2 Samuel 17

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 O kow kɔ, Ahitofɛli k’a fɔ Abusalɔn ye ko: «A to ne ye kɛrɛkɛden cɛ waga tan ni fla ta ka taga ni olugu ye ka taga Dawuda nɔgbɛn su nin yɛrɛ ra.
1 Aquitofel disse a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e irei ainda esta noite perseguir Davi.
2 Ne bɛna taga bara ka ben a kan k’a sɔrɔ a sɛgɛninba lo, fɔ k’a baraka bɛɛ ban. A bɛna siran fɔ k’a ja wuri; a nɔfɛmɔgɔw bɛɛ bɛna siran ka bori k’a to yi. Ne bɛna ale masacɛ kelen dɔrɔn le faga.
2 Assaltá-lo-ei no momento em que estiver extenuado de fadiga: provocarei pânico, e todos os que estão com ele fugirão. O rei ficará sozinho, e então o ferirei;
3 O kɔ, ne bɛna na ni jama bɛɛ ye i fɛ; i bɛ mɔgɔ kelen min kɔ, ni ale kɔni fagara ka ban, o tuma jama bɛɛ le bɛna sekɔ i fɛ. Ni o kɛra fana, mɔgɔw bɛɛ bɛna hɛra sɔrɔ.»
3 e te reconduzirei todo o povo, assim como a esposa volta para o seu esposo. É só a um homem que procuras, e todo o povo estará em paz.
4 Ayiwa, o kuma bɛnna Abusalɔn ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw bɛɛ ma.
4 Esse conselho agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 Nka Abusalɔn ko: «Aw y’a to an ye Arikikacɛ Husayi wele, ka ale fana lamɛn.»
5 No entanto, Absalão disse: Chamai Cusai, o araquita, e ouçamos também o que ele diz.
6 Husayi nana minkɛ, Abusalɔn k’a fɔ a ye ko: «Ahitofɛli ta kuma ye nin ye. A ka min fɔ, an ka kan k’a kɛ ten wa, walama an man kan k’a kɛ? Dɔ fɔ!»
6 Chegando Cusai, Absalão disse-lhe: Eis o que propôs Aquitofel. Faremos o que ele disse? Se não, fala por tua vez!
7 Husayi ka Abusalɔn jaabi ko: «Nin ladiri kelen kɔni ma ɲa Ahitofɛli fɛ!»
7 Desta vez, respondeu Cusai, o conselho de Aquitofel não é bom.
8 Husayi ko Abusalɔn ma tuun ko: «Ele yɛrɛ ka i facɛ ni a ta mɔgɔw lɔn! Kɛrɛkɛcɛfariw lo! O ka fari i ko wara min den tara ka bɔ a kɔrɔ kongo kɔnɔ! I facɛ ye kɛrɛkɛcɛkɔrɔ le ye; a tɛna sɔn ka si ni mɔgɔ tɔw ye.
8 Tu sabes, ajuntou ele, que teu pai e seus homens são valentes, e estão furiosos como a ursa a quem roubaram a cria na estepe. Teu pai é um guerreiro: ele não passará a noite com o exército.
9 Sisan i bɛ taga a sɔrɔ ko a dogonin bɛ dinga dɔ le kɔnɔ, walama yɔrɔ dogonin dɔ wɛrɛ ra yi. Nin kɛrɛ fɔlɔ ra, ni Dawuda ta mɔgɔw ka ele ta kɛrɛkɛden dɔw faga dɔrɔn, mɔgɔw bɛna o mɛn, k’a fɔ yɔrɔ bɛɛ ko: ‹O ka Abusalɔn nɔfɛmɔgɔw caman faga!›
9 Ele deve estar agora escondido em alguma gruta ou em qualquer outro lugar. E se vierem a cair desde o começo alguns do nosso exército, isso será publicado e dir-se-á: Houve uma derrota no partido de Absalão.
10 Ni o do kɛra dɔrɔn, hali i ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ ra cɛfariw, minw ja ka gbɛlɛn i ko waraba, olugu bɛɛ fari bɛna faga; sabu Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ k’a lɔn ko i facɛ ye cɛfariba le ye, ani ko cɛ jagbɛlɛnw le fana bɛ ni a ye.
10 Então mesmo o mais valente desanimaria, ainda que tivesse um coração de leão, pois todo o Israel sabe que o teu pai é um herói, e que está acompanhado de homens valentes.
11 «O ra, ne bɛ i ladi, ko i y’a to ko Izirayɛli cɛw bɛɛ le ye na i kɔ, k’a ta Dan, ka taga a bla fɔ Bɛri Seba, ka caya i ko kɔgɔjida kɛnkɛn; ele yɛrɛ ye bla o ɲa ka taga Dawuda kama.
11 Eis o meu conselho: Que se mobilize todo o Israel, desde Dã até Bersabéia, e se reúnam junto de ti tão numerosos como os grãos de areia na praia do mar, indo tu mesmo no meio deles.
12 Ni a ka sɔrɔ yɔrɔ o yɔrɔ, an bɛna a nɔgbɛn fɔ ka taga a mina; an bɛ taga ben o kan i ko gɔmiji bɛ ben dugukolo kan cogo min na. O si tɛna se ka bɔsi; ale tɛna bɔsi, a nɔfɛmɔgɔw si tɛna bɔsi fana.
12 Atingi-lo-emos em qualquer lugar onde esteja, caindo contra ele como o orvalho cai sobre a terra, e não deixaremos vivos nem ele nem homem algum dos que estão com ele.
13 Ni a ka bori ka taga dogo dugu o dugu ra, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɛna taga ni juruw ye o dugu kama; an bɛ taga o dugu ci k’a kabakuruw bɛɛ sama ni juru ye ka taga a kɛ kɔdinga kɔnɔ; hali kabakuru den kelen tɛna to!»
13 Se se refugiar nalguma cidade, todo o Israel trará cordas a essa cidade, e a arrastaremos até a torrente, de maneira que não fique dela uma só pedra!
14 Abusalɔn ni Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ ko: «Arikikacɛ Husayi ta kuma ka fisa ni Ahitofɛli ta ye!»
14 Absalão e todos os israelitas acharam o conselho de Cusai melhor que o de Aquitofel. O Senhor decidira frustrar o bom conselho de Aquitofel, a fim de trazer a desgraça sobre Absalão.
15 Ayiwa, Husayi tagara sarakalasebagaw Sadɔki ni Abiyatari fɛ; Ahitofɛli ka min fɔ Abusalɔn ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw ye, ani ale yɛrɛ ka min fɔ, a ka o bɛɛ fɔ sarakalasebagaw ye. A ko:
15 Cusai disse aos sacerdotes Sadoc e Abiatar: Aquitofel aconselhou a Absalão e aos anciãos de Israel desse e desse modo; eu, porém, aconselhei-lhe assim e assim.
16 «Sisan aw ye cira bla Dawuda ma joona joona, ka a fɔ a ye ko a kana si kongokolon kɛnɛgbɛyɔrɔ ra; ko sani dugu ye gbɛ, a ka kan ka ba tigɛ, janko masacɛ Abusalɔn ni a ta nɔfɛjama kana na cɛnri lase o ma.»
16 Mandai, pois, imediatamente a Davi esta mensagem: Não fiques esta noite nas planícies do deserto, mas atravessa-o sem demora, não suceda que sejam exterminados o rei e todo o povo que está com ele.
17 O y’a sɔrɔ Yonatan ni Ayimazi tun bɛ Ɛni Rogɛli. Baaradenmuso dɔ le tun ka kan ka taga o cira lase olugu ma, janko o ye taga a fɔ masacɛ Dawuda ye; sabu olugu yɛrɛ tun t’a fɛ ka don dugu kɔnɔ janko mɔgɔw kana na o ye.
17 Jônatas e Aquimaas estavam em En-Rogel; uma criada foi dar-lhes as notícias, que eles mesmos levariam ao rei Davi, porque não deviam ser vistos entrando na cidade.
18 O bɛɛ n’a ta, kanbelennin dɔ tun ka o ye; ale tagara o fɔ Abusalɔn ye. Yonatan ni Ayimazi k’a ye ten minkɛ, o fla teliyara ka taga se fɔ cɛ dɔ ta so, Bahurimu dugu kɔnɔ. Kɔlɔn dɔ tun bɛ o cɛ ta so; o donna o kɔlɔn kɔnɔ ka dogo yi.
18 Mas um jovem os viu e avisou Absalão. Eles, porém, partiram com toda a pressa e entraram na casa de um homem em Baurim. Havia uma cisterna no pátio, onde se esconderam,
19 Sotigi ta muso ka birifani dɔ ta ka o biri kɔlɔn kunna, ka simankisɛ susunin dɔ yɛrɛgɛ o kan, janko mɔgɔ kana a lɔn ko mɔgɔ bɛ yi.
19 e a mulher colocou uma tampa sobre a cisterna, espalhando por cima grãos socados, de sorte que não se notava coisa alguma.
20 Abusalɔn ta ciradenw nana se yi minkɛ, o donna o muso ta so k’a ɲininka ko: «Ayimazi ni Yonatan bɛ min le?» Muso ka o jaabi ko: «O ka kɔ tigɛ!» Nka o ka o ɲini, o ma o ye minkɛ, o sekɔra ka taga Zeruzalɛmu.
20 Os enviados de Absalão entraram na casa dessa mulher e disseram: Onde estão Aquimaas e Jônatas? Ela respondeu: Atravessaram o regato. Puseram-se a procurar, mas não encontrando ninguém, voltaram para Jerusalém.
21 O taganin kɔ, Ayimazi ni Yonatan bɔra kɔlɔn kɔnɔ ka taga o kuma ɲafɔ masacɛ Dawuda ye. O k’a fɔ Dawuda ye ko: «Aw ye wuri joona ka ba tigɛ, sabu Ahitofɛli ka Abusalɔn ladi ko a ye na aw kama.»
21 Depois que partiram, saíram os jovens da cisterna e foram levar a notícia ao rei Davi, dizendo: Ide! Passai depressa as águas, porque Aquitofel deu o seguinte conselho contra vós.
22 Dawuda ni a nɔfɛjama bɛɛ wurira ka Zuridɛn ba tigɛ; sani dugu ye gbɛ hali mɔgɔ kelen ma to ni min ma ba tigɛ!
22 Davi partiu com todos os seus homens, e passaram o Jordão. Ao amanhecer, não havia um só homem que não tivesse atravessado o rio.
23 Ayiwa, Ahitofɛli nana a ye ko o ma sɔn ale ta kuma ma minkɛ, a k’a ta fali labɛn ka taga a ta dugu ra, a ta so. A tagara a ta lukɔnɔ koɲaw bɛɛ bla boro kelen kan; o kɔ, a k’a kan don juru ra ka a yɛrɛ faga. A sara o cogo le ra. O k’a su don a facɛ su kɔrɔ.
23 Aquitofel, vendo que seu conselho não fora seguido, selou o seu jumento e tomou o caminho de sua casa, na sua cidade. Pôs em ordem os seus negócios e enforcou-se. Morto, foi enterrado no túmulo de seu pai.
24 Ayiwa, Dawuda tagara se Mahanayimu. O wagati y’a sɔrɔ Abusalɔn fana ka Zuridɛn ba tigɛ, a ni Izirayɛlimɔgɔ tɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye.
24 Davi chegou a Maanaim quando Absalão passou o Jordão com os israelitas.
25 Abusalɔn tun ka Amasa le bla a ta kɛrɛkɛjama ɲa fɛ, Yohabu nɔ ra. Amasa tun ye Izirayɛlikacɛ dɔ dencɛ le ye, min tɔgɔ tun ye ko Itira. Ale Itira le tun ka Nahasi denmuso Abigayili furu. Abigayili tun ye Seruya balemamuso ye; Seruya tun ye Yohabu bamuso ye.
25 Absalão pusera Amasa à frente do exército em lugar de Joab. Esse Amasa era filho de um tal Jetra, ismaelita, que se unira a Abigail, filha de Naas, irmã de Sarvia, mãe de Joab.
26 Abusalɔn ni Izirayɛlimɔgɔw tagara o ta fanibonw lɔ Galadi jamana ra.
26 Os israelitas e Absalão acamparam na terra de Galaad.
27 Ayiwa, Dawuda sera Mahanayimu minkɛ, Nahasi dencɛ Sobi, min bɔra Raba, Amɔnkaw ta dugu ra, ani Amiyɛli dencɛ Makiri, min bɔra Lodebari, ani Galadikacɛ Barizilayi min bɔra Rogelimu,
27 Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naas, de Raba dos amonitas, Maquir, filho de Amiel de Lodabar, e Berzelai, o galaadita, de Rogelim,
28 olugu nana ni lananw, ani minanw, ani bɔgɔdaga dɔw ye ka na o di Dawuda ni a ta mɔgɔw ma. O nana ni siman fana ye, ani mugu, ani simankisɛ yirannin, ani sɔsɔ,
28 vieram trazer-lhe camas, tapetes, copos e vasilhas, bem como trigo, cevada, farinha, grão torrado, favas, lentilhas,
29 ani li, ani nare, ani sagaw, ani baw, ani misinɔnɔ gbɛrɛnnin. O nana ni o fɛnw bɛɛ ye Dawuda ni a nɔfɛmɔgɔw fɛ, ko o ye a domu; sabu o tun b’a fɔra ko: «I b’a sɔrɔ nin mɔgɔw sɛgɛra kɔngɔ ni minlɔgɔ boro kosɛbɛ kongokolon kɔnɔ yi.»
29 mel, manteiga, ovelhas e queijos de leite de vaca. Trouxeram tudo isso a Davi e às suas tropas, para que se alimentassem, dizendo: Estes homens sofreram certamente fome, fadiga e sede no deserto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.