2 Samuel 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Kɛrɛ mɛɛnna Sawuli ta somɔgɔw ni Dawuda ta somɔgɔw cɛ. O bɛɛ n’a ta, dɔ le tun bɛ farara Dawuda ta baraka kan, k’a sɔrɔ Sawuli ta so baraka tun bɛ dɔgɔyara le ka taga a fɛ.
1 Durou muito tempo a guerra entre os que apoiavam a família de Saul e os que apoiavam Davi. Davi ia ficando cada vez mais forte, e a gente de Saul, cada vez mais fraca.
2 Dawuda ka dencɛ dɔw sɔrɔ k’a to Heburɔn. A dencɛ fɔlɔ, Aminɔn, a ka o sɔrɔ a ta Zizirɛlikamuso Ahinohamu fɛ.
2 Os filhos de Davi que nasceram na cidade de Hebrom são estes: o primeiro foi Amnom, filho de Ainoã, da cidade de Jezreel.
3 A flanan, Kilehabu, a ka o sɔrɔ a muso Abigayili fɛ, Karimɛlikacɛ Nabali min sara, o ta muso. A sabanan, Abusalɔn, a ka o sɔrɔ a muso Mahaka fɛ, Gesuri masacɛ Talimayi denmuso.
3 O segundo foi Quileabe, filho de Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo. O terceiro foi Absalão, filho de Maacá, que era filha de Talmai, rei de Gesur.
4 A naaninan, Adoniya, a ka o sɔrɔ a muso Hagiti fɛ. A loorunan, Sefatiya, a ka o sɔrɔ a muso Abitali fɛ.
4 O quarto foi Adonias, filho de Hagite. O quinto foi Sefatias, filho de Abital.
5 A wɔɔrɔnan, Iterehamu, a ka o sɔrɔ Egila fɛ; o fana tun ye a muso dɔ ye. Dencɛ minw worora Dawuda fɛ k’a to Heburɔn, olugu le ye nin ye.
5 O sexto foi Itreão, filho de Eglá, esposa de Davi. Todos esses filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Ka Sawuli ta somɔgɔw ni Dawuda ta somɔgɔw to kɛrɛ ra, Abinɛri tun k’a yɛrɛ ta fanga bonya kosɛbɛ Sawuli ta somɔgɔw cɛ ra.
6 Enquanto continuava a luta entre os que apoiavam a família de Saul e os que seguiam Davi, Abner ficava cada vez mais poderoso entre a gente de Saul.
7 Ayiwa, Sawuli tun ka jɔnmuso dɔ kɛ a muso ye, min tɔgɔ tun ye ko Risipa; a facɛ tɔgɔ tun ye ko Aya. Lon dɔ, Isi Bosɛti ka Abinɛri jaraki, ko: «Mun kosɔn ele tagara jɛn ni ne facɛ ta jɔnmuso ye?»
7 Um dia Isbosete, filho de Saul, acusou Abner de ter tido relações com uma concubina de Saul chamada Rispa, filha de Aías.
8 Isi Bosɛti ta kuma digira Abinɛri ra kosɛbɛ; a ko Isi Bosɛti ma ko: «O tuma ne ye wuru le ye, min blanin bɛ Zuda ta mɔgɔw ta baara kama wa? Kabini wagatijan ne ɲana i facɛ Sawuli ta somɔgɔw ma, ani a balemaw ni a teriw; ne ma ele don Dawuda boro. Bi le i bɛna ne jaraki ko ne ka kojugu kɛ nin muso ta ko ra wa?
8 Abner ficou furioso com isso e disse: — Você pensa que eu sou traidor? Pensa que passei para o lado da E continuou: — Desde o começo tenho sido fiel à causa de Saul, o seu pai, aos seus irmãos e aos seus amigos e tenho evitado que você seja derrotado por Davi. No entanto, hoje você me acusa de ser culpado no caso dessa mulher!
9 Ayiwa, ni o lo, o tuma Matigi Ala ka min layiri ta Dawuda ye, ni ne ma Dawuda dɛmɛ ka o layiri dafa a ye fiyewu, o tuma Ala kana ne to yi;
9 — ausente —
10 sabu Matigi Ala karira ko a bɛna masaya bɔsi Sawuli ta somɔgɔw boro, ka Dawuda le sigi masaya ra Izirayɛli kunna, ani Zuda mara kunna, ka Dawuda ta fanga bonya kosɛbɛ, k’a ta Dan ka taga a bla fɔ Bɛri Seba.»
10 — ausente —
11 Isi Bosɛti ma se ka hali kuma den kelen kɛ ka Abinɛri jaabi, sabu a tun bɛ siranna a ɲa.
11 Isbosete tinha medo de Abner; por isso, não disse nada.
12 O yɔrɔnin bɛɛ, Abinɛri ka ciraden dɔw ci Dawuda fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Nin jamana ye jɔn ta le ye? Jɛnɲɔgɔnya don ni ne ye; ni o kɛra, ne bɛna i dɛmɛ ka Izirayɛli jamana bɛɛ sigi i ta fanga kɔrɔ.»
12 Naquela época Davi estava na cidade de Hebrom, e Abner lhe mandou mensageiros com o seguinte recado: — Quem vai governar esta terra? Faça um
13 Dawuda k’a jaabi ko: «Ayiwa, ne sɔnna; ne bɛna jɛnɲɔgɔnya don ni i ye. Nka ne bɛ fɛn kelen fɔ i ye. I natɔ ne fɛ, ni i ma na ni Sawuli denmuso Mikali ye, o tuma i kana na ne ɲa kɔrɔ.»
13 Davi respondeu: — Muito bem. Eu farei um acordo com você, porém com uma condição: quando vier falar comigo, você vai me trazer Mical, filha de Saul.
14 Dawuda ka cira bla fana ka taga a fɔ Sawuli dencɛ Isi Bosɛti ye ko: «Ne ta muso Mikali sekɔ ne ma, sabu ne ka Filisika cɛ kɛmɛ le kɛnɛsigi ka o gbolow kɛ k’a mamina.»
14 Então Davi mandou alguns mensageiros dizerem a Isbosete: — Entregue-me a minha esposa Mical. Eu paguei cem
15 Isi Bosɛti ka Mikali mina a cɛ ra, min tun ye Lahisi dencɛ Palitiyɛli ye.
15 Então Isbosete mandou tirá-la do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 A cɛ kasitɔ gbanna a kɔ ka taga se fɔ Bahurimu. O sera yi minkɛ, Abinɛri k’a fɔ a ye ko a ye sekɔ. A sekɔra.
16 Paltiel seguiu-a chorando pelo caminho, até chegarem à cidade de Baurim. Aí Abner lhe ordenou: — Volte para casa. E ele voltou.
17 Abinɛri kumana ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw ye; a k’a fɔ o ye ko: «Kabini wagatijan, aw ko aw b’a fɛ ko Dawuda le ye kɛ aw ta masacɛ ye.
17 Então Abner foi falar com os líderes de Israel. Ele disse: — Há muito tempo que vocês queriam que Davi fosse rei de Israel.
18 Ayiwa, a kɛwagati le sera sisan, sabu Matigi Ala k’a fɔ ale ta ko le ra ko: ‹Ne bɛna ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kisi ka o bɔ Filisikaw boro, ani o juguw bɛɛ boro ne ta jɔncɛ Dawuda le sababu ra.› »
18 Esta é a hora de agir. Lembrem que o Senhor disse: “Eu usarei o meu servo Davi para salvar Israel, o meu povo, tanto dos filisteus como de todos os outros inimigos.”
19 Abinɛri kumana Boniyaminu ta somɔgɔw fana fɛ. O kɔ, a tagara Heburɔn; Izirayɛlimɔgɔw ni Boniyaminu ta somɔgɔw bɛnna fɛn o fɛn na, a tagara o bɛɛ lase Dawuda ma Heburɔn.
19 Abner falou também com o povo da tribo de Benjamim e depois foi a Hebrom para contar a Davi o que o povo de Benjamim e o povo de Israel tinham resolvido.
20 Cɛ mugan le tun ka Abinɛri blasira, a tagatɔ Dawuda fɛ Heburɔn. O sera yi minkɛ, Dawuda ka domuniba tobi Abinɛri ni a nɔfɛmɔgɔw ye.
20 Abner, com vinte homens, foi a Hebrom para se encontrar com Davi, e este lhe ofereceu uma festa.
21 Abinɛri ko Dawuda ma ko: «Ne bɛna taga Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ lajɛn ne matigicɛ masacɛ ye, janko o ye jɛnɲɔgɔnya don ni i ye; o ra ni Izirayɛli jamana fan o fan ka diya i ye, i bɛ i ta masaya sigi o yɔrɔ kan.»
21 Abner disse a Davi: — Eu irei agora e conquistarei todo o povo de Israel para o senhor. E eles o aceitarão como rei. Aí o senhor terá o que desejava e governará o país inteiro. Então Davi deixou Abner ir embora em paz.
22 Dɔɔnin kɛra dɔrɔn, Yohabu ni Dawuda ta mɔgɔw nana ka bɔ kɛrɛkɛyɔrɔ dɔ ra. O tun ka fɛn caman mina o juguw ra ka na ni o ye. O nana a sɔrɔ ko Abinɛri tun tɛ Dawuda kɔrɔ tuun Heburɔn, sabu Dawuda tun k’a bla ka taga ka ban. A fana ni hɛra le tun tagara.
22 Pouco tempo depois, Joabe e os outros oficiais de Davi voltaram de um ataque rápido, trazendo muitas coisas que haviam tomado dos inimigos. Mas Abner não estava mais em Hebrom com Davi porque este já o havia deixado ir embora em paz.
23 Yohabu ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ nana se minkɛ, mɔgɔw k’a fɔ a ye ko: «Nɛri dencɛ Abinɛri tun nana masacɛ fɛ, o kɔ, masacɛ k’a bla ka taga; a fana ni hɛra le tagara.»
23 Quando Joabe chegou com os seus soldados, contaram-lhe que Abner havia ido falar com o rei Davi e que este o havia deixado ir embora em paz.
24 Yohabu tagara masacɛ fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «I ka mun ko le kɛ tan? Abinɛri nana ele fɛ, mun na i k’a to a tagara a yɛrɛ ma?
24 Então Joabe foi falar com o rei. Ele disse: — O que foi que o senhor fez? Abner veio aqui, e o senhor deixou que ele fosse embora sem mais nem menos?
25 K’a sɔrɔ ele yɛrɛ ka Nɛri dencɛ Abinɛri lɔn cɔ! A nana i nɛgɛ le, janko an bɛ taga kɛrɛ kɛ yɔrɔ minw na ka o yɔrɔw cogoya bɛɛ lɔn, ka i ta kokɛcogow bɛɛ lɔn.»
25 Ele veio para enganá-lo, para ficar conhecendo todos os lugares aonde o senhor vai e tudo o que faz. E o senhor sabe disso!
26 Yohabu bɔra Dawuda kɔrɔ, ka ciraden dɔw ci Abinɛri kɔ. Olugu tagara Abinɛri sɔrɔ Sira ta kɔlɔn yɔrɔ ra; o k’a wele ka na. Dawuda tun ma foyi lɔn o ko ra.
26 Logo que saiu de perto de Davi, Joabe mandou mensageiros atrás de Abner. Eles o alcançaram no poço de Sira e o trouxeram de volta. Mas Davi não ficou sabendo disso.
27 Ayiwa, Abinɛri sekɔra ka na se Heburɔn minkɛ, Yohabu ka a mina ka taga ni a ye kɛrɛ fɛ, bolon dɔ kɔnɔ dugu donda cɛmancɛ ra, k’a kɛ i n’a fɔ a b’a fɛ ka gundokuma dɔ le fɔ a ye. Ka o to o yɔrɔ le ra, a barara ka Abinɛri sɔgɔ ni muru ye a kɔnɔbara ra, k’a faga, k’a dɔgɔcɛ Asahɛli dimibɔ.
27 Quando Abner chegou a Hebrom, Joabe o levou para o lado do portão, como se quisesse falar com ele em particular, e enfiou um punhal na barriga dele. Assim Abner, filho de Ner, foi assassinado por ter matado Asael, irmão de Joabe.
28 Dawuda nana o ko mɛn minkɛ, a ko: «Matigi Ala tɛna ne jaraki, walama ka ne ta masaya jaraki, Nɛri dencɛ Abinɛri fagari ko ra.
28 Quando soube disso, Davi disse: — O
29 A fagari kunko ye ben Yohabu ni a ta somɔgɔw bɛɛ kan. Ala y’a to damajalan ye mɔgɔ dɔ mina Yohabu ta somɔgɔw ra tuma bɛɛ, walama farirabana dɔ, walama dɔ ye to ka tagama ni bere le ye, walama dɔ ye faga kɛrɛkɛyɔrɔ ra, walama dɔ ye kɛ kɔngɔtɔ ye tuma bɛɛ.»
29 Que o castigo por esse crime caia sobre Joabe e toda a sua família! Que nunca faltem na sua família homens que tenham gonorreia ou doença contagiosa de pele, ou que sejam capazes de fazer somente trabalho de mulher, ou que sejam mortos em batalha, ou que não tenham o que comer!
30 Ayiwa, Yohabu ni a balemacɛ Abisayi ka Abinɛri faga o cogo le ra, sabu Abinɛri tun ka o dɔgɔcɛ Asahɛli faga Gabahɔn kɛrɛ ra.
30 Assim Joabe e o seu irmão Abisai assassinaram Abner porque ele havia matado Asael, o irmão deles, na batalha de Gibeão.
31 Dawuda k’a fɔ Yohabu ye, ani mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye, ko: «Aw ye aw ta deregew faran, ka bɔrɔw don aw yɛrɛ ra, ka kasi ka tagama Abinɛri su ɲa fɛ ka taga a sutara.» Masacɛ Dawuda yɛrɛ tun bɛ tagamana sutanan kɔ fɛ ka taga Abinɛri sutarayɔrɔ ra.
31 Então Davi mandou que Joabe e os seus soldados chorassem por Abner e que, em sinal de tristeza, rasgassem as suas roupas e vestissem roupas de luto. E no sepultamento o próprio rei Davi ia caminhando atrás do caixão.
32 O tagara a su don Heburɔn. Masacɛ kasira kosɛbɛ ka kule Abinɛri kaburu kunna. Jama bɛɛ kasira fana.
32 Abner foi sepultado em Hebrom, e o rei chorou alto perto do seu túmulo. E todo o povo fez o mesmo.
33 Masacɛ ka nin sangadɔnkiri la Abinɛri kosɔn, ko:
33 E Davi fez esta lamentação para Abner: “Por que teria Abner de morrer como se fosse um louco?
34 I boro tun ma siri,
34 As suas mãos não estavam amarradas, nem estavam atados os seus pés; ele morreu como alguém que é morto por criminosos!” Então o povo chorou novamente por Abner.
35 O kɔ, mɔgɔw bɛɛ nana Dawuda fɛ, ka na a fɔ a ye ko a ye domuni kɛ. O y’a sɔrɔ su tun ma ko fɔlɔ. Nka Dawuda karira, k’a fɔ o ye ko: «Ni ne ka hali domuni fitini, walama fɛn wɛrɛ don ne da ra fɔ ka taga tere ben, o tuma Ala kana ne to yi fiyewu.»
35 O povo tentou convencer Davi a comer alguma coisa antes que o dia terminasse, mas ele fez este juramento: — Que Deus me mate se eu comer alguma coisa antes que o dia acabe!
36 Mɔgɔw bɛɛ ka o kuma mɛn; a diyara o ye fana, sabu can ra masacɛ ta kow bɛɛ tun ka di mɔgɔw ye.
36 O povo ouviu isso e gostou. De fato, o povo gostava de tudo o que o rei fazia.
37 Jama bɛɛ, ani Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ k’a lɔn o lon le ra, ko masacɛ sen tun tɛ Nɛri dencɛ Abinɛri ta fagari ko ra.
37 Assim todos os seguidores do rei Davi e todo o povo de Israel entenderam que ele não tinha tomado parte no assassinato de Abner.
38 O kɔ, masacɛ k’a fɔ a ta kuntigiw ye ko: «Aw m’a lɔn ko fagamaden, ani kuntigiba dɔ le fagara Izirayɛli jamana ra bi wa?
38 E ele disse aos seus oficiais: — Fiquem sabendo que hoje morreu um grande líder de Israel.
39 Can lo turu kɛra ne kun na ka ne kɛ masacɛ ye, nka ne baraka ka dɔgɔ hali bi. Nin cɛ minw ye Seruya dencɛw ye, olugu baraka ka bon ni ne ta ye. O ra, mɔgɔ min ka nin kojugu kɛ, Matigi Ala yɛrɛ ye o hakɛ bɔ a tigi ra, ka kaɲa ni a ta kɛwalejugu ye.»
39 Embora eu seja o rei escolhido por Deus, hoje me sinto fraco. Os filhos de Zeruia são homens violentos demais para mim! Que o Senhor castigue esses criminosos como eles merecem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.