Daniel 8
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 «Masacɛ Baalitazari ta masaya san sabanan na, ne Daniyɛli sikora ka fɛn dɔw ye tuun; o kɛra ne ta siko fɔlɔ kɔ fɛ.
1 No terceiro ano do reinado do rei Belsazar, apareceu para mim, Daniel, uma visão, após aquela que me apareceu no princípio.
2 Ne ka min ye, o flɛ nin ye: ne ka ne yɛrɛ ye Suzi dugu kɔnɔ, min ye Elamu jamana masaduguba ye; ne tun bɛ Hulayi bada ra.
2 E eu vi em uma visão, e que veio a acontecer; quando eu vi, eu estava no palácio em Susã, que fica na província de Elão; e eu vi em uma visão, e eu estava próximo ao rio de Ulai.
3 Ne ka flɛri kɛ, ka sagajigi dɔ lɔnin ye bada ra. Gban jamijan fla tun b’a ra; kelen bɔra kelen ɲa. Min bɔra kɔ fɛ, ale tun ka jan ka tɛmɛ tɔ kelen kan.
3 Então eu ergui meus olhos, e vi, e eis que estava diante do rio um carneiro que tinha dois chifres; e os dois chifres eram altos; porém um era mais alto do que o outro, e o mais alto surgiu por último.
4 Ayiwa, ne k’a ye ko o sagajigi tun bɛ turi kɛra terebenyanfan na, ani sahiliyanfan fɛ, ani woroduguyanfan fɛ. Danfɛn si tun tɛ se ka lɔ a ɲa. Ni a tun ka fɛn o fɛn mina, mɔgɔ si tun tɛ se ka o bɔsi a boro. Ni fɛn o fɛn tun k’a diya, a tun bɛ o le kɛ; a baraka bonyara kosɛbɛ.
4 Eu vi o carneiro avançando para o oeste, para o norte e para o sul, de modo que nenhum animal podia permanecer diante dele, nem havia algum que pudesse livrar-se da sua mão; porém ele agiu conforme a sua vontade, e tornou-se grande.
5 «Ka ne to o ko miiri ra, ne barara ka bakɔrɔnin dɔ boritɔ ye ka na ka bɔ terebenyanfan na. A tun bɛ yɔrɔw yaalara ka na, hali a senw tun tɛ sera dugu ma. Gban jamijanba kelen tun bɛ a ɲaden fla cɛmancɛ ra.
5 E enquanto eu refletia, eis que um bode veio do oeste, sobre a face de toda a terra, e não tocou o chão; e o bode tinha um chifre notável entre os seus olhos.
6 Ne tun ka sagajigi gbantigi min ye bada ra, bakɔrɔnin tagara se o ma; a girinna ka la o kan ni a fanga bɛɛ ye.
6 E ele veio ao carneiro que tinha dois chifres, o qual eu tinha visto em pé perante o rio, e correu para ele na fúria do seu poder.
7 A dimininba ka sagajigi tu fɔ ka sagajigi gban fla kari. Sagajigi fanga ma se a ra. A ka sagajigi ben dugu ma k’a dɔndɔn ni a sen ye. Mɔgɔ si ma sɔrɔ min bɛ se ka sagajigi bɔsi a boro.
7 E eu o vi chegar mais perto do carneiro, e ele estava tomado de fúria contra ele, e golpeou o carneiro, e quebrou os seus dois chifres; e o carneiro não tinha poder para manter-se de pé perante ele, porém ele o arremessou ao chão, e o pisoteou e não houve ninguém que pudesse livrar o carneiro de suas mãos.
8 «Bakɔrɔnin fanga bonyara kosɛbɛ. Nka tuma min na a ta fanga tun bɛ a tan ni fla ra, a gban jamijan karira. Nka a karira minkɛ, gban jamijanba naani wɛrɛ bɔra o nɔ ra, ka ɲasin dunuɲa fan naani bɛɛ ra.
8 Por esta razão o bode tornou-se muito grande. E quando ele estava forte, o grande chifre foi quebrado. E no lugar dele surgiram quatro chifres notáveis, em direção aos quatro ventos do céu.
9 Gban fitini dɔ fana bɔra o gbanw kelen kunna; o gban fitini bonyara kosɛbɛ. A k’a ta fanga ɲasin woroduguyanfan fɛ, ani terebɔyanfan na, ani jamanaw bɛɛ ra ɲumanman fan fɛ.
9 E de um deles surgiu um pequeno chifre, o qual tornou-se excessivamente grande, em direção ao sul, e em direção ao leste, e em direção à terra agradável.
10 «A fanga bonyara fɔ ka se Ala ta danfɛnw ma sankolo ra; a ka o danfɛn dɔw sama k’a ben dugu ma, ani lolo dɔw, ka olugu dɔndɔn ni a sen ye.
10 E este tornou-se grande, e chegou até o exército do céu; e ele lançou alguns do exército e das estrelas ao chão, e os pisoteou.
11 A k’a yɛrɛ bonya fɔ k’a yɛrɛ suma ni sankolo danfɛnw Kuntigiba yɛrɛ ye. Saraka minw ka kan ka bɔ lon o lon sankolo danfɛnw Kuntigiba ye, a ka o bɛɛ lalɔ; a ka sankolo danfɛnw Kuntigiba ta yɔrɔ saninman lanɔgɔ.
11 Sim, ele engrandeceu-se e chegou até o príncipe do exército, e retirou o sacrifício diário, e o lugar do seu santuário foi arremessado abaixo.
12 Sankolo danfɛnw blara a ta fanga kɔrɔ; saraka saninman min tun bɛ bɔ lon o lon, o dablara, jurumun kosɔn. Mɔgɔw ka Ala ta can sira bla. A kɛra ten, ni o gban fitini ka fɛn o fɛn kɛ, o bɛ ɲa a boro.
12 E um exército lhe foi dado contra o sacrifício diário, por causa da transgressão. E ele arremessou a verdade ao chão. E ele praticou e prosperou.
13 «Ayiwa, o kɔ, ne ka mɛlɛkɛ saninman dɔ kumakan mɛn. Mɛlɛkɛ saninman dɔ wɛrɛ ka ale ɲininka ko: ‹Ko minw yirara, o kow bɛna to ka kɛ fɔ wagati juman le? Saraka min tun bɛ bɔ lon o lon, o dablanin bɛna to ten ka se fɔ wagati juman? Mɔgɔw bɛna to o ta kɛwalejuguw ra ka se fɔ wagati juman? O bɛna Ala ta yɔrɔ saninman ni Ala ta danfɛnw minako juguya fɔ wagati juman?›
13 Então eu ouvi um santo falando, e outro santo disse àquele determinado santo que falava: Até quando será a visão concernente ao sacrifício diário e a transgressão da desolação, para dar tanto o santuário quanto o exército para serem pisoteados?
14 «A k’a fɔ ne ye ko: ‹Sɔgɔmada waga kelen, ani sɔgɔmada kɛmɛ ni sɔgɔmada bilooru, wulada waga kelen, ani wulada kɛmɛ ni wulada bilooru, o le bɛna tɛmɛ, Ala ta yɔrɔ saninman bɛ sɔrɔ ka saninya.›
14 E ele me disse: Até dois mil e trezentos dias; então o santuário será purificado.
15 «Ayiwa, Ala tun ka fɛn minw yira ne ra, ka ne Daniyɛli to o fɛnw ni o kɔrɔ miiri ra, danfɛn dɔ nana lɔ ne ɲa fɛ, a bɛ i ko mɔgɔ.
15 E isto aconteceu quando eu, Daniel, tive a visão e busquei o significado; e eis que colocou-se diante de mim a aparência de um homem.
16 Ne ka kumakan dɔ mɛn ka bɔ Hulayi baji cɛmancɛ ra. A pɛrɛnna ko: ‹Jibirili, a ka fɛn minw ye, o kɔrɔ fɔ a ye.›
16 E eu ouvi a voz de um homem entre as margens do Ulai, que chamou e disse: Gabriel, faz este homem entender a visão.
17 Ne tun lɔnin bɛ yɔrɔ min na, o danfɛn gbarara o yɔrɔ ra. A gbarara ne ra minkɛ, ne siranna fɔ ne ka ne yɛrɛ firi dugu ma ka ne ɲa biri dugu ma. A ko ne ma ko: ‹Adamaden, nin lamɛn k’a faamu, ko i ka fɛn minw ye, o bɛ wagati laban ta kow le yira.›
17 Então, ele aproximou-se de onde eu estava, e quando ele chegou, temi e caí sobre a minha face. Porém ele me disse: Entende, ó filho de homem, pois no tempo do fim será a visão.
18 K’a to kuma ra ne fɛ, ne kirinna, ka ne ɲa birinin to dugu ma. A magara ne ra ka ne lawuri ka ne lɔ ne senw kan.
18 Então, enquanto ele falava comigo, eu entrei em um sono profundo com a minha face em terra; porém ele tocou-me e colocou-me em pé.
19 A k’a fɔ ne ye tuun ko: ‹Fɛn minw bɛna kɛ Ala ta dimi wagati laban na, ne bɛna o yira i ra; sabu o wagati latigɛra.
19 E ele disse: Eis que te farei saber o que acontecerá no fim da indignação, pois ao tempo determinado será o final.
20 « ‹I ka sagajigi min ye ni gban fla ye, o ye Mɛdikaw ni Pɛrɛsikaw ta masacɛw le ye.
20 O carneiro que tu viste com dois chifres são os reis da Média e Pérsia.
21 I ka bakɔrɔnin sicamantigi min ye, ale ye Gɛrɛsi jamana masacɛ le ye. Gbanjan min tun bɛ a ɲaden fla cɛmancɛ ra, o ye Gɛrɛsi jamana masacɛ fɔlɔ ye.
21 E o bode áspero é o rei da Grécia; e o grande chifre que está entre os seus olhos é o primeiro rei.
22 O gban karira minkɛ, gban naani min bɔra o nɔ ra, o ye masaya naani ye min bɛna bɔ o jamana kelen na. Nka o masaya naani fanga tɛna bonya ka fɔlɔ ta bɔ.
22 Ora, tendo sido quebrado, enquanto quatro levantaram-se no lugar dele, quatro reinos se levantarão dessa nação, porém não no poder dele.
23 « ‹Ayiwa, olugu ta masaya laban na, ni mɔgɔw ta kɛwalejuguw nana wara tuma min na, masacɛ dɔ bɛna wuri; ale bɛna waso, ka mɔgɔw lafiri ni ceguya ye.
23 E no último momento do seu reino, quando os transgressores tiverem chegado ao ápice, um rei de semblante violento e que entende sentenças obscuras levantar-se-á.
24 A ta fanga bɛna bonya, nka o fanga tɛna bɔ ale yɛrɛ le ra. A bɛna cɛnri kɛ kosɛbɛ. Ni a ka fɛn o fɛn kɛ, o bɛɛ bɛ ɲa a boro. A bɛna fangatigiw halaki, ani Ala ta mɔgɔ saninmanw fana.
24 E a sua força será poderosa, porém não pelo seu próprio poder; e ele destruirá de forma espantosa e prosperará, e praticará, e destruirá o povo poderoso e santo.
25 A bɛna mɔgɔ caman nanbara a ta ceguya sababu ra. A ta yɛrɛbonya kosɔn, mɔgɔ minw tun bɛ a miiri ko foyi tɛ se ka o sɔrɔ, a bɛna olugu caman faga. A bɛna a fɔ ko a bɛ wuri hali masacɛw bɛɛ ta Masacɛ yɛrɛ kama. O tuma le ra a bɛna halaki, k’a sɔrɔ mɔgɔ boro yɛrɛ tɛna se a ma.
25 E pelo seu entendimento também fará prosperar o engano na sua mão, e ele se engrandecerá em seu coração, e pela paz destruirá muitos; ele também se levantará contra o Príncipe dos príncipes; mas ele será quebrado sem o uso de mão.
26 I ka min mɛn sɔgɔmada waga kelen ni sɔgɔmada kɛmɛ ni sɔgɔmada bilooru ko ra, ani wulada waga kelen ni wulada kɛmɛ ni wulada bilooru ko ra, o ye can le ye. O ko gundo mara, sabu wagatijan ko lo.›
26 E a visão contada, da noite e da manhã, é verdadeira. Portanto, encerra a visão, pois ela será para muitos dias.
27 «Ayiwa, o kow kɔ, ne Daniyɛli kɔni baraka bɛɛ banna, fɔ ka ne bana tere dama. O kɔ le, ne ka sɔrɔ ka kɛ masacɛ ta baaraw kɛ ye. Nka ne tun ka fɛn minw ye, o ko belen tun ka ne hakiri ɲagami, sabu ne tun ma se k’a faamu.»
27 E eu, Daniel, desmaiei, e estive enfermo alguns dias; depois levantei-me e fiz os negócios do rei; e fiquei atônito acerca da visão, porém ninguém a entendeu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.