Atos 10

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cɛ dɔ tun bɛ Sezare, min tɔgɔ tun ye ko Kɔrinɛli; sorasikuru min bɛ wele ko Itali sorasikuru, ale tun ye o sorasikuru kuntigiba dɔ ye.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 O cɛ tun ye Alaɲasiranbaga ye, ani Ala batobaga, a ni a ta somɔgɔw bɛɛ. A tun bɛ saraka caman bɔ ka Yahudiya fagantanw sɔn, ka Ala daari tuma bɛɛ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ayiwa, lon dɔ wulada fɛ, Kɔrinɛli k’a ye ko Ala ta mɛlɛkɛ dɔ nana don ale fɛ bon kɔnɔ, ka a wele ko: «Kɔrinɛli!»
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Kɔrinɛli k’a ɲa lɔ mɛlɛkɛ ra; a siranna. A ko: «Mun lo, Matigi?» Mɛlɛkɛ k’a fɔ a ye ko: «I ta Aladaariw ni i ta sarakaw diyara Ala ye; Ala ka a hakiri to i ra.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Ayiwa, mɔgɔ dɔw ci sisan ka taga Zafa, ka taga cɛ dɔ wele ka na, min tɔgɔ ye ko Simɔn, ani a bɛ wele fana ko Piyɛri.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 A bɛ gbolologibaga dɔ ta so, o fana tɔgɔ ye ko Simɔn; o ta bon bɛ kɔgɔjida ra.»
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Mɛlɛkɛ min kumana Kɔrinɛli fɛ, o tagara minkɛ dɔrɔn, Kɔrinɛli ka a ta baaraden fla wele, ani sorasicɛ kelen, min tun ye a jɛnɲɔgɔn ye; o fana tun ye Alaɲasiranbaga ye.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Ayiwa, mɛlɛkɛ ka kuma min fɔ, a ka o bɛɛ lakari olugu ye, ka o ci ka taga Zafa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 O lon dugusagbɛ, o mɔgɔ saba tagatɔ, o surunyara Zafa ra minkɛ, o wagati ra Piyɛri tun yɛlɛnna biribon kunna ka Ala daari; o y’a sɔrɔ tere tun bɛ kuncɛ.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Kɔngɔ nana Piyɛri sɔrɔ, a ko a bɛ domuni kɛ. Ka o to domuni labɛn na, Ala ka fɛn dɔ yira Piyɛri ra.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 A ka sankolo dayɛlɛnin ye, ka fɛn dɔ ye i ko faniba dɔ, a sirinin bɛ a kun naani na, a bɛ jigira ka na dugu ma.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Bɛgan suguya bɛɛ, ani dugukolo fɛn fofotaw, ani kɔnɔ suguya bɛɛ tun bɛ o fani kɔnɔ.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Kumakan dɔ ko Piyɛri ma ko: «Piyɛri, wuri ka dɔ faga k’a domu.»
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Piyɛri ko: «Ɔn-ɔn, Matigi, sabu ne ma fɛn nɔgɔnin, walama fɛn saninyabari si domu ka ye.»
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Piyɛri ka o kumakan mɛn tuun a siɲaga flanan na, ko: «Ala k’a latigɛ ko fɛn min saninyara, ele man kan ka o jate fɛn nɔgɔninw ye.»
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 O kuma fɔra ka se fɔ siɲaga saba; o kɔ, o yɔrɔnin bɛɛ o faniba kɔrɔtara ka taga sankolo kɔnɔ.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Piyɛri hakiri tun ɲagamina; a ka fɛn minw ye, a tun bɛ miirira o kɔrɔ ra. O wagati ra, Kɔrinɛli tun ka mɔgɔ minw ci, olugu nana se Zafa, ka Simɔn ta yɔrɔ koɲininka; o ka yɔrɔ yira o ra minkɛ, o tagara lɔ luda ra.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 O ka weleri kɛ, ka ɲininkari kɛ ko: «Simɔn min bɛ wele ko Piyɛri, ale bɛ yan le wa?»
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Piyɛri ka fɛn minw ye, a belen tun bɛ miirira o kɔrɔ ra minkɛ, Nin Saninman* k’a fɔ a ye ko: «A flɛ, mɔgɔ saba bɛ i koɲininkara kɛnɛ ma.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Wuri ka jigi, ka taga ni o ye, i kana sigiya; sabu ne le ka o ci i fɛ.»
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Piyɛri jigira ka na o nɔ fɛ; a ko: «Aw bɛ mɔgɔ min yɔrɔɲinina, ne lo. Aw nakun ye juman le ye ne fɛ?»
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 O mɔgɔw ka Piyɛri jaabi ko: «Sorasikuntigi Kɔrinɛli le ka an ci; mɔgɔ terennin lo, a bɛ siran Ala ɲa fana. Yahudiyaw bɛɛ bɛ a tɔgɔɲuman fɔra. Ala ta mɛlɛkɛ saninman dɔ ka a yɛrɛ yira a ra k’a fɔ a ye ko a ye i wele ka na a ta so, janko ka i ta kumaw lamɛn.»
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Piyɛri ka o ladon so kɔnɔ, ka siyɔrɔ di o ma. O dugusagbɛ a tagara ni o ye. Zafa lanabaga dɔw tagara ni o ye fana.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 O lon dugusagbɛ, o sera Sezare. O y’a sɔrɔ Kɔrinɛli tun k’a ta somɔgɔw ni a teri ɲanamanw lajɛn a ta so kɔnɔ, ka Piyɛri makɔnɔ.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Piyɛri dontɔ so kɔnɔ, Kɔrinɛli nana a kunbɛn, ka a kinbiri gban Piyɛri kɔrɔ.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Nka Piyɛri ka a lawuri k’a fɔ a ye ko: «I wuri, ne fana ye adamaden le ye.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Ka Piyɛri to kuma ra ni Kɔrinɛli ye, a donna bon kɔnɔ ka mɔgɔ caman lajɛnnin yi.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Piyɛri k’a fɔ o ye ko: «Aw k’a lɔn ko ka kaɲa ni an ta sariya* ye, Yahudiya si man kan ka jɛnɲɔgɔnya kɛ ni siya wɛrɛ mɔgɔ* ye, walama ka don a ta so kɔnɔ. Nka Ala k’a yira ne ra ko ne man kan ka mɔgɔ si jate mɔgɔ nɔgɔnin ye, walama mɔgɔ saninyabari.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 O le kosɔn aw ka mɔgɔw ci ka taga ne wele minkɛ, ne nana, hali ne ma sɔsɔri kɛ. Ayiwa, sisan ne bɛ aw ɲininka: ‹Aw ka ne wele ka na kun juman le ra?› »
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Kɔrinɛli ka Piyɛri jaabi ko: «Bi ye a tere naani ye, ka ne to Aladaari ra ne ta bon kɔnɔ wulada fɛ nin wagati ɲɔgɔn na, ne barara ka cɛ dɔ lɔnin ye ne ɲa kɔrɔ, deregegbɛ bɛ a kan na, a bɛ manamanana. A ko ne ma ko:
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 ‹Kɔrinɛli, i ta Aladaari minana; i ka koɲuman o koɲuman kɛ, Ala hakiri tora o bɛɛ ra fana.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Mɔgɔ dɔw ci ka taga Zafa, ka taga Simɔn wele, min tɔgɔ lara fana ko Piyɛri. A bɛ cɛ dɔ ta lu kɔnɔ, o fana tɔgɔ ye ko Simɔn, a bɛ gbolobaara kɛ, a ta lu bɛ kɔgɔjida ra.›
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 O yɔrɔnin kelen bɛɛ ne ka mɔgɔ dɔw ci ka taga i wele; i nako ɲana. Ayiwa, sisan an bɛɛ lajɛnnin flɛ yan Ala ɲa kɔrɔ; Matigi ka fɛn o fɛn yira i ra, an b’a fɛ ka o lamɛn.»
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 O tuma Piyɛri ka kuma ta k’a fɔ ko: «Can ra, ne k’a lɔn sisan ko Ala tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra,
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 nka siya o siya ra, mɔgɔ min bɛ siran Ala ɲa, ka tagama terenninya kan, o tigi ko ka di Ala ye.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ala ka a ta kuma lase Izirayɛlimɔgɔw ma, ka hɛra Kibaro Diman* fɔ o ye Yesu Kirisita baraka ra. Ale le ye mɔgɔ bɛɛ Matigi ye;
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Yesu ta koɲaw kɛra cogo min na Zude jamana yɔrɔ bɛɛ ra, k’a damina Galile, aw yɛrɛ ka o kow bɛɛ lɔn. O kow kɛra Yuhana ta waajuri ni a ta batizeri* kɔ fɛ.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Ayiwa, Ala ka Yesu Nazarɛtikacɛ ɲanawoloma cogo min na k’a fa Nin Saninman* na, ka sebagaya di a ma, aw ka o lɔn. A tun bɛ yɔrɔw yaalayaala, ka koɲuman kɛ mɔgɔw ye, ani minw bɛɛ tun bɛ Setana ta jɔnya ra, a tun bɛ olugu bɛɛ kisi ka bɔ o jɔnya ra, sabu Ala tun bɛ ni a ye.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Yesu ka ko o ko kɛ Yahudiyaw ta jamana ra, ani Zeruzalɛmu dugu yɛrɛ kɔnɔ, anw ye o kow seerew ye. O k’a mina k’a gbengben yiri ra k’a faga.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Nka a saya tere sabanan, Ala ka a lakunu ka bɔ saya ra, k’a to a ye a yɛrɛ yira mɔgɔw ra.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Mɔgɔw bɛɛ m’a ye, nka Ala tun ka anw minw ɲanawoloma kakɔrɔ ka kɛ a seerew ye, anw le k’a ye, an minw ka domuni kɛ, ani ka minnin kɛ ni a ye, a kununin kɔ ka bɔ saya ra.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Yesu ka nin ci di anw ma ko an ye mɔgɔw waaju, k’a fɔ k’a gbɛlɛya ko Ala ka Yesu le sigi k’a kɛ suw, ani ɲanamanw ta kititigɛbaga ye.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Ciraw bɛɛ kɛra seerew ye k’a fɔ ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka la Yesu ra, o tigi bɛ jurumun yafa sɔrɔ a tɔgɔ baraka ra.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Ka Piyɛri to o kuma ra, Nin Saninman* jigira a lamɛnbagaw bɛɛ kan.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Yahudiya lanabaga minw tun ka Piyɛri blasira, olugu kabakoyara k’a ye ko Ala ka Nin Saninman di, k’a lajigi siya wɛrɛ mɔgɔw* fana kan.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Sabu o k’a ye ko o mɔgɔw bɛ kumana kan wɛrɛw ra, ka Ala bonya.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 O tuma Piyɛri ko: «Mɔgɔ minw ka Nin Saninman sɔrɔ i ko anw fana k’a sɔrɔ cogo min na, yala an bɛ se ka olugu bari ko o kana batize ji ra wa?»
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 O ra, Piyɛri k’a latigɛ ko o mɔgɔw ye batize Yesu Kirisita tɔgɔ ra.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.