2 Samuel 19
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Masacɛ ka o kuma mɛn minkɛ, a ka kɛ yɛrɛyɛrɛ ye; sankaso min bɛ dugu donda kunna, a tagara don o bon kɔnɔ ka kɛ kasi ye. A tagamatɔ tun bɛ kasira, ka kɛ a fɔ ye ko: «E, ne dencɛ Abusalɔn, ne dencɛ, ne dencɛ Abusalɔn! Hali ne tun ye sa ele nɔ ra! E, Abusalɔn, ne dencɛ, ne dencɛ!»
1 E foi dito a Joabe: Eis que o rei pranteia e se lamenta por Absalão.
2 O tagara o fɔ Yohabu ye ko: «Masacɛ flɛ, a bɛ maɲumankokanw fɔra, ka kasi Abusalɔn kosɔn.»
2 E a vitória daquele dia foi tornada em lamento para todo o povo; porque o povo ouviu dizer naquele dia como o rei estava aflito pelo seu filho.
3 O lon na, Izirayɛlimɔgɔw ta sesɔrɔri yɛlɛmana ka kɛ kasi ye kɛrɛkɛdenw bɛɛ fɛ, sabu o tun k’a mɛn mɔgɔw fɛ ko: «Masacɛ jusu kasira kosɛbɛ a dencɛ ta saya kosɔn.»
3 E, naquele dia, o povo adentrou a cidade às escondidas, como pessoas envergonhadas se retiram quando fogem da batalha.
4 O lon na, kɛrɛkɛdenw dogora le ka don dugu kɔnɔ, k’a kɛ i n’a fɔ mɔgɔ minw borira o kɛrɛkɛɲɔgɔnw ɲa, fɔ o maroyanin nana don dugu kɔnɔ.
4 O rei, porém, cobriu a sua face, e o rei gritou com voz alta: Ó meu filho, Absalão! Ó Absalão, meu filho, meu filho!
5 Masacɛ tun k’a ɲa datugu ka kɛ kule ye ko: «E, ne dencɛ Abusalɔn! Abusalɔn, ne dencɛ, ne dencɛ!»
5 E Joabe veio até o rei, na casa, e disse: Envergonhaste neste dia a face de todos os teus servos, os quais, neste dia, salvaram a tua vida, e a vida dos teus filhos e das tuas filhas, e a vida das tuas esposas, e a vida das tuas concubinas;
6 Yohabu tagara a kɔ bon kɔnɔ ka taga a fɔ a ye ko: «Ele bɛ maroyaba le blara i ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ ra bi, k’a sɔrɔ olugu le ka i kisi, ka i dencɛw ni i denmusow kisi, ka i ta musow kisi, ani i ka jɔnmuso minw kɛ i musow ye.
6 posto que amas os teus inimigos, e odeias os teus amigos. Porque declaraste, neste dia, que não consideras nem príncipes, nem servos; pois neste dia percebo que, se Absalão tivesse sobrevivido, e todos nós tivéssemos morrido neste dia, então isto bem teria comprazido a ti.
7 Ele bɛ i kɔninyabagaw le kanu, ka i kanubagaw kɔninya; sabu i bɛ min kɛra, o bɛ a yira ko i ta kɛrɛkuntigiw ni i ta baaradenw tɛ foyi ye i ɲa kɔrɔ. Sisan kɔni, ne k’a ye ko ni a tun kɛra ko Abusalɔn le bɔsira, k’a to an tɔw bɛɛ ye faga, o le tun bɛna diya ele ye.
7 Agora, portanto, levanta-te, sai e fala consoladoramente aos teus servos; porque juro pelo SENHOR, se não o fores, não restará nenhum sequer contigo esta noite; e isto te será pior do que todo o mal que te sobreveio desde a tua mocidade até agora.
8 Ayiwa, sisan i wuri ka bɔ kɛnɛ ma, i ye taga kuma i ta kɛrɛkɛdenw fɛ ka o ja gbɛlɛya. Ni o tɛ, ne bɛ kari Matigi Ala tɔgɔ ra, ko ni i kɔni ma bɔ, bi su fɛ hali cɛ kelen tɛna to ni i ye yan. Ni o do kɛra, o tuma kojugu minw bɛɛ sera i ma kabini i denmisɛnman fɔ ka na se bi ma, bi ta bɛna juguya ni o bɛɛ lajɛnnin ye.»
8 Então, o rei se levantou, e se assentou no portão. E contaram a todo o povo, dizendo: Eis que o rei, de fato, assenta-se no portão. E todo o povo achegou-se diante do rei; porquanto Israel havia fugido, cada qual, para a sua tenda.
9 Masacɛ wurira ka taga sigi dugu donda ra. O k’a fɔ kɛrɛkɛdenw bɛɛ ye ko: «Masacɛ ye nin ye, a siginin bɛ dugu donda ra.» Kɛrɛkɛdenw bɛɛ nana masacɛ kɔrɔ.
9 E todo o povo estava em conflito ao longo de todas as tribos de Israel, dizendo: O rei nos salvou da mão dos nossos inimigos, e ele nos livrou da mão dos filisteus; e agora ele está fugido da terra por causa de Absalão.
10 Mɔgɔw tun bɛ ɲɔgɔn sɔsɔra Izirayɛlimɔgɔw ta gbaw bɛɛ ra; o tun b’a fɔra ko: «Masacɛ Dawuda le ka an bɔsi ka an bɔ an juguw boro; ale le ka an bɔsi Filisikaw boro. Ayiwa, sisan a borira Abusalɔn ɲa ka bɔ jamana kɔnɔ.
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, foi morto em batalha. Agora, portanto, por que vós não falais uma palavra sobre trazer o rei de volta?
11 K’a sɔrɔ an tun ka turu kɛ ale Abusalɔn min kun na k’a sigi masaya ra, ale sara kɛrɛ ra. Ayiwa, an bɛ mun le kɔnɔna sisan ka sɔrɔ ka masacɛ Dawuda wele ka na?»
11 E o rei Davi enviou a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes, dizendo: Falai aos líderes de Judá, dizendo: Por que sois vós os últimos a trazer o rei de volta à sua casa, vendo que o comentário de todo o Israel chegou até o rei, até a sua casa?
12 Masacɛ Dawuda fana ka cira bla ka taga a fɔ sarakalasebagaw ye, minw tun ye Sadɔki ni Abiyatari ye, ko: «Aw y’a fɔ Zuda cɛkɔrɔbaw ye ko: ‹Mun kosɔn tɔw le bɛna kɔn aw ɲa ka masacɛ wele ka na a ta so?› »
12 Vós sois os meus irmãos, vós sois os meus ossos e a minha carne; por que, então, sois os últimos a trazer de volta o rei?
13 Masacɛ ko o y’a fɔ o ye fana ko: «Aw le ye ne balemaw ye, aw ye ne yɛrɛ dɔ le ye. Mun kosɔn tɔw le bɛna kɔn aw ɲa ka masacɛ wele ka na?»
13 E dizei a Amasa: Não és tu do meu osso, e da minha carne? Deus assim faça a mim, e mais ainda, se tu não fores capitão do exército diante de mim continuamente no lugar de Joabe.
14 A ko o y’a fɔ Amasa fana ye ko: «Ele ni ne bɛɛ ye mɔgɔ kelen le ye. K’a ta bi ra, ne bɛ i kɛ kɛrɛkɛjama kuntigi ye Yohabu nɔ ra; ni ne ma o kɛ, o tuma Ala ye o hakɛ bɔ ne ra.»
14 E ele dobrou o coração de todos os homens de Judá, tal como o coração de um homem; de modo que enviaram esta palavra ao rei: Retorna tu, e todos os teus servos.
15 Dawuda k’a kɛ ten ka Zuda mɔgɔw bɛɛ sɔrɔ; o bɛɛ bɛnna a ra i ko mɔgɔ kelen, ka mɔgɔ ci ka taga a fɔ masacɛ ye ko: «Sekɔ ka na, i ni i ta baaradenw bɛɛ.»
15 Assim, o rei retornou, e veio até o Jordão. E Judá veio até Gilgal, para se encontrar com o rei, para conduzir o rei sobre o Jordão.
16 Ayiwa, masacɛ ka sira ta ka sekɔ ka na, ka na se fɔ Zuridɛn ba ma. Zuda mara mɔgɔw tagara Giligali, Zuridɛn bada ra, ko o bɛ taga masacɛ kunbɛn, ka ba tigɛ ni a ye.
16 E Simei, o filho de Gera, um benjamita, que era de Baurim, apressou-se e desceu com os homens de Judá para se encontrar com o rei Davi.
17 Gera dencɛ Simɛyi, min ye Boniyaminu ta gbamɔgɔ dɔ ye, ni a bɛ bɔ Bahurimu, ale fana teliyara ka taga ni Zuda mara mɔgɔw ye ka taga masacɛ Dawuda kunbɛn.
17 E havia mil homens de Benjamim com ele, e Ziba, o servo da casa de Saul, e os seus quinze filhos, e os seus vinte servos com ele; e eles atravessaram o Jordão diante do rei.
18 Boniyaminu ta gbamɔgɔ cɛ waga kelen le tun bɛ ni a ye, ani Siba, min tun bɛ baara kɛra Sawuli ta somɔgɔw ye; ale ni a dencɛ tan ni looru, ni a ta baaraden cɛ mugan. O girinna ka taga masacɛ kunbɛn Zuridɛn bada ra.
18 E ali atravessaram uma balsa para carregar a casa do rei, e fazer o que ele considerasse bom. E Simei, o filho de Gera, caiu diante do rei, depois de atravessar o Jordão;
19 Mɔgɔw ka ba tigɛ ka taga ba ɲa dɔ kan, ko o bɛ taga masacɛ ni a ta somɔgɔw ta kurun dɔ kɔnɔ ka ba tigɛ ni o ye; o kɔ, ni masacɛ b’a fɛ ka min kɛ, a bɛna o fɔ o ye. Tuma min na masacɛ tun bɛna ba tigɛ, Gera dencɛ Simɛyi nana a yɛrɛ firi dugu ma masacɛ ɲa kɔrɔ,
19 e disse ao rei: Que o meu senhor não impute iniquidade a mim, nem te lembres daquilo que o teu servo fez perversamente no dia em que meu senhor, o rei, saiu de Jerusalém, para que o rei tome isso no seu coração.
20 k’a fɔ masacɛ ye ko: «E, ne matigicɛ, i sabari, i kana ne ta kojugu jate; ne ka ko bɛnbari min kɛ masacɛ ra a bɔlon na Zeruzalɛmu, masacɛ kana a hakiri to o ra tuun! Masacɛ ye sabari ka o ko bɔ a jusu ra.
20 Porque o teu servo, em verdade, sabe que eu pequei; portanto, eis que venho por primeiro neste dia de toda a casa de José a descer para me encontrar com o meu senhor, o rei.
21 Sabu ne ye i ta jɔn le ye; ne yɛrɛ fana k’a lɔn ko ne ka kojugu le kɛ. Nka i yɛrɛ k’a ye ko ne le kɛra Yusufu ta gbamɔgɔw bɛɛ ra mɔgɔ fɔlɔ ye ka na ne matigicɛ masacɛ kunbɛn!»
21 Todavia, Abisai, o filho de Zeruia respondeu e disse: Não será Simei levado à morte por isso, porque amaldiçoou o ungido do SENHOR?
22 Seruya dencɛ Abisayi ka kuma ta o le ra k’a fɔ ko: «Matigi Ala ka mɔgɔ min ɲanawoloma k’a sigi masaya ra, Simɛyi ka o nɛni; o ra, Simɛyi ka kan ka faga le!»
22 E Davi disse: O que tenho a ver convosco, filhos de Zeruia, para que, neste dia, sejais adversários diante de mim? Deve algum homem ser posto à morte neste dia em Israel? Porque não sei eu que sou, neste dia, rei sobre Israel?
23 Nka Dawuda ko: «Aw Seruya dencɛw, aw ta mun le bɛ nin na sa? Mun na aw bɛ aw yɛrɛ kɛra ne jugu dɔw ye bi? Mɔgɔ si man kan ka faga Izirayɛli jamana kɔnɔ bi; sabu ne k’a ye bi ko masacɛ wɛrɛ tɛ Izirayɛli jamana kunna ni ne tɛ.»
23 Portanto, o rei disse a Simei: Tu não morrerás. E o rei jurou-lhe.
24 O kɔ, masacɛ k’a fɔ Simɛyi ye ko: «O tɛna i faga!» Masacɛ karira a ye.
24 E Mefibosete, o filho de Saul, desceu para se encontrar com o rei, e não havia nem calçado o seu pé, nem aparado a sua barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partiu até o dia em que ele veio novamente em paz.
25 Ayiwa, Sawuli mamaden min ye Mefibosɛti ye, ale fana tun tagara masacɛ kunbɛnyɔrɔ ra. K’a ta masacɛ tagalon na fɔ ka na se a nalon ma hɛra ra, Mefibosɛti tun ma ko, a tun m’a dasiw saninya, a tun ma a ta faniw si ko fana.
25 E sucedeu que, quando ele chegou a Jerusalém para se encontrar com o rei, o rei lhe disse: Por que não foste tu comigo, Mefibosete?
26 A bɔra o cogo le ra Zeruzalɛmu ka taga masacɛ kunbɛn; masacɛ k’a ɲininka ko: «Mefibosɛti, mun kosɔn i tun ma taga ni ne ye?»
26 E ele respondeu: Meu senhor, ó rei, o meu servo me enganou; porque o teu servo disse: Selarei para mim um jumento, sobre o qual eu possa cavalgar, e ir até o rei; porque o teu servo é aleijado.
27 A ka masacɛ jaabi ko: «E, ne matigicɛ masacɛ, ne ta jɔncɛ le ka ne janfa; sabu ne tun ko le, ko ne bɛ ne ta fali labɛn ka yɛlɛn a kan ka taga ni masacɛ ye, sabu ne tɛ se ka tagama.
27 E ele caluniou o teu servo diante do meu senhor, o rei; mas o meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus; faz, portanto, o que for bom aos teus olhos.
28 Nka a tagara ne tɔgɔ cɛn ne matigicɛ masacɛ kɔrɔ. Nka ne matigicɛ masacɛ bɛ i ko Ala ta mɛlɛkɛ. O ra, ni min ka bɛn i yɛrɛ ma, i ye o kɛ;
28 Porque todos os da casa do meu pai não passavam de homens mortos diante do meu senhor, o rei; contudo colocaste o teu servo entre aqueles que comiam à tua própria mesa. Que direito mais tenho eu, portanto, de chorar diante do rei?
29 sabu ne bɛmacɛ ta somɔgɔw si tun man kan ni foyi ye ne matigicɛ masacɛ fɛ, ni fagari tɛ. O bɛɛ n’a ta, i sɔnna ko ne fana ye domuni kɛ ni i ye, ani ni i ta mɔgɔ tɔw ye minan kelen kɔnɔ. O ra, ne kɔni tɛ se ka masacɛ daari, ko a ye koɲuman wɛrɛ kɛ ne ye tuun.»
29 E o rei disse a ele: Por que falas tu ainda das tuas questões? Eu disse: Tu e Ziba dividireis a terra.
30 Masacɛ k’a jaabi ko: «Nin kuma bɛɛ kun ye mun ye dɛ? Ne k’a latigɛ ka ban ko i bɛmacɛ ta dugukolo bɛna kɛ ele ni Siba ta le ye.»
30 E Mefibosete disse ao rei: Sim, que ele tome tudo, ainda mais que o meu senhor, o rei, veio novamente em paz para a sua própria casa.
31 Mefibosɛti ko masacɛ ma ko: «A ye a bɛɛ ta kunkelen, sabu ne matigicɛ masacɛ nana a ta so hɛra ra ka ban!»
31 E Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e atravessou o Jordão com o rei para conduzi-lo sobre o Jordão.
32 Galadikacɛ Barizilayi fana tun bɔra Rogelimu, ka na masacɛ blasira; a ka Zuridɛn ba tigɛ ni masacɛ ye, ko a bɛ masacɛ to Zuridɛn ba yɔrɔ ra ka sekɔ ka taga.
32 Ora, Barzilai era um homem mui idoso, já de oitenta anos; e ele havia provido o sustento do rei enquanto ele esteve em Maanaim; pois ele era um homem mui magnífico.
33 Barizilayi tun kɔrɔra kosɛbɛ; a si tun ye san biseegi. Tuma min na masacɛ tun bɛ Mahanayimu, masacɛ mako tun bɛ se fɛn o fɛn ma, a ka o bɛɛ kɛ a ye, sabu naforobatigi tun lo.
33 E o rei disse a Barzilai: Vem tu comigo, e eu te alimentarei comigo em Jerusalém.
34 Masacɛ k’a fɔ Barizilayi ye ko: «Ba tigɛ ka taga ni ne ye, i ye taga to ne kɔrɔ Zeruzalɛmu ne ta so; ne bɛna i mako bɛɛ ɲa ka ne janto i ra.»
34 E Barzilai disse ao rei: Quanto tempo tenho eu que viver, para que suba com o rei até Jerusalém?
35 Nka Barizilayi ka masacɛ jaabi ko: «Ne bɛna taga ni masacɛ ye Zeruzalɛmu ka taga to si ra ka san jori le kɛ tuun?
35 Tenho neste dia oitenta anos de idade; e posso eu discernir entre o bem e o mal? Pode o teu servo sentir o gosto do que eu como ou do que eu bebo? Posso ainda ouvir a voz de homens cantando e mulheres cantando? Por que, então, deveria o teu servo ser ainda um fardo para o meu senhor, o rei?
36 Ne si ye san biseegi sisan. Ne yɛrɛ tɛ se ka fɛndiman lɔn ka bɔ fɛngboman na tuun. Ne tɛ se ka diya sɔrɔ domunifɛn ni minnifɛn na tuun; ne tɛ se ka hali dɔnkirilabaga cɛmanw ni a musomanw kan mɛn kosɛbɛ tuun. O tuma mun kosɔn ne bɛna taga kɛ ele kunna doni ye tuun?
36 O teu servo seguirá um pouco pelo Jordão com o rei; e por que o rei deveria me recompensar com tal galardão?
37 Ne bɛna ba tigɛ, ka taga ni i ye ba kɔ fɛ dɔɔnin, ka dan yi. Ne yɛrɛ m’a lɔn kun min na masacɛ b’a fɛ ka o bonya kɛ ne ye!
37 Deixa o teu servo, rogo-te, voltar novamente, para que eu possa morrer na minha própria cidade, e ser sepultado junto ao sepulcro do meu pai e da minha mãe. Mas eis aqui o teu servo Quimã; deixa-o atravessar com o meu senhor, o rei; e faz com ele o que parecer bom para ti.
38 A to ne ye sekɔ, ka taga sa ne ta dugu ra, ne facɛ ta kaburu ni ne bamuso ta kaburu kɔrɔ. Nka ne dencɛ Kimamu ye nin ye, min ye i ta baaraden ye; ale kɔni bɛna taga ni ne matigicɛ masacɛ ye. Ni ko o ko ka bɛn i ma, i ye o kɛ ale ye.»
38 E o rei respondeu: Quimã atravessará comigo, e farei com ele o que parecer bom para ti; e qualquer coisa que requereres de mim, isto farei por ti.
39 Masacɛ ko: «Ayiwa, Kimamu ye taga ni ne ye. Ni fɛn o fɛn ka bɛn i ma, ne bɛna o kɛ a ye; ni i ka fɛn o fɛn ɲini ne fɛ, ne bɛna o kɛ i ye.»
39 E todo o povo atravessou o Jordão. E quando o rei chegou da travessia, o rei beijou Barzilai, e o abençoou; e ele retornou para o seu próprio lugar.
40 Ayiwa, jama bɛɛ nana ba tigɛ tuma min na, ani masacɛ yɛrɛ nana ba tigɛ tuma min na, masacɛ k’a boro mini Barizilayi ma k’a fo ni kanuya ye, ka dugawu kɛ a ye. O kɔ, Barizilayi sekɔra ka taga a ta so.
40 E o rei prosseguiu para Gilgal, e Quimã prosseguiu com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, bem como metade do povo de Israel.
41 Masacɛ ka Giligali dugu sira ta; Kimamu tagara ni a ye.
41 E, eis que, todos os homens de Israel vieram até o rei, e disseram ao rei: Por que os nossos irmãos, os homens de Judá, roubaram-te para longe, e trouxeram o rei, e toda a sua casa, e todos os homens de Davi sobre o Jordão?
42 Izirayɛlimɔgɔ tɔw nana masacɛ fɛ ka na a fɔ a ye ko: «Mun kosɔn an balema minw ye Zuda ta mɔgɔw ye, olugu dɔrɔn le nana ele ta ka ba tigɛ ni i ye, ani i ta somɔgɔw ni i nɔfɛmɔgɔw bɛɛ?»
42 E todos os homens de Judá responderam aos homens de Israel: Porque o rei é um parente próximo de nós; por que, então, estais vós irados por causa disso? Por acaso, comemos nós às custas do rei? Ou, nos deu ele algum presente?
43 Zuda ta mɔgɔw ka Izirayɛlimɔgɔ tɔw jaabi ko: «An ka o kɛ sabu anw ni masacɛ bɛɛ ye mɔgɔ kelen le ye. Aw dimikun ye mun ye o ra sa? Yala masacɛ tun lɔra ni anw kunkow ye le wa, walama a ka bonya dɔ le di an ma, o kosɔn an ka o kɛ wa?»
43 E os homens de Israel responderam aos homens de Judá, e disseram: Temos dez partes no rei, e também temos mais direito em Davi do que vós; por que, então, nos desprezais, para que o nosso conselho não seja o primeiro acatado em se trazer de volta o nosso rei? E as palavras dos homens de Judá foram mais severas do que as palavras dos homens de Israel.
44 Izirayɛlimɔgɔ tɔw ka Zuda ta mɔgɔw jaabi ko: «Masacɛ ye anw fana ta ye fɔ siɲaga tan. Dawuda yɛrɛ ye anw ta ye ka tɛmɛ aw kan. Mun kosɔn aw ka an dɔgɔya tan? O tuma anw le ma kɔn k’a fɔ ko an ye masacɛ wele ka na wa?»
44 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.