Atos 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF
1 Ayiwa, ka Piyɛri ni Yuhana to kuma ra jama fɛ, sarakalasebagaw* ni Alabatosoba kɔrɔsibagaw kuntigi ni Sadusiw* nana bara ka bɔ o kan.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 O k’a ye ko Piyɛri ni Yuhana bɛ mɔgɔw karanna minkɛ, k’a fɔ ko Yesu kununa ka bɔ saya ra, ko suw bɛna kunu fana, o ma diya o ye fiyewu.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 O ka o mina ka o bla kaso ra fɔ o dugusagbɛ, sabu su tun kora ka ban.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Nka o bɛɛ n’a ta, mɔgɔ minw tun ka Ala ta kuma lamɛn, olugu caman lara Yesu ra; lanabagaw cayara ka se mɔgɔ waga looru ɲɔgɔnna ma.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ayiwa, o lon dugusagbɛ, Yahudiyaw kuntigiw ni cɛkɔrɔbaw ni sariya karamɔgɔw* ka ɲɔgɔn lajɛn Zeruzalɛmu.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Sarakalasebagaw kuntigiba Ane yɛrɛ tun bɛ yi, ani Kayife, ani Yuhana, ani Alɛsandiri, ani cɛ minw bɛɛ ye sarakalasebagaw kuntigiba ta somɔgɔw ye.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 O ka Piyɛri ni Yuhana lɔ o cɛ ma, ka o ɲininka ko: «Sebagaya juman le sababu ra, walama tɔgɔ juman le sababu ra aw ka nin kɛ?»
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 O tuma, Piyɛri fanin Nin Saninman* na, a ko o ma ko: «Aw jamana kuntigiw, ani a cɛkɔrɔbaw!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 An ka koɲuman min kɛ nin nabara ye, ani a kɛnɛyara cogo min na, aw bɛ an ɲininkara o le ra bi.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Ayiwa, aw ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka kan k’a lɔn ko nin cɛ kɛnɛyara Yesu Nazarɛtikacɛ tɔgɔ baraka le ra; aw ka ale le gbengben yiri ra k’a faga, nka Ala ka a lakunu ka bɔ saya ra. Ale le baraka ra nin cɛ kɛnɛyanin lɔnin bɛ aw ɲa kɔrɔ.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Yesu ta ko le fɔra Kitabu kɔnɔ ko:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 «Kisiri tɛ sɔrɔ tɔgɔ wɛrɛ ra; sabu Ala ma tɔgɔ wɛrɛ di mɔgɔw ma dugukolo kan yan, an bɛ se ka kisi min sababu ra.»
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Yahudiyaw kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw k’a ye ko Piyɛri ni Yuhana bɛ kumana minkɛ hali siranya tɛ o ra, o kabakoyara; sabu o tun k’a lɔn ko mɔgɔ gbansanw lo, minw ma karan. O k’a lɔn ko o tun bɛ ni Yesu ye.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Nka o ɲa tun bɛ cɛ kɛnɛyanin lɔnin na o kɔrɔ minkɛ, o tun tɛ se ka foyi fɔ.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ayiwa, o ka o labɔ kititigɛjama mɔgɔw cɛ ra. O kɔ, o ka ɲɔgɔn ɲininka ko: «An bɛna mun le kɛ nin mɔgɔw ra?
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Sabu o ka kabakoba min kɛ Zeruzalɛmu, o ma dogo mɔgɔ si ma; an fana tɛ se ka o sɔsɔ.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Nka o bɛɛ n’a ta, an ye o wele ka kankari la o ye k’a gbɛlɛya kosɛbɛ, ko o kana Yesu tɔgɔ fɔ mɔgɔ si ye tuun, janko o ko kana na yɛrɛgɛ ka taga jamana yɔrɔ bɛɛ ra.»
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 O kɔ fɛ, o ka o wele ka na a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko o kana Yesu tɔgɔ fɔ mɔgɔ si ye, o kana mɔgɔ si karan a ra fana.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Nka Piyɛri ni Yuhana ka o jaabi ko: «Ayiwa, aw yɛrɛ y’a flɛ, yala a bɛnnin lo Ala ɲa kɔrɔ wa, ko anw ye aw kan mina, ka Ala kan bla?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Anw kɔni ka min ye, ani an ka min mɛn, an tɛ se ka to o fɔbari ye.»
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 O ka kankari la Piyɛri ni Yuhana ye tuun k’a gbɛlɛya kosɛbɛ, ka sɔrɔ ka o labla; mɔgɔw ɲasiran kosɔn o ma cogo sɔrɔ ka kiti ben o kan ka o tɔɔrɔ, sabu kabako min tun kɛra, mɔgɔw bɛɛ tun bɛ Ala tandora o kosɔn.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Cɛ min fana kɛnɛyako kɛra kabako ye, o si tun ka ca ni san binaani ye.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 O ka Piyɛri ni Yuhana labla minkɛ, o tagara karamɔgɔden tɔw fɛ; sarakalasebagaw* kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw ka min fɔ o ye, o ka o bɛɛ lase karamɔgɔden tɔw ma.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Lanabagaw ka o kuma mɛn minkɛ, o bɛɛ jɛnna ka o miiriya kɛ kelen ye, ka o kan kɔrɔta k’a fɔ Ala ye ko: «Matigi, ele min ka sankolo ni dugukolo dan, ani kɔgɔji ni a kɔnɔfɛnw bɛɛ,
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 ele le ka nin kuma don i ta baaraden, an bɛmacɛ Dawuda da ra i ta Nin Saninman* baraka ra, ko:
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Dugukolo masacɛw wurira ka lɔ;
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Sabu masacɛ Herodi* ni Ponse Pilati ka jɛn siri ni siya wɛrɛ mɔgɔw* ye, ani Izirayɛlimɔgɔw, nin dugu kɔnɔ yan; o wurira i ta baaraden saninman Yesu kama, i ka min ɲanawoloma.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 O cogo ra i tun ka ko minw latigɛ ka kaɲa ni i ta sebagaya ni i ta hakiritigiya ye kakɔrɔ, o ka o le kɛ.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Nka Matigi Ala, sisan, o ka kankarigbɛlɛn min la an ye, i ka o mɛn. O kosɔn jagbɛlɛya di i ta baaradenw ma, janko o ja siginin ye i ta kuma fɔ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 I ta sebagaya di o ma, janko o ye banabagatɔw kɛnɛya, ka tagamasiyɛnw ni kabakow kɛ i ta baaraden saninman Yesu tɔgɔ ra.»
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 O ka Ala daari ka ban tuma min na, o tun lajɛnnin bɛ yɔrɔ min na, o yɔrɔ dugukolo yɛrɛyɛrɛra. O bɛɛ fara Nin Saninman na. K’a ta o wagati ra, o ja siginin tun bɛ Ala ta Kuma fɔ ni jagbɛlɛya ye.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Lanabagaw ta jɛnkuru* bɛɛ tun bɛnnin bɛ kelen ma; o tun ka o jusukun kɛ kelen ye, ka o ta miiriya kɛ kelen ye fana. O ra mɔgɔ si tun tɛ a borofɛn jate a kelen ta ye, nka o tun bɛ o borofɛnw bɛɛ tarantaran o ni ɲɔgɔn cɛ.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Sebagayaba tun bɛ ciradenw* fɛ. O tun bɛ Matigi Yesu kunuko fɔ mɔgɔw ye. Ala ta nɛɛma fana tun cayara lanabagaw kan.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 O kosɔn ɲanibagatɔ tun tɛ o cɛ ra: sabu forow, ani bonw tun bɛ minw fɛ, olugu tun bɛ o dɔw fiyeere,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ka na o wari di ciradenw ma. O tun bɛ wari tarantaran lanabagaw ra, ka kaɲa ni bɛɛ kelen kelen ta mako ye.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Ayiwa, Yusufu, tun ye Levi* ta mɔgɔ dɔ ye, min bɛ bɔ Sipere; ciradenw tun ka ale tɔgɔ le la ko Barinabasi, o kɔrɔ ye ko mɔgɔ jagbɛlɛyabaga.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Foro dɔ tun bɛ ale fɛ; ale ka o fiyeere ka na o wari di ciradenw ma.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.