2 Samuel 24
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 O kɔ, Matigi Ala ta dimi wurira Izirayɛlimɔgɔw kama tuun; a ka miiriya dɔ don Dawuda kɔnɔ o kama, ko a ye Izirayɛlimɔgɔw ni Zuda ta mɔgɔw jate.
1 E a ira do Senhor se tornou a acender contra Israel, e ele incitou a Davi contra eles, dizendo: Vai, numera a Israel e a Judá.
2 O y’a sɔrɔ Yohabu min tun ye kɛrɛkɛjama kuntigi ye, ale tun bɛ masacɛ kɔrɔ; masacɛ k’a fɔ Yohabu ye ko: «Taga Izirayɛli jamana gbaw bɛɛ ra, k’a damina Dan ka taga a bla fɔ Bɛri Seba, aw ye mɔgɔw jate, janko ne ye mɔgɔw da lɔn.»
2 Disse, pois, o rei a Joabe, chefe do exército, o qual tinha consigo: Agora, rodeia por todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e numera o povo, para que eu saiba o número do povo.
3 Yohabu ko masacɛ ma ko: «I Matigi Ala y’a to mɔgɔw ye caya fɔ siɲaga kɛmɛ ka tɛmɛ nin kan, k’a to ne matigicɛ masacɛ yɛrɛ ɲa ye a ye. Mun kosɔn ne matigicɛ masacɛ b’a fɛ ka nin ko kɛ?»
3 Então, disse Joabe ao rei: Ora, multiplique o Senhor , teu Deus, a este povo cem vezes tanto quanto agora é, e os olhos do rei, meu senhor, o vejam; mas por que deseja o rei, meu senhor, este negócio?
4 Nka masacɛ kumana ka Yohabu ni kɛrɛkuntigi tɔw bari. A kɛra ten, Yohabu ni kɛrɛkuntigiw wurira masacɛ ɲa na ka taga Izirayɛlimɔgɔw jate.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe e contra os chefes do exército. Joabe, pois, saiu com os chefes do exército diante da face do rei, a numerar o povo de Israel.
5 O ka Zuridɛn ba tigɛ, ka taga lɔ Arowɛri, dugu min bɛ Gadi kɛnɛgbɛ cɛ ma o woroduguyanfan fɛ, Yazɛri kɔrɔ.
5 E passaram o Jordão e puseram-se em campo junto a Aroer, à direita da cidade que está no meio do ribeiro de Gade, e junto a Jazer.
6 O bɔra yi, ka taga Galadi, ka taga Tatimu Hodisi ta mara ra. O tagara se fɔ Dan Yan ni a kɛrɛfɛduguw ra, Sidɔn fan fɛ.
6 E vieram a Gileade e à terra baixa de Cades; também vieram até Dã-Jaã e ao redor de Sidom.
7 O bɔra yi ka taga se Tiri dugu ma, min lamininin bɛ ni kogo ye, ka taga Hevikaw ni Kanaanakaw ta duguw bɛɛ ra. O tagara a laban Zuda woroduguyanfan na, Bɛri Seba.
7 E vieram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus e dos cananeus, e saíram para a banda do sul de Judá, a Berseba.
8 O ka jamana bɛɛ yaala o cogo le ra. Karo kɔnɔntɔn ni tere mugan tɛmɛnin kɔ, o sekɔra ka na se Zeruzalɛmu tuun.
8 Assim, rodearam por toda a terra e, ao cabo de nove meses e vinte dias, voltaram a Jerusalém.
9 Yohabu ka mɔgɔw jateda di masacɛ ma. Cɛ jagbɛlɛn waga kɛmɛ seegi (800 000) le tun bɛ Izirayɛli mara ra, minw tun bɛ se ka taga kɛrɛ ra; Zuda ta cɛw da tun ye cɛ waga kɛmɛ looru (500 000).
9 E Joabe deu ao rei a soma do número do povo contado: havia em Israel oitocentos mil homens de guerra, que arrancavam espada; e os homens de Judá eram quinhentos mil homens.
10 Ayiwa, mɔgɔw jatenin kɔ, Dawuda yɛrɛ jusukun k’a jaraki. A k’a fɔ Matigi Ala ye ko: «Matigi Ala, ne ka jurumunba le kɛ nin ye. Sisan, Matigi Ala, sabari ka i ta jɔncɛ ta jurumun yafa a ma, sabu ne ka hakirintanyako yɛrɛ le kɛ nin ye.»
10 E o coração doeu a Davi, depois de haver numerado o povo, e disse Davi ao Senhor : Muito pequei no que fiz; porém agora, ó Senhor , peço-te que traspasses a iniquidade do teu servo; porque tenho procedido mui loucamente.
11 Dawuda wurira o dugusagbɛ sɔgɔma minkɛ, Matigi Ala k’a ta kuma lase cira Gadi ma, Dawuda ladibaga, k’a fɔ a ye ko:
11 Levantando-se, pois, Davi pela manhã, veio a palavra do Senhor ao profeta Gade, vidente de Davi, dizendo:
12 «Taga a fɔ Dawuda ye ko Matigi Ala ko: ‹Ne bɛ kojugu saba yira i ra; ni i ka kelen min ta o ra, ne bɛna o ben jamana kan.› »
12 Vai e dize a Davi: Assim diz o Senhor : três coisas te ofereço; escolhe uma delas, para que ta faça.
13 Gadi tagara Dawuda fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «I b’a fɛ san wolonfla kɔngɔ le ye ben i ta jamana kan wa, walama aw juguw ye se aw ra ka to ka aw gbɛn, aw ye kɛ bori ye o ɲa fɔ karo saba wa, walama i b’a fɛ banajugu le ye ben i ta jamana kan tere saba? Ayiwa, miiri, i ye dɔ latigɛ; ne ka kan ka taga min fɔ ne cibaga ye, i ye o fɔ ne ye.»
13 Veio, pois, Gade a Davi e fez-lho saber; e disse-lhe: Queres que sete anos de fome te venham à tua terra; ou que por três meses fujas diante de teus inimigos, e eles te persigam; ou que por três dias haja peste na tua terra? Delibera, agora, e vê que resposta hei de dar ao que me enviou.
14 Dawuda ka Gadi jaabi ko: «Ne deguninba lo kosɛbɛ. E, an bɛ an yɛrɛ to Matigi Ala boro, sabu ale ta hina ka bon; nka an kana to adamadenw boro.»
14 Então, disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; porém caiamos nas mãos do Senhor , porque muitas são as suas misericórdias; mas nas mãos dos homens não caia eu.
15 Matigi Ala ka banajugu ben Izirayɛli jamana kan, k’a ta o lon sɔgɔma, fɔ ka taga a wagati dafa. K’a ta Dan ka taga a bla Bɛri Seba, cɛ waga biwolonfla (70 000) le sara mɔgɔw ra.
15 Então, enviou o Senhor a peste a Israel, desde pela manhã até ao tempo determinado; e, desde Dã até Berseba, morreram setenta mil homens do povo.
16 Mɛlɛkɛ nana a boro kɔrɔta ko a bɛ fagari kɛ Zeruzalɛmu minkɛ, Matigi Ala k’a ta miiriya yɛlɛma mɔgɔw halakiri ko ra; Ala k’a fɔ halakiri mɛlɛkɛ ye ko: «A ka ɲi ten, i boro bɔ jamana kan ten.» O y’a sɔrɔ Matigi Ala ta mɛlɛkɛ tun lɔnin bɛ Yebusikacɛ Arahuna ta simangbasiyɔrɔ ra ni a ta kɛrɛkɛmuru bɔnin ye a la ra.
16 Estendendo, pois, o Anjo a sua mão sobre Jerusalém, para a destruir, o Senhor se arrependeu daquele mal; e disse ao Anjo que fazia a destruição entre o povo: Basta, agora retira a tua mão. E o Anjo do Senhor estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
17 Dawuda k’a ye ko mɛlɛkɛ bɛ mɔgɔw fagara minkɛ, a k’a fɔ Matigi Ala ye ko: «Matigi Ala, a flɛ, ne le ka jurumun kɛ, ne le ka ko bɛnbari kɛ. Nin mɔgɔ barakantanw ka mun le kɛ sa? I boro se ne ni ne ta mɔgɔw le ma.»
17 E, vendo Davi ao Anjo que feria o povo, falou ao Senhor e disse: Eis que eu sou o que pequei e eu o que iniquamente procedi; porém estas ovelhas que fizeram? Seja, pois, a tua mão contra mim e contra a casa de meu pai.
18 O lon na, Gadi tagara Dawuda fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Wuri, i ye taga sarakabɔnan dɔ lɔ Matigi Ala ye Yebusikacɛ Arahuna ta simangbasiyɔrɔ ra.»
18 E Gade veio, naquele mesmo dia, a Davi e disse-lhe: Sobe, levanta ao Senhor um altar na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Dawuda wurira ka taga, ka kaɲa ni Gadi ta kuma ye, i n’a fɔ Matigi Ala k’a fɔ a ye cogo min na.
19 Davi subiu conforme a palavra de Gade, como o Senhor lhe tinha ordenado.
20 Arahuna nana a ɲa kɔrɔta, ka masacɛ ni a ta baaradenw natɔ ye ale fan fɛ. Arahuna bɔra ka taga a kinbiri gban masacɛ kɔrɔ k’a ɲa biri dugu ma.
20 E olhou Araúna e viu que vinham para ele o rei e os seus servos; saiu, pois, Araúna, e inclinou-se diante do rei com o rosto em terra.
21 Arahuna ko: «Mun le k’a to masacɛ bɛ nana a ta jɔncɛ fɛ sa?» Dawuda ko: «Ne bɛ nana i ta simangbasiyɔrɔ le san, ka sarakabɔnan dɔ lɔ Matigi Ala ye, janko halakiri min benna mɔgɔw kan, Ala ye o lalɔ ten.»
21 E disse Araúna: Por que vem o rei, meu senhor, ao seu servo? E disse Davi: Para comprar de ti esta eira, a fim de edificar nela um altar ao Senhor , para que este castigo cesse de sobre o povo.
22 Arahuna ko Dawuda ma ko: «Ne matigicɛ masacɛ ye yɔrɔ ta; ni saraka min fana ka i diya, i ye o bɔ. Misiw ye nin ye, olugu bɛ kɛ saraka jɛnita* ye; sowotoro ni misidaba ta yiriw bɛ kɛ lɔgɔ ye.
22 Então, disse Araúna a Davi: Tome e ofereça o rei, meu senhor, o que bem parecer aos seus olhos; eis aí bois para o holocausto, e os trilhos, e o aparelho dos bois para a lenha.
23 E, masacɛ, ne Arahuna kɔni bɛ a bɛɛ le di masacɛ ma!»
23 Tudo isso deu Araúna ao rei; disse mais Araúna ao rei: O Senhor , teu Deus, tome prazer em ti.
24 Nka masacɛ ka Arahuna jaabi ko: «Ɔn-ɔn! Ne bɛ a san i fɛ a sɔngɔ yɛrɛ le ra. Ne ma wari bɔ fɛn min na, ne tɛ se ka o di Matigi Ala, ne ta Ala ma saraka jɛnita ye!» Dawuda ka yɔrɔ ni misiw bɛɛ san warigbɛ bilooru.
24 Porém o rei disse a Araúna: Não, porém por certo preço to comprarei, porque não oferecerei ao Senhor , meu Deus, holocaustos que me não custem nada. Assim, Davi comprou a eira e os bois por cinquenta siclos de prata.
25 Dawuda ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ ra Matigi Ala tɔgɔ ra, ka saraka jɛnitaw ni ninsɔndiya sarakaw* bɔ.
25 E edificou ali Davi ao Senhor um altar e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas. Assim, o Senhor se aplacou para com a terra e cessou aquele castigo de sobre Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.