Atos 4

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ayiwa, ka Piyɛri ni Yuhana to kuma ra jama fɛ, sarakalasebagaw* ni Alabatosoba kɔrɔsibagaw kuntigi ni Sadusiw* nana bara ka bɔ o kan.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 O k’a ye ko Piyɛri ni Yuhana bɛ mɔgɔw karanna minkɛ, k’a fɔ ko Yesu kununa ka bɔ saya ra, ko suw bɛna kunu fana, o ma diya o ye fiyewu.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 O ka o mina ka o bla kaso ra fɔ o dugusagbɛ, sabu su tun kora ka ban.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Nka o bɛɛ n’a ta, mɔgɔ minw tun ka Ala ta kuma lamɛn, olugu caman lara Yesu ra; lanabagaw cayara ka se mɔgɔ waga looru ɲɔgɔnna ma.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Ayiwa, o lon dugusagbɛ, Yahudiyaw kuntigiw ni cɛkɔrɔbaw ni sariya karamɔgɔw* ka ɲɔgɔn lajɛn Zeruzalɛmu.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Sarakalasebagaw kuntigiba Ane yɛrɛ tun bɛ yi, ani Kayife, ani Yuhana, ani Alɛsandiri, ani cɛ minw bɛɛ ye sarakalasebagaw kuntigiba ta somɔgɔw ye.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 O ka Piyɛri ni Yuhana lɔ o cɛ ma, ka o ɲininka ko: «Sebagaya juman le sababu ra, walama tɔgɔ juman le sababu ra aw ka nin kɛ?»
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 O tuma, Piyɛri fanin Nin Saninman* na, a ko o ma ko: «Aw jamana kuntigiw, ani a cɛkɔrɔbaw!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 An ka koɲuman min kɛ nin nabara ye, ani a kɛnɛyara cogo min na, aw bɛ an ɲininkara o le ra bi.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Ayiwa, aw ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka kan k’a lɔn ko nin cɛ kɛnɛyara Yesu Nazarɛtikacɛ tɔgɔ baraka le ra; aw ka ale le gbengben yiri ra k’a faga, nka Ala ka a lakunu ka bɔ saya ra. Ale le baraka ra nin cɛ kɛnɛyanin lɔnin bɛ aw ɲa kɔrɔ.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Yesu ta ko le fɔra Kitabu kɔnɔ ko:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 «Kisiri tɛ sɔrɔ tɔgɔ wɛrɛ ra; sabu Ala ma tɔgɔ wɛrɛ di mɔgɔw ma dugukolo kan yan, an bɛ se ka kisi min sababu ra.»
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Yahudiyaw kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw k’a ye ko Piyɛri ni Yuhana bɛ kumana minkɛ hali siranya tɛ o ra, o kabakoyara; sabu o tun k’a lɔn ko mɔgɔ gbansanw lo, minw ma karan. O k’a lɔn ko o tun bɛ ni Yesu ye.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Nka o ɲa tun bɛ cɛ kɛnɛyanin lɔnin na o kɔrɔ minkɛ, o tun tɛ se ka foyi fɔ.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ayiwa, o ka o labɔ kititigɛjama mɔgɔw cɛ ra. O kɔ, o ka ɲɔgɔn ɲininka ko: «An bɛna mun le kɛ nin mɔgɔw ra?
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Sabu o ka kabakoba min kɛ Zeruzalɛmu, o ma dogo mɔgɔ si ma; an fana tɛ se ka o sɔsɔ.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Nka o bɛɛ n’a ta, an ye o wele ka kankari la o ye k’a gbɛlɛya kosɛbɛ, ko o kana Yesu tɔgɔ fɔ mɔgɔ si ye tuun, janko o ko kana na yɛrɛgɛ ka taga jamana yɔrɔ bɛɛ ra.»
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 O kɔ fɛ, o ka o wele ka na a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko o kana Yesu tɔgɔ fɔ mɔgɔ si ye, o kana mɔgɔ si karan a ra fana.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Nka Piyɛri ni Yuhana ka o jaabi ko: «Ayiwa, aw yɛrɛ y’a flɛ, yala a bɛnnin lo Ala ɲa kɔrɔ wa, ko anw ye aw kan mina, ka Ala kan bla?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Anw kɔni ka min ye, ani an ka min mɛn, an tɛ se ka to o fɔbari ye.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 O ka kankari la Piyɛri ni Yuhana ye tuun k’a gbɛlɛya kosɛbɛ, ka sɔrɔ ka o labla; mɔgɔw ɲasiran kosɔn o ma cogo sɔrɔ ka kiti ben o kan ka o tɔɔrɔ, sabu kabako min tun kɛra, mɔgɔw bɛɛ tun bɛ Ala tandora o kosɔn.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Cɛ min fana kɛnɛyako kɛra kabako ye, o si tun ka ca ni san binaani ye.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 O ka Piyɛri ni Yuhana labla minkɛ, o tagara karamɔgɔden tɔw fɛ; sarakalasebagaw* kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw ka min fɔ o ye, o ka o bɛɛ lase karamɔgɔden tɔw ma.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Lanabagaw ka o kuma mɛn minkɛ, o bɛɛ jɛnna ka o miiriya kɛ kelen ye, ka o kan kɔrɔta k’a fɔ Ala ye ko: «Matigi, ele min ka sankolo ni dugukolo dan, ani kɔgɔji ni a kɔnɔfɛnw bɛɛ,
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 ele le ka nin kuma don i ta baaraden, an bɛmacɛ Dawuda da ra i ta Nin Saninman* baraka ra, ko:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Dugukolo masacɛw wurira ka lɔ;
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Sabu masacɛ Herodi* ni Ponse Pilati ka jɛn siri ni siya wɛrɛ mɔgɔw* ye, ani Izirayɛlimɔgɔw, nin dugu kɔnɔ yan; o wurira i ta baaraden saninman Yesu kama, i ka min ɲanawoloma.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 O cogo ra i tun ka ko minw latigɛ ka kaɲa ni i ta sebagaya ni i ta hakiritigiya ye kakɔrɔ, o ka o le kɛ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Nka Matigi Ala, sisan, o ka kankarigbɛlɛn min la an ye, i ka o mɛn. O kosɔn jagbɛlɛya di i ta baaradenw ma, janko o ja siginin ye i ta kuma fɔ.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 I ta sebagaya di o ma, janko o ye banabagatɔw kɛnɛya, ka tagamasiyɛnw ni kabakow kɛ i ta baaraden saninman Yesu tɔgɔ ra.»
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 O ka Ala daari ka ban tuma min na, o tun lajɛnnin bɛ yɔrɔ min na, o yɔrɔ dugukolo yɛrɛyɛrɛra. O bɛɛ fara Nin Saninman na. K’a ta o wagati ra, o ja siginin tun bɛ Ala ta Kuma fɔ ni jagbɛlɛya ye.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Lanabagaw ta jɛnkuru* bɛɛ tun bɛnnin bɛ kelen ma; o tun ka o jusukun kɛ kelen ye, ka o ta miiriya kɛ kelen ye fana. O ra mɔgɔ si tun tɛ a borofɛn jate a kelen ta ye, nka o tun bɛ o borofɛnw bɛɛ tarantaran o ni ɲɔgɔn cɛ.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Sebagayaba tun bɛ ciradenw* fɛ. O tun bɛ Matigi Yesu kunuko fɔ mɔgɔw ye. Ala ta nɛɛma fana tun cayara lanabagaw kan.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 O kosɔn ɲanibagatɔ tun tɛ o cɛ ra: sabu forow, ani bonw tun bɛ minw fɛ, olugu tun bɛ o dɔw fiyeere,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ka na o wari di ciradenw ma. O tun bɛ wari tarantaran lanabagaw ra, ka kaɲa ni bɛɛ kelen kelen ta mako ye.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Ayiwa, Yusufu, tun ye Levi* ta mɔgɔ dɔ ye, min bɛ bɔ Sipere; ciradenw tun ka ale tɔgɔ le la ko Barinabasi, o kɔrɔ ye ko mɔgɔ jagbɛlɛyabaga.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Foro dɔ tun bɛ ale fɛ; ale ka o fiyeere ka na o wari di ciradenw ma.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.