Apocalipse 10
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 O kɔ, ne ka mɛlɛkɛ barakaman dɔ ye, a bɛ jigira ka bɔ sankolo ra, sankaba dɔ ka a melege, sanmuru b’a kunna, a ɲa bɛ i ko tere, a senw bɛ i ko samasen tasumamanw.
1 E eu vi um outro anjo poderoso descer do céu, vestido com uma nuvem; e um arco-íris estava sobre a sua cabeça, e a sua face era como o sol, e seus pés como pilares de fogo.
2 Kitabu fitini dɔ dayɛlɛnin tun bɛ a boro. A ka a kininsen lɔ kɔgɔji kan, ka a numansen lɔ dugukolo kan.
2 E ele tinha em sua mão um pequeno livro aberto; e ele pôs o seu pé direito sobre o mar, e o seu pé esquerdo sobre a terra,
3 A pɛrɛnna kosɛbɛ i ko jara bɛ kasi cogo min na. A pɛrɛnna minkɛ, sankurukan wolonfla kan bɔra.
3 e clamou em alta voz, como quando um leão ruge; e quando ele clamou, sete trovões proferiram suas vozes.
4 O sankurukan wolonfla ka o kan bɔ minkɛ, ne tun b’a fɛ ka o ko sɛbɛ; nka ne ka kan dɔ mɛn ka bɔ sankolo kɔnɔ, o ko ne ma ko: «Sankurukan wolonfla ka min fɔ, o gundo mara i kɔnɔ, i kana o sɛbɛ.»
4 E quando os sete trovões proferiram suas vozes, eu estava prestes a escrever; e ouvi uma voz do céu me dizendo: Sela essas coisas que os sete trovões proferiram, e não as escrevas.
5 Mɛlɛkɛ min tun ka a sen kelen lɔ kɔgɔji kan, ka kelen lɔ dugukolo kan, ale ka a kininboro wuri san fɛ ka kari.
5 E o anjo que eu vi em pé sobre o mar, e sobre a terra levantou sua mão ao céu;
6 A ko: «Ala min bɛ yi tuma bɛɛ, ani wagati bɛɛ, min ka sankolo ni a kɔnɔfɛnw dan, ka dugukolo ni a kɔnɔfɛnw dan, ka kɔgɔji ni a kɔnɔfɛnw dan, ne bɛ kari o Ala ra, ko wagati sera, makɔnɔni tɛna kɛ tuun.
6 e jurou por aquele que vive para sempre e sempre, o qual criou o céu, e as coisas que nele há, e a terra, e as coisas que nela há; e o mar, e as coisas que nele há, que não haverá mais tempo.
7 Ni mɛlɛkɛ wolonflanan nana a kan bɔ lon minw na, ni a nana a ta buru fiyɛ, o tuma Ala tun ka gundoko min latigɛ, a bɛna o kɛ. A tun kɔnna ka o fɔ ciraw ye, minw ye a ta jɔnw ye.»
7 Mas nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele começar a soar, o mistério de Deus será cumprido, como ele declarou a seus servos, os profetas.
8 Ne tun kɔnna ka kan min mɛn ka bɔ sankolo kɔnɔ, o kumana ne fɛ tuun, ko: «Taga kitabu fitini dayɛlɛnin mina mɛlɛkɛ boro, mɛlɛkɛ min lɔnin bɛ kɔgɔji ni dugukolo kan.»
8 E a voz que eu ouvi do céu falou comigo novamente, e disse: Vai e toma o pequeno livro que está aberto na mão do anjo que esteve em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Ne tagara mɛlɛkɛ fɛ, ko a ye kitabu fitini di ne ma. A ko ne ma ko: «A mina k’a kunu. A bɛna i kɔnɔ bɛɛ kunaya, nka a bɛna timiya i da ra i ko li.»
9 E eu fui até o anjo, e lhe disse: Dá-me o pequeno livro. E ele me disse: Toma-o e come-o; e ele fará teu ventre amargo, mas em tua boca será doce como o mel.
10 Ayiwa, ne ka kitabu fitini mina mɛlɛkɛ boro k’a kunu. A timiyara ne da ra i ko li, nka a domuni kɔ, a kunayara fɔ ka ne kɔnɔ dimi.
10 E eu tomei o pequeno livro da mão do anjo, e o comi; e ele era na minha boca doce como o mel; e assim que eu terminei de comê-lo, meu ventre ficou amargo.
11 O kɔ, o ko ne ma ko: «I ka kan ka ciraya kɛ tuun ka mɔgɔ caman ta kow fɔ, ani jamana caman, ani siya caman, ani masacɛ caman.»
11 E ele me disse: Tu deves profetizar novamente diante de muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.