Atos 17
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, Pɔli ni Silasi tɛmɛna Anfipolisi, ani Apoloni fɛ, ka taga se Tesaloniki; Yahudiyaw ta karanso dɔ tun bɛ o dugu ra.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Pɔli donna o karanso kɔnɔ, i n’a fɔ a tun bɛ deri k’a kɛ cogo min na; a kumana ni o yɔrɔ mɔgɔw ye kitabuw kɔnɔkumaw kan, fɔ Nɛnɛkirilon saba.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Pɔli tun bɛ a fɔ o ye k’a yira o ra ko min kɛra Kisibaga* ye, ko o tun ka kan ka tɔɔrɔ, ka sa, ka kunu ka bɔ saya ra. A ko: «Ne bɛ Yesu min waajuri kɛra aw ye, ale le ye Kisibaga* ye.»
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Yahudiya dɔw k’a ye ko o kuma ye can ye, olugu fana lara Yesu ra ka fara Pɔli ni Silasi kan. Gɛrɛki Alaɲasiranbaga caman fana lara Yesu ra, ani musotɔgɔbatigi caman.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Nka ɲangboya ka Yahudiyaw sɔrɔ; o ka dugu mɔgɔkunntan dɔw nɛgɛ ka olugu lajɛn, ka o kɔnɔnɔsu, ka mankan wuri ka dugu bɛɛ ɲagami. O ka ɲɔgɔn cɛ ka taga Jasɔn ta so kɔnɔ, ko o bɛ taga Pɔli ni Silasi mina ka na ni o ye jama ɲa kɔrɔ.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 O ma taga Pɔli ni Silasi sɔrɔ yi minkɛ, o ka Jasɔn ni lanabaga dɔw mina ka olugu sama ka taga ni o ye fagamaw fɛ. O pɛrɛnna ko: «Aw y’a flɛ, mɔgɔ minw ka jamana bɛɛ ɲagami, olugu le sera an fɛ yan fana.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Jasɔn le sɔnna ka o lajigi a ta so kɔnɔ, k’a sɔrɔ o bɛ ko minw kɛra, o tɛ ben ni masacɛba Sezari ta sariyaw ye, sabu o ko masacɛ wɛrɛ bɛ yi, ko o ye Yesu ye.»
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 O kumaw ka jama ni fagamaw bɛɛ hakiri ɲagami.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Jasɔn ni tɔw ka wari le sara, fagamaw ka sɔrɔ ka o bla.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Ayiwa, lanabagaw ka Pɔli ni Silasi lataga Bere o lon yɛrɛ su fɛ. O sera yi minkɛ, o tagara don Yahudiyaw ta karanso* kɔnɔ.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Bere ta Yahudiyaw kɔnɔ tun ka ɲi ka tɛmɛ Tesaloniki taw kan pewu. Ala ta Kuma lamɛnni tun ka di o ye haali. Pɔli ni Silasi tun bɛ fɛn o fɛn fɔ o ye, olugu yɛrɛ tun bɛ o sɛgɛsɛgɛ lon o lon k’a flɛ ni a bɛnnin lo ni ciraw ta kuma ye.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 O Yahudiyaw caman lara Yesu ra; Gɛrɛkiw cɛ ra, musotɔgɔbatigi caman fana lara Yesu ra, ani cɛ caman.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Nka Tesaloniki Yahudiyaw nana a mɛn minkɛ ko Pɔli ni Silasi bɛ Ala ta Kuma fɔra Bere, o nana Bere dugumɔgɔw fana kɔnɔnɔsu ka o lawuri Pɔli ni Silasi kama.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Lanabagaw k’a ye ten minkɛ, o yɔrɔnin bɛɛ o tagara ni Pɔli ye kɔgɔjida ra ka taga kurunba dɔ ta; Silasi ni Timote tora Bere.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Dɔw ka Pɔli blasira ka taga se fɔ Atɛni. Pɔli blasirabagaw sekɔtɔ ka na Bere, Pɔli ka cira fɔ o ye ko o ye taga a fɔ Silasi ni Timote ye ko o ye teliya ka na ale kɔ.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Ka Pɔli to Atɛni, a bɛ Silasi ni Timote makɔnɔna, a k’a kɔrɔsi k’a ye ko Atɛni dugu fanin lo jow ra; o ko k’a jusu tɔɔrɔ kosɛbɛ.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 O kosɔn a tun bɛ to ka taga karanso* ra ka taga kuma ni Yahudiyaw ye, ani siya wɛrɛ mɔgɔ* minw bɛ siran Ala ɲa. Lon o lon a tun bɛ taga jamalajɛnyɔrɔ ra, ni a ka mɔgɔ minw sɔrɔ yi, a bɛ kuma olugu fɛ.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Epikuri ta mɔgɔw, ani Sitoyiki ta mɔgɔw ta lɔnnikɛbaga dɔw nana kuma damina ni Pɔli ye. Dɔw ko: «Cɛ kumacamantigi nin ko di dɛ!» Dɔw fana ko: «A bɛ i n’a fɔ a bɛ batofɛnkura dɔw ta ko le fɔra.» O ka o fɔ, sabu Pɔli tun bɛ Yesu ko waajuri kɛra, ka suw kunuko fɔ.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 O ka Pɔli wele ka taga ni a ye dugu kititigɛyɔrɔ ra, yɔrɔ min ye Areyopazi ye, k’a ɲininka ko: «I nana ni karankura min ye, yala an bɛ se ka dɔ mɛn o ra i fɛ wa?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Sabu an bɛ kuma minw mɛnna i fɛ, o bɛɛ ye kumakura le ye an ɲa na. O kosɔn an b’a fɛ i ye o kow gbɛya an ye.»
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Atɛni dugumɔgɔw, ani lonan minw bɛ o cɛ ra, olugu tun bɛ o ta wagati fanba bɛɛ kɛ kokuraw fɔri ni kokuraw lamɛnni le ra.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Pɔli lɔnin tora kititigɛyɔrɔ ra k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Aw Atɛnikaw, ne k’a kɔrɔsi k’a ye ko batofɛnw ko ka bon aw ma cogoya bɛɛ ra kosɛbɛ.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Sabu ne yaalayaalatɔ aw ta dugu kɔnɔ, ne ka aw ta sɔnnikɛyɔrɔw bɛɛ kɔrɔsi; ne ka aw ta sɔnnikɛyɔrɔ dɔ yɛrɛ ye, a sɛbɛra min kan ko: ‹Mɔgɔ tɛ batofɛn min suguya lɔn, o sɔnyɔrɔ le bɛ nin ye.› Ayiwa, aw bɛ min batora k’a sɔrɔ aw m’a lɔn, ne yɛrɛ nakun ye ka na o le ko fɔ aw ye.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Ala min ka dunuɲa ni a kɔnɔfɛnw bɛɛ dan, ale min ye sankolo ni dugukolo Matigi ye, ale tɛ sigi adamaden boro ta batoso lalaganin kɔnɔ.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Mɔgɔ boro fana tɛ baara kɛ a ye, k’a kɛ i n’a fɔ a mako b’a ra ko mɔgɔ ye a dɛmɛ; sabu ale yɛrɛ le bɛ ɲanamanya ni nɛnɛkiri ni fɛn bɛɛ di danfɛnw bɛɛ ma.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 A ka siyaw bɛɛ dan ka bɔ mɔgɔ kelen na, ka o sigi dugukolo fan bɛɛ ra, ka o ta wagati dantigɛ, ka o sigiyɔrɔw danw yira o ra.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 A ka o kɛ janko mɔgɔw ye ale yɔrɔɲini, ka jija k’a mɔmɔ ka a ɲini fɔ k’a sɔrɔ; o bɛɛ n’a ta, a yɔrɔ man jan an si ra.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Sabu ‹ale le ka an dan, ka an ɲanamanya, k’a to an bɛ se ka lamaga.› Aw ta dɔnkirilabaga dɔw fana ka o le fɔ ko: ‹An ye Ala ta denw le ye fana.›
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 «Ayiwa, ni an ye Ala denw ye, o tuma an man kan k’a miiri ko Ala bɛ i n’a fɔ batofɛn tɔw, mɔgɔ yɛrɛ boro ka o minw lalaga ni sanin ye, walama warigbɛ, walama kabakuru, ka kaɲa ni o yɛrɛ ta miiriya ye.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Ayiwa, Ala tɛ aw ta kolɔnbariya wagati ta kow jate tuun; nka sisan a b’a fɔ mɔgɔw bɛɛ ye yɔrɔ bɛɛ, ko o ka kan ka nimisa ka o kow dabla.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Sabu Ala ka lon dɔ sigi, lon min na a bɛna dunuɲa bɛɛ lajɛnnin ta kiti tigɛ terenninya kan, ale yɛrɛ ta mɔgɔ ɲanawolomani sababu ra; Ala ka ale le lakunu ka bɔ saya ra, janko mɔgɔw bɛɛ ye a lɔn ka la a ra ko Ala ka ale le ɲanawoloma.»
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Ayiwa, mɔgɔw nana suw kunuko kuma mɛn Pɔli da ra minkɛ dɔrɔn, dɔw ka kɛ yɛrɛko ye a ma, k’a lɔgɔbɔ. Dɔw fana ko: «Lon wɛrɛ an bɛna a tɔ lamɛn i fɛ.»
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Pɔli bɔra o cɛ ra ka taga.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 O bɛɛ n’a ta, mɔgɔ dɔw lara Yesu ra, ka fara Pɔli kan. Dugu kititigɛjama mɔgɔ kelen tun bɛ o ra, min ye Denisi ye, ani muso dɔ, min tɔgɔ tun ye ko Damarisi, ani mɔgɔ dama dama.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.