2 Samuel 6
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 O kɔ, Dawuda ka Izirayɛli kɛrɛkɛcɛfariw bɛɛ lajɛn tuun; o bɛɛ lajɛnnin tun ye cɛ waga bisaba (30 000).
1 Tornou Davi a ajuntar todos os escolhidos de Israel, em número de trinta mil.
2 A wurira ni o mɔgɔw ye ka taga Baali, Zuda mara ra, ko a bɛ taga Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ta. Ala tɔgɔ, Fangatigi Ala yɛrɛ tɔgɔ, o le bɛ o kɛsu kan; serubɛn mɛlɛkɛ bisigiya fla minw bɛ kɛsu datugunan san fɛ, Ala sigiyɔrɔ bɛ o serubɛn mɛlɛkɛ fla le cɛ ma.
2 Depois levantou-se Davi, e partiu para Baal-Judá com todo o povo que tinha consigo, para trazerem dali para cima a arca de Deus, a qual é chamada pelo Nome, o nome do Senhor dos exércitos, que se assenta sobre os querubins.
3 O ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu labɔ Abinadabu ta so kɔnɔ; o so tun bɛ kongori dɔ le kunna. O k’a bla misiwotorokura dɔ kɔnɔ. Abinadabu dencɛ fla minw ye Uza ni Ayo ye, olugu le tun bɛ o misiwotorokura ɲa fɛ.
3 Puseram a arca de Deus em um carro novo, e a levaram da casa de Abinadabe, que estava sobre o outeiro; e Uzá e Aiô, filhos de Abinadabe, guiavam o carro novo.
4 O ka jɛnɲɔgɔnya kɛsu labɔ Abinadabu ta so kɔnɔ kongori kan, k’a bla o misiwotoro kɔnɔ, ka taga ni a ye; Uza tun bɛ tagamana Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu kɛrɛ fɛ; Ayo tun bɛ a ɲa fɛ.
4 Foram, pois, levando-o da casa de Abinadabe, que estava sobre o outeiro, com a arca de Deus; e Aiô ia adiante da arca.
5 Dawuda ni Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ tagatɔ tun bɛ ɲagarira Matigi Ala ɲa kɔrɔ, ka dɔnkiriw la, ka fɔrifɛn suguya bɛɛ fɔ; o fɔrifɛnw tun lalagara ni sipɛrɛsiyiri le ye. Gɔniw tun b’a ra, ani kora, ani longanw, ani cɛgɛcɛgɛw, ani siranɛgɛ tɛgɛrɛw.
5 E Davi, e toda a casa de Israel, tocavam perante o Senhor, com toda sorte de instrumentos de pau de faia, como também com harpas, saltérios, tamboris, pandeiros e címbalos.
6 O tagara se Nakɔn kɛnɛgbɛyɔrɔ ra minkɛ, misiw tɛrɛndɛra; Uza k’a boro kɔrɔta ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu mina.
6 Quando chegaram à eira de Nacom, Uzá estendeu a mão à arca de Deus, e pegou nela, porque os bois tropeçaram.
7 Matigi Ala dimina Uza kɔrɔ kosɛbɛ; a k’a faga o kojugu kosɔn o yɔrɔ yɛrɛ ra yi. Uza sara Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu kɛrɛ fɛ yi.
7 Então a ira do Senhor se acendeu contra Uzá, e Deus o feriu ali; e Uzá morreu ali junto à arca de Deus.
8 Matigi Ala ka Uza faga o cogo ra minkɛ, o ma diya Dawuda ye. O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Perɛsi Uza, fɔ ka na se bi.
8 E Davi se contristou, porque o Senhor abrira rotura em Uzá; e passou-se a chamar àquele lugar, Pérez-Uzá, até o dia de hoje.
9 O lon na, Dawuda siranna Matigi Ala ɲa. A ko: «Ni a bɛ tan, Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu bɛ se ka taga don ne ta so cogo di?»
9 Davi, pois, teve medo do Senhor naquele dia, e disse: Como virá a mim a arca do Senhor?
10 A ma sɔn o ye taga ni jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye a ta so, Dawuda ta masabonba kɔnɔ. A k’a bla ka taga Obɛdi Edɔmu ta so kɔnɔ; ale bɛ bɔ Gati.
10 E não quis levar a arca do Senhor para a cidade de Davi; mas fê-la entrar na casa de Obede-Edom, o gitita.
11 Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ka karo saba le kɛ Gatikacɛ Obɛdi Edɔmu ta so. Matigi Ala ka baraka don Obɛdi Edɔmu ni a ta somɔgɔw bɛɛ ra.
11 E ficou a arca do Senhor três meses na casa de Obede-Edom, o gitita, e o Senhor o abençoou e a toda a sua casa.
12 Ayiwa, o nana a fɔ masacɛ Dawuda ye ko Matigi Ala ka baraka don Obɛdi Edɔmu ni a borofɛnw bɛɛ ra, Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu kosɔn. Dawuda wurira o le ra ka taga Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta Obɛdi Edɔmu ta so, ka na ni a ye Dawuda ta masabonba ra; o ɲagarininba le nana ni a ye.
12 Então informaram a Davi, dizendo: O Senhor abençoou a casa de Obede-Edom, e tudo quanto é dele, por causa da arca de Deus. Foi, pois, Davi, e com alegria fez subir a arca de Deus, da casa de Obede-Edom para a cidade de Davi.
13 Minw tun ka jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta, olugu ka sentako wɔɔrɔ kɛ minkɛ dɔrɔn, mɔgɔw lɔra; Dawuda ka misitoran kelen ni misiden tɔrɔnin kelen kɛ saraka ye, o ka sɔrɔ ka sira ta tuun.
13 Quando os que levavam a arca do Senhor tinham dado seis passos, ele sacrificou um boi e um animal cevado.
14 O natɔ, Dawuda tun bɛ dɔn kɛra ni a baraka bɛɛ ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ. Lɛnfani derege dɔ le dɔrɔn tun b’a ra, min bɛ i ko sarakalasebagaw ta.
14 E Davi dançava com todas as suas forças diante do Senhor; e estava Davi cingido dum éfode de linho.
15 Dawuda ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ nana ni Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye o cogo le ra, ni ɲagarikanbaw ni burufiyɛkanw ye.
15 Assim Davi e toda a casa de Israel subiam, trazendo a arca do Senhor com júbilo e ao som de trombetas.
16 Ayiwa, tuma min na Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu tun bɛ donna Dawuda ta masabonba kɔnɔ, Sawuli denmuso Mikali tun bɛ flɛri kɛra finɛtiri fɛ. A ka masacɛ Dawuda panpantɔ ni a dɔnkɛtɔ ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ minkɛ, Dawuda ko gboyara a ye.
16 Quando entrava a arca do Senhor na cidade de Davi, Mical, filha de Saul, estava olhando pela janela; e, vendo ao rei Davi saltando e dançando diante do senhor, o desprezou no seu coração.
17 O nana se ni Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye minkɛ, o k’a bla a blayɔrɔ ra; Dawuda tun ka fanibon min labɛn a kama, o k’a bla yi. Dawuda ka saraka jɛnitaw* ni ninsɔndiya sarakaw* bɔ Matigi Ala ye.
17 Introduziram, pois, a arca do Senhor, e a puseram no seu lugar, no meio da tenda que Davi lhe armara; e Davi ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas perante o Senhor.
18 A ka o saraka jɛnitaw ni o ninsɔndiya sarakaw bɔ ka ban tuma min na, a ka dugawu kɛ jama ye Fangatigi Ala tɔgɔ ra.
18 Quando Davi acabou de oferecer os holocaustos e ofertas pacíficas, abençoou o povo em nome do Senhor dos exércitos.
19 O kɔ, a ka burukun kelen, ani tamaroburukun kelen, ani rɛzɛnmɔ jalan siri kelen kelen di mɔgɔw bɛɛ ma, Izirayɛli jama bɛɛ, cɛ fara muso kan. O kɔ, bɛɛ tagara a ta so.
19 Depois repartiu a todo o povo, a toda a multidão de Israel, tanto a homens como a mulheres, a cada um, um bolo de pão, um bom pedaço de carne e um bolo de passas. Em seguida todo o povo se retirou, cada um para sua casa.
20 Dawuda nana sekɔ a ta so kɔnɔ, ko a bɛ taga dugawu kɛ a ta somɔgɔw ye minkɛ, Sawuli denmuso Mikali nana a kunbɛn, ka a fɔ a ye ko: «Han! Izirayɛli masacɛ k’a yɛrɛ yira bi dɛ! Ele le sɔnna ka i yɛrɛ waraga ka bla i ta baaradenw ta jɔnsunguruw bɛɛ ɲa kɔrɔ, hali fani ɲanaman yɛrɛ tɛ i ra, ka i yɛrɛ kɛ i n’a fɔ mɔgɔ gbansan!»
20 Então Davi voltou para abençoar a sua casa; e Mical, filha de Saul, saiu a encontrar-se com Davi, e disse: Quão honrado foi o rei de Israel, descobrindo-se hoje aos olhos das servas de seus servos, como sem pejo se descobre um indivíduo qualquer.
21 Dawuda ka Mikali jaabi ko: «Ne ka dɔn kɛ Matigi Ala le ɲa kɔrɔ. Matigi Ala min ka ele facɛ ni a ta somɔgɔw to yi, ka ne ta, ka ne kɛ a ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kuntigi ye, ne ka don kɛ ale Matigi Ala le ɲa kɔrɔ.
21 Disse, porém, Davi a Mical: Perante o Senhor, que teu escolheu a mim de preferência a teu pai e a toda a sua casa, estabelecendo-me por chefe sobre o povo do Senhor, sobre Israel, sim, foi perante Senhor que dancei; e perante ele ainda hei de dançar
22 Ne bɛna ne yɛrɛ kɛ mɔgɔ gbansan ye tuun, hali ka tɛmɛ nin kan belen, ka ne yɛrɛ majigi belen. Nka o bɛɛ n’a ta, i kan bɛ o jɔnsunguru minw ma, olugu belen bɛna ne bonya.»
22 Também ainda mais do que isso me envilecerei, e me humilharei aos meus olhos; mas das servas, de quem falaste, delas serei honrado.
23 Ayiwa, a kɛra fana ko Sawuli denmuso Mikali ma den sɔrɔ fɔ ka taga a sa.
23 E Mical, filha de Saul não teve filhos, até o dia de sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.