2 Samuel 16

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dawuda nana kuru kuncɛmayɔrɔ tɛmɛ dɔɔnin minkɛ, a ka Mefibosɛti ta jɔncɛ Siba natɔ ye ka na a kunbɛn, ni fali fla ye; a tun ka o faliw labɛn janko mɔgɔ ye se ka sigi o kan; a tun ka o faliw doni ni burukun kɛmɛ fla ye, ani rɛzɛnmɔ jalan siri kɛmɛ, ani toromɔ siri kɛmɛ, ani forogo kelen fanin rɛzɛnji ra.
1 Davi tinha acabado de passar o alto do monte das Oliveiras quando Ziba, servo de Mefibosete, veio ao encontro dele com dois jumentos encilhados, trazendo duzentos pães, cem cachos de passas, cem frutas de verão e um odre de vinho.
2 Masacɛ ka Siba ɲininka ko: «I nana mun kɛ ni nin fɛnw ye?» Siba ko: «Faliw ye masacɛ ta somɔgɔw ta ye, olugu bɛna yɛlɛn o kan; buru ni yiridenw ye kanbelenw ta domuni ye; ni minw nana sɛgɛ tagama ra kongokolon kɔnɔ, olugu bɛna rɛzɛnji dɔ min ka minlɔgɔ bɔ o yɛrɛ ra.»
2 O rei perguntou a Ziba: — O que você pretende com isto? Ziba respondeu: — Os jumentos são para a casa do rei, para serem montados; o pão e as frutas de verão, para os moços comerem; o vinho, para os cansados no deserto beberem.
3 Masacɛ k’a ɲininka tuun ko: «I matigicɛ Sawuli dencɛ Mefibosɛti bɛ min le?» Siba k’a jaabi ko: «A tora Zeruzalɛmu. A ko, ko bi kɔni, Izirayɛlimɔgɔw bɛna ale facɛ ta masaya fanga sekɔ ale ma!»
3 Então o rei perguntou: — Onde está o neto de seu senhor? Ziba respondeu: — Eis que ficou em Jerusalém, pois disse: “Hoje a casa de Israel me restituirá o reino de meu avô.”
4 Masacɛ ko Siba ma ko: «Mefibosɛti borofɛn bɛɛ kɛra i ta ye sisan.» Siba ko: «Ne bɛ ne kinbiri gban i ɲa kɔrɔ ka i fo, ne matigicɛ masacɛ; Ala ye ne ko diya i ye belen.»
4 Então o rei disse a Ziba: — Tudo o que pertence a Mefibosete é seu. Ziba respondeu: — Eu me inclino e que eu encontre favor diante do rei, meu senhor.
5 Masacɛ Dawuda tagara se fɔ Bahurimu minkɛ, Sawuli ta somɔgɔ dɔ bɔra o dugu kɔnɔ ka na. A tɔgɔ tun ye ko Simɛyi; Gera dencɛ tun lo. A bɔra ka na, ka na kɛ kumajuguw fɔ ye Dawuda ni a nɔfɛmɔgɔw ma.
5 Quando o rei Davi chegou a Baurim, eis que dali saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera; saiu e ia amaldiçoando.
6 A ka kɛ Dawuda ni a ta jamana ɲamɔgɔw bon ye ni kabakuruw ye, k’a sɔrɔ jama bɛɛ, ani kɛrɛkɛcɛfariw bɛɛ tun bɛ tagamana Dawuda kininboroyanfan ni a numanboroyanfan na.
6 Atirava pedras contra Davi e contra todos os seus servos, embora todo o povo e todos os valentes estivessem à direita e à esquerda do rei.
7 Simɛyi tun bɛ Dawuda nɛnina k’a fɔ a ma ko: «Taga ka bɔ yi, taga ka bɔ yi! Mɔgɔfagabaga! Mɔgɔkolon!
7 Enquanto amaldiçoava, Simei dizia: — Fora daqui! Fora daqui, assassino! Homem maligno!
8 I ka Sawuli ta somɔgɔ minw bɛɛ faga, ka sigi olugu nɔ ra masaya ra, Matigi Ala bɛ o hakɛ le bɔra i ra. Matigi Ala ka masaya bɔsi i ra k’a di i dencɛ Abusalɔn ma. Sisan i ɲanibagatɔ ye nin ye, sabu ele ye mɔgɔfagabaga le ye.»
8 O Senhor Deus o está castigando por todo o sangue derramado na casa de Saul, cujo reino você usurpou. O Senhor já entregou o reino nas mãos de seu filho Absalão. Agora você caiu em desgraça, porque é um assassino!
9 Ayiwa, Seruya dencɛ Abisayi ko masacɛ ma ko: «Mun kosɔn an b’a to nin wuru sanin ye ne matigicɛ masacɛ nɛni dɛ? A to ne ye tɛmɛ ka taga a kun tigɛ!»
9 Então Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: — Por que este cão morto amaldiçoaria meu senhor, o rei? Deixe que vá até lá e corte a cabeça dele.
10 Masacɛ ko: «Aw Seruya dencɛw, aw ta mun le bɛ nin na sa? Ni a bɛ ne nɛnina, i b’a sɔrɔ ko Matigi Ala le k’a fɔ a ye ko a ye ne Dawuda nɛni. Ni o lo, jɔn le bɛ se k’a fɔ a ye ko: ‹Mun kosɔn i bɛ nin kɛra?› »
10 Mas o rei disse: — Que tenho eu a ver com vocês, filhos de Zeruia? Deixem que amaldiçoe! Pois, se o
11 Dawuda k’a fɔ Abisayi ni a ta jamana ɲamɔgɔw bɛɛ ye tuun ko: «Ne yɛrɛ woroden bɛ ne fagayɔrɔ ɲinina, janko ka na a fɔ nin min ye Boniyaminu ta mɔgɔ ye. Aw y’a to a ye ne nɛni, sabu Matigi Ala le k’a fɔ a ye ten.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus servos: — Se o meu próprio filho quer me matar, que dizer desse benjamita? Deixem-no em paz. Que amaldiçoe, pois o
12 Jɔn k’a lɔn ni Matigi Ala tɛna ne ta tɔɔrɔ flɛ, ka bi ta nɛnini yɛlɛma k’a kɛ koɲuman ye ne fɛ?»
12 Talvez o Senhor olhe para a minha aflição e o Senhor reverta em bênção a maldição que ele está proferindo no dia de hoje.
13 Dawuda ni a ta mɔgɔw tun bɛ tagara o ta sira fɛ; Simɛyi belen tun bɛ tagamana kuru konkonda ra Dawuda kɔrɔ, ka to ka Dawuda nɛni, k’a bon ni kabakuru ye, ka buguri seri a kan.
13 E assim Davi e os seus homens prosseguiam o seu caminho. Também Simei ia pela encosta do monte, ao lado dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras e terra contra ele.
14 Masacɛ ni a nɔfɛjama sɛgɛninba tagara se o seyɔrɔ ra minkɛ, o ka sɔrɔ ka nɛnɛkiri.
14 O rei e todo o povo que ia com ele chegaram exaustos ao Jordão e ali descansaram.
15 Abusalɔn ni a ta jama bɛɛ, ani Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ tun donna Zeruzalɛmu dugu kɔnɔ. Ahitofɛli fana tun bɛ ni o ye.
15 Absalão e todo o povo, homens de Israel, entraram em Jerusalém, e Aitofel estava com ele.
16 Dawuda tericɛ Arikikacɛ Husayi tagara se Abusalɔn kɔrɔ minkɛ, a ko Abusalɔn ma ko: «Ala ye masacɛ sɔn si ra! Ala ye masacɛ sɔn si ra!»
16 Quando Husai, o arquita, amigo de Davi, se apresentou a Absalão, disse a ele: — Viva o rei! Viva o rei!
17 Abusalɔn ka Husayi jaabi ko: «Ele bɛ i ta teriya kɛ ni i tericɛ ye tan le kɛ! Mun kosɔn i ma gban i tericɛ kɔ?»
17 Porém Absalão disse a Husai: — É esta a sua fidelidade para com o seu amigo Davi? Por que você não foi com o seu amigo?
18 Husayi ka Abusalɔn jaabi ko: «Ɔn-ɔn dɛ! Ni Matigi Ala yɛrɛ ni jama, ni Izirayɛlimɔgɔw ka mɔgɔ min ɲanawoloma k’a kɛ masacɛ ye, ne bɛ o tigi le kɔ; ne bɛ to ni o tigi le ye.
18 Husai respondeu a Absalão: — Não! Aquele a quem o
19 Ka fara o kan, a mɛɛn o mɛɛn, ne laban bɛna kɛ jɔn ta baaraden le ye? Masacɛ Dawuda dencɛ tɛ wa? Ne ka baara kɛ facɛman ye cogo min na, ne bɛna baara kɛ dencɛman fana ye o cogo le ra.»
19 Além disso, a quem serviria eu? Será que não seria ao filho do rei? Como servi ao seu pai, assim servirei a você.
20 Abusalɔn k’a fɔ Ahitofɛli ye ko: «Aw ye ɲɔgɔn ye ka a flɛ, an ka kan ka min kɛ sisan.»
20 Então Absalão perguntou a Aitofel: — O que vocês aconselham que devemos fazer?
21 Ahitofɛli k’a fɔ Abusalɔn ye ko: «I facɛ tun ka jɔnmuso minw kɛ a musow ye, a ka minw to yan ko o ye masaso kɔrɔsi, taga jɛn ni olugu ye. Ni o kɛra, Izirayɛlimɔgɔw bɛna a lɔn ko can ra, i ka i facɛ dɔgɔya; o ra minw bɛɛ bɛ ni i ye, o bɛɛ bɛna o yɛrɛ ja gbɛlɛya ka to i kɔ.»
21 Aitofel respondeu a Absalão: — Tenha relações com as concubinas de seu pai, que ele deixou para cuidar do palácio. Todo o Israel ficará sabendo que você se fez odioso para com o seu pai, e todos os que estão com você ficarão animados.
22 O ka gbata dɔ lɔ Abusalɔn ye masaso kunna, Abusalɔn tagara jɛn ni a facɛ ta jɔnmusow ye o yɔrɔ ra; Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɔra o ko kala ma.
22 Então armaram uma tenda para Absalão no terraço, e ali, à vista de todo o Israel, ele teve relações com as concubinas de seu pai.
23 O wagati ra, ni Ahitofɛli kɔni tun ka kuma o kuma fɔ, o kuma tun bɛ jate k’a kɛ i n’a fɔ Ala yɛrɛ le kumana. Ni a tun kɛra Dawuda ye o, walama ni a kɛra Abusalɔn ye o, Ahitofɛli ta kuma tun bɛ jate o cogo kelen le ra.
23 O conselho que Aitofel dava, naqueles dias, era como resposta de Deus a uma consulta; tanto Davi como Absalão seguiam os conselhos de Aitofel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.