Atos 19
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ayiwa, ka Apolɔsi to Korɛnti, Pɔli ka Azi mara kuruyɔrɔw cɛtigɛ ka taga se Ɛfɛsi. A ka lanabaga dɔw sɔrɔ yi.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Pɔli ka o lanabagaw ɲininka ko: «Yala aw lara Yesu ra wagati min na, aw ka Nin Saninman* sɔrɔ wa?» O ka Pɔli jaabi ko: «An yɛrɛ m’a mɛn ban ko Nin Saninman bɛ yi.»
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Pɔli ka o ɲininka tuun ko: «O tuma aw batizera batizeri* juman le ra?» O ka Pɔli jaabi ko: «Yuhana ta batizeri.»
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Pɔli k’a fɔ o ye ko: «Yuhana ka mɔgɔw batize k’a yira ko o nimisara o ta jurumunw na; nka a tun b’a fɔ o ye ko min bɛna na ale kɔ fɛ, o ka kan ka la o ra; o ye Yesu le ye.»
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 O mɔgɔw ka o kuma mɛn tuma min na, o ka sɔrɔ ka batize Matigi Yesu tɔgɔ ra.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 O kɔ, Pɔli ka a boro la o kan minkɛ, Nin Saninman jigira o kan; o ka kɛ kuma ye kan wɛrɛw ra; Ala ka kuma don o da ra ka mɔgɔw waaju.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 O bɛɛ tun bɛ mɔgɔ tan ni fla ɲɔgɔn bɔ.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Pɔli tun bɛ to ka taga karanso* ra ka taga Ala ta Masaya* Kibaro Diman* fɔ mɔgɔw ye k’a gbɛya. A tun bɛ cogo bɛɛ kɛ janko ka mɔgɔw ta miiriya yɛlɛma ka sɔn Matigi ta kuma ma; a ka o kɛ ka se fɔ karo saba.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Nka o mɔgɔ dɔw ka o kun gbɛlɛya, ka ban Pɔli ta kuma ma, ka to ka Matigi ta sira ko mafiyɛnya jama ɲa kɔrɔ. O ra, Pɔli ka lanabagaw wele ka bɔ o kɔrɔ, ka taga ni o ye Tiranusi ta karanso ra, ka to ka o karan o yɔrɔ ra lon o lon.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Pɔli ka o kɛ fɔ san fla. O kosɔn mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ Azi mara ra, Yahudiyaw ni siya wɛrɛ mɔgɔw, olugu bɛɛ ka Matigi ta kuma mɛn.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Ala tun bɛ kabakoba caman kɛra Pɔli sababu ra.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Hali fani, walama fanikunkurun minw tun magara Pɔli fari ra, o tun bɛ o la banabagatɔw kan; banabagatɔw tun bɛ kɛnɛya, jinatɔw ta jinaw fana tun bɛ bɔ o ra.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Ayiwa, Yahudiya dɔw tun bɛ yaalayaala, ko o bɛ jinaw gbɛn ka bɔ mɔgɔw ra; olugu nana a fɔ ko o bɛ jinaw gbɛn ka bɔ mɔgɔw ra ni Yesu tɔgɔ ye. O tun b’a fɔra ko: «Ne b’a fɔ aw ye ko aw ye bɔ Yesu tɔgɔ ra, Pɔli bɛ Yesu min ko waajuri kɛra!»
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Yahudiyaw ta sarakalasebagaw* kuntigi min tɔgɔ tun ye ko Seva, o dencɛ wolonfla le tun bɛ o baara kɛra.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Lon dɔ, jina dɔ ka o jaabi ko: «Ne ka Yesu lɔn, ne k’a lɔn fana Pɔli ye mɔgɔ min ye. Nka aw ye jɔntigiw le ye?»
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 O jina tun bɛ cɛ min na, o cɛ benna o kan. Ale kelen fanga gbiriyara o bɛɛ ta ma. A ka o bugɔ fɔ ka o mandimi; o fari lakolon le borira ka bɔ bon kɔnɔ.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 O ko kibaroya sera Ɛfɛsi dugumɔgɔw bɛɛ ma, Yahudiya ni siya wɛrɛ mɔgɔw bɛɛ; siranya ka o bɛɛ mina, mɔgɔw fana ka Matigi Yesu tɔgɔ bonya.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 O kosɔn minw tun lara Yesu ra, olugu caman nana lɔ o ta kɛwalejuguw ra, ka o fɔ kɛnɛ kan.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Minw tun bɛ subagaya kɛ, olugu fana caman nana ni o ta sɛbɛw ye ka na o jɛni mɔgɔw bɛɛ ɲa na. O ka o sɛbɛw sɔngɔ jate mina k’a ye ko a bɛnna warigbɛ waga bilooru le ma.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 O cogo ra, Matigi ta sebagaya baraka ra, Ala ta Kuma waajuri tun bɛ tagara ɲa ni baraka ye.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 O kow bɛɛ kɔ fɛ, Pɔli k’a latigɛ Nin Saninman* baraka ra, ko a bɛ tɛmɛ Masedoni jamana ni Akayi jamana ra ka taga Zeruzalɛmu. A tun b’a fɔra fana ko: «Ni ne sera yi, ne ɲa ka kan ka taga la Rɔmu* fana kan.»
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 A ka a ta baarakɛɲɔgɔn fla bla a ɲa ka taga Masedoni, minw ye Timote ni Eratusi ye. Ale yɛrɛ tora Azi mara ra ka wagati dama kɛ belen.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Ayiwa, o wagati ra mankanba dɔ wurira Matigi ta sira ko ra.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Saninfagabaga dɔ tun bɛ yi, o tɔgɔ tun ye ko Demetirisi; ale tun bɛ Ɛfɛsikaw ta jo musoman Aritɛmisi ta jobon bisigiyaw le lalaga ni warigbɛ ye, ka o fiyeere. Ale ni a ta baaradenw tun bɛ wari caman sɔrɔ o sababu ra.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Ayiwa, o cɛ ka a ta baaradenw ni saninfagabaga wɛrɛw lajɛn, k’a fɔ o ye ko: «Ne teriw, aw k’a lɔn ko an bɛ an ta baro sɔrɔra nin baara le ra.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Nka nin Pɔli bɛ min kɛra, aw yɛrɛ bɛ o yera, aw fana b’a mɛnna; Ɛfɛsi dugu dɔrɔn tɛ, nka a bɛ ɲini ka kɛ Azi mara bɛɛ ta ko le ye. A ka mɔgɔ caman le hakiri yɛlɛma, ka o kunnacɛn, k’a fɔ o ye ko mɔgɔ boro bɛ batofɛn minw lalaga, ko o tɛ batofɛn ye.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Ayiwa, nin ko bɛ se ka kɛ sababu ye ka an ta baara cɛn, nka o dɔrɔn tɛ; an ta jomusoba Aritɛmisi ta jobon ta ko le bɛna kɛ ko gbansan ye. Ni o kɛra, Azi mara ni dunuɲa tɔ bɛɛ bɛ jo musoman min batora, o ta bonya bɛɛ bɛna bɔ a kan.»
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 O kumaw fɔra minkɛ, a lamɛnbagaw dimina; o ka kɛ pɛrɛn ye ko: «Ɛfɛsikaw ta jo musoman Aritɛmisi le ka bon!»
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 O mankan ka dugu bɛɛ ɲagami; Pɔli tagamaɲɔgɔn fla minw tun ye Gayusi ni Sitariki ye, minw tun ye Masedonikaw ye, o bɛɛ girinna olugu kan ka o mina ka taga ni o ye jamalajɛnyɔrɔ ra.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Pɔli yɛrɛ fana tun b’a fɛ ka taga jama kɔ, nka lanabagaw ma sɔn.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Azi mara mɔgɔba dɔw fana tun bɛ yi, olugu tun ye Pɔli teriw ye. Olugu fana ka mɔgɔ dɔw ci Pɔli fɛ, k’a daari ko a kana taga jamalajɛnyɔrɔ ra.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 O wagati ra mankan cayara jamalajɛnyɔrɔ ra. Dɔw tun bɛ min fɔ, o ni tɔw ta tun tɛ kelen ye. Jama fanba tun ma o lajɛnkun yɛrɛ lɔn.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Mɔgɔw ka o kow lakari cɛ dɔ ye, min tɔgɔ tun ye ko Alɛsandiri. Yahudiyaw ka ale ɲɔni ka taga jama ɲa fɛ ko a ye kuma. Alɛsandiri ka a boro kɔrɔta ko a bɛ kuma jama fɛ.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Nka o k’a ye ko Yahudiya lo minkɛ, o bɛɛ jɛnna ka kɛ pɛrɛn ye ko: «Ɛfɛsikaw ta jo musoman Aritɛmisi le ka bon!» O tora o ra ka wagatijan kɛ.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Dugu sɛbɛrikɛbaga le nana jija ka jama mala; a k’a fɔ o ye ko: «Ɛfɛsikaw, jɔntigi le m’a lɔn ko Ɛfɛsi dugu le ye jomusoba Aritɛmisi ta jobon kɔrɔsibaga ye, ani jo musoman yɛrɛ ja min bɔra san fɛ ka ben?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Mɔgɔ si tɛ se ka o kow sɔsɔ. O ra, aw ka kan ka aw jusu suma, aw kana foyi kɛ aw yɛrɛ kun fɛ!
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Sabu aw bagara nin cɛ fla ma ka o mina ka na ni o ye, k’a sɔrɔ o ma foyi sonya jobon kɔnɔ, o fana ma kumajugu fɔ an ta jomusoba ma.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Ayiwa, ni Demetirisi ni a ta baarakɛɲɔgɔnw b’a fɛ ka mɔgɔ dɔ jaraki ko dɔ ra, o tuma kititigɛlonw bɛ yi, fagamaw fana bɛ yi; o ye na ni a ko ye olugu fɛ.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Walama ni ko wɛrɛ le bɛ aw fɛ, aw bɛ se ka na o ko yira an ta ɲɔgɔnyelon na.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Ni o tɛ, an ka mankanba min lawuri bi, o bɛ se ka an jaraki o ra ko an b’a fɛ ka jama lamuruti; sabu ni o ka an ɲininka, an tɛna se ka jama lajɛnkun fɔ mɔgɔ ye.»
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Ayiwa, dugu sɛbɛrikɛbaga ka o kuma fɔ, ka jama labla.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.