2 Samuel 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 O kow kɔ, Dawuda ka Matigi Ala ɲininka ko: «Matigi Ala, yala ne ka kan ka taga Zuda dugu dɔ ra wa?» Matigi Ala k’a jaabi ko: «Ɔnhɔn, taga!» Dawuda ka Ala ɲininka tuun ko: «Ne ka kan ka taga dugu juman le ra?» Matigi Ala ko: «Taga Heburɔn!»
1 Depois disso, Davi consultou o Senhor: Devo subir a alguma das cidades de Judá?, perguntou ele. Vai, respondeu o Senhor. Davi retomou: Aonde irei? A Hebron.
2 Dawuda tagara o le ra Heburɔn, ani a muso fla, Zizirɛlikamuso Ahinohamu, ani Karimɛlikacɛ Nabali min sara, o ta muso Abigayili.
2 Davi subiu a Hebron com suas duas mulheres, Aquinoã de Jezrael e Abigail, viúva de Nabal, de Carmelo.
3 Cɛ minw tun bɛ ni a ye, a tagara ni olugu fana ye, o bɛɛ ni o ta somɔgɔw; olugu tagara sigi Heburɔn kɛrɛfɛduguw ra.
3 Levou também Davi os homens de sua tropa com suas famílias, e fixaram-se nas cidades de Hebron.
4 O kɔ, Zuda ta mɔgɔw nana Heburɔn, ka na turu saninman* kɛ Dawuda kun na, k’a kɛ Zuda mara masacɛ ye.
4 Os homens de Judá foram ali e sagraram Davi rei da casa de Judá. Foi anunciado ao rei que os homens de Jabes em Galaad haviam sepultado Saul.
5 Dawuda ka ciraden dɔw ci Yabɛsi dugumɔgɔw fɛ, Galadi mara ra, k’a fɔ o ye ko: «Matigi Ala ye baraka don aw ra, sabu aw ka nin koɲuman kɛ aw matigicɛ Sawuli ye, ka sɔn k’a su don.
5 Davi mandou-lhes mensageiros, dizendo: Benditos sejais pelo Senhor, por terdes feito esta obra de misericórdia para com o vosso senhor Saul, sepultando-o!
6 O ra, Matigi Ala fana ye koɲuman kɛ aw ye, ka to a ta kankelentigiya ra ni aw ye, wagati bɛɛ. Aw ka nin kɛ minkɛ, ne fana bɛna koɲuman kɛ aw ye.
6 Que o Senhor, por sua vez, se mostre bom e fiel para convosco; e eu também vos beneficiarei por essa ação que fizestes.
7 Aw ye baraka don aw yɛrɛ ra, ka kɛ cɛ jagbɛlɛnw ye, sabu aw matigicɛ Sawuli sara, nka sisan Zuda ta mɔgɔw ka turu saninman* kɛ ne le kun na ka ne sigi masaya ra Zuda mara ra.»
7 Coragem! Sede homens valentes! Vosso senhor Saul morreu, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Nɛri dencɛ Abinɛri, min tun ye Sawuli ta kɛrɛkɛjama kuntigi ye, ale ka Sawuli dencɛ Isi Bosɛti ta ka taga ni a ye Mahanayimu.
8 Entretanto, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou Isboset, filho de Saul, e levou-o a Maanaim,
9 A k’a kɛ Galadikaw ni Asurikaw ni Zizirɛlikaw ni Efirayimu ni Boniyaminu ta mɔgɔw ani Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ ta masacɛ ye.
9 onde o declarou rei sobre Galaad, sobre os assuritas, sobre Jezrael, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Isi Bosɛti si tun ye san binaani, wagati min na a sigira masaya ra Izirayɛli kunna; a ka san fla le kɛ masaya ra. Zuda mara ta mɔgɔw dɔrɔn le tugura Dawuda kɔ.
10 Isboset, filho de Saul, tinha quarenta anos quando se tornou rei de Israel, e reinou dois anos. Só a casa de Judá seguiu Davi.
11 Dawuda ka san wolonfla ni karo wɔɔrɔ le kɛ masaya ra Zuda mara kunna, k’a to Heburɔn dugu kɔnɔ.
11 Sete anos e meio reinou Davi sobre a casa de Judá em Hebron.
12 Nɛri dencɛ Abinɛri, ani Sawuli dencɛ Isi Bosɛti ta baaradenw, olugu bɔra Mahanayimu, ka taga Gabahɔn kɛrɛ kama.
12 Abner, filho de Ner, e os homens de Isboset, filho de Saul, saíram de Maanaim para Gabaon.
13 Seruya dencɛ Yohabu, ani Dawuda ta baaradenw, olugu fana wurira ka taga. O kɛrɛkɛjama fla bɛɛ tagara ɲɔgɔn kunbɛn Gabahɔn ji kɔrɔ. Jamakuru kelen tora ji fan kelen na, tɔ kelen tora ji fan dɔ ra.
13 Joab, filho de Sarvia, e a gente de Davi, puseram-se também em marcha e encontraram-nos perto da piscina de Gabaon, acampando uns de um lado da piscina e outros de outro.
14 Abinɛri k’a fɔ Yohabu ye ko: «An y’a to kanbelenw ye wuri ka o yɛrɛ suma ni ɲɔgɔn ye, an b’a flɛ kɛ!» Yohabu ko: «Ayiwa, o ye wuri!»
14 Abner disse a Joab: Aproximem-se os jovens para lutar em nossa presença. Vamos!, respondeu Joab.
15 Kanbelenw wurira ka na ɲɔgɔn kunbɛn. Mɔgɔ hakɛya kelen le tun bɛ fan fla bɛɛ ra: Sawuli dencɛ Isi Bosɛti ni Boniyaminu ta mɔgɔ tan ni fla, Dawuda nɔfɛmɔgɔw fana ta mɔgɔ tan ni fla.
15 Apresentaram-se, pois, doze homens de Benjamim, da parte de Isboset, filho de Saul, e doze da gente de Davi.
16 Nka o bɛɛ ka ɲɔgɔn kun dɛrɛ, ka muru turu ɲɔgɔn kɛrɛn na; o bɛɛ benna ɲɔgɔn fɛ ka sa. O ko kɛra Gabahɔn yɔrɔ min na, o ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Hɛlikati Asurimu, ko muruw ta yɔrɔ.
16 Tomando cada um a cabeça do seu adversário, mergulhou-lhe a espada no flanco, de tal modo que caíram ambos ao mesmo tempo. Deu-se a esse lugar o nome Helcat Hassurim, em Gabaon.
17 O lon ta kɛrɛ juguyara kosɛbɛ; o lon na Dawuda ta mɔgɔw ka se sɔrɔ Abinɛri ni Izirayɛlimɔgɔ tɔw kan.
17 Travou-se rude batalha naquele dia, tendo Abner e os homens de Israel cedido diante dos homens de Davi.
18 Ayiwa, Seruya dencɛ saba min ye Yohabu ni Abisayi ni Asahɛli ye, olugu tun bɛ o kɛrɛ ra. Asahɛli sen tun ka teri i ko dagbɛ min bɛ kongo kɔnɔ.
18 Estavam ali os três filhos de Sarvia: Joab, Abisaí e Asael. Asael tinha os pés ligeiros como uma gazela selvagem.
19 A ka Abinɛri gbɛn, hali a ma jɛngɛ a kininboro fɛ walama a numanboro fɛ ka bɔ a kɔ dɔɔnin.
19 Pôs-se a perseguir Abner, sem se desviar nem para a direita, nem para a esquerda.
20 Abinɛri nana a kɔ munu k’a fɔ Asahɛli ma ko: «Asahɛli, ele lo wa?» A ko: «Ne lo.»
20 És tu, Asael?, disse-lhe Abner, voltando-se. Sim.
21 Abinɛri ko: «I faran ka taga i kininboro fɛ walama i numanboro fɛ, i ye mɔgɔ wɛrɛ gbɛn; kanbelen dɔ mina, i ye ale ta kɛrɛkɛminanw bɔ a ra.» Nka Asahɛli ma sɔn ka Abinɛri gbɛnni dabla.
21 Volta-te à direita ou à esquerda, ataca um desses homens e leva-lhe os despojos. Mas Asael não quis deixá-lo.
22 Abinɛri k’a fɔ a ye tuun ko: «I bɔ ne kɔ! Mun na i bɛna a to ne ye i bugɔ ka i faga? Ni o do kɛra, ne bɛna i kɔrɔcɛ Yohabu flɛ cogo di?»
22 Abner disse-lhe novamente: Deixa-me. Queres que eu te fira e te deite por terra? Como poderia eu depois aparecer diante do teu irmão Joab?
23 Nka o bɛɛ n’a ta, Asahɛli ma sɔn ka bɔ Abinɛri kɔ. A ma ɲa, Abinɛri k’a sɔgɔ a kɔnɔbara ra ni a ta taman kun ye, fɔ ka taman kun bɔ kɛnɛ ma. Asahɛli benna ka sa o yɔrɔnin bɛɛ ra. A benna ka sa yɔrɔ min na, kɛrɛkɛden min o min tagara se yi, o bɛɛ lɔra o yɔrɔ ra.
23 Mas como ele se recusasse a abandoná-lo, Abner feriu-o no ventre com a ponta de sua lança. A lança saiu-lhe pelas costas e Asael caiu, morrendo ali mesmo. Todos os que chegavam ao lugar onde ele jazia morto se detinham.
24 Yohabu ni Abisayi ka Abinɛri nɔgbɛn; terebenda wagati ra, o tagara se fɔ Ama kongori kɔrɔ, Giya terebɔyanfan na, Gabahɔn kongokolon sira kan.
24 Joab e Abisaí continuaram a perseguir Abner; o sol se punha quando chegaram à colina de Ama, a oriente de Giac, no caminho para o deserto de Gabaon.
25 Boniyaminu ta mɔgɔw tagara lajɛn Abinɛri kɔ fɛ; o bɛɛ ka ɲɔgɔn lajɛn ka taga lɔ kongori dɔ kunna.
25 Então os benjaminitas, que se tinham ajuntado atrás de Abner, formaram-se numa tropa e fizeram alto no cimo de uma colina.
26 O tuma Abinɛri pɛrɛnna k’a fɔ Yohabu ye ko: «O tuma an ta kɛrɛkɛmuruw tɛna fagari dabla ka ye le wa? I m’a lɔn ko nin laban bɛna kɛ tɔɔrɔ le ye? Sabari, i ye a fɔ i ta mɔgɔw ye ko o ye balemaw gbɛnni dabla ten sa!»
26 Abner chamou Joab e disse-lhe: Não cessará a espada de devorar? Não sabes porventura que isso acabará mal? Que esperas para ordenar a esses homens que cessem de perseguir seus irmãos?
27 Yohabu k’a jaabi ko: «Can ra, Ala ɲanaman kosɔn, ni i kɔni tun ma nin kuma fɔ tan, ne ta mɔgɔw tun bɛna o balemaw gbɛn fɔ sini sɔgɔma.»
27 Joab respondeu: Pela vida de Deus! Se nada tivesses dito, esses homens não teriam cessado de perseguir seus irmãos antes de amanhã.
28 Yohabu ka buru fiyɛ. Mɔgɔ bɛɛ lɔra. O ka Izirayɛlimɔgɔw gbɛnni dabla, ka kɛrɛ lalɔ.
28 Joab tocou a trombeta; a tropa cessou de perseguir os israelitas, e o combate terminou.
29 O kɔ, Abinɛri ni a ta mɔgɔw tagamana o su bɛɛ Zuridɛn kɛnɛgbɛ ra. O ka Zuridɛn ba tigɛ, ka taga Bitirɔn cɛtigɛ, ka taga se Mahanayimu.
29 Abner e sua gente caminharam toda a noite na planície; passaram o Jordão, seguiram todo o desfiladeiro e atingiram Maanaim.
30 Yohabu fana sekɔra ka bɔ Abinɛri gbɛnyɔrɔ ra, ka na a ta mɔgɔw bɛɛ lajɛn ɲɔgɔn kan. A k’a ye ko cɛ tan ni kɔnɔntɔn le fɔnna Dawuda ta mɔgɔw ra; Asahɛli ma jate o ra.
30 Joab, tendo cessado a perseguição, juntou todo o seu povo: faltavam dezenove homens da gente de Davi, sem contar Asael.
31 Nka Dawuda ta mɔgɔw tun ka Boniyaminu ni Abinɛri ta cɛ kɛmɛ saba ni cɛ biwɔɔrɔ le faga.
31 Mas os homens de Davi tinham matado trezentos e sessenta homens entre os benjaminitas e os de Abner.
32 O ka Asahɛli su ta ka taga a su don a facɛ su kɔrɔ Bɛtilɛhɛmu dugu kɔnɔ. Yohabu ni a ta mɔgɔw tagamana su bɛɛ ka taga se Heburɔn dugugbɛda fɛ.
32 Levaram Asael e sepultaram-no no túmulo de seu pai, em Belém. Joab e seus homens caminharam durante toda a noite; chegaram a Hebron ao despontar da aurora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.