2 Samuel 18

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dawuda ta kɛrɛkɛden minw tun bɛ ni a ye, a ka olugu jate, ka o labɛn kɛrɛ kama. A ka kɛrɛkuntigi dɔw sigisigi cɛ waga kelen kelen kunna, ka dɔw sigisigi cɛ kɛmɛ kɛmɛ kunna.
1 E Davi enumerou o povo que estava com ele, e colocou capitães de milhares e capitães de centúrias sobre eles.
2 A ka mɔgɔw taran ka o kɛ jɛnkuru saba ye. A ka Seruya dencɛ Yohabu bla jɛnkuru kelen kunna, ka Yohabu balemacɛ Abisayi bla jɛnkuru kelen kunna, ka Gatikacɛ Itayi bla jɛnkuru sabanan kunna. O kɔ, masacɛ k’a fɔ jama bɛɛ ye ko: «Ne fana bɛna taga ni aw ye.»
2 E Davi enviou uma terça parte do povo sob a mão de Joabe, e uma terça parte sob a mão de Abisai, o filho de Zeruia, o irmão de Joabe, e uma terça parte sob a mão de Itai, o geteu. E o rei disse ao povo: Certamente eu mesmo sairei também contigo.
3 Nka mɔgɔw k’a jaabi ko: «I man kan ka taga ni an ye; sabu ni anw dɔ borira, mɔgɔ tɛna o jate. Hali ni o ka an ta jama tarancɛ bɛɛ le faga fana, mɔgɔ tɛna o jate. Nka ele kelen bɛ i ko anw cɛ waga tan le. Ni i ka to dugu kɔnɔ yan, o ka fisa, sabu i bɛ se ka to yan ka mɔgɔ dɔw ci ka taga an dɛmɛ kɛrɛ ra.»
3 O povo, porém, respondeu: Tu não sairás; porquanto se fugirmos para longe, eles não se importarão conosco; nem se a metade de nós morrer, eles se importarão conosco; mas agora tu vales dez mil de nós; portanto, agora, é melhor que da cidade tu possas nos oferecer socorro.
4 Masacɛ ko: «Ni min ka bɛn aw ma, ne bɛna a kɛ ten.» Masacɛ tagara lɔ dugu donda kɔrɔ; kɛrɛkɛdenw ka kɛ bɔ ye, cɛ kɛmɛ kɛmɛ, ani cɛ waga kelen kelen.
4 E o rei disse a eles: O que vos parecer melhor, farei. E o rei se pôs de pé junto ao portão da cidade, e todo o povo saiu às centenas e aos milhares.
5 Masacɛ k’a fɔ Yohabu ni Abisayi ni Itayi ye ko: «Aw ye a kɛ ne kosɔn, aw ye kanbelen kɔrɔsi, min ye Abusalɔn ye.»
5 E o rei ordenou a Joabe e a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai gentilmente os moços, por minha causa, igualmente com Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu a todos os capitães ordens acerca de Absalão.
6 Dawuda ta kɛrɛkɛdenw bɔra dugu kɔnɔ ka taga Izirayɛlimɔgɔw kama kongo kɔnɔ. O ka kɛrɛ kɛ Efirayimu yiritu le kɔnɔ.
6 Assim, o povo saiu para o campo contra Israel; e a batalha foi no bosque de Efraim;
7 Dawuda ta mɔgɔw sera Izirayɛlimɔgɔw ra o yɔrɔ ra; o ka cɛnriba lase o ma, ka cɛ waga mugan bɛɛ faga o ra o lon na.
7 onde o povo de Israel foi morto diante dos servos de Davi, e ali houve um grande massacre naquele dia de vinte mil homens.
8 Kɛrɛ bonyara ka se fɔ o yɔrɔ mara bɛɛ ra. Minw sara yiritu kɔnɔ, olugu cayara ka tɛmɛ kɛrɛkɛyɔrɔ yɛrɛ ta mɔgɔ faganinw kan.
8 Porque a batalha foi dali espalhada sobre a face de todo o país; e o bosque devorou mais pessoas naquele dia do que devorou a espada.
9 Ayiwa, Abusalɔn barara ka taga bɛn ni Dawuda ta mɔgɔw ye; Abusalɔn tun yɛlɛnnin bɛ sofali dɔ kan. A ko a bɛ bori ni a ta sofali ye minkɛ, sofali boritɔ tɛmɛna yiriba dɔ borow jukɔrɔ. Abusalɔn kunsigiw balanna yiriborow furancɛ ra; sofali borira ka bɔ a kɔrɔ ka taga, k’a dulonnin to san ni dugu cɛ.
9 E Absalão encontrou os servos de Davi. E Absalão montou em uma mula, e a mula seguiu por baixo dos ramos espessos de um grande carvalho, e a sua cabeça ficou presa no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e a mula que estava debaixo dele se foi.
10 Kɛrɛkɛden dɔ ka o ye minkɛ, ale tagara o lakari Yohabu ye. A ko: «A flɛ, ne ka Abusalɔn dulonnin ye yirisunba dɔ ra!»
10 E um certo homem viu isto, e contou a Joabe, e disse: Eis que vi Absalão pendurado em um carvalho.
11 Yohabu k’a fɔ o kibaroya fɔbaga ye ko: «Ele k’a ye ten, mun na i m’a faga o yɔrɔnin kelen bɛɛ ra yi? Ne tun bɛna warigbɛ garamu kɛmɛ di i ma, ani kɛrɛkɛdenw ta cɛsirinan kelen.»
11 E Joabe disse ao homem que lhe contou: E, eis que tu o viste, por que não o feriste ali, trazendo-lhe abaixo? E eu te teria dado dez shekels de prata, e um cinto.
12 Nka cɛ ka Yohabu jaabi ko: «Hali ni o ka warigbɛ kilo tan le la ne tɛgɛ kɔnɔ, ne tɛna sɔn ka ne boro se masacɛ dencɛ ma fiyewu; sabu masacɛ ka kuma min fɔ ele ni Abisayi ni Itayi ye, an toro ka o mɛn. A ko: ‹Aw ye a kɛ ne kosɔn, aw y’a to foyi kana kanbelen sɔrɔ, min ye Abusalɔn ye.›
12 E o homem disse a Joabe: Mesmo que eu recebesse mil shekels de prata em minha mão, nem assim estenderia a minha mão contra o filho do rei; porque ouvimos quando o rei ordenou a ti, e Abisai e Itai, dizendo: Acautelai-vos para que ninguém toque no jovem Absalão.
13 Ayiwa, ni ne tun ka farati ka o janfako kɛ a ra, a laban, masacɛ tun bɛna bɔ o ko kala ma, sabu foyi tɛ se ka dogo a ma; ele fana tun tɛna sɔn ka lɔ ni ne kunko ye.»
13 Do contrário eu teria operado falsidade contra a minha própria vida; porque não há questão oculta do rei, e tu mesmo terias te lançado contra mim.
14 Yohabu ko: «Ne tɛna ne yɛrɛ sɛgɛ ka lɔ ele kɔrɔ yan gbansan tuun.» Ka Abusalɔn ɲanaman balannin to yiri ra, Yohabu ka taman saba ta ka taga o turu a disi ra.
14 Então, disse Joabe: Não posso esperar mais aqui contigo. E ele tomou três dardos em sua mão, e atravessou com eles o coração de Absalão, enquanto ele estava ainda vivo no meio do carvalho.
15 Kɛrɛkɛden cɛ tan minw tun bɛ to ka Yohabu ta kɛrɛkɛminanw ta, olugu tagara Abusalɔn lamini, ka ben a kan k’a faga.
15 E dez moços que carregavam a armadura de Joabe se posicionaram em volta e feriram Absalão, e o mataram.
16 Yohabu nana buru fiyɛ minkɛ, ko o ye kɛrɛ lalɔ ten, a ta mɔgɔw ka Izirayɛlimɔgɔw gbɛnni dabla.
16 E Joabe soprou a trombeta, e o povo retornou da perseguição a Israel; porque Joabe conteve o povo.
17 O ka Abusalɔn su ta k’a firi dingaba dɔ kɔnɔ tu kɔnɔ yi, ka kabakuru caman cɛ ka o ton a kan. O kɛra minkɛ, Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ borira ka taga o ta so.
17 E tomaram Absalão, e o lançaram em uma grande vala no bosque, e puseram uma pilha mui grande de pedras sobre ele; e todo o Israel fugiu, cada qual para a sua tenda.
18 Ka Abusalɔn ɲanaman to, a tun ka kabakurujan dɔ lɔ masacɛ ta kɛnɛgbɛ ra, sabu a tun b’a fɔra ko dencɛ tɛ ale fɛ, min bɛ se ka kɛ sababu ye k’a to ale tɔgɔ kana tunu. O ra, a k’a yɛrɛ tɔgɔ la o kabakurujan na; hali bi mɔgɔw bɛ o kabakuru wele ko Abusalɔn ta hakirijigi kabakuru.
18 Ora, em vida, Absalão havia tomado e erguido para si uma coluna, a qual está no vale do rei; porquanto ele dizia: Não tenho filho para guardar a lembrança do meu nome; e ele chamou a coluna segundo o seu próprio nome; e ela se chama até este dia Lugar de Absalão.
19 Ayiwa, Sadɔki dencɛ Ayimazi k’a fɔ Yohabu ye ko: «A to ne ye bori ka taga nin kibaroya fɔ masacɛ ye, ko Matigi Ala k’a bɔsi ka bɔ a juguw boro, k’a hakɛ bɔ a juguw ra.»
19 Então, disse Aimaás, o filho de Zadoque: Deixa-me, agora, correr, e levar as novas ao rei, como o SENHOR o vingou dos seus inimigos.
20 Yohabu ko a ma ko: «I kana taga, sabu bi ta kibaroya tɛ kibaro diman ye. I bɛna taga lon wɛrɛ ta fɔ, nka bi ta kɔni, i man kan ka taga o fɔ, sabu masacɛ dencɛ le sara!»
20 E Joabe disse a ele: Tu não levarás novas neste dia, mas levarás as novas noutro dia; mas neste dia não levarás nova alguma, porque o filho do rei está morto.
21 Yohabu k’a fɔ Kusikacɛ dɔ ye ko: «I ka min ye, taga o lakari masacɛ ye!» Kusikacɛ birira Yohabu kɔrɔ k’a fo, ka sɔrɔ ka kɛ bori ye ka taga.
21 Então, disse Joabe a Cusi: Vai e conta ao rei o que viste. E Cusi se curvou diante de Joabe, e correu.
22 O bɛɛ n’a ta, Sadɔki dencɛ Ayimazi belen ko Yohabu ma ko: «Ni a kɛra cogo o cogo, ne fana bɛna bori Kusikacɛ kɔ fɛ ka taga!» Yohabu k’a jaabi ko: «Ne tericɛ, kun juman le ra ele b’a fɛ ka bori dɛ? Nin ko tɛna taga kɛ kibaro diman ye min bɛ se ka i nafa.»
22 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque, uma vez mais a Joabe: Porém, rogo-te, seja como for, deixa-me também correr após o cuxita. E Joabe disse: Por que correrás tu, filho meu, sabendo que não tens pronta nova alguma?
23 Ayimazi ko: «Ni a kɛra cogo o cogo, ne kɔni bɛna bori le fana!» Yohabu ko: «Ayiwa, bori sa!» Ayimazi ka kɛnɛgbɛba sira mina bori ra, ka taga tɛmɛ Kusikacɛ ra.
23 Porém, seja como for, disse ele: Deixa-me correr. E ele lhe disse: Corre. Então, Aimaás correu pelo caminho da planície e ultrapassou Cusi.
24 O y’a sɔrɔ masacɛ Dawuda tun siginin bɛ dugu bolon kɔnɔ, bolon kɛnɛmada ni a kɔnɔnɔda fla cɛ ma. Kɛrɛkɛden min bɛ yɔrɔ kɔrɔsi, ale yɛlɛnna ka taga lɔ o biribon san fɛ, bolon kunna. A k’a ɲa kɔrɔta ka flɛri kɛ minkɛ, a barara ka cɛ dɔ boritɔ ye a kelen na, a bɛ nana.
24 E Davi estava sentado entre os dois portões; e o guarda subiu até a parte superior acima do portão, que ia até a parede, e ergueu os seus olhos, e olhou, e eis que um homem corria solitário.
25 A pɛrɛnna ka o lase masacɛ ma. Masacɛ ko: «Ni a kelen lo, o tuma a bɛ nana ni kibaro diman le ye!» Cɛ ka kɛ gbara ye dɔɔnin dɔɔnin.
25 E o guarda gritou, e disse ao rei. E o rei disse: Se ele estiver sozinho, há novas na sua boca. E ele chegou depressa, e se aproximou.
26 Kɛrɛkɛden ka cɛ dɔ wɛrɛ boritɔ ye, a bɛ nana. A pɛrɛnna ka o fɔ dugu donda kɔrɔsibaga ye, ko: «Cɛ dɔ wɛrɛ boritɔ ye a kelen na, a bɛ nana!» Masacɛ ko: «Ale fana bɛ nana ni kibaro diman le ye!»
26 E o guarda viu outro homem correndo; e o guarda chamou o porteiro, e disse: Eis outro homem correndo sozinho. E o rei disse: Ele também traz novas.
27 Kɛrɛkɛden ko: «Ne ta yecogo ra, cɛ fɔlɔ boricogo bɛ i ko Sadɔki dencɛ Ayimazi boricogo.» Masacɛ ko: «Mɔgɔɲuman lo. A bɛ nana ni kibaro diman le ye.»
27 E o guarda disse: Parece-me que o correr do primeiro é como o correr de Aimaás, o filho de Zadoque. E o rei disse: Ele é um homem bom, e vem com boas novas.
28 Ayimazi nana se minkɛ, a pɛrɛnna k’a fɔ masacɛ ye ko: «Kɛrɛ diyara an na!» A k’a kinbiri gban k’a ɲa biri dugu ma, k’a fɔ tuun ko: «Matigi Ala, i ta Ala baraka, sabu mɔgɔ minw tun wurira ne matigicɛ masacɛ kama, Ala k’a to an ka se sɔrɔ olugu kan!»
28 E Aimaás chamou, e disse ao rei: Tudo está bem. E ele caiu em terra sobre a sua face diante do rei, e disse: Bendito seja o SENHOR teu Deus, o qual entregou os homens que levantaram a sua mão contra o meu senhor, o rei.
29 Masacɛ ko: «Ne dencɛ Abusalɔn do? A ka kɛnɛ wa?» Ayimazi ko: «Wagati min na Yohabu tun bɛ i ta baaradenw cira, ne ni i ta baaraden tɔ kelen, ne kɔni tun bɛ mankan caman le mɛnna jama cɛ ra; nka ne tun m’a lɔn ko kelen min lo.»
29 E o rei disse: Está seguro o jovem Absalão? E Aimaás respondeu: Quando Joabe enviou o servo do rei, e a mim, o teu servo, vi um grande tumulto, mas não sabia o que era.
30 Masacɛ ko: «Ele ye gbara ka lɔ kɛrɛ fɛ.» Ayimazi gbarara ka lɔ kɛrɛ fɛ.
30 E o rei disse a ele: Vira-te para o lado, e põe-te de pé ali. E ele virou-se para o lado, e ficou parado.
31 O kɔ, Kusikacɛ sera. Ale ko: «Ne matigicɛ masacɛ ye nin kibaro diman lamɛn! Mɔgɔ minw bɛɛ tun wurira i kama, Matigi Ala ka i bɔsi ka bɔ olugu bɛɛ boro bi!»
31 E, eis que Cusi veio; e disse Cusi: Novas, meu senhor, o rei; pois o SENHOR te vingou neste dia de todos os homens que se levantaram contra ti.
32 Masacɛ ko Kusikacɛ ma ko: «Ne dencɛ Abusalɔn don? A ka kɛnɛ wa?» Kusikacɛ ko: «Ne matigicɛ masacɛ, i juguw, ani mɔgɔ o mɔgɔ bɛ wurira ele masacɛ kama ko o bɛ kojugu kɛ i ra, Ala ye olugu bɛɛ ta kɛ i ko nin kanbelen ta kɛra cogo min na!»
32 E o rei disse a Cusi: Está seguro o jovem Absalão? E Cusi respondeu: Os inimigos do meu senhor, o rei, e todos os que se levantam contra ti para te machucar, e sejam como aquele jovem está.
33 — ausente —
33 E o rei ficou mui comovido, e subiu à câmara acima do portão, e chorou; e enquanto subia, assim ele disse: Ó meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quisesse Deus, eu teria morrido por ti, ó Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.