Atos 17
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, Pɔli ni Silasi tɛmɛna Anfipolisi, ani Apoloni fɛ, ka taga se Tesaloniki; Yahudiyaw ta karanso dɔ tun bɛ o dugu ra.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pɔli donna o karanso kɔnɔ, i n’a fɔ a tun bɛ deri k’a kɛ cogo min na; a kumana ni o yɔrɔ mɔgɔw ye kitabuw kɔnɔkumaw kan, fɔ Nɛnɛkirilon saba.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 Pɔli tun bɛ a fɔ o ye k’a yira o ra ko min kɛra Kisibaga* ye, ko o tun ka kan ka tɔɔrɔ, ka sa, ka kunu ka bɔ saya ra. A ko: «Ne bɛ Yesu min waajuri kɛra aw ye, ale le ye Kisibaga* ye.»
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Yahudiya dɔw k’a ye ko o kuma ye can ye, olugu fana lara Yesu ra ka fara Pɔli ni Silasi kan. Gɛrɛki Alaɲasiranbaga caman fana lara Yesu ra, ani musotɔgɔbatigi caman.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Nka ɲangboya ka Yahudiyaw sɔrɔ; o ka dugu mɔgɔkunntan dɔw nɛgɛ ka olugu lajɛn, ka o kɔnɔnɔsu, ka mankan wuri ka dugu bɛɛ ɲagami. O ka ɲɔgɔn cɛ ka taga Jasɔn ta so kɔnɔ, ko o bɛ taga Pɔli ni Silasi mina ka na ni o ye jama ɲa kɔrɔ.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 O ma taga Pɔli ni Silasi sɔrɔ yi minkɛ, o ka Jasɔn ni lanabaga dɔw mina ka olugu sama ka taga ni o ye fagamaw fɛ. O pɛrɛnna ko: «Aw y’a flɛ, mɔgɔ minw ka jamana bɛɛ ɲagami, olugu le sera an fɛ yan fana.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Jasɔn le sɔnna ka o lajigi a ta so kɔnɔ, k’a sɔrɔ o bɛ ko minw kɛra, o tɛ ben ni masacɛba Sezari ta sariyaw ye, sabu o ko masacɛ wɛrɛ bɛ yi, ko o ye Yesu ye.»
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 O kumaw ka jama ni fagamaw bɛɛ hakiri ɲagami.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 Jasɔn ni tɔw ka wari le sara, fagamaw ka sɔrɔ ka o bla.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Ayiwa, lanabagaw ka Pɔli ni Silasi lataga Bere o lon yɛrɛ su fɛ. O sera yi minkɛ, o tagara don Yahudiyaw ta karanso* kɔnɔ.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Bere ta Yahudiyaw kɔnɔ tun ka ɲi ka tɛmɛ Tesaloniki taw kan pewu. Ala ta Kuma lamɛnni tun ka di o ye haali. Pɔli ni Silasi tun bɛ fɛn o fɛn fɔ o ye, olugu yɛrɛ tun bɛ o sɛgɛsɛgɛ lon o lon k’a flɛ ni a bɛnnin lo ni ciraw ta kuma ye.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 O Yahudiyaw caman lara Yesu ra; Gɛrɛkiw cɛ ra, musotɔgɔbatigi caman fana lara Yesu ra, ani cɛ caman.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Nka Tesaloniki Yahudiyaw nana a mɛn minkɛ ko Pɔli ni Silasi bɛ Ala ta Kuma fɔra Bere, o nana Bere dugumɔgɔw fana kɔnɔnɔsu ka o lawuri Pɔli ni Silasi kama.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Lanabagaw k’a ye ten minkɛ, o yɔrɔnin bɛɛ o tagara ni Pɔli ye kɔgɔjida ra ka taga kurunba dɔ ta; Silasi ni Timote tora Bere.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Dɔw ka Pɔli blasira ka taga se fɔ Atɛni. Pɔli blasirabagaw sekɔtɔ ka na Bere, Pɔli ka cira fɔ o ye ko o ye taga a fɔ Silasi ni Timote ye ko o ye teliya ka na ale kɔ.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Ka Pɔli to Atɛni, a bɛ Silasi ni Timote makɔnɔna, a k’a kɔrɔsi k’a ye ko Atɛni dugu fanin lo jow ra; o ko k’a jusu tɔɔrɔ kosɛbɛ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 O kosɔn a tun bɛ to ka taga karanso* ra ka taga kuma ni Yahudiyaw ye, ani siya wɛrɛ mɔgɔ* minw bɛ siran Ala ɲa. Lon o lon a tun bɛ taga jamalajɛnyɔrɔ ra, ni a ka mɔgɔ minw sɔrɔ yi, a bɛ kuma olugu fɛ.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Epikuri ta mɔgɔw, ani Sitoyiki ta mɔgɔw ta lɔnnikɛbaga dɔw nana kuma damina ni Pɔli ye. Dɔw ko: «Cɛ kumacamantigi nin ko di dɛ!» Dɔw fana ko: «A bɛ i n’a fɔ a bɛ batofɛnkura dɔw ta ko le fɔra.» O ka o fɔ, sabu Pɔli tun bɛ Yesu ko waajuri kɛra, ka suw kunuko fɔ.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 O ka Pɔli wele ka taga ni a ye dugu kititigɛyɔrɔ ra, yɔrɔ min ye Areyopazi ye, k’a ɲininka ko: «I nana ni karankura min ye, yala an bɛ se ka dɔ mɛn o ra i fɛ wa?
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 Sabu an bɛ kuma minw mɛnna i fɛ, o bɛɛ ye kumakura le ye an ɲa na. O kosɔn an b’a fɛ i ye o kow gbɛya an ye.»
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 Atɛni dugumɔgɔw, ani lonan minw bɛ o cɛ ra, olugu tun bɛ o ta wagati fanba bɛɛ kɛ kokuraw fɔri ni kokuraw lamɛnni le ra.
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Pɔli lɔnin tora kititigɛyɔrɔ ra k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Aw Atɛnikaw, ne k’a kɔrɔsi k’a ye ko batofɛnw ko ka bon aw ma cogoya bɛɛ ra kosɛbɛ.
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 Sabu ne yaalayaalatɔ aw ta dugu kɔnɔ, ne ka aw ta sɔnnikɛyɔrɔw bɛɛ kɔrɔsi; ne ka aw ta sɔnnikɛyɔrɔ dɔ yɛrɛ ye, a sɛbɛra min kan ko: ‹Mɔgɔ tɛ batofɛn min suguya lɔn, o sɔnyɔrɔ le bɛ nin ye.› Ayiwa, aw bɛ min batora k’a sɔrɔ aw m’a lɔn, ne yɛrɛ nakun ye ka na o le ko fɔ aw ye.
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 Ala min ka dunuɲa ni a kɔnɔfɛnw bɛɛ dan, ale min ye sankolo ni dugukolo Matigi ye, ale tɛ sigi adamaden boro ta batoso lalaganin kɔnɔ.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Mɔgɔ boro fana tɛ baara kɛ a ye, k’a kɛ i n’a fɔ a mako b’a ra ko mɔgɔ ye a dɛmɛ; sabu ale yɛrɛ le bɛ ɲanamanya ni nɛnɛkiri ni fɛn bɛɛ di danfɛnw bɛɛ ma.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 A ka siyaw bɛɛ dan ka bɔ mɔgɔ kelen na, ka o sigi dugukolo fan bɛɛ ra, ka o ta wagati dantigɛ, ka o sigiyɔrɔw danw yira o ra.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 A ka o kɛ janko mɔgɔw ye ale yɔrɔɲini, ka jija k’a mɔmɔ ka a ɲini fɔ k’a sɔrɔ; o bɛɛ n’a ta, a yɔrɔ man jan an si ra.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Sabu ‹ale le ka an dan, ka an ɲanamanya, k’a to an bɛ se ka lamaga.› Aw ta dɔnkirilabaga dɔw fana ka o le fɔ ko: ‹An ye Ala ta denw le ye fana.›
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 «Ayiwa, ni an ye Ala denw ye, o tuma an man kan k’a miiri ko Ala bɛ i n’a fɔ batofɛn tɔw, mɔgɔ yɛrɛ boro ka o minw lalaga ni sanin ye, walama warigbɛ, walama kabakuru, ka kaɲa ni o yɛrɛ ta miiriya ye.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Ayiwa, Ala tɛ aw ta kolɔnbariya wagati ta kow jate tuun; nka sisan a b’a fɔ mɔgɔw bɛɛ ye yɔrɔ bɛɛ, ko o ka kan ka nimisa ka o kow dabla.
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 Sabu Ala ka lon dɔ sigi, lon min na a bɛna dunuɲa bɛɛ lajɛnnin ta kiti tigɛ terenninya kan, ale yɛrɛ ta mɔgɔ ɲanawolomani sababu ra; Ala ka ale le lakunu ka bɔ saya ra, janko mɔgɔw bɛɛ ye a lɔn ka la a ra ko Ala ka ale le ɲanawoloma.»
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Ayiwa, mɔgɔw nana suw kunuko kuma mɛn Pɔli da ra minkɛ dɔrɔn, dɔw ka kɛ yɛrɛko ye a ma, k’a lɔgɔbɔ. Dɔw fana ko: «Lon wɛrɛ an bɛna a tɔ lamɛn i fɛ.»
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 Pɔli bɔra o cɛ ra ka taga.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 O bɛɛ n’a ta, mɔgɔ dɔw lara Yesu ra, ka fara Pɔli kan. Dugu kititigɛjama mɔgɔ kelen tun bɛ o ra, min ye Denisi ye, ani muso dɔ, min tɔgɔ tun ye ko Damarisi, ani mɔgɔ dama dama.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.