bɛɛ ra aw kosɔn. Ni o ka aw ko mɛn dɔrɔn, o bɛ yɛrɛyɛrɛ, fɔ ka o kɔnɔ gban aw kosɔn.»
25 Neste dia começarei a meter terror e medo de ti aos povos que estão debaixo de todo o céu; os quais, ao ouvirem a tua fama, tremerão e se angustiarão por causa de ti.
26 Ayiwa, ka an to Kedemɔti kongokolon kɔnɔ, ne ka ciraden dɔw ci ka taga Hɛsibɔn masacɛ Sihɔn fɛ ni hɛrakuma ye, ka taga a fɔ a ye ko:
26 Então, do deserto de Quedemote, mandei mensageiros a Siom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:
27 «Sabari k’a to an ye tɛmɛ i ta jamana fɛ. An bɛna teren ka tɛmɛ masacɛ ta sirabajuru kelen le fɛ; an tɛna jɛngɛ ka taga an kininboro fɛ, walama an numanboro fɛ.
27 Deixa-me passar pela tua terra; somente pela estrada irei, não me desviando nem para a direita nem para a esquerda.
28 An bɛna domuni min kɛ aw ta jamana ra, aw ye o fiyeere an ma wari ra; hali an bɛna ji min min, aw ye o fana fiyeere an ma wari ra; janko i y’a to an ye tagama ka tɛmɛ i ta jamana fɛ dɔrɔn.
28 Por dinheiro me venderás mantimento, para que eu coma; e por dinheiro me darás a água, para que eu beba. Tão-somente deixa-me passar a pé,
29 Esawu ta mɔgɔ minw siginin bɛ Seyiri, ani Mohabuka minw bɛ Ari, olugu ka o le kɛ an ye. Aw fana ye o kɛ an ye, k’a to an ye taga Zuridɛn ba tigɛ ka don an ta jamana ra, Matigi Ala, an ta Ala ka o jamana min di an ma.»
29 assim como me fizeram os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas que habitam em Ar; até que eu passe o Jordão para a terra que o Senhor nosso Deus nos dá.
30 Nka Hɛsibɔn masacɛ Sihɔn banna, a ma sɔn an ye tɛmɛ a ta jamana fɛ, sabu Matigi Ala, aw ta Ala tun ka o miiriyajuguw don a hakiri ra, k’a jusukun gbɛlɛya, janko k’a don aw boro; a fana nana kɛ o cogo le ra.
30 Mas Siom, rei de Hesbom, não nos quis deixar passar por sua terra, porquanto o Senhor teu Deus lhe endurecera o espírito, e lhe fizera obstinado o coração, para to entregar nas mãos, como hoje se vê.
31 Matigi Ala tun k’a fɔ ne ye ko: «A flɛ, k’a ta sisan, ne bɛ masacɛ Sihɔn ni a ta jamana di aw ma.»
31 Disse-me, pois, o Senhor: Eis aqui, comecei a entregar-te Siom e a sua terra; começa, pois, a te apoderares dela, para possuíres a sua terra por herança.
32 Ayiwa, masacɛ Sihɔn bɔra ni a ta mɔgɔw bɛɛ ye ka na an kama, ko a bɛna an kɛrɛ Yahasi yɔrɔ ra.
32 Então Siom nos saiu ao encontro, ele e todo o seu povo, à peleja, em Jaza;
33 Matigi Ala, an ta Ala k’a don an boro. An ka ale ni a dencɛw, ni a ta mɔgɔw bɛɛ halaki.
33 e o Senhor nosso Deus no-lo entregou, e o ferimos a ele, e a seus filhos, e a todo o seu povo.
34 An k’a ta duguw bɛɛ mina, ka o bɛɛ halaki; ka cɛw, ani musow, ani denfitiniw bɛɛ faga, hali mɔgɔ kelen ma bɔsi.
34 Também naquele tempo lhe tomamos todas as cidades, e fizemos perecer a todos, homens, mulheres e pequeninos, não deixando sobrevivente algum;
35 Bɛganw, ani naforo minw sɔrɔra o duguw kɔnɔ, an ka o le ta ka o kɛ an yɛrɛ ta ye.
35 somente tomamos por presa o gado para nós, juntamente com o despojo das cidades que havíamos tomado.
36 K’a ta Arowɛri, dugu min bɛ Arinɔn kɔda ra, ani min bɛ kurufurancɛ ra, ka taga a bla fɔ Galadi jamana ra, dugu si mɔgɔw ta baraka ma bonya an ma. Matigi Ala, an ta Ala ka o duguw bɛɛ don an boro.
36 Desde Aroer, que está à borda do vale do Arnom, e desde a cidade que está no vale, até Gileade, nenhuma cidade houve tão alta que de nós escapasse; tudo o Senhor nosso Deus no-lo entregou.
37 Nka an ma sɔn ka se Amɔnkaw ta yɔrɔ si ma; ani yɔrɔ minw ye Yabɔki kɔda yɔrɔw ra, ani dugu minw bɛ kuruyɔrɔw ra, Matigi Ala, an ta Ala tun k’a fɔ an ye ko an kana se o yɔrɔ minw ma.
37 Somente à terra dos amonitas não chegastes, nem a parte alguma da borda do ribeiro de Jaboque, nem a cidade alguma da região montanhosa, nem a coisa alguma que o Senhor nosso Deus proibira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.