Atos 28

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, an kisira ka bɔ kɔgɔji ra wagati min na, o k’a fɔ an ye ko o yɔrɔ tɔgɔ ye ko Maliti.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 O yɔrɔ mɔgɔw ka an mina ka ɲa kosɛbɛ. I n’a fɔ sanji tun bɛ benna, nɛnɛ fana tun bɛ yi, o ka tasumaba dɔ mana ka an bɛɛ wele ka na o tasuma kɔrɔ.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pɔli nana lɔgɔmisɛn caman cɛ ko a b’a kɛ tasuma ra minkɛ, sajugu dɔ bɔra o ra tafundɛnin kosɔn ka nɔrɔ Pɔli boro ra.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 O yɔrɔ mɔgɔw ka sa nɔrɔnin ye Pɔli boro ra minkɛ, o k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «Sigiya t’a ra, i b’a sɔrɔ nin cɛ kɔni ye mɔgɔfagabaga yɛrɛ le ye; sabu a kisira ka bɔ kɔgɔji ra, o bɛɛ n’a ta, an ta jo cantigi ma sɔn a ye ɲanamanya.»
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Nka Pɔli ka a boro yuguyugu ka sa ben tasuma ra; Pɔli yɔrɔ si ma a dimi.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 K’a sɔrɔ o mɔgɔw tun b’a miirira ko Pɔli fari bɛna funu o yɔrɔnin kelen bɛɛ ra, walama ko a bɛna ben ka sa. Nka o nana makɔnɔni kɛ ka mɛɛn, k’a ye ko foyi ma kɛ Pɔli ra minkɛ, o ta miiriya yɛlɛmana; o ko, ko Pɔli ye ala dɔ le ye.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Cɛ min tun ye o yɔrɔ ɲamɔgɔ fɔlɔ ye, min tɔgɔ ye ko Pubilusi, ale ta sigiyɔrɔ tun bɛ an kɛrɛ fɛ. A ka an bonya kosɛbɛ ka an lajigi a ta so kɔnɔ fɔ tere saba.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Pubilusi facɛ tun man kɛnɛ, sumaya ni tɔgɔtɔgɔni tun b’a ra. Pɔli tagara a fɛ ka taga Ala daari a ye ka a boro la a kan; a kɛnɛyara.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Kabini o kɛra, o yɔrɔ banabagatɔw bɛɛ nana Pɔli fɛ; o bɛɛ kɛnɛyara fana.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 O mɔgɔw ka bonya suguya bɛɛ la an kan. An tagawagati nana se ka taga kurun ta minkɛ, o ka an makoɲafɛnw bɛɛ di an ma.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 An tun ka karo saba le kɛ o yɔrɔ ra. An tagalon, an donna Alɛsandiri kurun dɔ le kɔnɔ. O kurun tun lɔra o yɔrɔ ra ka nɛnɛba banwagati kɔnɔ; o kurun tɔgɔ tun ye «Flaninw».
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 An tagara se Sirakusi; an ka tere saba kɛ o dugu ra.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 An bɔra o dugu ra, an tɛmɛna kɔgɔji konkonda fɛ ka taga se Rezo. O dugusagbɛ, an tagatɔ, fɔɲɔ dɔ bɔra an numanboroyanfan fɛ ka na kɛ an kan. An ka tere fla le kɛ ka sɔrɔ ka se Puzɔli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 An ka lanabaga dɔw ye o dugu kɔnɔ; olugu ka an daari ko an ye lɔgɔkun kelen kɛ ni o ye. An nana bɔ o yɔrɔ le ra ka taga se Rɔmu*.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ayiwa, Rɔmu lanabagaw tun ka an nako kibaroya mɛn minkɛ, olugu nana an kunbɛn fɔ Apiyusi lɔgɔfiyɛ ra, ani Lonanjigiyɔrɔ saba yɔrɔ ra. Kabini Pɔli ka olugu ye, a ka baraka la Ala ye, a jigi sigira.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 An sera Rɔmu minkɛ, sorasikuntigi ka kasodenw di sorasiw kuntigiba ma. Nka o sɔnna ko Pɔli ye taga to yɔrɔ dɔ ra a danna; o ka sorasicɛ kelen bla ni a ye k’a kɔrɔsi.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Ayiwa, tere saba tɛmɛnin kɔ, Pɔli ka Rɔmu* Yahudiyaw ta ɲamɔgɔw wele ka na. O nana lajɛn tuma min na, Pɔli ko o ma ko: «Ne balemaw, hali k’a sɔrɔ ne ma kojugu si kɛ an ta siyamɔgɔw ra, ne ma kojugu si kɛ an bɛmaw ta landakow kama fana, o bɛɛ n’a ta, o ka ne mina Zeruzalɛmu ka ne di Rɔmu fagamaw ma.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Olugu nana ne ɲininka tuma min na, o tun b’a fɛ ka ne labla, sabu o ma foyi si sɔrɔ ne ta ko ra min bɛ ne fagakun bɔ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Nka Yahudiyaw ma sɔn ko o ye ne bla. O kosɔn, a tun kɛra ne fɛ jagboya ye ko ne ye ne ta koɲaw to masacɛba Sezari boro. Nka o t’a yira ko ne b’a fɛ ka ne ta siya jaraki dɛ!
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 O le kosɔn, ne ka aw wele ka na yan ka kuma ni aw ye; sabu Izirayɛlimɔgɔw jigi bɛ Kisibaga* min kan, ne sirinin bɛ ni nɛgɛjɔrɔkɔ ye o le kosɔn.»
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 O ka Pɔli jaabi ko: «Anw ma sɛbɛ si sɔrɔ ka bɔ Zude, ele ta ko ra; an balema si ma bɔ yi fana ka na kuma dɔ fɔ an ye, walama ka i tɔgɔjugu fɔ an ye yan.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Nka an b’a fɛ ka i yɛrɛ lamɛn, ka i ta miiriya lɔn; sabu an k’a lɔn ko mɔgɔw wurira nin sira kama yɔrɔ bɛɛ ra.»
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ayiwa, o ka lon dɔ sigi; o lon na o caman nana Pɔli fɛ a ta bon kɔnɔ. Pɔli kumana o fɛ, ka Ala ta Masaya* ko ɲafɔ o ye. A tun bɛ cogoya bɛɛ kɛra janko o ye Yesu ta ko lɔn ka kaɲa ni cira Musa ta sariya* ni cira tɔw ta kitabuw kumaw ye. O tora o ra k’a ta sɔgɔma fɔ wula fɛ.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Dɔw sɔnna Pɔli ta ma, nka dɔw ma sɔn ka la a ra.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 O mɔgɔw tun ma na bɛn kelen ma; o tagatɔ Pɔli ka nin kuma kelen le fɔ o ye; a ko: «Cira Ezayi tun ka kuma min fɔ aw bɛmaw ye Nin Saninman* baraka ra, o tun ye can yɛrɛ le ye!
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 A ko:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Sabu nin siya mɔgɔw ka o jusukun gbɛlɛya;
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pɔli k’a fɔ o ye tuun ko: «Aw ka kan ka a lɔn ko kisiri min bɔra Ala fɛ, ko o nana siya wɛrɛ mɔgɔw fana kama; olugu kɔni bɛna a lamɛn!»
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 [Pɔli ka o fɔ minkɛ, Yahudiyaw tagara; o ka kɛ ɲɔgɔn sɔsɔ ye kosɛbɛ.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pɔli ka san fla dafanin kɛ a ta bon kɔnɔ; a tun ka o bon ta sara ra. Mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ na bɔ a ye, a tun bɛ sigi ka olugu bɛɛ lamɛn.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 A tun bɛ Ala ta Masaya ko waajuri kɛ, ka mɔgɔw karan, ka Matigi Yesu Kirisita ta ko yira o ra. A tun bɛ o kɛ, siranya tun t’a ra, mɔgɔ si tun t’a bari fana.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.