2 Samuel 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Kɛrɛ mɛɛnna Sawuli ta somɔgɔw ni Dawuda ta somɔgɔw cɛ. O bɛɛ n’a ta, dɔ le tun bɛ farara Dawuda ta baraka kan, k’a sɔrɔ Sawuli ta so baraka tun bɛ dɔgɔyara le ka taga a fɛ.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi. Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul se enfraquecia.
2 Dawuda ka dencɛ dɔw sɔrɔ k’a to Heburɔn. A dencɛ fɔlɔ, Aminɔn, a ka o sɔrɔ a ta Zizirɛlikamuso Ahinohamu fɛ.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi. O primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita.
3 A flanan, Kilehabu, a ka o sɔrɔ a muso Abigayili fɛ, Karimɛlikacɛ Nabali min sara, o ta muso. A sabanan, Abusalɔn, a ka o sɔrɔ a muso Mahaka fɛ, Gesuri masacɛ Talimayi denmuso.
3 O segundo foi Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita. O terceiro foi Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 A naaninan, Adoniya, a ka o sɔrɔ a muso Hagiti fɛ. A loorunan, Sefatiya, a ka o sɔrɔ a muso Abitali fɛ.
4 O quarto foi Adonias, filho de Hagite. O quinto foi Sefatias, filho de Abital.
5 A wɔɔrɔnan, Iterehamu, a ka o sɔrɔ Egila fɛ; o fana tun ye a muso dɔ ye. Dencɛ minw worora Dawuda fɛ k’a to Heburɔn, olugu le ye nin ye.
5 O sexto foi Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Ka Sawuli ta somɔgɔw ni Dawuda ta somɔgɔw to kɛrɛ ra, Abinɛri tun k’a yɛrɛ ta fanga bonya kosɛbɛ Sawuli ta somɔgɔw cɛ ra.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se tornava cada vez mais poderoso na casa de Saul.
7 Ayiwa, Sawuli tun ka jɔnmuso dɔ kɛ a muso ye, min tɔgɔ tun ye ko Risipa; a facɛ tɔgɔ tun ye ko Aya. Lon dɔ, Isi Bosɛti ka Abinɛri jaraki, ko: «Mun kosɔn ele tagara jɛn ni ne facɛ ta jɔnmuso ye?»
7 Saul teve uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Isbosete perguntou a Abner: — Por que você teve relações com a concubina de meu pai?
8 Isi Bosɛti ta kuma digira Abinɛri ra kosɛbɛ; a ko Isi Bosɛti ma ko: «O tuma ne ye wuru le ye, min blanin bɛ Zuda ta mɔgɔw ta baara kama wa? Kabini wagatijan ne ɲana i facɛ Sawuli ta somɔgɔw ma, ani a balemaw ni a teriw; ne ma ele don Dawuda boro. Bi le i bɛna ne jaraki ko ne ka kojugu kɛ nin muso ta ko ra wa?
8 Abner ficou indignado com as palavras de Isbosete e disse: — Sou eu um cão a serviço de Judá? Ainda hoje sou fiel à casa de Saul, seu pai, e aos irmãos e amigos dele e não entreguei você nas mãos de Davi. No entanto, hoje você quer me culpar por causa dessa mulher!
9 Ayiwa, ni o lo, o tuma Matigi Ala ka min layiri ta Dawuda ye, ni ne ma Dawuda dɛmɛ ka o layiri dafa a ye fiyewu, o tuma Ala kana ne to yi;
9 Que Deus me castigue se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu,
10 sabu Matigi Ala karira ko a bɛna masaya bɔsi Sawuli ta somɔgɔw boro, ka Dawuda le sigi masaya ra Izirayɛli kunna, ani Zuda mara kunna, ka Dawuda ta fanga bonya kosɛbɛ, k’a ta Dan ka taga a bla fɔ Bɛri Seba.»
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Isi Bosɛti ma se ka hali kuma den kelen kɛ ka Abinɛri jaabi, sabu a tun bɛ siranna a ɲa.
11 E Isbosete não pôde dizer nada a Abner, porque tinha medo dele.
12 O yɔrɔnin bɛɛ, Abinɛri ka ciraden dɔw ci Dawuda fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Nin jamana ye jɔn ta le ye? Jɛnɲɔgɔnya don ni ne ye; ni o kɛra, ne bɛna i dɛmɛ ka Izirayɛli jamana bɛɛ sigi i ta fanga kɔrɔ.»
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi, dizendo: — De quem é a terra? Faça uma aliança comigo, e eu o ajudarei a fazer com que todo o Israel se junte a você.
13 Dawuda k’a jaabi ko: «Ayiwa, ne sɔnna; ne bɛna jɛnɲɔgɔnya don ni i ye. Nka ne bɛ fɛn kelen fɔ i ye. I natɔ ne fɛ, ni i ma na ni Sawuli denmuso Mikali ye, o tuma i kana na ne ɲa kɔrɔ.»
13 Davi respondeu: — Muito bem. Farei uma aliança com você, porém uma coisa exijo: quando vier falar comigo, você não verá a minha face, se primeiro não me trouxer Mical, filha de Saul.
14 Dawuda ka cira bla fana ka taga a fɔ Sawuli dencɛ Isi Bosɛti ye ko: «Ne ta muso Mikali sekɔ ne ma, sabu ne ka Filisika cɛ kɛmɛ le kɛnɛsigi ka o gbolow kɛ k’a mamina.»
14 Davi também enviou mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: — Dê-me de volta a minha mulher Mical. Para poder casar com ela dei como pagamento cem prepúcios de filisteus.
15 Isi Bosɛti ka Mikali mina a cɛ ra, min tun ye Lahisi dencɛ Palitiyɛli ye.
15 Então Isbosete mandou tirá-la do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 A cɛ kasitɔ gbanna a kɔ ka taga se fɔ Bahurimu. O sera yi minkɛ, Abinɛri k’a fɔ a ye ko a ye sekɔ. A sekɔra.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando atrás dela, até Baurim. Então Abner disse a ele: — Agora vá e volte para casa. E ele voltou.
17 Abinɛri kumana ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw ye; a k’a fɔ o ye ko: «Kabini wagatijan, aw ko aw b’a fɛ ko Dawuda le ye kɛ aw ta masacɛ ye.
17 Abner falou com os anciãos de Israel, dizendo: — No passado, vocês queriam que Davi reinasse sobre vocês.
18 Ayiwa, a kɛwagati le sera sisan, sabu Matigi Ala k’a fɔ ale ta ko le ra ko: ‹Ne bɛna ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kisi ka o bɔ Filisikaw boro, ani o juguw bɛɛ boro ne ta jɔncɛ Dawuda le sababu ra.› »
18 Façam isto agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: “Por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.”
19 Abinɛri kumana Boniyaminu ta somɔgɔw fana fɛ. O kɔ, a tagara Heburɔn; Izirayɛlimɔgɔw ni Boniyaminu ta somɔgɔw bɛnna fɛn o fɛn na, a tagara o bɛɛ lase Dawuda ma Heburɔn.
19 Abner falou também com a tribo de Benjamim. E então ele foi dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Cɛ mugan le tun ka Abinɛri blasira, a tagatɔ Dawuda fɛ Heburɔn. O sera yi minkɛ, Dawuda ka domuniba tobi Abinɛri ni a nɔfɛmɔgɔw ye.
20 Abner foi falar com Davi, em Hebrom, e vinte homens estavam com ele. Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que tinham vindo com ele.
21 Abinɛri ko Dawuda ma ko: «Ne bɛna taga Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ lajɛn ne matigicɛ masacɛ ye, janko o ye jɛnɲɔgɔnya don ni i ye; o ra ni Izirayɛli jamana fan o fan ka diya i ye, i bɛ i ta masaya sigi o yɔrɔ kan.»
21 Então Abner disse a Davi: — Eu me levantarei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança com o rei. E meu senhor reinará sobre tudo o que quiser. Então Davi deixou que Abner partisse, e ele se foi em paz.
22 Dɔɔnin kɛra dɔrɔn, Yohabu ni Dawuda ta mɔgɔw nana ka bɔ kɛrɛkɛyɔrɔ dɔ ra. O tun ka fɛn caman mina o juguw ra ka na ni o ye. O nana a sɔrɔ ko Abinɛri tun tɛ Dawuda kɔrɔ tuun Heburɔn, sabu Dawuda tun k’a bla ka taga ka ban. A fana ni hɛra le tun tagara.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo. Mas Abner já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia deixado ir embora, e ele tinha ido em paz.
23 Yohabu ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ nana se minkɛ, mɔgɔw k’a fɔ a ye ko: «Nɛri dencɛ Abinɛri tun nana masacɛ fɛ, o kɔ, masacɛ k’a bla ka taga; a fana ni hɛra le tagara.»
23 Quando Joabe chegou com toda a tropa que estava com ele, disseram-lhe: — Abner, filho de Ner, veio falar com o rei, que deixou que ele fosse embora em paz.
24 Yohabu tagara masacɛ fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «I ka mun ko le kɛ tan? Abinɛri nana ele fɛ, mun na i k’a to a tagara a yɛrɛ ma?
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: — O que foi que o senhor fez? Eis que Abner esteve aqui e o senhor o deixou ir embora. Agora ele se foi!
25 K’a sɔrɔ ele yɛrɛ ka Nɛri dencɛ Abinɛri lɔn cɔ! A nana i nɛgɛ le, janko an bɛ taga kɛrɛ kɛ yɔrɔ minw na ka o yɔrɔw cogoya bɛɛ lɔn, ka i ta kokɛcogow bɛɛ lɔn.»
25 O senhor bem conhece Abner, filho de Ner. Veio para enganá-lo, para observar os seus movimentos e sondar todos os seus planos.
26 Yohabu bɔra Dawuda kɔrɔ, ka ciraden dɔw ci Abinɛri kɔ. Olugu tagara Abinɛri sɔrɔ Sira ta kɔlɔn yɔrɔ ra; o k’a wele ka na. Dawuda tun ma foyi lɔn o ko ra.
26 Ao sair da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta desde a cisterna de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Ayiwa, Abinɛri sekɔra ka na se Heburɔn minkɛ, Yohabu ka a mina ka taga ni a ye kɛrɛ fɛ, bolon dɔ kɔnɔ dugu donda cɛmancɛ ra, k’a kɛ i n’a fɔ a b’a fɛ ka gundokuma dɔ le fɔ a ye. Ka o to o yɔrɔ le ra, a barara ka Abinɛri sɔgɔ ni muru ye a kɔnɔbara ra, k’a faga, k’a dɔgɔcɛ Asahɛli dimibɔ.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o levou para um lado, no interior do portão da cidade, para lhe falar em segredo, e ali o feriu na barriga. E assim Abner morreu, por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Dawuda nana o ko mɛn minkɛ, a ko: «Matigi Ala tɛna ne jaraki, walama ka ne ta masaya jaraki, Nɛri dencɛ Abinɛri fagari ko ra.
28 Depois, quando Davi ficou sabendo, disse: — Eu e o meu reino somos inocentes diante do
29 A fagari kunko ye ben Yohabu ni a ta somɔgɔw bɛɛ kan. Ala y’a to damajalan ye mɔgɔ dɔ mina Yohabu ta somɔgɔw ra tuma bɛɛ, walama farirabana dɔ, walama dɔ ye to ka tagama ni bere le ye, walama dɔ ye faga kɛrɛkɛyɔrɔ ra, walama dɔ ye kɛ kɔngɔtɔ ye tuma bɛɛ.»
29 Que este sangue caia sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Que nunca falte na casa de Joabe quem tenha corrimento, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Ayiwa, Yohabu ni a balemacɛ Abisayi ka Abinɛri faga o cogo le ra, sabu Abinɛri tun ka o dɔgɔcɛ Asahɛli faga Gabahɔn kɛrɛ ra.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner, porque este tinha matado Asael, o irmão deles, na batalha de Gibeão.
31 Dawuda k’a fɔ Yohabu ye, ani mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye, ko: «Aw ye aw ta deregew faran, ka bɔrɔw don aw yɛrɛ ra, ka kasi ka tagama Abinɛri su ɲa fɛ ka taga a sutara.» Masacɛ Dawuda yɛrɛ tun bɛ tagamana sutanan kɔ fɛ ka taga Abinɛri sutarayɔrɔ ra.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o povo que estava com ele: — Rasguem as suas roupas, vistam-se de panos de saco e façam lamentação por Abner. E o próprio rei Davi ia seguindo o caixão.
32 O tagara a su don Heburɔn. Masacɛ kasira kosɛbɛ ka kule Abinɛri kaburu kunna. Jama bɛɛ kasira fana.
32 Sepultaram Abner em Hebrom. O rei levantou a voz e chorou junto à sepultura de Abner. E todo o povo também chorou.
33 Masacɛ ka nin sangadɔnkiri la Abinɛri kosɔn, ko:
33 E o rei fez a seguinte lamentação por Abner: Por que Abner teve de morrer como se fosse um tolo?
34 I boro tun ma siri,
34 As suas mãos não estavam atadas, nem estavam acorrentados os seus pés. Você caiu como quem cai diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 O kɔ, mɔgɔw bɛɛ nana Dawuda fɛ, ka na a fɔ a ye ko a ye domuni kɛ. O y’a sɔrɔ su tun ma ko fɔlɔ. Nka Dawuda karira, k’a fɔ o ye ko: «Ni ne ka hali domuni fitini, walama fɛn wɛrɛ don ne da ra fɔ ka taga tere ben, o tuma Ala kana ne to yi fiyewu.»
35 Então todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia. Mas Davi fez este juramento: — Que Deus me castigue severamente se eu provar pão ou qualquer outra coisa antes que o sol se ponha.
36 Mɔgɔw bɛɛ ka o kuma mɛn; a diyara o ye fana, sabu can ra masacɛ ta kow bɛɛ tun ka di mɔgɔw ye.
36 Todo o povo notou isso e aprovou essa atitude, assim como aprovava tudo o que o rei fazia.
37 Jama bɛɛ, ani Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ k’a lɔn o lon le ra, ko masacɛ sen tun tɛ Nɛri dencɛ Abinɛri ta fagari ko ra.
37 Naquele dia, todo o povo e todo o Israel ficaram sabendo que o rei não tinha nada a ver com a morte de Abner, filho de Ner.
38 O kɔ, masacɛ k’a fɔ a ta kuntigiw ye ko: «Aw m’a lɔn ko fagamaden, ani kuntigiba dɔ le fagara Izirayɛli jamana ra bi wa?
38 Então o rei disse aos seus servos: — Saibam que hoje caiu em Israel um príncipe e um grande homem.
39 Can lo turu kɛra ne kun na ka ne kɛ masacɛ ye, nka ne baraka ka dɔgɔ hali bi. Nin cɛ minw ye Seruya dencɛw ye, olugu baraka ka bon ni ne ta ye. O ra, mɔgɔ min ka nin kojugu kɛ, Matigi Ala yɛrɛ ye o hakɛ bɔ a tigi ra, ka kaɲa ni a ta kɛwalejugu ye.»
39 Hoje sou fraco, embora ungido rei. Esses homens, os filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao que fez esse mal como ele merece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.