2 Samuel 2
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 O kow kɔ, Dawuda ka Matigi Ala ɲininka ko: «Matigi Ala, yala ne ka kan ka taga Zuda dugu dɔ ra wa?» Matigi Ala k’a jaabi ko: «Ɔnhɔn, taga!» Dawuda ka Ala ɲininka tuun ko: «Ne ka kan ka taga dugu juman le ra?» Matigi Ala ko: «Taga Heburɔn!»
1 Passado algum tempo, Davi perguntou ao Senhor: "Devo ir para uma das cidades de Judá? " O Senhor respondeu que sim, e Davi perguntou para qual delas. "Para Hebrom", respondeu o Senhor.
2 Dawuda tagara o le ra Heburɔn, ani a muso fla, Zizirɛlikamuso Ahinohamu, ani Karimɛlikacɛ Nabali min sara, o ta muso Abigayili.
2 Então Davi foi para Hebrom com suas duas mulheres, Ainoã, de Jezreel e Abigail, viúva de Nabal, o carmelita.
3 Cɛ minw tun bɛ ni a ye, a tagara ni olugu fana ye, o bɛɛ ni o ta somɔgɔw; olugu tagara sigi Heburɔn kɛrɛfɛduguw ra.
3 Davi também levou os homens que o acompanhavam, cada um com sua família, e estabeleceram-se em Hebrom e nos povoados vizinhos.
4 O kɔ, Zuda ta mɔgɔw nana Heburɔn, ka na turu saninman* kɛ Dawuda kun na, k’a kɛ Zuda mara masacɛ ye.
4 Então os homens de Judá foram a Hebrom e ali ungiram Davi rei da tribo de Judá. Informado de que os habitantes de Jabes-Gileade tinham sepultado Saul,
5 Dawuda ka ciraden dɔw ci Yabɛsi dugumɔgɔw fɛ, Galadi mara ra, k’a fɔ o ye ko: «Matigi Ala ye baraka don aw ra, sabu aw ka nin koɲuman kɛ aw matigicɛ Sawuli ye, ka sɔn k’a su don.
5 Davi enviou-lhes mensageiros que lhes disseram: "O Senhor os abençoe pelo seu ato de lealdade, ao sepultar Saul, seu rei.
6 O ra, Matigi Ala fana ye koɲuman kɛ aw ye, ka to a ta kankelentigiya ra ni aw ye, wagati bɛɛ. Aw ka nin kɛ minkɛ, ne fana bɛna koɲuman kɛ aw ye.
6 Seja o Senhor leal e fiel para com vocês. Também eu firmarei minha amizade com vocês, por terem feito essa boa ação.
7 Aw ye baraka don aw yɛrɛ ra, ka kɛ cɛ jagbɛlɛnw ye, sabu aw matigicɛ Sawuli sara, nka sisan Zuda ta mɔgɔw ka turu saninman* kɛ ne le kun na ka ne sigi masaya ra Zuda mara ra.»
7 Mas, agora, sejam fortes e corajosos, pois Saul, seu senhor, está morto, e já fui ungido rei pela tribo de Judá".
8 Nɛri dencɛ Abinɛri, min tun ye Sawuli ta kɛrɛkɛjama kuntigi ye, ale ka Sawuli dencɛ Isi Bosɛti ta ka taga ni a ye Mahanayimu.
8 Enquanto isso, Abner, filho de Ner, comandante do exército de Saul, levou Is-Bosete, filho de Saul, a Maanaim,
9 A k’a kɛ Galadikaw ni Asurikaw ni Zizirɛlikaw ni Efirayimu ni Boniyaminu ta mɔgɔw ani Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ ta masacɛ ye.
9 onde o proclamou rei sobre Gileade, Assuri, Jezreel, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Isi Bosɛti si tun ye san binaani, wagati min na a sigira masaya ra Izirayɛli kunna; a ka san fla le kɛ masaya ra. Zuda mara ta mɔgɔw dɔrɔn le tugura Dawuda kɔ.
10 Is-Bosete, filho de Saul, tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar em Israel, e reinou dois anos. A tribo de Judá, entretanto, seguia Davi,
11 Dawuda ka san wolonfla ni karo wɔɔrɔ le kɛ masaya ra Zuda mara kunna, k’a to Heburɔn dugu kɔnɔ.
11 que a governou por sete anos e seis meses, em Hebrom.
12 Nɛri dencɛ Abinɛri, ani Sawuli dencɛ Isi Bosɛti ta baaradenw, olugu bɔra Mahanayimu, ka taga Gabahɔn kɛrɛ kama.
12 Abner, filho de Ner, e os soldados de Is-Bosete, filho de Saul, partiram de Maanaim e marcharam para Gibeom.
13 Seruya dencɛ Yohabu, ani Dawuda ta baaradenw, olugu fana wurira ka taga. O kɛrɛkɛjama fla bɛɛ tagara ɲɔgɔn kunbɛn Gabahɔn ji kɔrɔ. Jamakuru kelen tora ji fan kelen na, tɔ kelen tora ji fan dɔ ra.
13 Joabe, filho de Zeruia, e os soldados de Davi foram ao encontro deles no açude de Gibeom. Um grupo posicionou-se num lado do açude, o outro grupo, no lado oposto.
14 Abinɛri k’a fɔ Yohabu ye ko: «An y’a to kanbelenw ye wuri ka o yɛrɛ suma ni ɲɔgɔn ye, an b’a flɛ kɛ!» Yohabu ko: «Ayiwa, o ye wuri!»
14 Então Abner disse a Joabe: "Vamos fazer alguns soldados lutarem diante de nós". Joabe respondeu: "De acordo".
15 Kanbelenw wurira ka na ɲɔgɔn kunbɛn. Mɔgɔ hakɛya kelen le tun bɛ fan fla bɛɛ ra: Sawuli dencɛ Isi Bosɛti ni Boniyaminu ta mɔgɔ tan ni fla, Dawuda nɔfɛmɔgɔw fana ta mɔgɔ tan ni fla.
15 Então doze soldados aliados de Benjamim e Is-Bosete, filho de Saul, atravessaram o açude para enfrentar doze dos soldados aliados de Davi.
16 Nka o bɛɛ ka ɲɔgɔn kun dɛrɛ, ka muru turu ɲɔgɔn kɛrɛn na; o bɛɛ benna ɲɔgɔn fɛ ka sa. O ko kɛra Gabahɔn yɔrɔ min na, o ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Hɛlikati Asurimu, ko muruw ta yɔrɔ.
16 Cada soldado pegou o adversário pela cabeça e fincou-lhe o punhal no lado, e juntos caíram mortos. Por isso aquele lugar, situado em Gibeom, foi chamado Helcate-Hazurim.
17 O lon ta kɛrɛ juguyara kosɛbɛ; o lon na Dawuda ta mɔgɔw ka se sɔrɔ Abinɛri ni Izirayɛlimɔgɔ tɔw kan.
17 Houve uma violenta batalha naquele dia, e Abner e os soldados de Israel foram derrotados pelos soldados de Davi.
18 Ayiwa, Seruya dencɛ saba min ye Yohabu ni Abisayi ni Asahɛli ye, olugu tun bɛ o kɛrɛ ra. Asahɛli sen tun ka teri i ko dagbɛ min bɛ kongo kɔnɔ.
18 Estavam lá Joabe, Abisai e Asael, os três filhos de Zeruia. E Asael, que corria como uma gazela em terreno plano,
19 A ka Abinɛri gbɛn, hali a ma jɛngɛ a kininboro fɛ walama a numanboro fɛ ka bɔ a kɔ dɔɔnin.
19 perseguiu Abner, sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 Abinɛri nana a kɔ munu k’a fɔ Asahɛli ma ko: «Asahɛli, ele lo wa?» A ko: «Ne lo.»
20 Abner olhou para trás e perguntou: "É você, Asael? " "Sou eu", respondeu ele.
21 Abinɛri ko: «I faran ka taga i kininboro fɛ walama i numanboro fɛ, i ye mɔgɔ wɛrɛ gbɛn; kanbelen dɔ mina, i ye ale ta kɛrɛkɛminanw bɔ a ra.» Nka Asahɛli ma sɔn ka Abinɛri gbɛnni dabla.
21 Disse-lhe então Abner: "É melhor você sair para a direita ou para a esquerda, capturar um dos soldados e ficar com as armas dele". Mas Asael não quis parar de persegui-lo.
22 Abinɛri k’a fɔ a ye tuun ko: «I bɔ ne kɔ! Mun na i bɛna a to ne ye i bugɔ ka i faga? Ni o do kɛra, ne bɛna i kɔrɔcɛ Yohabu flɛ cogo di?»
22 Então Abner advertiu Asael mais uma vez: "Pare de me perseguir! Não quero matá-lo. Como poderia olhar seu irmão Joabe nos olhos de novo? "
23 Nka o bɛɛ n’a ta, Asahɛli ma sɔn ka bɔ Abinɛri kɔ. A ma ɲa, Abinɛri k’a sɔgɔ a kɔnɔbara ra ni a ta taman kun ye, fɔ ka taman kun bɔ kɛnɛ ma. Asahɛli benna ka sa o yɔrɔnin bɛɛ ra. A benna ka sa yɔrɔ min na, kɛrɛkɛden min o min tagara se yi, o bɛɛ lɔra o yɔrɔ ra.
23 Como, porém, Asael, não desistiu de persegui-lo, Abner cravou no estômago dele a ponta da lança, que saiu pelas costas. E ele caiu, morrendo ali mesmo. E paravam todos os que chegavam ao lugar onde Asael estava caído.
24 Yohabu ni Abisayi ka Abinɛri nɔgbɛn; terebenda wagati ra, o tagara se fɔ Ama kongori kɔrɔ, Giya terebɔyanfan na, Gabahɔn kongokolon sira kan.
24 Então Joabe e Abisai perseguiram Abner. Ao pôr-do-sol, chegaram à colina de Amá, defronte de Gia, no caminho para o deserto de Gibeom.
25 Boniyaminu ta mɔgɔw tagara lajɛn Abinɛri kɔ fɛ; o bɛɛ ka ɲɔgɔn lajɛn ka taga lɔ kongori dɔ kunna.
25 Os soldados de Benjamim, seguindo Abner, reuniram-se formando um só grupo e ocuparam o alto de uma colina.
26 O tuma Abinɛri pɛrɛnna k’a fɔ Yohabu ye ko: «O tuma an ta kɛrɛkɛmuruw tɛna fagari dabla ka ye le wa? I m’a lɔn ko nin laban bɛna kɛ tɔɔrɔ le ye? Sabari, i ye a fɔ i ta mɔgɔw ye ko o ye balemaw gbɛnni dabla ten sa!»
26 Então Abner gritou para Joabe: "O derramamento de sangue vai continuar? Não vê que isso vai trazer amargura? Quando é que você vai mandar o seu exército parar de perseguir os seus irmãos? "
27 Yohabu k’a jaabi ko: «Can ra, Ala ɲanaman kosɔn, ni i kɔni tun ma nin kuma fɔ tan, ne ta mɔgɔw tun bɛna o balemaw gbɛn fɔ sini sɔgɔma.»
27 Respondeu Joabe: "Juro pelo nome de Deus, que se você não tivesse falado, o meu exército perseguiria os seus irmãos até de manhã".
28 Yohabu ka buru fiyɛ. Mɔgɔ bɛɛ lɔra. O ka Izirayɛlimɔgɔw gbɛnni dabla, ka kɛrɛ lalɔ.
28 Então Joabe tocou a trombeta, e o exército parou de perseguir Israel e de lutar.
29 O kɔ, Abinɛri ni a ta mɔgɔw tagamana o su bɛɛ Zuridɛn kɛnɛgbɛ ra. O ka Zuridɛn ba tigɛ, ka taga Bitirɔn cɛtigɛ, ka taga se Mahanayimu.
29 Abner e seus soldados marcharam pela Arabá durante toda a noite. Atravessaram o Jordão, marcharam durante a manhã inteira e chegaram a Maanaim.
30 Yohabu fana sekɔra ka bɔ Abinɛri gbɛnyɔrɔ ra, ka na a ta mɔgɔw bɛɛ lajɛn ɲɔgɔn kan. A k’a ye ko cɛ tan ni kɔnɔntɔn le fɔnna Dawuda ta mɔgɔw ra; Asahɛli ma jate o ra.
30 Quando Joabe voltou da perseguição a Abner, reuniu todo o exército. E viram que faltavam dezenove soldados, além de Asael.
31 Nka Dawuda ta mɔgɔw tun ka Boniyaminu ni Abinɛri ta cɛ kɛmɛ saba ni cɛ biwɔɔrɔ le faga.
31 Mas os soldados de Davi tinham matado trezentos e sessenta benjamitas que estavam com Abner.
32 O ka Asahɛli su ta ka taga a su don a facɛ su kɔrɔ Bɛtilɛhɛmu dugu kɔnɔ. Yohabu ni a ta mɔgɔw tagamana su bɛɛ ka taga se Heburɔn dugugbɛda fɛ.
32 Levaram Asael e o sepultaram no túmulo de seu pai, em Belém. Depois disso, Joabe e seus soldados marcharam durante toda a noite e chegaram a Hebrom ao amanhecer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.