Atos 19
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, ka Apolɔsi to Korɛnti, Pɔli ka Azi mara kuruyɔrɔw cɛtigɛ ka taga se Ɛfɛsi. A ka lanabaga dɔw sɔrɔ yi.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Pɔli ka o lanabagaw ɲininka ko: «Yala aw lara Yesu ra wagati min na, aw ka Nin Saninman* sɔrɔ wa?» O ka Pɔli jaabi ko: «An yɛrɛ m’a mɛn ban ko Nin Saninman bɛ yi.»
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Pɔli ka o ɲininka tuun ko: «O tuma aw batizera batizeri* juman le ra?» O ka Pɔli jaabi ko: «Yuhana ta batizeri.»
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Pɔli k’a fɔ o ye ko: «Yuhana ka mɔgɔw batize k’a yira ko o nimisara o ta jurumunw na; nka a tun b’a fɔ o ye ko min bɛna na ale kɔ fɛ, o ka kan ka la o ra; o ye Yesu le ye.»
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 O mɔgɔw ka o kuma mɛn tuma min na, o ka sɔrɔ ka batize Matigi Yesu tɔgɔ ra.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 O kɔ, Pɔli ka a boro la o kan minkɛ, Nin Saninman jigira o kan; o ka kɛ kuma ye kan wɛrɛw ra; Ala ka kuma don o da ra ka mɔgɔw waaju.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 O bɛɛ tun bɛ mɔgɔ tan ni fla ɲɔgɔn bɔ.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pɔli tun bɛ to ka taga karanso* ra ka taga Ala ta Masaya* Kibaro Diman* fɔ mɔgɔw ye k’a gbɛya. A tun bɛ cogo bɛɛ kɛ janko ka mɔgɔw ta miiriya yɛlɛma ka sɔn Matigi ta kuma ma; a ka o kɛ ka se fɔ karo saba.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Nka o mɔgɔ dɔw ka o kun gbɛlɛya, ka ban Pɔli ta kuma ma, ka to ka Matigi ta sira ko mafiyɛnya jama ɲa kɔrɔ. O ra, Pɔli ka lanabagaw wele ka bɔ o kɔrɔ, ka taga ni o ye Tiranusi ta karanso ra, ka to ka o karan o yɔrɔ ra lon o lon.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Pɔli ka o kɛ fɔ san fla. O kosɔn mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ Azi mara ra, Yahudiyaw ni siya wɛrɛ mɔgɔw, olugu bɛɛ ka Matigi ta kuma mɛn.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Ala tun bɛ kabakoba caman kɛra Pɔli sababu ra.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Hali fani, walama fanikunkurun minw tun magara Pɔli fari ra, o tun bɛ o la banabagatɔw kan; banabagatɔw tun bɛ kɛnɛya, jinatɔw ta jinaw fana tun bɛ bɔ o ra.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Ayiwa, Yahudiya dɔw tun bɛ yaalayaala, ko o bɛ jinaw gbɛn ka bɔ mɔgɔw ra; olugu nana a fɔ ko o bɛ jinaw gbɛn ka bɔ mɔgɔw ra ni Yesu tɔgɔ ye. O tun b’a fɔra ko: «Ne b’a fɔ aw ye ko aw ye bɔ Yesu tɔgɔ ra, Pɔli bɛ Yesu min ko waajuri kɛra!»
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Yahudiyaw ta sarakalasebagaw* kuntigi min tɔgɔ tun ye ko Seva, o dencɛ wolonfla le tun bɛ o baara kɛra.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Lon dɔ, jina dɔ ka o jaabi ko: «Ne ka Yesu lɔn, ne k’a lɔn fana Pɔli ye mɔgɔ min ye. Nka aw ye jɔntigiw le ye?»
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 O jina tun bɛ cɛ min na, o cɛ benna o kan. Ale kelen fanga gbiriyara o bɛɛ ta ma. A ka o bugɔ fɔ ka o mandimi; o fari lakolon le borira ka bɔ bon kɔnɔ.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 O ko kibaroya sera Ɛfɛsi dugumɔgɔw bɛɛ ma, Yahudiya ni siya wɛrɛ mɔgɔw bɛɛ; siranya ka o bɛɛ mina, mɔgɔw fana ka Matigi Yesu tɔgɔ bonya.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 O kosɔn minw tun lara Yesu ra, olugu caman nana lɔ o ta kɛwalejuguw ra, ka o fɔ kɛnɛ kan.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Minw tun bɛ subagaya kɛ, olugu fana caman nana ni o ta sɛbɛw ye ka na o jɛni mɔgɔw bɛɛ ɲa na. O ka o sɛbɛw sɔngɔ jate mina k’a ye ko a bɛnna warigbɛ waga bilooru le ma.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 O cogo ra, Matigi ta sebagaya baraka ra, Ala ta Kuma waajuri tun bɛ tagara ɲa ni baraka ye.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 O kow bɛɛ kɔ fɛ, Pɔli k’a latigɛ Nin Saninman* baraka ra, ko a bɛ tɛmɛ Masedoni jamana ni Akayi jamana ra ka taga Zeruzalɛmu. A tun b’a fɔra fana ko: «Ni ne sera yi, ne ɲa ka kan ka taga la Rɔmu* fana kan.»
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 A ka a ta baarakɛɲɔgɔn fla bla a ɲa ka taga Masedoni, minw ye Timote ni Eratusi ye. Ale yɛrɛ tora Azi mara ra ka wagati dama kɛ belen.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Ayiwa, o wagati ra mankanba dɔ wurira Matigi ta sira ko ra.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Saninfagabaga dɔ tun bɛ yi, o tɔgɔ tun ye ko Demetirisi; ale tun bɛ Ɛfɛsikaw ta jo musoman Aritɛmisi ta jobon bisigiyaw le lalaga ni warigbɛ ye, ka o fiyeere. Ale ni a ta baaradenw tun bɛ wari caman sɔrɔ o sababu ra.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Ayiwa, o cɛ ka a ta baaradenw ni saninfagabaga wɛrɛw lajɛn, k’a fɔ o ye ko: «Ne teriw, aw k’a lɔn ko an bɛ an ta baro sɔrɔra nin baara le ra.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Nka nin Pɔli bɛ min kɛra, aw yɛrɛ bɛ o yera, aw fana b’a mɛnna; Ɛfɛsi dugu dɔrɔn tɛ, nka a bɛ ɲini ka kɛ Azi mara bɛɛ ta ko le ye. A ka mɔgɔ caman le hakiri yɛlɛma, ka o kunnacɛn, k’a fɔ o ye ko mɔgɔ boro bɛ batofɛn minw lalaga, ko o tɛ batofɛn ye.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Ayiwa, nin ko bɛ se ka kɛ sababu ye ka an ta baara cɛn, nka o dɔrɔn tɛ; an ta jomusoba Aritɛmisi ta jobon ta ko le bɛna kɛ ko gbansan ye. Ni o kɛra, Azi mara ni dunuɲa tɔ bɛɛ bɛ jo musoman min batora, o ta bonya bɛɛ bɛna bɔ a kan.»
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 O kumaw fɔra minkɛ, a lamɛnbagaw dimina; o ka kɛ pɛrɛn ye ko: «Ɛfɛsikaw ta jo musoman Aritɛmisi le ka bon!»
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 O mankan ka dugu bɛɛ ɲagami; Pɔli tagamaɲɔgɔn fla minw tun ye Gayusi ni Sitariki ye, minw tun ye Masedonikaw ye, o bɛɛ girinna olugu kan ka o mina ka taga ni o ye jamalajɛnyɔrɔ ra.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Pɔli yɛrɛ fana tun b’a fɛ ka taga jama kɔ, nka lanabagaw ma sɔn.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Azi mara mɔgɔba dɔw fana tun bɛ yi, olugu tun ye Pɔli teriw ye. Olugu fana ka mɔgɔ dɔw ci Pɔli fɛ, k’a daari ko a kana taga jamalajɛnyɔrɔ ra.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 O wagati ra mankan cayara jamalajɛnyɔrɔ ra. Dɔw tun bɛ min fɔ, o ni tɔw ta tun tɛ kelen ye. Jama fanba tun ma o lajɛnkun yɛrɛ lɔn.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Mɔgɔw ka o kow lakari cɛ dɔ ye, min tɔgɔ tun ye ko Alɛsandiri. Yahudiyaw ka ale ɲɔni ka taga jama ɲa fɛ ko a ye kuma. Alɛsandiri ka a boro kɔrɔta ko a bɛ kuma jama fɛ.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Nka o k’a ye ko Yahudiya lo minkɛ, o bɛɛ jɛnna ka kɛ pɛrɛn ye ko: «Ɛfɛsikaw ta jo musoman Aritɛmisi le ka bon!» O tora o ra ka wagatijan kɛ.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Dugu sɛbɛrikɛbaga le nana jija ka jama mala; a k’a fɔ o ye ko: «Ɛfɛsikaw, jɔntigi le m’a lɔn ko Ɛfɛsi dugu le ye jomusoba Aritɛmisi ta jobon kɔrɔsibaga ye, ani jo musoman yɛrɛ ja min bɔra san fɛ ka ben?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Mɔgɔ si tɛ se ka o kow sɔsɔ. O ra, aw ka kan ka aw jusu suma, aw kana foyi kɛ aw yɛrɛ kun fɛ!
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Sabu aw bagara nin cɛ fla ma ka o mina ka na ni o ye, k’a sɔrɔ o ma foyi sonya jobon kɔnɔ, o fana ma kumajugu fɔ an ta jomusoba ma.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Ayiwa, ni Demetirisi ni a ta baarakɛɲɔgɔnw b’a fɛ ka mɔgɔ dɔ jaraki ko dɔ ra, o tuma kititigɛlonw bɛ yi, fagamaw fana bɛ yi; o ye na ni a ko ye olugu fɛ.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Walama ni ko wɛrɛ le bɛ aw fɛ, aw bɛ se ka na o ko yira an ta ɲɔgɔnyelon na.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Ni o tɛ, an ka mankanba min lawuri bi, o bɛ se ka an jaraki o ra ko an b’a fɛ ka jama lamuruti; sabu ni o ka an ɲininka, an tɛna se ka jama lajɛnkun fɔ mɔgɔ ye.»
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Ayiwa, dugu sɛbɛrikɛbaga ka o kuma fɔ, ka jama labla.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.