2 Samuel 6
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 O kɔ, Dawuda ka Izirayɛli kɛrɛkɛcɛfariw bɛɛ lajɛn tuun; o bɛɛ lajɛnnin tun ye cɛ waga bisaba (30 000).
1 E tornou Davi a ajuntar todos os escolhidos de Israel, em número de trinta mil.
2 A wurira ni o mɔgɔw ye ka taga Baali, Zuda mara ra, ko a bɛ taga Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ta. Ala tɔgɔ, Fangatigi Ala yɛrɛ tɔgɔ, o le bɛ o kɛsu kan; serubɛn mɛlɛkɛ bisigiya fla minw bɛ kɛsu datugunan san fɛ, Ala sigiyɔrɔ bɛ o serubɛn mɛlɛkɛ fla le cɛ ma.
2 E levantou-se Davi e partiu com todo o povo que tinha consigo de Baalá de Judá, para levarem dali para cima a arca de Deus, sobre a qual se invoca o Nome, o nome do Senhor dos Exércitos, que se assenta entre os querubins.
3 O ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu labɔ Abinadabu ta so kɔnɔ; o so tun bɛ kongori dɔ le kunna. O k’a bla misiwotorokura dɔ kɔnɔ. Abinadabu dencɛ fla minw ye Uza ni Ayo ye, olugu le tun bɛ o misiwotorokura ɲa fɛ.
3 E puseram a arca de Deus em um carro novo e a levaram da casa de Abinadabe, que está em Geba; e Uzá e Aiô, filhos de Abinadabe, guiavam o carro novo.
4 O ka jɛnɲɔgɔnya kɛsu labɔ Abinadabu ta so kɔnɔ kongori kan, k’a bla o misiwotoro kɔnɔ, ka taga ni a ye; Uza tun bɛ tagamana Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu kɛrɛ fɛ; Ayo tun bɛ a ɲa fɛ.
4 E, levando-o da casa de Abinadabe, que está em Geba, com a arca de Deus, Aiô ia adiante da arca.
5 Dawuda ni Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ tagatɔ tun bɛ ɲagarira Matigi Ala ɲa kɔrɔ, ka dɔnkiriw la, ka fɔrifɛn suguya bɛɛ fɔ; o fɔrifɛnw tun lalagara ni sipɛrɛsiyiri le ye. Gɔniw tun b’a ra, ani kora, ani longanw, ani cɛgɛcɛgɛw, ani siranɛgɛ tɛgɛrɛw.
5 E Davi e toda a casa de Israel alegravam-se perante o Senhor , com toda sorte de instrumentos de madeira de faia, com harpas, e com saltérios, e com tamboris, e com pandeiros, e com címbalos.
6 O tagara se Nakɔn kɛnɛgbɛyɔrɔ ra minkɛ, misiw tɛrɛndɛra; Uza k’a boro kɔrɔta ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu mina.
6 E, chegando à eira de Nacom, estendeu Uzá a mão à arca de Deus e segurou-a, porque os bois a deixavam pender.
7 Matigi Ala dimina Uza kɔrɔ kosɛbɛ; a k’a faga o kojugu kosɔn o yɔrɔ yɛrɛ ra yi. Uza sara Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu kɛrɛ fɛ yi.
7 Então, a ira do Senhor se acendeu contra Uzá, e Deus o feriu ali por esta imprudência; e morreu ali junto à arca de Deus.
8 Matigi Ala ka Uza faga o cogo ra minkɛ, o ma diya Dawuda ye. O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Perɛsi Uza, fɔ ka na se bi.
8 E Davi se contristou, porque o Senhor abrira rotura em Uzá; e chamou aquele lugar Perez-Uzá, até ao dia de hoje.
9 O lon na, Dawuda siranna Matigi Ala ɲa. A ko: «Ni a bɛ tan, Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu bɛ se ka taga don ne ta so cogo di?»
9 E temeu Davi ao Senhor naquele dia e disse: Como virá a mim a arca do Senhor ?
10 A ma sɔn o ye taga ni jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye a ta so, Dawuda ta masabonba kɔnɔ. A k’a bla ka taga Obɛdi Edɔmu ta so kɔnɔ; ale bɛ bɔ Gati.
10 E não quis Davi retirar para si a arca do Senhor , para a Cidade de Davi; mas Davi a fez levar à casa de Obede-Edom, o geteu.
11 Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ka karo saba le kɛ Gatikacɛ Obɛdi Edɔmu ta so. Matigi Ala ka baraka don Obɛdi Edɔmu ni a ta somɔgɔw bɛɛ ra.
11 E ficou a arca do Senhor em casa de Obede-Edom, o geteu, três meses; e abençoou o Senhor a Obede-Edom e a toda a sua casa.
12 Ayiwa, o nana a fɔ masacɛ Dawuda ye ko Matigi Ala ka baraka don Obɛdi Edɔmu ni a borofɛnw bɛɛ ra, Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu kosɔn. Dawuda wurira o le ra ka taga Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta Obɛdi Edɔmu ta so, ka na ni a ye Dawuda ta masabonba ra; o ɲagarininba le nana ni a ye.
12 Então, avisaram a Davi, dizendo: Abençoou o Senhor a casa de Obede-Edom e tudo quanto tem, por amor da arca de Deus; foi, pois, Davi e trouxe a arca de Deus para cima, da casa de Obede-Edom, à Cidade de Davi, com alegria.
13 Minw tun ka jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta, olugu ka sentako wɔɔrɔ kɛ minkɛ dɔrɔn, mɔgɔw lɔra; Dawuda ka misitoran kelen ni misiden tɔrɔnin kelen kɛ saraka ye, o ka sɔrɔ ka sira ta tuun.
13 E sucedeu que, quando os que levavam a arca do Senhor tinham dado seis passos, sacrificava ele bois e carneiros cevados.
14 O natɔ, Dawuda tun bɛ dɔn kɛra ni a baraka bɛɛ ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ. Lɛnfani derege dɔ le dɔrɔn tun b’a ra, min bɛ i ko sarakalasebagaw ta.
14 E Davi saltava com todas as suas forças diante do Senhor ; e estava Davi cingido de um éfode de linho.
15 Dawuda ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ nana ni Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye o cogo le ra, ni ɲagarikanbaw ni burufiyɛkanw ye.
15 Assim subindo, levavam Davi e todo o Israel a arca do Senhor , com júbilo e ao som das trombetas.
16 Ayiwa, tuma min na Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu tun bɛ donna Dawuda ta masabonba kɔnɔ, Sawuli denmuso Mikali tun bɛ flɛri kɛra finɛtiri fɛ. A ka masacɛ Dawuda panpantɔ ni a dɔnkɛtɔ ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ minkɛ, Dawuda ko gboyara a ye.
16 E sucedeu que, entrando a arca do Senhor na Cidade de Davi, Mical, filha de Saul, estava olhando pela janela e, vendo o rei Davi, que ia bailando e saltando diante do Senhor , o desprezou no seu coração.
17 O nana se ni Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye minkɛ, o k’a bla a blayɔrɔ ra; Dawuda tun ka fanibon min labɛn a kama, o k’a bla yi. Dawuda ka saraka jɛnitaw* ni ninsɔndiya sarakaw* bɔ Matigi Ala ye.
17 E, introduzindo a arca do Senhor , a puseram no seu lugar, na tenda que Davi lhe armara; e ofereceu Davi holocaustos e ofertas pacíficas perante o Senhor .
18 A ka o saraka jɛnitaw ni o ninsɔndiya sarakaw bɔ ka ban tuma min na, a ka dugawu kɛ jama ye Fangatigi Ala tɔgɔ ra.
18 E, acabando Davi de oferecer os holocaustos e ofertas pacíficas, abençoou o povo em nome do Senhor dos Exércitos.
19 O kɔ, a ka burukun kelen, ani tamaroburukun kelen, ani rɛzɛnmɔ jalan siri kelen kelen di mɔgɔw bɛɛ ma, Izirayɛli jama bɛɛ, cɛ fara muso kan. O kɔ, bɛɛ tagara a ta so.
19 E repartiu a todo o povo e a toda a multidão de Israel, desde os homens até às mulheres, a cada um, um bolo de pão, e um bom pedaço de carne, e um frasco de vinho; então, foi-se todo o povo, cada um para sua casa.
20 Dawuda nana sekɔ a ta so kɔnɔ, ko a bɛ taga dugawu kɛ a ta somɔgɔw ye minkɛ, Sawuli denmuso Mikali nana a kunbɛn, ka a fɔ a ye ko: «Han! Izirayɛli masacɛ k’a yɛrɛ yira bi dɛ! Ele le sɔnna ka i yɛrɛ waraga ka bla i ta baaradenw ta jɔnsunguruw bɛɛ ɲa kɔrɔ, hali fani ɲanaman yɛrɛ tɛ i ra, ka i yɛrɛ kɛ i n’a fɔ mɔgɔ gbansan!»
20 E, voltando Davi para abençoar a sua casa, Mical, filha de Saul, saiu a encontrar-se com Davi e disse: Quão honrado foi o rei de Israel, descobrindo-se hoje aos olhos das servas de seus servos, como sem vergonha se descobre qualquer dos vadios.
21 Dawuda ka Mikali jaabi ko: «Ne ka dɔn kɛ Matigi Ala le ɲa kɔrɔ. Matigi Ala min ka ele facɛ ni a ta somɔgɔw to yi, ka ne ta, ka ne kɛ a ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kuntigi ye, ne ka don kɛ ale Matigi Ala le ɲa kɔrɔ.
21 Disse, porém, Davi a Mical: Perante o Senhor que me escolheu a mim antes do que a teu pai e a toda a sua casa, mandando-me que fosse chefe sobre o povo do Senhor , sobre Israel, perante o Senhor me tenho alegrado.
22 Ne bɛna ne yɛrɛ kɛ mɔgɔ gbansan ye tuun, hali ka tɛmɛ nin kan belen, ka ne yɛrɛ majigi belen. Nka o bɛɛ n’a ta, i kan bɛ o jɔnsunguru minw ma, olugu belen bɛna ne bonya.»
22 E ainda mais do que isto me envilecerei e me humilharei aos meus olhos; e das servas, de quem falaste, delas serei honrado.
23 Ayiwa, a kɛra fana ko Sawuli denmuso Mikali ma den sɔrɔ fɔ ka taga a sa.
23 E Mical, filha de Saul, não teve filhos, até ao dia da sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.