2 Samuel 17

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 O kow kɔ, Ahitofɛli k’a fɔ Abusalɔn ye ko: «A to ne ye kɛrɛkɛden cɛ waga tan ni fla ta ka taga ni olugu ye ka taga Dawuda nɔgbɛn su nin yɛrɛ ra.
1 Além disso, Aitofel disse a Absalão: Deixa com que eu escolha, agora, doze mil homens, e eu me levantarei e perseguirei Davi esta noite;
2 Ne bɛna taga bara ka ben a kan k’a sɔrɔ a sɛgɛninba lo, fɔ k’a baraka bɛɛ ban. A bɛna siran fɔ k’a ja wuri; a nɔfɛmɔgɔw bɛɛ bɛna siran ka bori k’a to yi. Ne bɛna ale masacɛ kelen dɔrɔn le faga.
2 e eu lhe sobrevirei enquanto ele está exausto e com a mão fragilizada, e fá-lo-ei temoroso; e todo o povo que está com ele fugirá; e eu ferirei somente o rei;
3 O kɔ, ne bɛna na ni jama bɛɛ ye i fɛ; i bɛ mɔgɔ kelen min kɔ, ni ale kɔni fagara ka ban, o tuma jama bɛɛ le bɛna sekɔ i fɛ. Ni o kɛra fana, mɔgɔw bɛɛ bɛna hɛra sɔrɔ.»
3 e eu trarei de volta a ti todo o povo; o homem ao qual tu buscas é como se todos retornassem; assim todo o povo estará em paz.
4 Ayiwa, o kuma bɛnna Abusalɔn ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw bɛɛ ma.
4 E o dizer mui agradou a Absalão, e a todos os anciãos de Israel.
5 Nka Abusalɔn ko: «Aw y’a to an ye Arikikacɛ Husayi wele, ka ale fana lamɛn.»
5 Então disse Absalão: Chame, agora, também Husai, o arquita, e ouçamos do mesmo modo o que ele diz.
6 Husayi nana minkɛ, Abusalɔn k’a fɔ a ye ko: «Ahitofɛli ta kuma ye nin ye. A ka min fɔ, an ka kan k’a kɛ ten wa, walama an man kan k’a kɛ? Dɔ fɔ!»
6 E quando Husai chegou a Absalão, Absalão lhe falou, dizendo: Aitofel falou desta maneira: Devemos proceder conforme o seu dizer? Caso não, fala tu.
7 Husayi ka Abusalɔn jaabi ko: «Nin ladiri kelen kɔni ma ɲa Ahitofɛli fɛ!»
7 E Husai disse a Absalão: O conselho que Aitofel deu não é bom nesta hora.
8 Husayi ko Abusalɔn ma tuun ko: «Ele yɛrɛ ka i facɛ ni a ta mɔgɔw lɔn! Kɛrɛkɛcɛfariw lo! O ka fari i ko wara min den tara ka bɔ a kɔrɔ kongo kɔnɔ! I facɛ ye kɛrɛkɛcɛkɔrɔ le ye; a tɛna sɔn ka si ni mɔgɔ tɔw ye.
8 Porque Husai disse: Tu conheces o teu pai e os seus homens, que são homens valentes, e estão amargurados nas suas mentes, como uma ursa cujos filhotes lhe foram roubados no campo; e o teu pai é um homem de guerra, e não se alojará com o povo.
9 Sisan i bɛ taga a sɔrɔ ko a dogonin bɛ dinga dɔ le kɔnɔ, walama yɔrɔ dogonin dɔ wɛrɛ ra yi. Nin kɛrɛ fɔlɔ ra, ni Dawuda ta mɔgɔw ka ele ta kɛrɛkɛden dɔw faga dɔrɔn, mɔgɔw bɛna o mɛn, k’a fɔ yɔrɔ bɛɛ ko: ‹O ka Abusalɔn nɔfɛmɔgɔw caman faga!›
9 Eis que agora ele está escondido em algum fosso, ou em algum outro lugar; e será que, quando alguns forem derrubados inicialmente, quem quer que ouvir isto dirá: Há um massacre entre o povo que segue Absalão.
10 Ni o do kɛra dɔrɔn, hali i ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ ra cɛfariw, minw ja ka gbɛlɛn i ko waraba, olugu bɛɛ fari bɛna faga; sabu Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ k’a lɔn ko i facɛ ye cɛfariba le ye, ani ko cɛ jagbɛlɛnw le fana bɛ ni a ye.
10 E também aquele que for valente, cujo coração for como o coração de um leão, derreter-se-á por completo; porque todo o Israel sabe que o teu pai é um homem valente, e aqueles que estão com ele são homens valentes.
11 «O ra, ne bɛ i ladi, ko i y’a to ko Izirayɛli cɛw bɛɛ le ye na i kɔ, k’a ta Dan, ka taga a bla fɔ Bɛri Seba, ka caya i ko kɔgɔjida kɛnkɛn; ele yɛrɛ ye bla o ɲa ka taga Dawuda kama.
11 Portanto, eu aconselho que todo o Israel se reúna a ti, desde Dã até Berseba, como a areia que está junto ao mar em multidão; e que tu saias pessoalmente em batalha.
12 Ni a ka sɔrɔ yɔrɔ o yɔrɔ, an bɛna a nɔgbɛn fɔ ka taga a mina; an bɛ taga ben o kan i ko gɔmiji bɛ ben dugukolo kan cogo min na. O si tɛna se ka bɔsi; ale tɛna bɔsi, a nɔfɛmɔgɔw si tɛna bɔsi fana.
12 Assim, viremos sobre ele em algum lugar onde ele será achado, e nos lançaremos sobre ele como o orvalho cai sobre o solo; e dele e de todos os homens que estão com ele não restará nada mais do que um.
13 Ni a ka bori ka taga dogo dugu o dugu ra, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɛna taga ni juruw ye o dugu kama; an bɛ taga o dugu ci k’a kabakuruw bɛɛ sama ni juru ye ka taga a kɛ kɔdinga kɔnɔ; hali kabakuru den kelen tɛna to!»
13 Além disso, se ele for retido em uma cidade, então todo o Israel trará cordas àquela cidade, e nós a arrastaremos para o rio, até que nela não haja mais nem uma pedrinha.
14 Abusalɔn ni Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ ko: «Arikikacɛ Husayi ta kuma ka fisa ni Ahitofɛli ta ye!»
14 E Absalão e todos os homens de Israel disseram: O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o conselho de Aitofel. Porque o SENHOR ordenou a derrota do bom conselho de Aitofel, com o intento de que o SENHOR pudesse trazer o mal sobre Absalão.
15 Ayiwa, Husayi tagara sarakalasebagaw Sadɔki ni Abiyatari fɛ; Ahitofɛli ka min fɔ Abusalɔn ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw ye, ani ale yɛrɛ ka min fɔ, a ka o bɛɛ fɔ sarakalasebagaw ye. A ko:
15 Então disse Husai a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes: Assim e assim Aitofel aconselhou Absalão e os anciãos de Israel; e assim e assim tenho eu aconselhado.
16 «Sisan aw ye cira bla Dawuda ma joona joona, ka a fɔ a ye ko a kana si kongokolon kɛnɛgbɛyɔrɔ ra; ko sani dugu ye gbɛ, a ka kan ka ba tigɛ, janko masacɛ Abusalɔn ni a ta nɔfɛjama kana na cɛnri lase o ma.»
16 Agora, portanto, enviai rapidamente, e contai a Davi, dizendo: Não te alojes nesta noite nas planícies do deserto, mas atravessa depressa; para que o rei não seja engolido, e todo o povo que está com ele.
17 O y’a sɔrɔ Yonatan ni Ayimazi tun bɛ Ɛni Rogɛli. Baaradenmuso dɔ le tun ka kan ka taga o cira lase olugu ma, janko o ye taga a fɔ masacɛ Dawuda ye; sabu olugu yɛrɛ tun t’a fɛ ka don dugu kɔnɔ janko mɔgɔw kana na o ye.
17 Ora, Jônatas e Aimaás permaneceram em En-Rogel; porque eles não poderiam ser vistos entrando na cidade; e uma criada foi e lhes contou; e eles foram e contaram ao rei Davi.
18 O bɛɛ n’a ta, kanbelennin dɔ tun ka o ye; ale tagara o fɔ Abusalɔn ye. Yonatan ni Ayimazi k’a ye ten minkɛ, o fla teliyara ka taga se fɔ cɛ dɔ ta so, Bahurimu dugu kɔnɔ. Kɔlɔn dɔ tun bɛ o cɛ ta so; o donna o kɔlɔn kɔnɔ ka dogo yi.
18 Todavia, um moço os viu e contou a Absalão; mas os dois se foram rapidamente, e chegaram à casa de um homem em Baurim, o qual tinha um poço no seu pátio, no qual eles desceram.
19 Sotigi ta muso ka birifani dɔ ta ka o biri kɔlɔn kunna, ka simankisɛ susunin dɔ yɛrɛgɛ o kan, janko mɔgɔ kana a lɔn ko mɔgɔ bɛ yi.
19 E a mulher tomou e espalhou uma cobertura sobre a boca do poço, e espalhou sobre ela cereal do chão; e a coisa não era percebida.
20 Abusalɔn ta ciradenw nana se yi minkɛ, o donna o muso ta so k’a ɲininka ko: «Ayimazi ni Yonatan bɛ min le?» Muso ka o jaabi ko: «O ka kɔ tigɛ!» Nka o ka o ɲini, o ma o ye minkɛ, o sekɔra ka taga Zeruzalɛmu.
20 E quando os servos de Absalão chegaram à mulher na casa, eles disseram: Onde está Aimaás e Jônatas? E a mulher disse a eles: Eles passaram por cima do regato de água. E quando procuraram e não conseguiram encontrá-los, eles retornaram a Jerusalém.
21 O taganin kɔ, Ayimazi ni Yonatan bɔra kɔlɔn kɔnɔ ka taga o kuma ɲafɔ masacɛ Dawuda ye. O k’a fɔ Dawuda ye ko: «Aw ye wuri joona ka ba tigɛ, sabu Ahitofɛli ka Abusalɔn ladi ko a ye na aw kama.»
21 E sucedeu que, depois que eles partiram, eles saíram do poço, e foram e falaram ao rei Davi, e disseram a Davi: Levanta-te e passa depressa sobre a água; porquanto assim Aitofel aconselhou contra ti.
22 Dawuda ni a nɔfɛjama bɛɛ wurira ka Zuridɛn ba tigɛ; sani dugu ye gbɛ hali mɔgɔ kelen ma to ni min ma ba tigɛ!
22 Então Davi se levantou, e todo o povo que estava com ele, e eles atravessaram o Jordão; pela luz da manhã não faltava ali nenhum deles que não houvesse atravessado o Jordão.
23 Ayiwa, Ahitofɛli nana a ye ko o ma sɔn ale ta kuma ma minkɛ, a k’a ta fali labɛn ka taga a ta dugu ra, a ta so. A tagara a ta lukɔnɔ koɲaw bɛɛ bla boro kelen kan; o kɔ, a k’a kan don juru ra ka a yɛrɛ faga. A sara o cogo le ra. O k’a su don a facɛ su kɔrɔ.
23 E quando Aitofel viu que o seu conselho não fora seguido, ele selou o seu jumento, e se levantou, e o levou para a sua casa, para a sua cidade, e pôs a sua casa em ordem, e se enforcou, e morreu, e foi enterrado no sepulcro do seu pai.
24 Ayiwa, Dawuda tagara se Mahanayimu. O wagati y’a sɔrɔ Abusalɔn fana ka Zuridɛn ba tigɛ, a ni Izirayɛlimɔgɔ tɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye.
24 Então Davi veio até Maanaim. E Absalão atravessou o Jordão, ele e todos os homens de Israel com ele.
25 Abusalɔn tun ka Amasa le bla a ta kɛrɛkɛjama ɲa fɛ, Yohabu nɔ ra. Amasa tun ye Izirayɛlikacɛ dɔ dencɛ le ye, min tɔgɔ tun ye ko Itira. Ale Itira le tun ka Nahasi denmuso Abigayili furu. Abigayili tun ye Seruya balemamuso ye; Seruya tun ye Yohabu bamuso ye.
25 E Absalão constitui Amasa capitão do exército em lugar de Joabe; esse Amasa era filho de um homem cujo nome era Itra, um israelita, que entrou em Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Abusalɔn ni Izirayɛlimɔgɔw tagara o ta fanibonw lɔ Galadi jamana ra.
26 Assim, Israel e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Ayiwa, Dawuda sera Mahanayimu minkɛ, Nahasi dencɛ Sobi, min bɔra Raba, Amɔnkaw ta dugu ra, ani Amiyɛli dencɛ Makiri, min bɔra Lodebari, ani Galadikacɛ Barizilayi min bɔra Rogelimu,
27 E sucedeu que, quando Davi havia chegado a Maanaim, Sobi, o filho de Naás de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, o filho de Amiel de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita de Rogelim,
28 olugu nana ni lananw, ani minanw, ani bɔgɔdaga dɔw ye ka na o di Dawuda ni a ta mɔgɔw ma. O nana ni siman fana ye, ani mugu, ani simankisɛ yirannin, ani sɔsɔ,
28 trouxeram camas, e bacias, e vasos de barro, e trigo, e cevada, e farinha, e cereal tostado, e feijões, e lentilhas, e legumes tostados,
29 ani li, ani nare, ani sagaw, ani baw, ani misinɔnɔ gbɛrɛnnin. O nana ni o fɛnw bɛɛ ye Dawuda ni a nɔfɛmɔgɔw fɛ, ko o ye a domu; sabu o tun b’a fɔra ko: «I b’a sɔrɔ nin mɔgɔw sɛgɛra kɔngɔ ni minlɔgɔ boro kosɛbɛ kongokolon kɔnɔ yi.»
29 e mel, e manteiga, e ovelhas e queijo de vacas para Davi, e para o povo que estava com ele comer; porquanto disseram: O povo está faminto, exausto e sedento no deserto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.