2 Samuel 16

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dawuda nana kuru kuncɛmayɔrɔ tɛmɛ dɔɔnin minkɛ, a ka Mefibosɛti ta jɔncɛ Siba natɔ ye ka na a kunbɛn, ni fali fla ye; a tun ka o faliw labɛn janko mɔgɔ ye se ka sigi o kan; a tun ka o faliw doni ni burukun kɛmɛ fla ye, ani rɛzɛnmɔ jalan siri kɛmɛ, ani toromɔ siri kɛmɛ, ani forogo kelen fanin rɛzɛnji ra.
1 Tendo Davi passado um pouco além do cume, eis que Ziba, o moço de Mefibosete, veio encontrar-se com ele, com um par de jumentos albardados, e sobre eles duzentos pães, cem cachos de passas, e cem de frutas de verão e um odre de vinho.
2 Masacɛ ka Siba ɲininka ko: «I nana mun kɛ ni nin fɛnw ye?» Siba ko: «Faliw ye masacɛ ta somɔgɔw ta ye, olugu bɛna yɛlɛn o kan; buru ni yiridenw ye kanbelenw ta domuni ye; ni minw nana sɛgɛ tagama ra kongokolon kɔnɔ, olugu bɛna rɛzɛnji dɔ min ka minlɔgɔ bɔ o yɛrɛ ra.»
2 Perguntou, pois, o rei a Ziba: Que pretendes com isso? Respondeu Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para se montarem neles; e o pão e as frutas de verão para os moços comerem; e o vinho para os cansados no deserto beberem.
3 Masacɛ k’a ɲininka tuun ko: «I matigicɛ Sawuli dencɛ Mefibosɛti bɛ min le?» Siba k’a jaabi ko: «A tora Zeruzalɛmu. A ko, ko bi kɔni, Izirayɛlimɔgɔw bɛna ale facɛ ta masaya fanga sekɔ ale ma!»
3 Perguntou ainda o rei: E onde está o filho de teu senhor? Respondeu Ziba ao rei: Eis que permanece em Jerusalém, pois disse: Hoje a casa de Israel me restituirá o reino de meu pai.
4 Masacɛ ko Siba ma ko: «Mefibosɛti borofɛn bɛɛ kɛra i ta ye sisan.» Siba ko: «Ne bɛ ne kinbiri gban i ɲa kɔrɔ ka i fo, ne matigicɛ masacɛ; Ala ye ne ko diya i ye belen.»
4 Então disse o rei a Ziba: Eis que tudo quanto pertencia a Mefibosete é teu. Ao que Ziba, inclinando-se, disse: Que eu ache graça aos teus olhos, ó rei meu senhor.
5 Masacɛ Dawuda tagara se fɔ Bahurimu minkɛ, Sawuli ta somɔgɔ dɔ bɔra o dugu kɔnɔ ka na. A tɔgɔ tun ye ko Simɛyi; Gera dencɛ tun lo. A bɔra ka na, ka na kɛ kumajuguw fɔ ye Dawuda ni a nɔfɛmɔgɔw ma.
5 Tendo o rei Davi chegado a Baurim, veio saindo dali um homem da linhagem da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gêra; e, adiantando-se, proferia maldições.
6 A ka kɛ Dawuda ni a ta jamana ɲamɔgɔw bon ye ni kabakuruw ye, k’a sɔrɔ jama bɛɛ, ani kɛrɛkɛcɛfariw bɛɛ tun bɛ tagamana Dawuda kininboroyanfan ni a numanboroyanfan na.
6 Também atirava pedras contra Davi e todos os seus servos, ainda que todo o povo e todos os valorosos iam à direita e à esquerda do rei.
7 Simɛyi tun bɛ Dawuda nɛnina k’a fɔ a ma ko: «Taga ka bɔ yi, taga ka bɔ yi! Mɔgɔfagabaga! Mɔgɔkolon!
7 E, amaldiçoando-o Simei, assim dizia: Sai, sai, homem sanguinário, homem de Belial!
8 I ka Sawuli ta somɔgɔ minw bɛɛ faga, ka sigi olugu nɔ ra masaya ra, Matigi Ala bɛ o hakɛ le bɔra i ra. Matigi Ala ka masaya bɔsi i ra k’a di i dencɛ Abusalɔn ma. Sisan i ɲanibagatɔ ye nin ye, sabu ele ye mɔgɔfagabaga le ye.»
8 O Senhor te deu agora a paga de todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar tens reinado; já entregou o Senhor o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis-te agora na desgraça, pois és um homem sanguinário.
9 Ayiwa, Seruya dencɛ Abisayi ko masacɛ ma ko: «Mun kosɔn an b’a to nin wuru sanin ye ne matigicɛ masacɛ nɛni dɛ? A to ne ye tɛmɛ ka taga a kun tigɛ!»
9 Então Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: Por que esse cão morto amaldiçoaria ao rei meu senhor? Deixa-me passar e tirar-lhe a cabeça.
10 Masacɛ ko: «Aw Seruya dencɛw, aw ta mun le bɛ nin na sa? Ni a bɛ ne nɛnina, i b’a sɔrɔ ko Matigi Ala le k’a fɔ a ye ko a ye ne Dawuda nɛni. Ni o lo, jɔn le bɛ se k’a fɔ a ye ko: ‹Mun kosɔn i bɛ nin kɛra?› »
10 Disse, porém, o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Por ele amaldiçoar e por lhe ter dito o Senhor: Amaldiçoa a Davi; quem dirá: Por que assim fizeste?
11 Dawuda k’a fɔ Abisayi ni a ta jamana ɲamɔgɔw bɛɛ ye tuun ko: «Ne yɛrɛ woroden bɛ ne fagayɔrɔ ɲinina, janko ka na a fɔ nin min ye Boniyaminu ta mɔgɔ ye. Aw y’a to a ye ne nɛni, sabu Matigi Ala le k’a fɔ a ye ten.
11 Disse mais Davi a Abisai, e a todos os seus servos: Eis que meu filho, que saiu das minhas entranhas, procura tirar-me a vida; quanto mais ainda esse benjamita? Deixai-o; deixai que amaldiçoe, porque o Senhor lho ordenou.
12 Jɔn k’a lɔn ni Matigi Ala tɛna ne ta tɔɔrɔ flɛ, ka bi ta nɛnini yɛlɛma k’a kɛ koɲuman ye ne fɛ?»
12 Porventura o Senhor olhará para a minha aflição, e me pagará com bem a maldição deste dia.
13 Dawuda ni a ta mɔgɔw tun bɛ tagara o ta sira fɛ; Simɛyi belen tun bɛ tagamana kuru konkonda ra Dawuda kɔrɔ, ka to ka Dawuda nɛni, k’a bon ni kabakuru ye, ka buguri seri a kan.
13 Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens, enquanto Simei ia pela encosta do monte, defronte dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras contra ele, e levantava poeira.
14 Masacɛ ni a nɔfɛjama sɛgɛninba tagara se o seyɔrɔ ra minkɛ, o ka sɔrɔ ka nɛnɛkiri.
14 E o rei e todo o povo que ia com ele chegaram cansados ao Jordão; e ali descansaram.
15 Abusalɔn ni a ta jama bɛɛ, ani Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ tun donna Zeruzalɛmu dugu kɔnɔ. Ahitofɛli fana tun bɛ ni o ye.
15 Absalão e todo o povo, os homens de Israel, vieram a Jerusalém; e Aitofel estava com ele.
16 Dawuda tericɛ Arikikacɛ Husayi tagara se Abusalɔn kɔrɔ minkɛ, a ko Abusalɔn ma ko: «Ala ye masacɛ sɔn si ra! Ala ye masacɛ sɔn si ra!»
16 E chegando Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse-lhe: Viva o rei, viva o rei!
17 Abusalɔn ka Husayi jaabi ko: «Ele bɛ i ta teriya kɛ ni i tericɛ ye tan le kɛ! Mun kosɔn i ma gban i tericɛ kɔ?»
17 Absalão, porém, perguntou a Husai: E esta a tua benevolência para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Husayi ka Abusalɔn jaabi ko: «Ɔn-ɔn dɛ! Ni Matigi Ala yɛrɛ ni jama, ni Izirayɛlimɔgɔw ka mɔgɔ min ɲanawoloma k’a kɛ masacɛ ye, ne bɛ o tigi le kɔ; ne bɛ to ni o tigi le ye.
18 Respondeu-lhe Husai: Não; pois aquele a quem o Senhor, e este povo, e todos os homens de Israel têm escolhido, dele serei e com ele ficarei.
19 Ka fara o kan, a mɛɛn o mɛɛn, ne laban bɛna kɛ jɔn ta baaraden le ye? Masacɛ Dawuda dencɛ tɛ wa? Ne ka baara kɛ facɛman ye cogo min na, ne bɛna baara kɛ dencɛman fana ye o cogo le ra.»
19 E, demais disto, a quem serviria eu? Porventura não seria a seu filho? como servi a teu pai, assim servirei a ti.
20 Abusalɔn k’a fɔ Ahitofɛli ye ko: «Aw ye ɲɔgɔn ye ka a flɛ, an ka kan ka min kɛ sisan.»
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dai o vosso conselho sobre o que devemos fazer.
21 Ahitofɛli k’a fɔ Abusalɔn ye ko: «I facɛ tun ka jɔnmuso minw kɛ a musow ye, a ka minw to yan ko o ye masaso kɔrɔsi, taga jɛn ni olugu ye. Ni o kɛra, Izirayɛlimɔgɔw bɛna a lɔn ko can ra, i ka i facɛ dɔgɔya; o ra minw bɛɛ bɛ ni i ye, o bɛɛ bɛna o yɛrɛ ja gbɛlɛya ka to i kɔ.»
21 Respondeu Aitofel a Absalão: Entra às concubinas de teu pai, que ele deixou para guardarem a casa; e assim todo o Israel ouvirá que te fizeste aborrecível para com teu pai, e se fortalecerão as mãos de todos os que estão contigo.
22 O ka gbata dɔ lɔ Abusalɔn ye masaso kunna, Abusalɔn tagara jɛn ni a facɛ ta jɔnmusow ye o yɔrɔ ra; Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɔra o ko kala ma.
22 Estenderam, pois, para Absalão uma tenda no terraço; e entrou Absalão às concubinas de seu pai, à vista de todo o Israel.
23 O wagati ra, ni Ahitofɛli kɔni tun ka kuma o kuma fɔ, o kuma tun bɛ jate k’a kɛ i n’a fɔ Ala yɛrɛ le kumana. Ni a tun kɛra Dawuda ye o, walama ni a kɛra Abusalɔn ye o, Ahitofɛli ta kuma tun bɛ jate o cogo kelen le ra.
23 E o conselho que Aitofel dava naqueles dias era como se o oráculo de Deus se consultara; tal era todo o conselho de Aitofel, tanto para com Davi como para Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.