2 Samuel 1

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sawuli sawagati k’a sɔrɔ Dawuda tun bɔra Amalɛkikaw kɛrɛyɔrɔ ra, ka sekɔ ka na Sikilagi dugu kɔnɔ. A tun ka tere fla kɛ Sikilagi ka ban.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 A tere sabanan, cɛ dɔ barara ka na; a tun bɔra Sawuli ta kɛrɛkɛjama sigiyɔrɔ ra. A ta faniw tun farannin bɛ, buguri bɛ a kun na. A sera Dawuda kɔrɔ minkɛ, a k’a yɛrɛ ben dugu ma k’a kinbiri gban Dawuda kɔrɔ.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 Dawuda k’a ɲininka ko: «Ele bɔra min le?» A ko: «Ne borira ka bɔ Izirayɛli ta kɛrɛkɛjama sigiyɔrɔ le ra.»
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 Dawuda ko: «O tuma a kɛra cogo di? Ko min kɛra, o lakari ne ye kɛ!» Cɛ ko: «Izirayɛlimɔgɔw borira o kɛrɛkɛɲɔgɔnw ɲa. O caman fagara yɛrɛ le. Hali Sawuli ni a dencɛ Yonatan sara.»
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 Dawuda ko kanbelen ma ko: «Ele kɛra cogo di k’a lɔn ko Sawuli ni a dencɛ Yonatan sara?»
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Kanbelen ko: «O wagati y’a sɔrɔ ne tun bɛ Giliboha kuru kan. Sawuli tun tintinnin bɛ a ta taman kan; nka sowotorow ni sotigiw nana tugu a kɔ k’a degu kosɛbɛ.
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 A k’a ɲa munu ka ne ye minkɛ, a ka ne wele. Ne ko: ‹Naamu!›
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 A ko ne ma ko: ‹Ele ye jɔn le ye?› Ne ko: ‹Ne ye Amalɛkika le ye.›
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 A ko ne ma tuun ko: ‹Gbara ne ra, i ye na ne faga, sabu ne bɛ nin na, nka ɲanamini bɛ ne ra.›
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 Ne gbarara a ra k’a faga, sabu ne tun k’a lɔn ko a tun tɛna kisi kɛrɛ ra tuun. Masafugula min tun bɛ a kun na, ani bororanɛgɛ min tun bɛ a boro ra, ne ka o bɔ ka na ni o ye, ka na o di ne matigicɛ ma.»
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Dawuda k’a ta faniw faran; a ta mɔgɔ minw tun bɛ ni a ye, olugu fana ka o ta faniw faran.
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 O jusukun tɔɔrɔra, o kasira; o ka sun don fɔ ka taga wula se, Sawuli ni a dencɛ Yonatan kosɔn, ani Matigi Ala ta kɛrɛkɛjama kosɔn, ani Izirayɛlimɔgɔ minw bɛɛ tun fagara o kɛrɛ ra.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 O kɔ, Dawuda ka o kanbelen ɲininka tuun ko: «Ele bɔra min le?» A ko: «Amalɛkika minw siginin bɛ yan lonanya ra, ne ye o dɔ ta den le ye.»
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 Dawuda ko a ma ko: «A kɛra cogo di ko Matigi Ala ka mɔgɔ min ɲanawoloma k’a sigi masaya ra, ele ma siran ka i boro se o ma k’a faga?»
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 Dawuda k’a nɔfɛkanbelen dɔ wele k’a fɔ o ye ko: «Gbara, i ye nin cɛ faga!» Kanbelen benna Amalɛkikacɛ kan, k’a faga.
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 Dawuda tun k’a fɔ a ye ko: «I fagari kunko ye ben i yɛrɛ kan; i yɛrɛ da le ka i jaraki, sabu i ko, ko Matigi Ala ka mɔgɔ min ɲanawoloma k’a sigi masaya ra, ko ele ka o faga!»
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Dawuda ka nin sangadɔnkiri la Sawuli ni Yonatan kosɔn.
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 O kɔ, Dawuda ko o ye Zuda mara mɔgɔw karan o dɔnkiri ra; o dɔnkiri le bɛ wele ko «kalan dɔnkiri.» A dɔnkiri sɛbɛnin bɛ Yasari ta kitabu kɔnɔ, ko:
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 E, Izirayɛli, aw ta cɛfariw suw lanin bɛ kongoriw kan!
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 Mɔgɔ kana nin ko fɔ Gati dugu kɔnɔ dɛ!
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 E, Giliboha kuruw, gɔmiji kana bɔn aw kan tuun,
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 Yonatan ta kalan tun tɛ kɔsegi fiyewu,
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 Sawuli ni Yonatan, kanuɲɔgɔnmanw tun lo o si bɛɛ ra;
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 E! Izirayɛli sungurudenw, aw ye kasi Sawuli kosɔn dɛ!
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 Mun le k’a to cɛfariw benna ka sa, ka o to kɛrɛ ra sa?
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 E, ne balemacɛ Yonatan, ne deguninba lo ele kosɔn;
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 Mun le k’a to cɛ jagbɛlɛnw bɛɛ benna sa?
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.