2 Samuel 18
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Dawuda ta kɛrɛkɛden minw tun bɛ ni a ye, a ka olugu jate, ka o labɛn kɛrɛ kama. A ka kɛrɛkuntigi dɔw sigisigi cɛ waga kelen kelen kunna, ka dɔw sigisigi cɛ kɛmɛ kɛmɛ kunna.
1 Contou Davi o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 A ka mɔgɔw taran ka o kɛ jɛnkuru saba ye. A ka Seruya dencɛ Yohabu bla jɛnkuru kelen kunna, ka Yohabu balemacɛ Abisayi bla jɛnkuru kelen kunna, ka Gatikacɛ Itayi bla jɛnkuru sabanan kunna. O kɔ, masacɛ k’a fɔ jama bɛɛ ye ko: «Ne fana bɛna taga ni aw ye.»
2 Davi enviou o povo: um terço sob o comando de Joabe, outro terço sob o de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e o outro terço sob o de Itai, o geteu. Disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Nka mɔgɔw k’a jaabi ko: «I man kan ka taga ni an ye; sabu ni anw dɔ borira, mɔgɔ tɛna o jate. Hali ni o ka an ta jama tarancɛ bɛɛ le faga fana, mɔgɔ tɛna o jate. Nka ele kelen bɛ i ko anw cɛ waga tan le. Ni i ka to dugu kɔnɔ yan, o ka fisa, sabu i bɛ se ka to yan ka mɔgɔ dɔw ci ka taga an dɛmɛ kɛrɛ ra.»
3 Respondeu, porém, o povo: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra, pois tu vales por dez mil de nós. Melhor será que da cidade nos prestes socorro.
4 Masacɛ ko: «Ni min ka bɛn aw ma, ne bɛna a kɛ ten.» Masacɛ tagara lɔ dugu donda kɔrɔ; kɛrɛkɛdenw ka kɛ bɔ ye, cɛ kɛmɛ kɛmɛ, ani cɛ waga kelen kelen.
4 Tornou-lhes Davi: O que vos agradar, isso farei. Pôs-se o rei ao lado da porta, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Masacɛ k’a fɔ Yohabu ni Abisayi ni Itayi ye ko: «Aw ye a kɛ ne kosɔn, aw ye kanbelen kɔrɔsi, min ye Abusalɔn ye.»
5 Deu ordem o rei a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai com brandura o jovem Absalão, por amor de mim. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Dawuda ta kɛrɛkɛdenw bɔra dugu kɔnɔ ka taga Izirayɛlimɔgɔw kama kongo kɔnɔ. O ka kɛrɛ kɛ Efirayimu yiritu le kɔnɔ.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Dawuda ta mɔgɔw sera Izirayɛlimɔgɔw ra o yɔrɔ ra; o ka cɛnriba lase o ma, ka cɛ waga mugan bɛɛ faga o ra o lon na.
7 Ali, foi o povo de Israel batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Kɛrɛ bonyara ka se fɔ o yɔrɔ mara bɛɛ ra. Minw sara yiritu kɔnɔ, olugu cayara ka tɛmɛ kɛrɛkɛyɔrɔ yɛrɛ ta mɔgɔ faganinw kan.
8 Porque aí se estendeu a batalha por toda aquela região; e o bosque, naquele dia, consumiu mais gente do que a espada.
9 Ayiwa, Abusalɔn barara ka taga bɛn ni Dawuda ta mɔgɔw ye; Abusalɔn tun yɛlɛnnin bɛ sofali dɔ kan. A ko a bɛ bori ni a ta sofali ye minkɛ, sofali boritɔ tɛmɛna yiriba dɔ borow jukɔrɔ. Abusalɔn kunsigiw balanna yiriborow furancɛ ra; sofali borira ka bɔ a kɔrɔ ka taga, k’a dulonnin to san ni dugu cɛ.
9 Indo Absalão montado no seu mulo, encontrou-se com os homens de Davi; entrando o mulo debaixo dos ramos espessos de um carvalho, Absalão, preso nele pela cabeça, ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que ele montava, passou adiante.
10 Kɛrɛkɛden dɔ ka o ye minkɛ, ale tagara o lakari Yohabu ye. A ko: «A flɛ, ne ka Abusalɔn dulonnin ye yirisunba dɔ ra!»
10 Vendo isto um homem, fez saber a Joabe e disse: Vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Yohabu k’a fɔ o kibaroya fɔbaga ye ko: «Ele k’a ye ten, mun na i m’a faga o yɔrɔnin kelen bɛɛ ra yi? Ne tun bɛna warigbɛ garamu kɛmɛ di i ma, ani kɛrɛkɛdenw ta cɛsirinan kelen.»
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Viste-o! Por que logo não o feriste ali, derrubando-o por terra? E forçoso me seria dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Nka cɛ ka Yohabu jaabi ko: «Hali ni o ka warigbɛ kilo tan le la ne tɛgɛ kɔnɔ, ne tɛna sɔn ka ne boro se masacɛ dencɛ ma fiyewu; sabu masacɛ ka kuma min fɔ ele ni Abisayi ni Itayi ye, an toro ka o mɛn. A ko: ‹Aw ye a kɛ ne kosɔn, aw y’a to foyi kana kanbelen sɔrɔ, min ye Abusalɔn ye.›
12 Disse, porém, o homem a Joabe: Ainda que me pesassem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, a Abisai e a Itai, dizendo: Guardai-me o jovem Absalão.
13 Ayiwa, ni ne tun ka farati ka o janfako kɛ a ra, a laban, masacɛ tun bɛna bɔ o ko kala ma, sabu foyi tɛ se ka dogo a ma; ele fana tun tɛna sɔn ka lɔ ni ne kunko ye.»
13 Se eu tivesse procedido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias.
14 Yohabu ko: «Ne tɛna ne yɛrɛ sɛgɛ ka lɔ ele kɔrɔ yan gbansan tuun.» Ka Abusalɔn ɲanaman balannin to yiri ra, Yohabu ka taman saba ta ka taga o turu a disi ra.
14 Então, disse Joabe: Não devo perder tempo, assim, contigo. Tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Kɛrɛkɛden cɛ tan minw tun bɛ to ka Yohabu ta kɛrɛkɛminanw ta, olugu tagara Abusalɔn lamini, ka ben a kan k’a faga.
15 Cercaram-no dez jovens, que levavam as armas de Joabe, e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Yohabu nana buru fiyɛ minkɛ, ko o ye kɛrɛ lalɔ ten, a ta mɔgɔw ka Izirayɛlimɔgɔw gbɛnni dabla.
16 Então, tocou Joabe a trombeta, e o povo voltou de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 O ka Abusalɔn su ta k’a firi dingaba dɔ kɔnɔ tu kɔnɔ yi, ka kabakuru caman cɛ ka o ton a kan. O kɛra minkɛ, Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ borira ka taga o ta so.
17 Levaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele mui grande montão de pedras; todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 Ka Abusalɔn ɲanaman to, a tun ka kabakurujan dɔ lɔ masacɛ ta kɛnɛgbɛ ra, sabu a tun b’a fɔra ko dencɛ tɛ ale fɛ, min bɛ se ka kɛ sababu ye k’a to ale tɔgɔ kana tunu. O ra, a k’a yɛrɛ tɔgɔ la o kabakurujan na; hali bi mɔgɔw bɛ o kabakuru wele ko Abusalɔn ta hakirijigi kabakuru.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, levantara para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome; e deu o seu próprio nome à coluna; pelo que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Ayiwa, Sadɔki dencɛ Ayimazi k’a fɔ Yohabu ye ko: «A to ne ye bori ka taga nin kibaroya fɔ masacɛ ye, ko Matigi Ala k’a bɔsi ka bɔ a juguw boro, k’a hakɛ bɔ a juguw ra.»
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr e dar notícia ao rei de que já o Senhor o vingou do poder de seus inimigos.
20 Yohabu ko a ma ko: «I kana taga, sabu bi ta kibaroya tɛ kibaro diman ye. I bɛna taga lon wɛrɛ ta fɔ, nka bi ta kɔni, i man kan ka taga o fɔ, sabu masacɛ dencɛ le sara!»
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás, hoje, o portador de novas, porém outro dia o serás; hoje, não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Yohabu k’a fɔ Kusikacɛ dɔ ye ko: «I ka min ye, taga o lakari masacɛ ye!» Kusikacɛ birira Yohabu kɔrɔ k’a fo, ka sɔrɔ ka kɛ bori ye ka taga.
21 Disse Joabe ao etíope: Vai tu e dize ao rei o que viste. Inclinou-se a Joabe e correu.
22 O bɛɛ n’a ta, Sadɔki dencɛ Ayimazi belen ko Yohabu ma ko: «Ni a kɛra cogo o cogo, ne fana bɛna bori Kusikacɛ kɔ fɛ ka taga!» Yohabu k’a jaabi ko: «Ne tericɛ, kun juman le ra ele b’a fɛ ka bori dɛ? Nin ko tɛna taga kɛ kibaro diman ye min bɛ se ka i nafa.»
22 Prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o etíope. Disse Joabe: Para que, agora, correrias tu, meu filho, pois não terás recompensa das novas?
23 Ayimazi ko: «Ni a kɛra cogo o cogo, ne kɔni bɛna bori le fana!» Yohabu ko: «Ayiwa, bori sa!» Ayimazi ka kɛnɛgbɛba sira mina bori ra, ka taga tɛmɛ Kusikacɛ ra.
23 Seja o que for, tornou Aimaás, correrei. Então, Joabe lhe disse: Corre. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 O y’a sɔrɔ masacɛ Dawuda tun siginin bɛ dugu bolon kɔnɔ, bolon kɛnɛmada ni a kɔnɔnɔda fla cɛ ma. Kɛrɛkɛden min bɛ yɔrɔ kɔrɔsi, ale yɛlɛnna ka taga lɔ o biribon san fɛ, bolon kunna. A k’a ɲa kɔrɔta ka flɛri kɛ minkɛ, a barara ka cɛ dɔ boritɔ ye a kelen na, a bɛ nana.
24 Davi estava assentado entre as duas portas da entrada; subiu a sentinela ao terraço da porta sobre o muro e, levantando os olhos, viu que um homem chegava correndo só.
25 A pɛrɛnna ka o lase masacɛ ma. Masacɛ ko: «Ni a kelen lo, o tuma a bɛ nana ni kibaro diman le ye!» Cɛ ka kɛ gbara ye dɔɔnin dɔɔnin.
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei. O rei respondeu: Se vem só, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Kɛrɛkɛden ka cɛ dɔ wɛrɛ boritɔ ye, a bɛ nana. A pɛrɛnna ka o fɔ dugu donda kɔrɔsibaga ye, ko: «Cɛ dɔ wɛrɛ boritɔ ye a kelen na, a bɛ nana!» Masacɛ ko: «Ale fana bɛ nana ni kibaro diman le ye!»
26 Viu a sentinela outro homem que corria; então, gritou para a porta e disse: Eis que vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz boas-novas.
27 Kɛrɛkɛden ko: «Ne ta yecogo ra, cɛ fɔlɔ boricogo bɛ i ko Sadɔki dencɛ Ayimazi boricogo.» Masacɛ ko: «Mɔgɔɲuman lo. A bɛ nana ni kibaro diman le ye.»
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro; parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este homem é de bem e trará boas-novas.
28 Ayimazi nana se minkɛ, a pɛrɛnna k’a fɔ masacɛ ye ko: «Kɛrɛ diyara an na!» A k’a kinbiri gban k’a ɲa biri dugu ma, k’a fɔ tuun ko: «Matigi Ala, i ta Ala baraka, sabu mɔgɔ minw tun wurira ne matigicɛ masacɛ kama, Ala k’a to an ka se sɔrɔ olugu kan!»
28 Gritou Aimaás e disse ao rei: Paz! Inclinou-se ao rei, com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor , teu Deus, que nos entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Masacɛ ko: «Ne dencɛ Abusalɔn do? A ka kɛnɛ wa?» Ayimazi ko: «Wagati min na Yohabu tun bɛ i ta baaradenw cira, ne ni i ta baaraden tɔ kelen, ne kɔni tun bɛ mankan caman le mɛnna jama cɛ ra; nka ne tun m’a lɔn ko kelen min lo.»
29 Então, perguntou o rei: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o teu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Masacɛ ko: «Ele ye gbara ka lɔ kɛrɛ fɛ.» Ayimazi gbarara ka lɔ kɛrɛ fɛ.
30 Disse o rei: Põe-te ao lado e espera aqui. Ele se pôs e esperou.
31 O kɔ, Kusikacɛ sera. Ale ko: «Ne matigicɛ masacɛ ye nin kibaro diman lamɛn! Mɔgɔ minw bɛɛ tun wurira i kama, Matigi Ala ka i bɔsi ka bɔ olugu bɛɛ boro bi!»
31 Chegou o etíope e disse: Boas-novas ao rei, meu senhor. Hoje, o Senhor te vingou do poder de todos os que se levantaram contra ti.
32 Masacɛ ko Kusikacɛ ma ko: «Ne dencɛ Abusalɔn don? A ka kɛnɛ wa?» Kusikacɛ ko: «Ne matigicɛ masacɛ, i juguw, ani mɔgɔ o mɔgɔ bɛ wurira ele masacɛ kama ko o bɛ kojugu kɛ i ra, Ala ye olugu bɛɛ ta kɛ i ko nin kanbelen ta kɛra cogo min na!»
32 Então, disse o rei ao etíope: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu o etíope: Sejam como aquele os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para o mal.
33 — ausente —
33 Então, o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima da porta e chorou; e, andando, dizia: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.