2 Samuel 24
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 O kɔ, Matigi Ala ta dimi wurira Izirayɛlimɔgɔw kama tuun; a ka miiriya dɔ don Dawuda kɔnɔ o kama, ko a ye Izirayɛlimɔgɔw ni Zuda ta mɔgɔw jate.
1 A ira do Senhor tornou a acender-se contra Israel, e o Senhor incitou a Davi contra eles, dizendo: Vai, numera a Israel e a Judá.
2 O y’a sɔrɔ Yohabu min tun ye kɛrɛkɛjama kuntigi ye, ale tun bɛ masacɛ kɔrɔ; masacɛ k’a fɔ Yohabu ye ko: «Taga Izirayɛli jamana gbaw bɛɛ ra, k’a damina Dan ka taga a bla fɔ Bɛri Seba, aw ye mɔgɔw jate, janko ne ye mɔgɔw da lɔn.»
2 Disse, pois, o rei a Joabe, chefe do exército, que estava com ele: Percorre todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e numera o povo, para que eu saiba o seu número.
3 Yohabu ko masacɛ ma ko: «I Matigi Ala y’a to mɔgɔw ye caya fɔ siɲaga kɛmɛ ka tɛmɛ nin kan, k’a to ne matigicɛ masacɛ yɛrɛ ɲa ye a ye. Mun kosɔn ne matigicɛ masacɛ b’a fɛ ka nin ko kɛ?»
3 Então disse Joabe ao rei: Ora, multiplique o Senhor teu Deus a este povo cem vezes tanto quanto agora é, e os olhos do rei meu senhor o vejam. Mas por que tem prazer nisto o rei meu senhor;
4 Nka masacɛ kumana ka Yohabu ni kɛrɛkuntigi tɔw bari. A kɛra ten, Yohabu ni kɛrɛkuntigiw wurira masacɛ ɲa na ka taga Izirayɛlimɔgɔw jate.
4 Todavia a palavra do rei prevaleceu contra Joabe, e contra os chefes do exército; Joabe, pois, saiu com os chefes do exército da presença do rei para numerar o povo de Israel.
5 O ka Zuridɛn ba tigɛ, ka taga lɔ Arowɛri, dugu min bɛ Gadi kɛnɛgbɛ cɛ ma o woroduguyanfan fɛ, Yazɛri kɔrɔ.
5 Tendo eles passado o Jordão, acamparam-se em Aroer, à direita da cidade que está no meio do vale de Gade e na direção de Jazer;
6 O bɔra yi, ka taga Galadi, ka taga Tatimu Hodisi ta mara ra. O tagara se fɔ Dan Yan ni a kɛrɛfɛduguw ra, Sidɔn fan fɛ.
6 em seguida foram a Gileade, e a terra de Tatim-Hódsi; dali foram a Da-Jaã, e ao redor até Sidom;
7 O bɔra yi ka taga se Tiri dugu ma, min lamininin bɛ ni kogo ye, ka taga Hevikaw ni Kanaanakaw ta duguw bɛɛ ra. O tagara a laban Zuda woroduguyanfan na, Bɛri Seba.
7 depois foram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus e dos cananeus; e saíram para a banda do sul de Judá, em Berseba.
8 O ka jamana bɛɛ yaala o cogo le ra. Karo kɔnɔntɔn ni tere mugan tɛmɛnin kɔ, o sekɔra ka na se Zeruzalɛmu tuun.
8 Assim, tendo percorrido todo o país, voltaram a Jerusalém, ao cabo de nove meses e vinte dias.
9 Yohabu ka mɔgɔw jateda di masacɛ ma. Cɛ jagbɛlɛn waga kɛmɛ seegi (800 000) le tun bɛ Izirayɛli mara ra, minw tun bɛ se ka taga kɛrɛ ra; Zuda ta cɛw da tun ye cɛ waga kɛmɛ looru (500 000).
9 Joabe, pois, deu ao rei o resultado da numeração do povo. E havia em Israel oitocentos mil homens valorosos, que arrancavam da espada; e os homens de Judá eram quinhentos mil.
10 Ayiwa, mɔgɔw jatenin kɔ, Dawuda yɛrɛ jusukun k’a jaraki. A k’a fɔ Matigi Ala ye ko: «Matigi Ala, ne ka jurumunba le kɛ nin ye. Sisan, Matigi Ala, sabari ka i ta jɔncɛ ta jurumun yafa a ma, sabu ne ka hakirintanyako yɛrɛ le kɛ nin ye.»
10 Mas o coração de Davi o acusou depois de haver ele numerado o povo; e disse Davi ao Senhor: Muito pequei no que fiz; porém agora, ó Senhor, rogo-te que perdoes a iniqüidade do teu servo, porque tenho procedido mui nesciamente.
11 Dawuda wurira o dugusagbɛ sɔgɔma minkɛ, Matigi Ala k’a ta kuma lase cira Gadi ma, Dawuda ladibaga, k’a fɔ a ye ko:
11 Quando, pois, Davi se levantou pela manhã, veio a palavra do Senhor ao profeta Gade, vidente de Davi, dizendo:
12 «Taga a fɔ Dawuda ye ko Matigi Ala ko: ‹Ne bɛ kojugu saba yira i ra; ni i ka kelen min ta o ra, ne bɛna o ben jamana kan.› »
12 Vai, e dize a Davi: Assim diz o Senhor: Três coisas te ofereço; escolhe qual delas queres que eu te faça.
13 Gadi tagara Dawuda fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «I b’a fɛ san wolonfla kɔngɔ le ye ben i ta jamana kan wa, walama aw juguw ye se aw ra ka to ka aw gbɛn, aw ye kɛ bori ye o ɲa fɔ karo saba wa, walama i b’a fɛ banajugu le ye ben i ta jamana kan tere saba? Ayiwa, miiri, i ye dɔ latigɛ; ne ka kan ka taga min fɔ ne cibaga ye, i ye o fɔ ne ye.»
13 Veio, pois, Gade a Davi, e fez-lho saber dizendo-lhe: Queres que te venham sete anos de fome na tua terra; ou que por três meses fujas diante de teus inimigos, enquanto estes te perseguirem; ou que por três dias haja peste na tua terra? Delibera agora, e vê que resposta hei de dar àquele que me enviou.
14 Dawuda ka Gadi jaabi ko: «Ne deguninba lo kosɛbɛ. E, an bɛ an yɛrɛ to Matigi Ala boro, sabu ale ta hina ka bon; nka an kana to adamadenw boro.»
14 Respondeu Davi a Gade: Estou em grande angústia; porém caiamos nas mãos do Senhor, porque muitas são as suas misericórdias; mas nas mãos dos homens não caia eu.
15 Matigi Ala ka banajugu ben Izirayɛli jamana kan, k’a ta o lon sɔgɔma, fɔ ka taga a wagati dafa. K’a ta Dan ka taga a bla Bɛri Seba, cɛ waga biwolonfla (70 000) le sara mɔgɔw ra.
15 Então enviou o Senhor a peste sobre Israel, desde a manhã até o tempo determinado; e morreram do povo, desde Dã até Berseba, setenta mil homens.
16 Mɛlɛkɛ nana a boro kɔrɔta ko a bɛ fagari kɛ Zeruzalɛmu minkɛ, Matigi Ala k’a ta miiriya yɛlɛma mɔgɔw halakiri ko ra; Ala k’a fɔ halakiri mɛlɛkɛ ye ko: «A ka ɲi ten, i boro bɔ jamana kan ten.» O y’a sɔrɔ Matigi Ala ta mɛlɛkɛ tun lɔnin bɛ Yebusikacɛ Arahuna ta simangbasiyɔrɔ ra ni a ta kɛrɛkɛmuru bɔnin ye a la ra.
16 Ora, quando o anjo estendeu a mão sobre Jerusalém, para a destruir, o Senhor se arrependeu daquele mal; e disse ao anjo que fazia a destruição entre o povo: Basta; retira agora a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
17 Dawuda k’a ye ko mɛlɛkɛ bɛ mɔgɔw fagara minkɛ, a k’a fɔ Matigi Ala ye ko: «Matigi Ala, a flɛ, ne le ka jurumun kɛ, ne le ka ko bɛnbari kɛ. Nin mɔgɔ barakantanw ka mun le kɛ sa? I boro se ne ni ne ta mɔgɔw le ma.»
17 E, vendo Davi ao anjo que feria o povo, falou ao Senhor, dizendo: Eis que eu pequei, e procedi iniquamente; porém estas ovelhas, que fizeram? Seja, pois, a tua mão contra mim, e contra a casa de meu pai.
18 O lon na, Gadi tagara Dawuda fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Wuri, i ye taga sarakabɔnan dɔ lɔ Matigi Ala ye Yebusikacɛ Arahuna ta simangbasiyɔrɔ ra.»
18 Naquele mesmo dia veio Gade a Davi, e lhe disse: Sobe, levanta ao Senhor um altar na eira de Araúna, o jebuseu:
19 Dawuda wurira ka taga, ka kaɲa ni Gadi ta kuma ye, i n’a fɔ Matigi Ala k’a fɔ a ye cogo min na.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra de Gade, como o Senhor havia ordenado.
20 Arahuna nana a ɲa kɔrɔta, ka masacɛ ni a ta baaradenw natɔ ye ale fan fɛ. Arahuna bɔra ka taga a kinbiri gban masacɛ kɔrɔ k’a ɲa biri dugu ma.
20 E olhando Araúna, viu que vinham ter com ele o rei e os seus servos; saiu, pois, e inclinou-se diante do rei com o rosto em terra.
21 Arahuna ko: «Mun le k’a to masacɛ bɛ nana a ta jɔncɛ fɛ sa?» Dawuda ko: «Ne bɛ nana i ta simangbasiyɔrɔ le san, ka sarakabɔnan dɔ lɔ Matigi Ala ye, janko halakiri min benna mɔgɔw kan, Ala ye o lalɔ ten.»
21 Perguntou Araúna: Por que vem o rei meu senhor ao seu servo? Respondeu Davi: Para comprar de ti a eira, a fim de edificar nela um altar ao Senhor, para que a praga cesse de sobre o povo.
22 Arahuna ko Dawuda ma ko: «Ne matigicɛ masacɛ ye yɔrɔ ta; ni saraka min fana ka i diya, i ye o bɔ. Misiw ye nin ye, olugu bɛ kɛ saraka jɛnita* ye; sowotoro ni misidaba ta yiriw bɛ kɛ lɔgɔ ye.
22 Então disse Araúna a Davi: Tome e ofereça o rei meu senhor o que bem lhe parecer; eis aí os bois para o holocausto, e os trilhos e os aparelhos dos bois para lenha.
23 E, masacɛ, ne Arahuna kɔni bɛ a bɛɛ le di masacɛ ma!»
23 Tudo isto, ó rei, Araúna te oferece. Disse mais Araúna ao rei: O Senhor teu Deus tome prazer em ti.
24 Nka masacɛ ka Arahuna jaabi ko: «Ɔn-ɔn! Ne bɛ a san i fɛ a sɔngɔ yɛrɛ le ra. Ne ma wari bɔ fɛn min na, ne tɛ se ka o di Matigi Ala, ne ta Ala ma saraka jɛnita ye!» Dawuda ka yɔrɔ ni misiw bɛɛ san warigbɛ bilooru.
24 Mas o rei disse a Araúna: Não! antes to comprarei pelo seu valor, porque não oferecerei ao Senhor meu Deus holocaustos que não me custem nada. Comprou, pois, Davi a eira e os bois por cinqüenta siclos de prata.
25 Dawuda ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ ra Matigi Ala tɔgɔ ra, ka saraka jɛnitaw ni ninsɔndiya sarakaw* bɔ.
25 E edificou ali um altar ao Senhor, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas. Assim o Senhor se tornou propício para com a terra, e cessou aquela praga de sobre Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.