Atos 10
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Cɛ dɔ tun bɛ Sezare, min tɔgɔ tun ye ko Kɔrinɛli; sorasikuru min bɛ wele ko Itali sorasikuru, ale tun ye o sorasikuru kuntigiba dɔ ye.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 O cɛ tun ye Alaɲasiranbaga ye, ani Ala batobaga, a ni a ta somɔgɔw bɛɛ. A tun bɛ saraka caman bɔ ka Yahudiya fagantanw sɔn, ka Ala daari tuma bɛɛ.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ayiwa, lon dɔ wulada fɛ, Kɔrinɛli k’a ye ko Ala ta mɛlɛkɛ dɔ nana don ale fɛ bon kɔnɔ, ka a wele ko: «Kɔrinɛli!»
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Kɔrinɛli k’a ɲa lɔ mɛlɛkɛ ra; a siranna. A ko: «Mun lo, Matigi?» Mɛlɛkɛ k’a fɔ a ye ko: «I ta Aladaariw ni i ta sarakaw diyara Ala ye; Ala ka a hakiri to i ra.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Ayiwa, mɔgɔ dɔw ci sisan ka taga Zafa, ka taga cɛ dɔ wele ka na, min tɔgɔ ye ko Simɔn, ani a bɛ wele fana ko Piyɛri.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 A bɛ gbolologibaga dɔ ta so, o fana tɔgɔ ye ko Simɔn; o ta bon bɛ kɔgɔjida ra.»
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Mɛlɛkɛ min kumana Kɔrinɛli fɛ, o tagara minkɛ dɔrɔn, Kɔrinɛli ka a ta baaraden fla wele, ani sorasicɛ kelen, min tun ye a jɛnɲɔgɔn ye; o fana tun ye Alaɲasiranbaga ye.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Ayiwa, mɛlɛkɛ ka kuma min fɔ, a ka o bɛɛ lakari olugu ye, ka o ci ka taga Zafa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 O lon dugusagbɛ, o mɔgɔ saba tagatɔ, o surunyara Zafa ra minkɛ, o wagati ra Piyɛri tun yɛlɛnna biribon kunna ka Ala daari; o y’a sɔrɔ tere tun bɛ kuncɛ.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Kɔngɔ nana Piyɛri sɔrɔ, a ko a bɛ domuni kɛ. Ka o to domuni labɛn na, Ala ka fɛn dɔ yira Piyɛri ra.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 A ka sankolo dayɛlɛnin ye, ka fɛn dɔ ye i ko faniba dɔ, a sirinin bɛ a kun naani na, a bɛ jigira ka na dugu ma.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Bɛgan suguya bɛɛ, ani dugukolo fɛn fofotaw, ani kɔnɔ suguya bɛɛ tun bɛ o fani kɔnɔ.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Kumakan dɔ ko Piyɛri ma ko: «Piyɛri, wuri ka dɔ faga k’a domu.»
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Piyɛri ko: «Ɔn-ɔn, Matigi, sabu ne ma fɛn nɔgɔnin, walama fɛn saninyabari si domu ka ye.»
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Piyɛri ka o kumakan mɛn tuun a siɲaga flanan na, ko: «Ala k’a latigɛ ko fɛn min saninyara, ele man kan ka o jate fɛn nɔgɔninw ye.»
15 A voz falou de novo com ele:
16 O kuma fɔra ka se fɔ siɲaga saba; o kɔ, o yɔrɔnin bɛɛ o faniba kɔrɔtara ka taga sankolo kɔnɔ.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Piyɛri hakiri tun ɲagamina; a ka fɛn minw ye, a tun bɛ miirira o kɔrɔ ra. O wagati ra, Kɔrinɛli tun ka mɔgɔ minw ci, olugu nana se Zafa, ka Simɔn ta yɔrɔ koɲininka; o ka yɔrɔ yira o ra minkɛ, o tagara lɔ luda ra.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 O ka weleri kɛ, ka ɲininkari kɛ ko: «Simɔn min bɛ wele ko Piyɛri, ale bɛ yan le wa?»
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Piyɛri ka fɛn minw ye, a belen tun bɛ miirira o kɔrɔ ra minkɛ, Nin Saninman* k’a fɔ a ye ko: «A flɛ, mɔgɔ saba bɛ i koɲininkara kɛnɛ ma.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Wuri ka jigi, ka taga ni o ye, i kana sigiya; sabu ne le ka o ci i fɛ.»
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Piyɛri jigira ka na o nɔ fɛ; a ko: «Aw bɛ mɔgɔ min yɔrɔɲinina, ne lo. Aw nakun ye juman le ye ne fɛ?»
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 O mɔgɔw ka Piyɛri jaabi ko: «Sorasikuntigi Kɔrinɛli le ka an ci; mɔgɔ terennin lo, a bɛ siran Ala ɲa fana. Yahudiyaw bɛɛ bɛ a tɔgɔɲuman fɔra. Ala ta mɛlɛkɛ saninman dɔ ka a yɛrɛ yira a ra k’a fɔ a ye ko a ye i wele ka na a ta so, janko ka i ta kumaw lamɛn.»
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Piyɛri ka o ladon so kɔnɔ, ka siyɔrɔ di o ma. O dugusagbɛ a tagara ni o ye. Zafa lanabaga dɔw tagara ni o ye fana.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 O lon dugusagbɛ, o sera Sezare. O y’a sɔrɔ Kɔrinɛli tun k’a ta somɔgɔw ni a teri ɲanamanw lajɛn a ta so kɔnɔ, ka Piyɛri makɔnɔ.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Piyɛri dontɔ so kɔnɔ, Kɔrinɛli nana a kunbɛn, ka a kinbiri gban Piyɛri kɔrɔ.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Nka Piyɛri ka a lawuri k’a fɔ a ye ko: «I wuri, ne fana ye adamaden le ye.»
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Ka Piyɛri to kuma ra ni Kɔrinɛli ye, a donna bon kɔnɔ ka mɔgɔ caman lajɛnnin yi.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Piyɛri k’a fɔ o ye ko: «Aw k’a lɔn ko ka kaɲa ni an ta sariya* ye, Yahudiya si man kan ka jɛnɲɔgɔnya kɛ ni siya wɛrɛ mɔgɔ* ye, walama ka don a ta so kɔnɔ. Nka Ala k’a yira ne ra ko ne man kan ka mɔgɔ si jate mɔgɔ nɔgɔnin ye, walama mɔgɔ saninyabari.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 O le kosɔn aw ka mɔgɔw ci ka taga ne wele minkɛ, ne nana, hali ne ma sɔsɔri kɛ. Ayiwa, sisan ne bɛ aw ɲininka: ‹Aw ka ne wele ka na kun juman le ra?› »
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Kɔrinɛli ka Piyɛri jaabi ko: «Bi ye a tere naani ye, ka ne to Aladaari ra ne ta bon kɔnɔ wulada fɛ nin wagati ɲɔgɔn na, ne barara ka cɛ dɔ lɔnin ye ne ɲa kɔrɔ, deregegbɛ bɛ a kan na, a bɛ manamanana. A ko ne ma ko:
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 ‹Kɔrinɛli, i ta Aladaari minana; i ka koɲuman o koɲuman kɛ, Ala hakiri tora o bɛɛ ra fana.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Mɔgɔ dɔw ci ka taga Zafa, ka taga Simɔn wele, min tɔgɔ lara fana ko Piyɛri. A bɛ cɛ dɔ ta lu kɔnɔ, o fana tɔgɔ ye ko Simɔn, a bɛ gbolobaara kɛ, a ta lu bɛ kɔgɔjida ra.›
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 O yɔrɔnin kelen bɛɛ ne ka mɔgɔ dɔw ci ka taga i wele; i nako ɲana. Ayiwa, sisan an bɛɛ lajɛnnin flɛ yan Ala ɲa kɔrɔ; Matigi ka fɛn o fɛn yira i ra, an b’a fɛ ka o lamɛn.»
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 O tuma Piyɛri ka kuma ta k’a fɔ ko: «Can ra, ne k’a lɔn sisan ko Ala tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra,
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 nka siya o siya ra, mɔgɔ min bɛ siran Ala ɲa, ka tagama terenninya kan, o tigi ko ka di Ala ye.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Ala ka a ta kuma lase Izirayɛlimɔgɔw ma, ka hɛra Kibaro Diman* fɔ o ye Yesu Kirisita baraka ra. Ale le ye mɔgɔ bɛɛ Matigi ye;
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Yesu ta koɲaw kɛra cogo min na Zude jamana yɔrɔ bɛɛ ra, k’a damina Galile, aw yɛrɛ ka o kow bɛɛ lɔn. O kow kɛra Yuhana ta waajuri ni a ta batizeri* kɔ fɛ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Ayiwa, Ala ka Yesu Nazarɛtikacɛ ɲanawoloma cogo min na k’a fa Nin Saninman* na, ka sebagaya di a ma, aw ka o lɔn. A tun bɛ yɔrɔw yaalayaala, ka koɲuman kɛ mɔgɔw ye, ani minw bɛɛ tun bɛ Setana ta jɔnya ra, a tun bɛ olugu bɛɛ kisi ka bɔ o jɔnya ra, sabu Ala tun bɛ ni a ye.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Yesu ka ko o ko kɛ Yahudiyaw ta jamana ra, ani Zeruzalɛmu dugu yɛrɛ kɔnɔ, anw ye o kow seerew ye. O k’a mina k’a gbengben yiri ra k’a faga.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Nka a saya tere sabanan, Ala ka a lakunu ka bɔ saya ra, k’a to a ye a yɛrɛ yira mɔgɔw ra.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Mɔgɔw bɛɛ m’a ye, nka Ala tun ka anw minw ɲanawoloma kakɔrɔ ka kɛ a seerew ye, anw le k’a ye, an minw ka domuni kɛ, ani ka minnin kɛ ni a ye, a kununin kɔ ka bɔ saya ra.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Yesu ka nin ci di anw ma ko an ye mɔgɔw waaju, k’a fɔ k’a gbɛlɛya ko Ala ka Yesu le sigi k’a kɛ suw, ani ɲanamanw ta kititigɛbaga ye.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ciraw bɛɛ kɛra seerew ye k’a fɔ ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka la Yesu ra, o tigi bɛ jurumun yafa sɔrɔ a tɔgɔ baraka ra.»
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Ka Piyɛri to o kuma ra, Nin Saninman* jigira a lamɛnbagaw bɛɛ kan.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Yahudiya lanabaga minw tun ka Piyɛri blasira, olugu kabakoyara k’a ye ko Ala ka Nin Saninman di, k’a lajigi siya wɛrɛ mɔgɔw* fana kan.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Sabu o k’a ye ko o mɔgɔw bɛ kumana kan wɛrɛw ra, ka Ala bonya.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 O tuma Piyɛri ko: «Mɔgɔ minw ka Nin Saninman sɔrɔ i ko anw fana k’a sɔrɔ cogo min na, yala an bɛ se ka olugu bari ko o kana batize ji ra wa?»
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 O ra, Piyɛri k’a latigɛ ko o mɔgɔw ye batize Yesu Kirisita tɔgɔ ra.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.