Daniel 8

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Masacɛ Baalitazari ta masaya san sabanan na, ne Daniyɛli sikora ka fɛn dɔw ye tuun; o kɛra ne ta siko fɔlɔ kɔ fɛ.
1 No ano terceiro do reinado do rei Belsazar apareceu-me uma visão, a mim, Daniel, depois daquela que me apareceu no princípio.
2 Ne ka min ye, o flɛ nin ye: ne ka ne yɛrɛ ye Suzi dugu kɔnɔ, min ye Elamu jamana masaduguba ye; ne tun bɛ Hulayi bada ra.
2 E na visão que tive, parecia-me que eu estava na cidadela de Susã, na província de Elão; e conforme a visão, eu estava junto ao rio Ulai.
3 Ne ka flɛri kɛ, ka sagajigi dɔ lɔnin ye bada ra. Gban jamijan fla tun b’a ra; kelen bɔra kelen ɲa. Min bɔra kɔ fɛ, ale tun ka jan ka tɛmɛ tɔ kelen kan.
3 Levantei os olhos, e olhei, e eis que estava em pé diante do rio um carneiro, que tinha dois chifres; e os dois chifres eram altos; mas um era mais alto do que o outro, e o mais alto subiu por último.
4 Ayiwa, ne k’a ye ko o sagajigi tun bɛ turi kɛra terebenyanfan na, ani sahiliyanfan fɛ, ani woroduguyanfan fɛ. Danfɛn si tun tɛ se ka lɔ a ɲa. Ni a tun ka fɛn o fɛn mina, mɔgɔ si tun tɛ se ka o bɔsi a boro. Ni fɛn o fɛn tun k’a diya, a tun bɛ o le kɛ; a baraka bonyara kosɛbɛ.
4 Vi que o carneiro dava marradas para o ocidente, e para o norte e para o sul; e nenhum dos animais lhe podia resistir, nem havia quem pudesse livrar-se do seu poder; ele, porém, fazia conforme a sua vontade, e se engrandecia.
5 «Ka ne to o ko miiri ra, ne barara ka bakɔrɔnin dɔ boritɔ ye ka na ka bɔ terebenyanfan na. A tun bɛ yɔrɔw yaalara ka na, hali a senw tun tɛ sera dugu ma. Gban jamijanba kelen tun bɛ a ɲaden fla cɛmancɛ ra.
5 E, estando eu considerando, eis que um bode vinha do ocidente sobre a face de toda a terra, mas sem tocar no chão; e aquele bode tinha um chifre notável entre os olhos.
6 Ne tun ka sagajigi gbantigi min ye bada ra, bakɔrɔnin tagara se o ma; a girinna ka la o kan ni a fanga bɛɛ ye.
6 E dirigiu-se ao carneiro que tinha os dois chifres, ao qual eu tinha visto em pé diante do rio, e correu contra ele no furor da sua força.
7 A dimininba ka sagajigi tu fɔ ka sagajigi gban fla kari. Sagajigi fanga ma se a ra. A ka sagajigi ben dugu ma k’a dɔndɔn ni a sen ye. Mɔgɔ si ma sɔrɔ min bɛ se ka sagajigi bɔsi a boro.
7 Vi-o chegar perto do carneiro; e, movido de cólera contra ele, o feriu, e lhe quebrou os dois chifres; não havia força no carneiro para lhe resistir, e o bode o lançou por terra, e o pisou aos pés; também não havia quem pudesse livrar o carneiro do seu poder.
8 «Bakɔrɔnin fanga bonyara kosɛbɛ. Nka tuma min na a ta fanga tun bɛ a tan ni fla ra, a gban jamijan karira. Nka a karira minkɛ, gban jamijanba naani wɛrɛ bɔra o nɔ ra, ka ɲasin dunuɲa fan naani bɛɛ ra.
8 O bode, pois, se engrandeceu sobremaneira; e estando ele forte, aquele grande chifre foi quebrado, e no seu lugar outros quatro também notáveis nasceram para os quatro ventos do céu.
9 Gban fitini dɔ fana bɔra o gbanw kelen kunna; o gban fitini bonyara kosɛbɛ. A k’a ta fanga ɲasin woroduguyanfan fɛ, ani terebɔyanfan na, ani jamanaw bɛɛ ra ɲumanman fan fɛ.
9 Ainda de um deles saiu um chifre pequeno, o qual cresceu muito para o sul, e para o oriente, e para a terra formosa;
10 «A fanga bonyara fɔ ka se Ala ta danfɛnw ma sankolo ra; a ka o danfɛn dɔw sama k’a ben dugu ma, ani lolo dɔw, ka olugu dɔndɔn ni a sen ye.
10 e se engrandeceu até o exército do céu; e lançou por terra algumas das estrelas desse exército, e as pisou.
11 A k’a yɛrɛ bonya fɔ k’a yɛrɛ suma ni sankolo danfɛnw Kuntigiba yɛrɛ ye. Saraka minw ka kan ka bɔ lon o lon sankolo danfɛnw Kuntigiba ye, a ka o bɛɛ lalɔ; a ka sankolo danfɛnw Kuntigiba ta yɔrɔ saninman lanɔgɔ.
11 Sim, ele se engrandeceu até o príncipe do exército; e lhe tirou o holocausto contínuo, e o lugar do seu santuário foi deitado abaixo.
12 Sankolo danfɛnw blara a ta fanga kɔrɔ; saraka saninman min tun bɛ bɔ lon o lon, o dablara, jurumun kosɔn. Mɔgɔw ka Ala ta can sira bla. A kɛra ten, ni o gban fitini ka fɛn o fɛn kɛ, o bɛ ɲa a boro.
12 E o exército lhe foi entregue, juntamente com o holocausto contínuo, por causa da transgressão; lançou a verdade por terra; e fez o que era do seu agrado, e prosperou.
13 «Ayiwa, o kɔ, ne ka mɛlɛkɛ saninman dɔ kumakan mɛn. Mɛlɛkɛ saninman dɔ wɛrɛ ka ale ɲininka ko: ‹Ko minw yirara, o kow bɛna to ka kɛ fɔ wagati juman le? Saraka min tun bɛ bɔ lon o lon, o dablanin bɛna to ten ka se fɔ wagati juman? Mɔgɔw bɛna to o ta kɛwalejuguw ra ka se fɔ wagati juman? O bɛna Ala ta yɔrɔ saninman ni Ala ta danfɛnw minako juguya fɔ wagati juman?›
13 Depois ouvi um santo que falava; e disse outro santo àquele que falava: Até quando durará a visão relativamente ao holocausto contínuo e à transgressão assoladora, e à entrega do santuário e do exército, para serem pisados?
14 «A k’a fɔ ne ye ko: ‹Sɔgɔmada waga kelen, ani sɔgɔmada kɛmɛ ni sɔgɔmada bilooru, wulada waga kelen, ani wulada kɛmɛ ni wulada bilooru, o le bɛna tɛmɛ, Ala ta yɔrɔ saninman bɛ sɔrɔ ka saninya.›
14 Ele me respondeu: Até duas mil e trezentas tardes e manhãs; então o santuário será purificado.
15 «Ayiwa, Ala tun ka fɛn minw yira ne ra, ka ne Daniyɛli to o fɛnw ni o kɔrɔ miiri ra, danfɛn dɔ nana lɔ ne ɲa fɛ, a bɛ i ko mɔgɔ.
15 Havendo eu, Daniel, tido a visão, procurei entendê-la, e eis que se me apresentou como que uma semelhança de homem.
16 Ne ka kumakan dɔ mɛn ka bɔ Hulayi baji cɛmancɛ ra. A pɛrɛnna ko: ‹Jibirili, a ka fɛn minw ye, o kɔrɔ fɔ a ye.›
16 E ouvi uma voz de homem entre as margens do Ulai, a qual gritou, e disse: Gabriel, faze que este homem entenda a visão.
17 Ne tun lɔnin bɛ yɔrɔ min na, o danfɛn gbarara o yɔrɔ ra. A gbarara ne ra minkɛ, ne siranna fɔ ne ka ne yɛrɛ firi dugu ma ka ne ɲa biri dugu ma. A ko ne ma ko: ‹Adamaden, nin lamɛn k’a faamu, ko i ka fɛn minw ye, o bɛ wagati laban ta kow le yira.›
17 Veio, pois, perto de onde eu estava; e vindo ele, fiquei amedrontado, e caí com o rosto em terra. Mas ele me disse: Entende, filho do homem, pois esta visão se refere ao tempo do fim.
18 K’a to kuma ra ne fɛ, ne kirinna, ka ne ɲa birinin to dugu ma. A magara ne ra ka ne lawuri ka ne lɔ ne senw kan.
18 Ora, enquanto ele falava comigo, caí num profundo sono, com o rosto em terra; ele, porém, me tocou, e me pôs em pé.
19 A k’a fɔ ne ye tuun ko: ‹Fɛn minw bɛna kɛ Ala ta dimi wagati laban na, ne bɛna o yira i ra; sabu o wagati latigɛra.
19 e disse: Eis que te farei saber o que há de acontecer no último tempo da ira; pois isso pertence ao determinado tempo do fim.
20 « ‹I ka sagajigi min ye ni gban fla ye, o ye Mɛdikaw ni Pɛrɛsikaw ta masacɛw le ye.
20 Aquele carneiro que viste, o qual tinha dois chifres, são estes os reis da Média e da Pérsia.
21 I ka bakɔrɔnin sicamantigi min ye, ale ye Gɛrɛsi jamana masacɛ le ye. Gbanjan min tun bɛ a ɲaden fla cɛmancɛ ra, o ye Gɛrɛsi jamana masacɛ fɔlɔ ye.
21 Mas o bode peludo é o rei da Grécia; e o grande chifre que tinha entre os olhos é o primeiro rei.
22 O gban karira minkɛ, gban naani min bɔra o nɔ ra, o ye masaya naani ye min bɛna bɔ o jamana kelen na. Nka o masaya naani fanga tɛna bonya ka fɔlɔ ta bɔ.
22 O ter sido quebrado, levantando-se quatro em lugar dele, significa que quatro reinos se levantarão da mesma nação, porém não com a força dele.
23 « ‹Ayiwa, olugu ta masaya laban na, ni mɔgɔw ta kɛwalejuguw nana wara tuma min na, masacɛ dɔ bɛna wuri; ale bɛna waso, ka mɔgɔw lafiri ni ceguya ye.
23 Mas, no fim do reinado deles, quando os transgressores tiverem chegado ao cúmulo, levantar-se-á um rei, feroz de semblante e que entende enigmas.
24 A ta fanga bɛna bonya, nka o fanga tɛna bɔ ale yɛrɛ le ra. A bɛna cɛnri kɛ kosɛbɛ. Ni a ka fɛn o fɛn kɛ, o bɛɛ bɛ ɲa a boro. A bɛna fangatigiw halaki, ani Ala ta mɔgɔ saninmanw fana.
24 Grande será o seu poder, mas não de si mesmo; e destruirá terrivelmente, e prosperará, e fará o que lhe aprouver; e destruirá os poderosos e o povo santo.
25 A bɛna mɔgɔ caman nanbara a ta ceguya sababu ra. A ta yɛrɛbonya kosɔn, mɔgɔ minw tun bɛ a miiri ko foyi tɛ se ka o sɔrɔ, a bɛna olugu caman faga. A bɛna a fɔ ko a bɛ wuri hali masacɛw bɛɛ ta Masacɛ yɛrɛ kama. O tuma le ra a bɛna halaki, k’a sɔrɔ mɔgɔ boro yɛrɛ tɛna se a ma.
25 Pela sua sutileza fará prosperar o engano na sua mão; no seu coração se engrandecerá, e destruirá a muitos que vivem em segurança; e se levantará contra o príncipe dos príncipes; mas será quebrado sem intervir mão de homem.
26 I ka min mɛn sɔgɔmada waga kelen ni sɔgɔmada kɛmɛ ni sɔgɔmada bilooru ko ra, ani wulada waga kelen ni wulada kɛmɛ ni wulada bilooru ko ra, o ye can le ye. O ko gundo mara, sabu wagatijan ko lo.›
26 E a visão da tarde e da manhã, que foi dita, é verdadeira. Tu, porém, cerra a visão, porque se refere a dias mui distantes.
27 «Ayiwa, o kow kɔ, ne Daniyɛli kɔni baraka bɛɛ banna, fɔ ka ne bana tere dama. O kɔ le, ne ka sɔrɔ ka kɛ masacɛ ta baaraw kɛ ye. Nka ne tun ka fɛn minw ye, o ko belen tun ka ne hakiri ɲagami, sabu ne tun ma se k’a faamu.»
27 E eu, Daniel, desmaiei, e estive enfermo alguns dias; então me levantei e tratei dos negócios do rei. E espantei-me acerca da visão, pois não havia quem a entendesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.