Apocalipse 10

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 O kɔ, ne ka mɛlɛkɛ barakaman dɔ ye, a bɛ jigira ka bɔ sankolo ra, sankaba dɔ ka a melege, sanmuru b’a kunna, a ɲa bɛ i ko tere, a senw bɛ i ko samasen tasumamanw.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça; o rosto era como o sol, e as pernas, como colunas de fogo;
2 Kitabu fitini dɔ dayɛlɛnin tun bɛ a boro. A ka a kininsen lɔ kɔgɔji kan, ka a numansen lɔ dugukolo kan.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra,
3 A pɛrɛnna kosɛbɛ i ko jara bɛ kasi cogo min na. A pɛrɛnna minkɛ, sankurukan wolonfla kan bɔra.
3 e bradou em grande voz, como ruge um leão, e, quando bradou, desferiram os sete trovões as suas próprias vozes.
4 O sankurukan wolonfla ka o kan bɔ minkɛ, ne tun b’a fɛ ka o ko sɛbɛ; nka ne ka kan dɔ mɛn ka bɔ sankolo kɔnɔ, o ko ne ma ko: «Sankurukan wolonfla ka min fɔ, o gundo mara i kɔnɔ, i kana o sɛbɛ.»
4 Logo que falaram os sete trovões, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: Guarda em segredo as coisas que os sete trovões falaram e não as escrevas.
5 Mɛlɛkɛ min tun ka a sen kelen lɔ kɔgɔji kan, ka kelen lɔ dugukolo kan, ale ka a kininboro wuri san fɛ ka kari.
5 Então, o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 A ko: «Ala min bɛ yi tuma bɛɛ, ani wagati bɛɛ, min ka sankolo ni a kɔnɔfɛnw dan, ka dugukolo ni a kɔnɔfɛnw dan, ka kɔgɔji ni a kɔnɔfɛnw dan, ne bɛ kari o Ala ra, ko wagati sera, makɔnɔni tɛna kɛ tuun.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles existe: Já não haverá demora,
7 Ni mɛlɛkɛ wolonflanan nana a kan bɔ lon minw na, ni a nana a ta buru fiyɛ, o tuma Ala tun ka gundoko min latigɛ, a bɛna o kɛ. A tun kɔnna ka o fɔ ciraw ye, minw ye a ta jɔnw ye.»
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, cumprir-se-á, então, o mistério de Deus, segundo ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Ne tun kɔnna ka kan min mɛn ka bɔ sankolo kɔnɔ, o kumana ne fɛ tuun, ko: «Taga kitabu fitini dayɛlɛnin mina mɛlɛkɛ boro, mɛlɛkɛ min lɔnin bɛ kɔgɔji ni dugukolo kan.»
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: Vai e toma o livro que se acha aberto na mão do anjo em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Ne tagara mɛlɛkɛ fɛ, ko a ye kitabu fitini di ne ma. A ko ne ma ko: «A mina k’a kunu. A bɛna i kɔnɔ bɛɛ kunaya, nka a bɛna timiya i da ra i ko li.»
9 Fui, pois, ao anjo, dizendo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: Toma-o e devora-o; certamente, ele será amargo ao teu estômago, mas, na tua boca, doce como mel.
10 Ayiwa, ne ka kitabu fitini mina mɛlɛkɛ boro k’a kunu. A timiyara ne da ra i ko li, nka a domuni kɔ, a kunayara fɔ ka ne kɔnɔ dimi.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo e o devorei, e, na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 O kɔ, o ko ne ma ko: «I ka kan ka ciraya kɛ tuun ka mɔgɔ caman ta kow fɔ, ani jamana caman, ani siya caman, ani masacɛ caman.»
11 Então, me disseram: É necessário que ainda profetizes a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.