Daniel 6
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Mɛdikaw ta masacɛ Dariyusi le ka Babilɔni jamana masaya ta, k’a si to san biwɔɔrɔ ni san fla.
1 Pareceu bem a Dario constituir sobre o reino cento e vinte sátrapas, que estivessem por todo o reino;
2 Masacɛ Dariyusi k’a ye ko a ka ɲi ale ye fagama kɛmɛ ni mugan sigi a ta jamana kunna, janko olugu ye kɛ jamana yɔrɔw bɛɛ ra.
2 e sobre eles três presidentes, dos quais Daniel era um; a fim de que estes sátrapas lhes dessem conta, e que o rei não sofresse dano.
3 A ka kuntigiba saba sigi o fagama kɛmɛ ni mugan kunna; jamanatigiw tun ka kan ka o ta baarakɛtaw bɛɛ ɲafɔ o kuntigibaw le ye, janko mɔgɔ si kana se ka masacɛ janfa. Ayiwa, Daniyɛli fana tun ye o kuntigiba saba dɔ ye.
3 Então o mesmo Daniel sobrepujava a estes presidentes e aos sátrapas; porque nele havia um espírito excelente; e o rei pensava constituí-lo sobre todo o reino:
4 Nka Daniyɛli ta hakiri ni a ta lɔnniya tun ka bon ka tɛmɛ kuntigiba tɔw ni fagamaw bɛɛ ta kan. A kɛra ten, masacɛ tun b’a fɛ k’a sigi a ta jamana bɛɛ kunna.
4 Nisso os presidentes e os sátrapas procuravam achar ocasião contra Daniel a respeito do reino mas não podiam achar ocasião ou falta alguma; porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem falta.
5 Ayiwa, kuntigiba tɔw ni fagamaw k’a ye ten minkɛ, o ka kɛ sababu dɔ ɲini ye, o bɛ se ka Daniyɛli jaraki ni min ye a ta kuntigiya baara ko ra, ka o fɔ masacɛ ye. Nka o ma jarakiyɔrɔ si sɔrɔ, o ma foyi ye Daniyɛli ta baara ra, sabu Daniyɛli tun terennin lo fɛn bɛɛ ra, firiyɔrɔ tun tɛ a ta baara ra, a tun tɛ ko bɛnbari kɛ fana.
5 Pelo que estes homens disseram: Nunca acharemos ocasião alguma contra este Daniel, a menos que a procuremos no que diz respeito a lei do seu Deus.
6 O mɔgɔw yɛrɛ nana a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «A bɛ cogo min na, an tɛna jarakiyɔrɔ si le sɔrɔ Daniyɛli tɔgɔ nin na, fɔ ni an ka sababu dɔ sɔrɔ a ta Ala ta sariya ta ko ra k’a jaraki.»
6 Então os presidentes e os sátrapas foram juntos ao rei, e disseram-lhe assim: Ó rei Dario, vive para sempre.
7 Ayiwa, o kuntigiba fla ni fagamaw jɛnna ka taga masacɛ fɛ; k’a fɔ a ye ko: «Masacɛ Dariyusi, Ala ye i mɛɛn an kɔrɔ!
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e os sátrapas, os conselheiros e os governadores, concordaram em que o rei devia baixar um decreto e publicar o respectivo interdito, que qualquer que, por espaço de trinta dias, fizer uma petição a qualquer deus, ou a qualquer homem, exceto a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 Jamana ɲamɔgɔw bɛɛ, o kɔrɔ ye warimarabagaw, ani fagamaw, ani kuntigiw, ani dugutigiw bɛɛ bɛnna a ra ko i ye sariya dɔ sigi k’a fɔ k’a gbɛlɛya, ko fɔ ka taga se tere bisaba, ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka ala wɛrɛ daari, walama ka mɔgɔ wɛrɛ daari, ni a ma masacɛ kelen le daari, o tigi ka kan ka mina k’a firi jaraw fɛ, jaraw ta dinga kɔnɔ.
8 Agora pois, ó rei, estabelece o interdito, e assina o edital, para que não seja mudado, conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar.
9 Ayiwa, sisan, masacɛ, o sariya sigi, ka i boronɔ tagamasiyɛn la a kan, janko a kana se ka yɛlɛma; a ye kɛ Mɛdikaw ni Pɛrɛsikaw ta sariya wuribari dɔ ye.»
9 Em virtude disto o rei Dario assinou o edital e o interdito.
10 Masacɛ Dariyusi ka o sariya sigi k’a boronɔ la a kan.
10 Quando Daniel soube que o edital estava assinado, entrou em sua casa, no seu quarto em cima, onde estavam abertas as janelas que davam para o lado de Jerusalém; e três vezes no dia se punha de joelhos e orava, e dava graças diante do seu Deus, como também antes costumava fazer.
11 Daniyɛli nana a mɛn minkɛ ko o sariya sigira, a tagara a ta so. A ta sankasobon finɛtiriw tun bɔra k’a ɲasin Zeruzalɛmu dugu fan ma. Daniyɛli tun bɛ deri k’a kinbiri gban o yɔrɔ ra, o finɛtiri da ra, ka Ala daari, k’a bato siɲaga saba lon o lon.
11 Então aqueles homens foram juntos, e acharam a Daniel orando e suplicando diante do seu Deus.
12 Daniyɛli juguw tagara ɲɔgɔn fɛ ka taga bara a ra a ta bon kɔnɔ, k’a ko ye a bɛ Ala daarira ni makarikanw ye, ka Ala bato.
12 Depois se foram à presença do rei e lhe perguntaram no tocante ao interdito real: Porventura não assinaste um interdito pelo qual todo homem que fizesse uma petição a qualquer deus, ou a qualquer homem por espaço de trinta dias, exceto a ti, ó rei, fosse lançado na cova dos leões? Respondeu o rei, e disse: Esta palavra é certa, conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar.
13 O tagara masacɛ fɛ, ka taga o sariya ko fɔ a ye. O ko: «Masacɛ, i ma sariya dɔ sigi ko fɔ ka taga se tere bisaba ma, ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka ala wɛrɛ daari, walama ka mɔgɔ wɛrɛ daari, ni ele kelen tɛ, ko o tigi ka kan ka firi jaraw ta dinga kɔnɔ wa?» Masacɛ ko: «A sɛbɛra ten le; Mɛdikaw ni Pɛrɛsikaw ta sariya lo, a tɛ se ka yɛlɛma.»
13 Então responderam ao rei, dizendo-lhe Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, e não tem feito caso de ti, ó rei, nem do interdito que assinaste; antes três vezes por dia faz a sua oração.
14 O ka kuma ta tuun k’a fɔ ko: «Ayiwa, masacɛ, mɔgɔ minw minana ka bɔ Zude mara ra, olugu ra kelen min tɔgɔ ye ko Daniyɛli, ale ma i jate, a ma i ta sariya fana jate. A bɛ Ala daari siɲaga saba lon o lon.»
14 Ouvindo então o rei a notícia, ficou muito penalizado, e a favor de Daniel propôs dentro do seu coração livrá-lo; e até o pôr do sol trabalhou para o salvar.
15 Masacɛ ka o mɛn minkɛ, a jusu kasira kosɛbɛ. A tun b’a fɛ ka cogo ɲini ka Daniyɛli bɔsi; fɔ ka taga o lon tere bɛɛ ban, a bɛ miirira, a bɛ se ka Daniyɛli bɔsi cogo min na.
15 Nisso aqueles homens foram juntos ao rei, e lhe disseram: Sabe, ó rei, que é lei dos medos e persas que nenhum interdito ou decreto que o rei estabelecer, se pode mudar.
16 Nka o mɔgɔw teliyara ka na a fɔ masacɛ ye k’a gbɛlɛya tuun ko: «Masacɛ, i yɛrɛ k’a lɔn ko Mɛdikaw ni Pɛrɛsikaw ta sariya ra, ni fɛn o fɛn sɛbɛra, ka masacɛ boronɔ la a kan ka ban, o tɛ se ka yɛlɛma tuun dɛ!»
16 Então o rei deu ordem, e trouxeram Daniel, e o lançaram na cova dos leões. Ora, disse o rei a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, ele te livrará.
17 A kɛra ten, masacɛ ko o ye na ni Daniyɛli ye, ka na a firi jaraw ta dinga kɔnɔ. Masacɛ ko Daniyɛli ma ko: «I bɛ i ta Ala min bato lon o lon, ale ye i kisi.»
17 E uma pedra foi trazida e posta sobre a boca da cova; e o rei a selou com o seu anel e com o anel dos seus grandes, para que no tocante a Daniel nada se mudasse:
18 O ka Daniyɛli firi dinga kɔnɔ, ka kabakuruba dɔ kɛ k’a datugu. Masacɛ k’a boronɔ la o kabakuruba kan; a ta jamanatigiw fana ka o boronɔ la a kan, janko mɔgɔ si kana na a fɔ ko a bɛ kabakuruba bɔ yi ka Daniyɛli labɔ o ɲina ma.
18 Depois o rei se dirigiu para o seu palácio, e passou a noite em jejum; e não foram trazidos à sua presença instrumentos de música, e fugiu dele o sono.
19 O kɔ, masacɛ tagara a ta so. A ka su bɛɛ kɛ, a ma sɔn ka domuni kɛ. A ma sɔn a ta musow si ye na a kɔrɔ; a ma se ka sunɔgɔ fana.
19 Então o rei se levantou ao romper do dia, e foi com pressa à cova dos leões.
20 Masacɛ wurira sɔgɔmada joona fɛ, sani kɛnɛ ye ci, a teliyara ka taga jaraw ta dinga da ra.
20 E, chegando-se à cova, chamou por Daniel com voz triste; e disse o rei a Daniel: Ó Daniel, servo do Deus vivo, dar-se-ia o caso que o teu Deus, a quem tu continuamente serves, tenha podido livrar-te dos leões?
21 A gbarara dinga ra ka Daniyɛli wele, a jusu kasininba. A ko Daniyɛli ma ko: «Ala ɲanaman ta baaraden Daniyɛli, i bɛ Ala min bato lon o lon, o sera ka i bɔsi jaraw boro wa?»
21 Então Daniel falou ao rei: Ó rei, vive para sempre.
22 Daniyɛli tora yi ka masacɛ jaabi ko: «Masacɛ, Ala ye i mɛɛn an kɔrɔ!
22 O meu Deus enviou o seu anjo, e fechou a boca dos leões, e eles não me fizeram mal algum; porque foi achada em mim inocência diante dele; e também diante de ti, ó rei, não tenho cometido delito algum.
23 Ne ta Ala k’a ta mɛlɛkɛ ci ka na jaraw da datugu, o si ma se ka foyi kɛ ne ra, sabu Ala k’a ye ko ne jarakibari lo; ne ma kojugu si kɛ ele fana ra, masacɛ.»
23 Então o rei muito se alegrou, e mandou tirar a Daniel da cova. Assim foi tirado Daniel da cova, e não se achou nele lesão alguma, porque ele havia confiado em seu Deus.
24 Masacɛ ka o mɛn minkɛ, a jusu diyara kosɛbɛ. A ko o ye Daniyɛli labɔ dinga kɔnɔ. O ka Daniyɛli labɔ dinga kɔnɔ. Nɔ foyi ma ye a fari ra, sabu a tun k’a jigi la Ala kan.
24 E o rei deu ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel, e foram lançados na cova dos leões, eles, seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova quando os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Masacɛ ko, ko mɔgɔ minw ka Daniyɛli jaraki, ko o ye na ni olugu ye, ani o ta musow ni o ta denw bɛɛ, ka na o bɛɛ firi dinga kɔnɔ jaraw fɛ. O ka o firi dinga kɔnɔ minkɛ, hali o ma dinga kɔnɔnɔyɔrɔ yɛrɛ sɔrɔ, jaraw benna o kan ka o kolow bɛɛ ɲɔɲɔ.
25 Então o rei Dario escreveu a todos os povos, nações e línguas que moram em toda a terra: Paz vos seja multiplicada.
26 Ayiwa, o kɔw kɔ, masacɛ Dariyusi ka sɛbɛ dɔ kɛ k’a ci mɔgɔw bɛɛ ma, ani siyaw bɛɛ, ani kan bɛɛ mɔgɔw, dunuɲa yɔrɔ bɛɛ ra. A k’a fɔ o ye ko: «Ala ye hɛra caman kɛ aw ye.»
26 Com isto faço um decreto, pelo qual em todo o domínio do meu reino os homens tremam e temam perante o Deus de Daniel; porque ele é o Deus vivo, e permanece para sempre; e o seu reino nunca será destruído; o seu domínio durará até o fim.
27 A ko: «Ne bɛ nin fɔ aw ye k’a gbɛlɛya, ko ne ta jamana yɔrɔ bɛɛ ra, mɔgɔ bɛɛ ye siran Daniyɛli ta Ala ɲa, k’a bonya.
27 Ele livra e salva, e opera sinais e maravilhas no céu e na terra; foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.
28 «Ale le bɛ mɔgɔ bɔsi,
28 Este Daniel, pois, prosperou no reinado de Dario, e no reinado de Ciro, o persa.
29 Ayiwa, o kow kɔ, Daniyɛli ka lɔyɔrɔɲuman sɔrɔ jamana kɔnɔ masacɛ Dariyusi ta tere ra, ani Pɛrɛsikaw ta masacɛ Sirusi fana ta tere ra.
29 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.