Daniel 6

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mɛdikaw ta masacɛ Dariyusi le ka Babilɔni jamana masaya ta, k’a si to san biwɔɔrɔ ni san fla.
1 E pareceu bem a Dario constituir sobre o reino a cento e vinte presidentes, que estivessem sobre todo o reino;
2 Masacɛ Dariyusi k’a ye ko a ka ɲi ale ye fagama kɛmɛ ni mugan sigi a ta jamana kunna, janko olugu ye kɛ jamana yɔrɔw bɛɛ ra.
2 e sobre eles três príncipes, dos quais Daniel era um, aos quais esses presidentes dessem conta, para que o rei não sofresse dano.
3 A ka kuntigiba saba sigi o fagama kɛmɛ ni mugan kunna; jamanatigiw tun ka kan ka o ta baarakɛtaw bɛɛ ɲafɔ o kuntigibaw le ye, janko mɔgɔ si kana se ka masacɛ janfa. Ayiwa, Daniyɛli fana tun ye o kuntigiba saba dɔ ye.
3 Então, o mesmo Daniel se distinguiu desses príncipes e presidentes, porque nele havia um espírito excelente; e o rei pensava constituí-lo sobre todo o reino.
4 Nka Daniyɛli ta hakiri ni a ta lɔnniya tun ka bon ka tɛmɛ kuntigiba tɔw ni fagamaw bɛɛ ta kan. A kɛra ten, masacɛ tun b’a fɛ k’a sigi a ta jamana bɛɛ kunna.
4 Então, os príncipes e os presidentes procuravam achar ocasião contra Daniel a respeito do reino; mas não podiam achar ocasião ou culpa alguma; porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum vício nem culpa.
5 Ayiwa, kuntigiba tɔw ni fagamaw k’a ye ten minkɛ, o ka kɛ sababu dɔ ɲini ye, o bɛ se ka Daniyɛli jaraki ni min ye a ta kuntigiya baara ko ra, ka o fɔ masacɛ ye. Nka o ma jarakiyɔrɔ si sɔrɔ, o ma foyi ye Daniyɛli ta baara ra, sabu Daniyɛli tun terennin lo fɛn bɛɛ ra, firiyɔrɔ tun tɛ a ta baara ra, a tun tɛ ko bɛnbari kɛ fana.
5 Então, estes homens disseram: Nunca acharemos ocasião alguma contra este Daniel, se não a procurarmos contra ele na lei do seu Deus.
6 O mɔgɔw yɛrɛ nana a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «A bɛ cogo min na, an tɛna jarakiyɔrɔ si le sɔrɔ Daniyɛli tɔgɔ nin na, fɔ ni an ka sababu dɔ sɔrɔ a ta Ala ta sariya ta ko ra k’a jaraki.»
6 Então, estes príncipes e presidentes foram juntos ao rei e disseram-lhe assim: Ó rei Dario, vive eternamente!
7 Ayiwa, o kuntigiba fla ni fagamaw jɛnna ka taga masacɛ fɛ; k’a fɔ a ye ko: «Masacɛ Dariyusi, Ala ye i mɛɛn an kɔrɔ!
7 Todos os príncipes do reino, os prefeitos e presidentes, capitães e governadores tomaram conselho, a fim de estabelecerem um edito real e fazerem firme este mandamento: que qualquer que, por espaço de trinta dias, fizer uma petição a qualquer deus ou a qualquer homem e não a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 Jamana ɲamɔgɔw bɛɛ, o kɔrɔ ye warimarabagaw, ani fagamaw, ani kuntigiw, ani dugutigiw bɛɛ bɛnna a ra ko i ye sariya dɔ sigi k’a fɔ k’a gbɛlɛya, ko fɔ ka taga se tere bisaba, ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka ala wɛrɛ daari, walama ka mɔgɔ wɛrɛ daari, ni a ma masacɛ kelen le daari, o tigi ka kan ka mina k’a firi jaraw fɛ, jaraw ta dinga kɔnɔ.
8 Agora, pois, ó rei, confirma o edito e assina a escritura, para que não seja mudada, conforme a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
9 Ayiwa, sisan, masacɛ, o sariya sigi, ka i boronɔ tagamasiyɛn la a kan, janko a kana se ka yɛlɛma; a ye kɛ Mɛdikaw ni Pɛrɛsikaw ta sariya wuribari dɔ ye.»
9 Por esta causa, o rei Dario assinou esta escritura e edito.
10 Masacɛ Dariyusi ka o sariya sigi k’a boronɔ la a kan.
10 Daniel, pois, quando soube que a escritura estava assinada, entrou em sua casa (ora, havia no seu quarto janelas abertas da banda de Jerusalém), e três vezes no dia se punha de joelhos, e orava, e dava graças, diante do seu Deus, como também antes costumava fazer.
11 Daniyɛli nana a mɛn minkɛ ko o sariya sigira, a tagara a ta so. A ta sankasobon finɛtiriw tun bɔra k’a ɲasin Zeruzalɛmu dugu fan ma. Daniyɛli tun bɛ deri k’a kinbiri gban o yɔrɔ ra, o finɛtiri da ra, ka Ala daari, k’a bato siɲaga saba lon o lon.
11 Então, aqueles homens foram juntos e acharam Daniel orando e suplicando diante do seu Deus.
12 Daniyɛli juguw tagara ɲɔgɔn fɛ ka taga bara a ra a ta bon kɔnɔ, k’a ko ye a bɛ Ala daarira ni makarikanw ye, ka Ala bato.
12 Então, se apresentaram e disseram ao rei: No tocante ao mandamento real, porventura não assinaste o edito pelo qual todo homem que fizesse uma petição a qualquer deus ou a qualquer homem, por espaço de trinta dias, e não a ti, ó rei, seria lançado na cova dos leões? Respondeu o rei e disse: Esta palavra é certa, conforme a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
13 O tagara masacɛ fɛ, ka taga o sariya ko fɔ a ye. O ko: «Masacɛ, i ma sariya dɔ sigi ko fɔ ka taga se tere bisaba ma, ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka ala wɛrɛ daari, walama ka mɔgɔ wɛrɛ daari, ni ele kelen tɛ, ko o tigi ka kan ka firi jaraw ta dinga kɔnɔ wa?» Masacɛ ko: «A sɛbɛra ten le; Mɛdikaw ni Pɛrɛsikaw ta sariya lo, a tɛ se ka yɛlɛma.»
13 Então, responderam e disseram diante do rei: Daniel, que é dos transportados de Judá, não tem feito caso de ti, ó rei, nem do edito que assinaste; antes, três vezes por dia faz a sua oração.
14 O ka kuma ta tuun k’a fɔ ko: «Ayiwa, masacɛ, mɔgɔ minw minana ka bɔ Zude mara ra, olugu ra kelen min tɔgɔ ye ko Daniyɛli, ale ma i jate, a ma i ta sariya fana jate. A bɛ Ala daari siɲaga saba lon o lon.»
14 Ouvindo, então, o rei o negócio, ficou muito penalizado e a favor de Daniel propôs dentro do seu coração livrá-lo; e até ao pôr do sol trabalhou por salvá-lo.
15 Masacɛ ka o mɛn minkɛ, a jusu kasira kosɛbɛ. A tun b’a fɛ ka cogo ɲini ka Daniyɛli bɔsi; fɔ ka taga o lon tere bɛɛ ban, a bɛ miirira, a bɛ se ka Daniyɛli bɔsi cogo min na.
15 Então, aqueles homens foram juntos ao rei e disseram ao rei: Sabe, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum edito ou ordenança, que o rei determine, se pode mudar.
16 Nka o mɔgɔw teliyara ka na a fɔ masacɛ ye k’a gbɛlɛya tuun ko: «Masacɛ, i yɛrɛ k’a lɔn ko Mɛdikaw ni Pɛrɛsikaw ta sariya ra, ni fɛn o fɛn sɛbɛra, ka masacɛ boronɔ la a kan ka ban, o tɛ se ka yɛlɛma tuun dɛ!»
16 Então, o rei ordenou que trouxessem a Daniel, e o lançaram na cova dos leões. E, falando o rei, disse a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, ele te livrará.
17 A kɛra ten, masacɛ ko o ye na ni Daniyɛli ye, ka na a firi jaraw ta dinga kɔnɔ. Masacɛ ko Daniyɛli ma ko: «I bɛ i ta Ala min bato lon o lon, ale ye i kisi.»
17 E foi trazida uma pedra e foi posta sobre a boca da cova; e o rei a selou com o seu anel e com o anel dos seus grandes, para que se não mudasse a sentença acerca de Daniel.
18 O ka Daniyɛli firi dinga kɔnɔ, ka kabakuruba dɔ kɛ k’a datugu. Masacɛ k’a boronɔ la o kabakuruba kan; a ta jamanatigiw fana ka o boronɔ la a kan, janko mɔgɔ si kana na a fɔ ko a bɛ kabakuruba bɔ yi ka Daniyɛli labɔ o ɲina ma.
18 Então, o rei dirigiu-se para o seu palácio, e passou a noite em jejum, e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e fugiu dele o sono.
19 O kɔ, masacɛ tagara a ta so. A ka su bɛɛ kɛ, a ma sɔn ka domuni kɛ. A ma sɔn a ta musow si ye na a kɔrɔ; a ma se ka sunɔgɔ fana.
19 E, pela manhã cedo, se levantou e foi com pressa à cova dos leões.
20 Masacɛ wurira sɔgɔmada joona fɛ, sani kɛnɛ ye ci, a teliyara ka taga jaraw ta dinga da ra.
20 E, chegando-se à cova, chamou por Daniel com voz triste; e, falando o rei, disse a Daniel: Daniel, servo do Deus vivo! Dar-se-ia o caso que o teu Deus, a quem tu continuamente serves, tenha podido livrar-te dos leões?
21 A gbarara dinga ra ka Daniyɛli wele, a jusu kasininba. A ko Daniyɛli ma ko: «Ala ɲanaman ta baaraden Daniyɛli, i bɛ Ala min bato lon o lon, o sera ka i bɔsi jaraw boro wa?»
21 Então, Daniel falou ao rei: Ó rei, vive para sempre!
22 Daniyɛli tora yi ka masacɛ jaabi ko: «Masacɛ, Ala ye i mɛɛn an kɔrɔ!
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem dano, porque foi achada em mim inocência diante dele; e também contra ti, ó rei, não tenho cometido delito algum.
23 Ne ta Ala k’a ta mɛlɛkɛ ci ka na jaraw da datugu, o si ma se ka foyi kɛ ne ra, sabu Ala k’a ye ko ne jarakibari lo; ne ma kojugu si kɛ ele fana ra, masacɛ.»
23 Então, o rei muito se alegrou em si mesmo e mandou tirar a Daniel da cova; assim, foi tirado Daniel da cova, e nenhum dano se achou nele, porque crera no seu Deus.
24 Masacɛ ka o mɛn minkɛ, a jusu diyara kosɛbɛ. A ko o ye Daniyɛli labɔ dinga kɔnɔ. O ka Daniyɛli labɔ dinga kɔnɔ. Nɔ foyi ma ye a fari ra, sabu a tun k’a jigi la Ala kan.
24 E ordenou o rei, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel e foram lançados na cova dos leões, eles, seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova quando os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Masacɛ ko, ko mɔgɔ minw ka Daniyɛli jaraki, ko o ye na ni olugu ye, ani o ta musow ni o ta denw bɛɛ, ka na o bɛɛ firi dinga kɔnɔ jaraw fɛ. O ka o firi dinga kɔnɔ minkɛ, hali o ma dinga kɔnɔnɔyɔrɔ yɛrɛ sɔrɔ, jaraw benna o kan ka o kolow bɛɛ ɲɔɲɔ.
25 Então, o rei Dario escreveu a todos os povos, nações e gente de diferentes línguas, que moram em toda a terra: A paz vos seja multiplicada!
26 Ayiwa, o kɔw kɔ, masacɛ Dariyusi ka sɛbɛ dɔ kɛ k’a ci mɔgɔw bɛɛ ma, ani siyaw bɛɛ, ani kan bɛɛ mɔgɔw, dunuɲa yɔrɔ bɛɛ ra. A k’a fɔ o ye ko: «Ala ye hɛra caman kɛ aw ye.»
26 Da minha parte é feito um decreto, pelo qual em todo o domínio do meu reino os homens tremam e temam perante o Deus de Daniel; porque ele é o Deus vivo e para sempre permanente, e o seu reino não se pode destruir; o seu domínio é até ao fim.
27 A ko: «Ne bɛ nin fɔ aw ye k’a gbɛlɛya, ko ne ta jamana yɔrɔ bɛɛ ra, mɔgɔ bɛɛ ye siran Daniyɛli ta Ala ɲa, k’a bonya.
27 Ele livra, e salva, e opera sinais e maravilhas no céu e na terra; ele livrou Daniel do poder dos leões.
28 «Ale le bɛ mɔgɔ bɔsi,
28 Este Daniel, pois, prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
29 Ayiwa, o kow kɔ, Daniyɛli ka lɔyɔrɔɲuman sɔrɔ jamana kɔnɔ masacɛ Dariyusi ta tere ra, ani Pɛrɛsikaw ta masacɛ Sirusi fana ta tere ra.
29 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.