2 Samuel 15
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT
1 Ayiwa, o kow kɔ fɛ, Abusalɔn ka sowotoro kelen ɲini, ani sow, ani cɛ bilooru; ni a tun bɛ taga yɔrɔ dɔ ra, o cɛw le tun bɛ to ka bori a ta sowotoro ɲa fɛ ka taga.
1 Algum tempo depois, Absalão providenciou para si uma carruagem com cavalos e contratou cinquenta guardas para servirem como sua guarda de honra.
2 Abusalɔn tun bɛ to ka wuri sɔgɔmada joona fɛ ka taga lɔ dugu donda sira kɛrɛ fɛ. Ni a tun ka mɔgɔ dɔ ye a bɛ nana ni ko dɔ ye masacɛ fɛ ko a bɛ na o kiti tigɛ, Abusalɔn bɛ o tigi wele, k’a fɔ a ye ko: «Ele bɔra dugu juman le ra?» Ni o tigi tun k’a ta gba tɔgɔ fɔ a ye,
2 Todas as manhãs, ele se levantava cedo e ia até o portão da cidade. Quando alguém trazia uma causa para ser julgada pelo rei, Absalão perguntava de que cidade a pessoa era, e ela lhe respondia a qual tribo de Israel pertencia.
3 Abusalɔn tun b’a fɔ a ye ko: «I ta ka di nin ko ra, jo bɛ i fɛ; nka ni i ka taga ni nin ko ye masacɛ fɛ, mɔgɔ si tɛna i lamɛn!»
3 Então Absalão dizia: “Sua causa é justa e legítima. É pena que o rei não tenha ninguém para ouvi-la”.
4 O kɔ, Abusalɔn tun b’a fɔ ko: «Ni ne le tun kɛra nin jamana kititigɛbaga ye kɔni, ni ko dɔ tun ka don mɔgɔ dɔ ni dɔ cɛ, walama ni o tun ka mɔgɔ o mɔgɔ tɔɲɔ ko dɔ ra, o tigi tun bɛna na ne fɛ, ne tun bɛna a ta ko ɲanabɔ a ye ka ɲa.»
4 E dizia ainda: “Quem me dera ser juiz. Então todos me apresentariam suas questões legais, e eu lhes faria justiça!”.
5 Ayiwa, ni mɔgɔ dɔ fana tun ka na, ko a bɛna a kinbiri gban Abusalɔn kɔrɔ k’a bonya, a tun bɛ a boro lɔ o tigi ye, ka o tigi mina k’a boro mini a ma.
5 Quando alguém ia se prostrar diante dele, Absalão não o permitia. Ao contrário, tomava-o pela mão e o beijava.
6 A kɛra ten, Izirayɛlimɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ to ka na masacɛ fɛ, janko masacɛ ye o ta kiti tigɛ o ye, Abusalɔn tun bɛ o le fɔ olugu bɛɛ ye. O cogo ra, Abusalɔn ka Izirayɛlimɔgɔw nɛgɛ ka o kun yɛlɛma.
6 Fazia isso com todos que vinham ao rei pedir justiça e, desse modo, ia conquistando o coração de todos em Israel.
7 San naani tɛmɛnin kɔ, lon dɔ Abusalɔn ko masacɛ ma ko: «Ne tun ka dajuru dɔ ta Matigi Ala fɛ; a to ne ye taga Heburɔn ka taga o dajuru dafa;
7 Passados quatro anos, Absalão disse ao rei: “Deixe-me ir a Hebrom para cumprir o voto que fiz ao S enhor .
8 sabu ka ne to Gesuri, Siri jamana ra, i ta baaraden tun ka dajuru dɔ le ta. Ne tun ko: ‹Ni Matigi Ala ka ne kɔsegi Zeruzalɛmu tuun, ne bɛna taga saraka bɔ a ye k’a bato Heburɔn.› »
8 Enquanto eu estava em Gesur, na Síria, prometi oferecer sacrifícios ao S enhor em Hebrom caso ele me trouxesse de volta a Jerusalém”.
9 Masacɛ k’a jaabi ko: «Taga hɛra ra!» Abusalɔn wurira ka taga Heburɔn.
9 “Está bem”, disse o rei. “Vá e cumpra seu voto.” Então Absalão foi a Hebrom.
10 O kɔ, Abusalɔn ka mɔgɔ dɔw ci dogo ra Izirayɛli maraw bɛɛ ra, ko o ye taga a fɔ mɔgɔw ye ko: «Ni aw ka na burufiyɛkan mɛn tuma o tuma, aw y’a fɔ ko: ‹Abusalɔn le kɛra masacɛ ye Heburɔn!› »
10 Enquanto estava lá, porém, enviou em segredo mensageiros para todas as tribos de Israel. Eles diziam às pessoas: “Assim que ouvirem as trombetas, digam: ‘Absalão foi coroado rei em Hebrom!’”.
11 Cɛ kɛmɛ fla le tun bɔra Zeruzalɛmu ka taga ni Abusalɔn ye. O tun ka olugu wele le ten ko o ye taga, o fana wurira ka taga; miiriya wɛrɛ tun tɛ o kɔnɔ, sabu o tun ma foyi lɔn a ko ra.
11 Absalão levou consigo duzentos homens de Jerusalém como seus convidados, mas eles não faziam ideia de suas intenções.
12 Ayiwa, ka Abusalɔn to sarakabɔ ra, a ka mɔgɔ ci ka taga Gilo dugu kɔnɔ, ka taga Gilokacɛ Ahitofɛli wele ko a ye na. Ale le tun ye masacɛ Dawuda ladibaga ye. O kɛra minkɛ, Abusalɔn ka jɛn min siri Dawuda kama, o ko baraka bonyara kosɛbɛ. Abusalɔn nɔfɛmɔgɔw ka kɛ caya ye ka taga a fɛ.
12 Enquanto Absalão oferecia os sacrifícios, mandou chamar Aitofel, um dos conselheiros de Davi que vivia na cidade de Gilo. Em pouco tempo, muitos outros se uniram a Absalão, e a conspiração ganhou força.
13 Ciraden dɔ le nana a fɔ Dawuda ye ko: «Izirayɛlimɔgɔw yɛlɛmana ka tugu Abusalɔn kɔ dɛ!»
13 Logo, um mensageiro chegou a Jerusalém para informar Davi: “Todo o Israel se uniu a Absalão!”.
14 Dawuda ta jamana ɲamɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye Zeruzalɛmu, a k’a fɔ olugu bɛɛ ye ko: «Aw ye wuri an ye bori, ni o tɛ, an tɛna se ka bɔsi Abusalɔn boro. Aw ye teliya an ye taga, ni o tɛ, o bɛna kun an na, ka kojugu lase an ma, ka dugumɔgɔw faga ni kɛrɛkɛmuru ye.»
14 “Então devemos fugir de imediato, ou será tarde demais!”, disse Davi a seus conselheiros. “Rápido! Se sairmos de Jerusalém antes que Absalão chegue, escaparemos e impediremos que ele mate todos os moradores da cidade.”
15 A ta jamana ɲamɔgɔw k’a fɔ a ye ko: «Ni an matigicɛ masacɛ ka fɛn o fɛn fɔ, an bɛ sɔn o ma, sabu an ye i ta baaradenw le ye.»
15 “O senhor tem o nosso apoio”, responderam seus conselheiros. “Faça o que lhe parecer melhor.”
16 Masacɛ bɔra ka sira mina a sen na; a ta somɔgɔw bɛɛ bɔra ka gban a kɔ. A tun ka jɔnmuso minw kɛ a musow ye, a ka o musow ra tan to a kɔ, ka masaso kɔrɔsi.
16 Então o rei e toda a sua família partiram de imediato. Ele deixou para trás apenas dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Masacɛ bɔra ni dugumɔgɔw bɛɛ ye a kɔ. O tagara se dugu bon laban ma minkɛ, o lɔra yi.
17 O rei e todos que o acompanhavam foram a pé e pararam na última casa da cidade,
18 A ta jamana ɲamɔgɔw bɛɛ tun bɛ tagamana a kɔrɔ, ani Keretikaw ni Peletikaw bɛɛ; Gatika cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ minw tun bɔra Gati ka gban a kɔ, olugu tagamana ka tɛmɛ masacɛ ɲa kɔrɔ.
18 a fim de deixar os soldados do rei passarem e tomarem a dianteira. Também iam com Davi sua guarda pessoal e seiscentos homens de Gate.
19 Masacɛ k’a fɔ Gatikacɛ Itayi ye ko: «Mun na ele fana b’a fɛ ka gban an kɔ? Sekɔ, i ye taga to ni masacɛkura ye; sabu ele ye lonan le ye; i bɔra fɔ yɔrɔjan i ta jamana ra le ka na yan.
19 Então o rei se voltou para Itai, comandante dos homens de Gate, e disse: “Por que você está vindo conosco? Volte para o novo rei, pois Israel não é sua pátria; você é um estrangeiro no exílio.
20 Ele nana kunu dɔrɔn le an kɔrɔ; bi ne tɛ se k’a to i ye taga yaala ni ne ye yɔrɔw ɲa fɛ, k’a sɔrɔ ne yɛrɛ ma an tagayɔrɔ kelen lɔn. Sekɔ ni i balemaw ye. Matigi Ala ye koɲuman kɛ i ye, ka to a ta kankelentigiya ra ni i ye.»
20 Chegou faz pouco tempo, e não seria certo eu obrigá-lo a vir conosco. Nem sei para onde vamos. Volte e leve consigo seus parentes, e que a bondade e a fidelidade o acompanhem!”.
21 Itayi ka masacɛ jaabi ko: «Ne bɛ kari Matigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ani ele yɛrɛ kosɔn, ko ni ne matigicɛ masacɛ ka taga yɔrɔ o yɔrɔ, i ta baaraden fana bɛna taga o yɔrɔ le ra; ni i bɛ faga, ne fana bɛ faga; ni i bɛ baro le, ne fana bɛ baro.»
21 Itai, porém, disse ao rei: “Tão certo como vive o S enhor e como vive o rei, eu juro que, não importa o que aconteça, irei aonde for o meu senhor, o rei, seja para viver ou para morrer!”.
22 Dawuda ko Itayi ma ko: «O tuma, tɛmɛ an ye taga!» Gatikacɛ Itayi tɛmɛna ka bla Dawuda ɲa ni a ta mɔgɔw bɛɛ ye, ani den minw bɛɛ tun bɛ ni a ye.
22 Davi respondeu: “Muito bem, venha conosco”. E Itai, todos os seus homens e suas famílias acompanharam Davi.
23 Mɔgɔw ka Dawuda nɔfɛjama tɛmɛtɔ ye minkɛ, o bɛɛ ka kɛ kasi ye ka mankanba ci. Masacɛ tagara Sedɔrɔn kɔ tigɛ; jama bɛɛ tugura a kɔ, o ka kongokolon sira ta.
23 Por onde passavam o rei e os que o seguiam, todo o povo chorava em alta voz. Atravessaram o vale de Cedrom e foram em direção ao deserto.
24 Sarakalasebaga Sadɔki fana tun bɛ yi; Levi ta mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni ale ye, olugu tun ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ta. O tagara Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu sigi; sarakalasebaga Abiyatari ka kɛ saraka bɔ ye, fɔ ka taga a to jama bɛɛ ye bɔ dugu kɔnɔ.
24 Zadoque e todos os levitas também os acompanharam, carregando a arca da aliança de Deus. Puseram a arca no chão, e Abiatar ofereceu sacrifícios até que todos tivessem saído da cidade.
25 Masacɛ k’a fɔ Sadɔki ye ko: «Sekɔ ni Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye dugu kɔnɔ. Ni Matigi Ala sɔnna ka baraka don ne ra, a bɛna a to ne ye sekɔ yan tuun, ka a to ne ye a ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ni a ta yɔrɔ saninman* ye tuun.
25 Então Davi ordenou a Zadoque: “Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se for da vontade do S enhor , ele me trará de volta para ver novamente a arca e o santuário.
26 Nka ni Matigi Ala ko ne ma ko: ‹Ne tɛ ele fɛ tuun›, o tuma ne flɛ nin ye, ni min ka diya a ye, a ye o kɛ!»
26 Mas, se ele não se agradar mais de mim, que faça comigo o que lhe parecer melhor”.
27 Masacɛ k’a fɔ sarakalasebaga Sadɔki ye tuun ko: «A flɛ, aw ye sekɔ ɲasuma ra dugu kɔnɔ, aw ni aw dencɛ fla: i dencɛ Ayimazi, ani Abiyatari dencɛ Yonatan.
27 O rei também disse ao sacerdote Zadoque: “Preste atenção. Você deve voltar à cidade, com seu filho Aimaás e com Jônatas, filho de Abiatar.
28 Ne bɛna taga mɛɛn kongokolon kɛnɛgbɛyɔrɔw ra, fɔ ne ye na kibaroya dɔw mɛn ka bɔ aw fɛ.»
28 Farei uma parada em um dos pontos de travessia do Jordão e ficarei ali esperando notícias suas”.
29 A kɛra ten, Sadɔki ni Abiyatari sekɔra ni Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye Zeruzalɛmu, ka taga to yi.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e ali permaneceram.
30 Dawuda tun bɛ yɛlɛnna oliviyesunw kuru kan, a kasitɔ; a tun k’a kun datugu, a sennakolon tun lo fana. Jama min tun bɛ a kɔ, olugu fana tun ka o kun datugu; o yɛlɛntɔ tun bɛ kasira fana.
30 Davi prosseguiu pelo caminho para o monte das Oliveiras, chorando enquanto andava. Estava com a cabeça coberta e os pés descalços. Os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e choravam enquanto subiam ao monte.
31 Dɔ nana a fɔ Dawuda ye ko: «Ahitofɛli fana bɛ ni Abusalɔn jɛnɲɔgɔnw ye!» Dawuda ka Ala daari k’a fɔ ko: «E, Matigi Ala, a to Ahitofɛli ta ladiri bɛɛ ye kɛ kuma gbansan ye! A si kana lɔyɔrɔ sɔrɔ!»
31 Quando alguém informou a Davi que Aitofel, seu conselheiro, agora apoiava Absalão, Davi orou: “Ó S enhor , faze que Aitofel dê conselhos errados a Absalão!”.
32 Dawuda tagara se kuru kuncɛ ma, mɔgɔw bɛ deri ka Ala bato yɔrɔ min na. A sera yi minkɛ dɔrɔn, a ka Arikikacɛ Husayi sɔrɔ yi, a bɛ a kɔnɔna; Husayi ta derege tun farannin lo, buguri bɛ a kun na.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde o povo costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, o esperava ali. Husai havia rasgado suas roupas e colocado terra sobre a cabeça.
33 Dawuda k’a fɔ a ye ko: «Ni i ka gban ne kɔ, i bɛna kɛ ne fɛ doni le ye!
33 Mas Davi lhe disse: “Se você vier comigo, será apenas um peso.
34 Nka ni i ka sekɔ dugu kɔnɔ ka taga a fɔ Abusalɔn ye ko: ‹Masacɛ, ne bɛna kɛ i ta baaraden ye; ne tun ye i facɛ ta baaraden le ye fɔlɔfɔlɔ, nka sisan ne bɛna kɛ ele ta baaraden le ye.› Ayiwa, ni i ka o kɛ, o tuma Ahitofɛli bɛna ladiri minw di Abusalɔn ma ne kama, i bɛna kɛ sababu ye ka o ladiriw cɛn, janko ka ne sutara.
34 Volte à cidade e diga a Absalão: ‘Agora serei seu conselheiro, ó rei, como no passado fui conselheiro de seu pai’. Assim, você poderá frustrar os conselhos de Aitofel.
35 Sarakalasebagaw Sadɔki ni Abiyatari, olugu fana bɛna kɛ ni i ye yi; ni i ka na fɛn o fɛn mɛn masacɛ Abusalɔn ta so kɔnɔ, i ye na o fɔ olugu ye.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá. Informe-os dos planos feitos no palácio,
36 I n’a fɔ olugu dencɛ fla bɛ o kɔrɔ yi, Sadɔki dencɛ Ayimazi, ani Abiyatari dencɛ Yonatan, ni aw ka na fɛn o fɛn mɛn, aw ye o fɔ olugu ye, o bɛna na a lase ne ma yan.»
36 e eles enviarão seus filhos Aimaás e Jônatas para me contar o que se passa”.
37 Dawuda tericɛ Husayi sekɔra ka taga Zeruzalɛmu; o wagati le ra, Abusalɔn fana tun bɛ donna Zeruzalɛmu.
37 Assim, Husai, amigo de Davi, voltou para Jerusalém e ali chegou na mesma hora em que Absalão entrava na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.